Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Οδηγίες σωστής ανάγνωσης του αρχείου του ιστολογίου Radical Desire από φερέλπιδες διανοούμενους

1. Άνοιξε τα μάτια. Κοίταξε πώς φτιάχνονται οι διακόπτες χάρη στους οποίους έχεις ρεύμα για να δουλεύει ο υπολογιστής σου:

2. Κλείσε τα μάτια. Σκέψου:
α) Πόσο καιρό θα σού έπαιρνε να μάθεις να το κάνεις αυτό με την ίδια ταχύτητα;
β) Τι συνέπειες θα είχε αυτή η εκμάθηση για τον τρόπο που δουλεύει το μυαλό σου;
γ) Πόσο καιρό θα άντεχες να το κάνεις, με ωράριο, ας πούμε, 8 ώρες τη μέρα, 5 μέρες τη βδομάδα;
δ) Τι ακριβώς διακρίνει εσένα από αυτή που το κάνει; 
ε) Τι θα σήμαινε για σένα "σκέψη" και τι είδους σκέψη θα άξιζε τον "ελεύθερο χρόνο" σου αν ήσουν στη θέση της;

3. Διάβασε το αρχείο καθώς το βίντεο παίζει και ξαναπαίζει στο μυαλό σου. Θα δεις αρκετά πράγματα διαφορετικά.

Εις το επανιδείν.

59 σχόλια:

Αντωνης είπε...

θεωρία=ουσιαστικό εκ του θεωρώ=κοιτάζω, παρέχω μαρτυρία με το βλέμμα. Παράγωγα: θεωρός, θεωρείο. Φιλοσοφικά (μετά τον Πλάτωνα): ορώ το αόρατο, το νοερό, αυτό το οποίο δεν μπορώ να αισθανθώ με τις αισθήσεις. Αντίθετο: αίσθησις.

Πλάτωνος Πολιτεία: θεωρία είναι το να ανοίγεις τα μάτια αρκετά στο φως ώστε να ξέρεις ότι ήσουν τυφλός, να τα κλείνεις αρκετά ώστε να μην τυφλωθείς απ' το φως, το να επιστρέφεις στο σκοτάδι για να μαρτυρήσεις για αυτό που είδες όταν είδες για πρώτη πραγματικά φορά. Όλα αυτά, μαζί, αναγκαστικά.

AlexK είπε...

Καλη συνέχεια Αντώνη, με το καλό να χεις το χρόνο και την καλή διάθεση να επιστρέψεις δριμύτερος.

πάντα ανώνυμος είπε...

κανέναν ορισμό για τον τριτοκοσμισμό έχεις πρόχειρο;

Αντωνης είπε...

@AlexK: Ευχαριστώ, να σαι καλά.
@πάντα ανώνυμος: Ναι, "τριτοκοσμισμός" είναι μια φράση που χρησιμοποιούσαν παλιά οι ανεξέλεγκτα αντιδραστικοί οπαδοί της δυτικής ανωτερότητας. Σοφή επιλογή να υπογράφεις "πάντα ανώνυμος" λοιπόν.

K.T. είπε...

Αντώνη ελπίζω αυτό το post να σημαίνει ότι επιστρέφεις και μάλιστα δριμύτερος.

Αντωνης είπε...

Φίλε Κ.Τ, δυστυχώς όχι, δεν σημαίνει αυτό.

Στα σχόλια, όπως είπα και πριν, μπορούμε να μιλάμε όταν υπάρχει κάποιο σημαντικό θέμα που χρειάζεται κάποια παρέμβαση εκ μέρους μου.

Αντωνης είπε...

Αντιγράφω άρθρο που μόλις διάβασα. Θα περιοριστώ σε λίγες μόνο ερωτήσεις για να μην είμαι προκλητικός:


Τα κεφάλια αριστερά και όχι δεξιά. Η παρέλαση της επίσημης σαπίλας και η επέλαση της κοινωνική οργής


Παναγιώτης Μαυροειδής

Διαμαρτυρίες στις παρελάσεις υπήρχαν πάντοτε. Από δυνάμεις της αριστεράς ή άλλα ρεύματα που ήθελαν να αντιπαρατεθούν με μιλιταριστικές και εθνικιστικές παράτες. Αυτοί οι διαμαρτυρόμενοι όμως ήταν πάντα απ’ έξω. Με συνθήματα, με πανό, με αιτήματα. Τώρα κάτι άλλαξε. Η διαμαρτυρία είναι και μέσα στη παρέλαση. Τα κεφάλια αριστερά και όχι δεξιά. Αλλά και παρελαύνοντες να ενώνονται με τους διαδηλωτές.

Μαζική, δημόσια, με τυμπανοκρουσίες αποδοκιμασία του επίσημου πολιτικού κόσμου.

Αυτών που ξεπούλησαν τα τωρινά και αυριανά συμφέροντα των εργαζομένων και της κοινωνίας . Αυτών που έσκυψαν μπροστά στις προσταγές των δανειστών, της ελληνικής και ευρωπαϊκής κεφαλαιοκρατίας. Αυτών που ανέλαβαν το ρόλο των δοσίλογων κυβερνήσεων σε μια οικονομική και πολιτική κατοχή όλων των πτυχών της οικονομικής και κοινωνικής ζωής στη χώρα μας από την ΕΕ και τον υπέρτατο νόμο του καπιταλισμού, το κέρδος.

Η αντιπαράθεση γύρω από το συμβολισμό των σημαιών είναι παλιά. Όμως να που σήμερα, οι ελληνικές σημαίες παύουν να κυματίζουν στοργικά πάνω από τον ανέμελο και σεβάσμιο Πρόεδρο Δημοκρατίας, τους υπουργούς και βουλευτές. Φεύγουν από τα βρώμικα χέρια των φασιστών. Ξεγυμνώνουν έτσι την υποκρισία της αστικής πολιτικής και των εκπροσώπων τους. Αποκτούν άλλη νοηματοδότηση στην πλατεία Συντάγματος, μαζί με τους αγαναχτισμένους και την οργή τους. Στέλνουν άλλο μήνυμα, όταν κρεμιούνται σε μπαλκόνια ανάποδα.

Φτάνουν αυτές οι δύο εικόνες για να αντιληφθούμε ότι η κοινωνία εξεγείρεται. Η παρέλαση του σάπιου πολιτικού συστήματος παίρνει τέλος. Η επέλαση του δίκιου είναι παρούσα. Η τρομοκρατία, η βία, η μπότα της ΕΕ που στηρίζει τη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, η συναίνεση μεταξύ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, η αφασία μιας νεκρής από ιδέες, αυτοπεποίθηση, επαναστατικό σχέδιο και πάθος για αγώνα ηγεσία της κοινοβουλευτικής αριστεράς, μοιάζουν με ανίκητο θωρακισμένο υπερωκεάνιο. Πάντοτε όμως ο απέραντος ωκεανός της κοινωνικής πλειοψηφίας, του 99% που λένε και οι καταληψίες της wall-street, θα το αιχμαλωτίζουν, θα το σκουριάζουν, θα το κατατρώγουν και ενίοτε θριαμβευτικά θα το καταποντίζουν αύτανδρο.

Η λαϊκή εξέγερση έρχεται σε άλλη χρονική στιγμή από αυτή που περιμένουμε και έχει άλλα ρούχα από αυτά που φανταζόμαστε. Εμείς όμως πρέπει να βάλουμε το χέρι μας για αυτήν, θέτοντας ξεκάθαρα το στόχο για τη πραγματοποίηση της, δουλεύοντας με γνώση, σχέδιο και αυτοπεποίθηση για την έλευση της…

Αντωνης είπε...

1) Είναι σημαίνον δηλαδή πολιτικά ότι τα κεφάλια στράφηκαν στα αριστερά;! Αφού οι πολιτικοί ήταν στα δεξιά, πού θα στρεφόντουσαν εφόσον εξέφραζαν αποστροφή; Όχι τίποτα άλλο, αλλά είναι πρακτικό το θέμα. Άμα ήταν δεκαοχτάχρονοι όλοι όσοι τα γύρισαν αριστερά σήμερα και ψήφιζαν θα παίρναμε τις εκλογές στο χαλαρό. Σωστά τα λέω;

2) "Τώρα κάτι άλλαξε και η διαμαρτυρία είναι και μέσα στην παρέλαση": ήταν κάποιου είδος μείζον ζητούμενο αυτό το να έχει διαμαρτυρία μέσα μια παρέλαση τα τελευταία χρόνια και δεν το γνώριζα; Και τώρα που άλλαξε αυτό που άλλαξε τι είναι αυτό που άλλαξε;

3) "Μαζική, δημόσια, με τυμπανοκρουσίες αποδοκιμασία του επίσημου πολιτικού κόσμου": Αυτό άλλαξε; Μα αυτό γινόταν και τον Ιούνη στις πλατείες. Άλλαξε ότι τώρα το κάνουμε ΚΑΙ στην παρέλαση; Βοήθεια, κάποιος;

4) "των δοσίλογων κυβερνήσεων σε μια οικονομική και πολιτική κατοχή όλων των πτυχών της οικονομικής και κοινωνικής ζωής στη χώρα μας από την ΕΕ και τον υπέρτατο νόμο του καπιταλισμού, το κέρδος."
Κάτι χάνω εδώ. Αν ο υπέρτατος νόμος του καπιταλισμού είναι το κέρδος (συμφωνώ απολύτως) και αν η χώρα μας είναι καπιταλιστική, σε τι ακριβώς συνίσταται ο "δοσιλογισμός" στο να υπάγεις τη ζωή της χώρας στον "υπέρτατο νόμο" (που τι διάλο υπέρτατος νόμος θα ταν αν δεν ήταν να τον υπακούς); Με άλλα λόγια, και η πατριδογνωστική ηθικολογία ολάκερη (δοσιλογισμός) και η πολιτική οικονομία (νόμος του κέρδους) χορτάτη;

5) "Όμως να που σήμερα, οι ελληνικές σημαίες παύουν να κυματίζουν στοργικά πάνω από τον ανέμελο και σεβάσμιο Πρόεδρο Δημοκρατίας, τους υπουργούς και βουλευτές. Φεύγουν από τα βρώμικα χέρια των φασιστών. Ξεγυμνώνουν έτσι την υποκρισία της αστικής πολιτικής και των εκπροσώπων τους. Αποκτούν άλλη νοηματοδότηση στην πλατεία Συντάγματος, μαζί με τους αγαναχτισμένους και την οργή τους. "

Τι νοηματοδότηση αποκτούν δηλαδή τώρα οι σημαίες που ξέφυγαν από τα "βρώμικα χέρια των φασιστών" (για τον Παπούλια το λέει αυτό; Α, το καθήκι, αυτός υπέταξε τη χώρα!) Και γιατί πρέπει να πάμε στην παρέλαση και να παρελάσουμε για να "ξεγυμνωθεί η υποκρισία της αστικής πολιτικής"; Άμα δεν πάμε δεν ξεγυμνώνεται δηλαδή;

6) "Στέλνουν άλλο μήνυμα, όταν κρεμιούνται σε μπαλκόνια ανάποδα."

Μη μού πείτε ότι στέλνουν ΑΝΑΠΟΔΑ μηνύματα αν τις κρεμάσεις ανάποδα, γιατί αυτά είναι πράματα του σατανά. Πείτε μου μόνο αυτό: Πού το στέλνουν αυτό το μήνυμα όταν πιο κάτω λέει:

"Η τρομοκρατία, η βία, η μπότα της ΕΕ που στηρίζει τη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, η συναίνεση μεταξύ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, η αφασία μιας νεκρής από ιδέες, αυτοπεποίθηση, επαναστατικό σχέδιο και πάθος για αγώνα ηγεσία της κοινοβουλευτικής αριστεράς, μοιάζουν με ανίκητο θωρακισμένο υπερωκεάνιο. Πάντοτε όμως ο απέραντος ωκεανός της κοινωνικής πλειοψηφίας, του 99% που λένε και οι καταληψίες της wall-street, θα το αιχμαλωτίζουν, θα το σκουριάζουν, θα το κατατρώγουν και ενίοτε θριαμβευτικά θα το καταποντίζουν αύτανδρο."

Αφήνοντας στην άκρη τις λογοτεχνικές μεταφορές, να καταλάβω: στέλνει μήνυμα, και μάλιστα ανάποδο, "ο απέραντος ωκεανός της κοινωνικής πλειοψηφίας" (που γυρίζει το κεφάλι αριστερά -- τυχαίο, δεν νομίζω!) στον ..."απέραντο ωκεανό της κοινωνικής πλειοψηφίας"; Τι διάλο; Αν και είναι απέραντος ωκεανός που όλα τα κατατρώει όλα τα καταπίνει, περιορίζεται στο να επικοινωνεί με τον εαυτό του με ανάποδες σημαίες; Γιατί; Έχει σχιζοειδή προσωπικότητα ο ωκεανός;

8)" Η λαϊκή εξέγερση έρχεται σε άλλη χρονική στιγμή από αυτή που περιμένουμε και έχει άλλα ρούχα από αυτά που φανταζόμαστε."

Άσε, μην το πεις! Μίνι μπλε φούστα (ή μπλε παντελόνι), μαύρη γόβα (ή σκαρπίνι) και λευκό πουκάμισο θα φοράει η λαϊκή εξέγερση, το βρήκα; Καλά, κι αυτή η λαϊκή εξέγερση, τι καημό έχει με τις παρελάσεις; Είναι ας πούμε ότι άπαξ και εξεγερθείς το πρώτο πράμα που σου ρχεται να κάνεις είναι να ντυθείς και να πας στην Λεωφόρο Στρατού να παρελάσεις; Έτσι, στην τρέλα απάνω ας πούμε;

Αντωνης είπε...

Με μια ερώτηση: αυτό τώρα είναι το "νέο επαναστατικό υποκείμενο;" Γιατί άμα είναι αυτό,, τζάμπα ο Καστοριάδης, ο Νέγκρι, ο Χαρτ, ο Χόλογουει, ο Ντελέζ και τα άλλα τα παλιόπαιδα τα ατίθασα για τα οποία ξεχάσαμε τον Μαρξ.

igabsm είπε...

Έχω κάνει σε αλυσίδα παράγωγης για δυόμισι χρόνια.
Τόσο άντεξα.
Δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από το να γίνεσαι μηχανή.
Παγώνεις, δεν έχεις μνήμες και ο χρόνος σχεδόν σταματά.

Αντωνης είπε...

@igabsm: Μην ανησυχείς, δεν θα χρειαστεί να το ξαναπεράσεις αυτό. Η θαρραλέα μας διανόηση μάχεται τώρα στο άκρως επισφαλές για την ίδια μετερίζι του αγώνα κατά του ... Στάλιν. Μιλάμε για πολύ μαχητικότητα. Τον έχουν σκίσει τον πούστη. Αφού τους διαβάζω και λέω, καλά, αν ζούσαν αυτοί το 36, θα ήταν στην πρώτη γραμμή του αντισταλινισμού, έτσι μαθημένοι που είναι να βάζουν τα στήθη τους μπροστά στο σιδερόφραχτο κατεστημένο της εποχής τους.

Ανώνυμος είπε...

Είχα καιρό να σου γράψω γιατί, σε είχα γράψει για τα καλά αλλά, τώρα ξαναπέρασα να δω τι δείχνεις και να τι ανακάλυψα.
Δείχνεις όπως πάντα την άγνοιά σου.
Γυμνή, κατάφωρη και ξιπασμένη.

Αν ήσουν από μία μικροαστική οικογένεια θα είχες πάει για δουλειά τα καλοκαίρια σε βιομηχανία.
Κάθε καλοκαίρι θα έλεγες το ίδιο ψέμα στον επιστάτη για να σε προσλάβει. «Σταμάτησα το σχολείο και θέλω δουλειά για πάντα».
Θα έκανες εντατικά στην παραφύλαξη για να του απαντήσεις εύκολα όταν εκείνος σε ρωτούσε: «Κάτι μου θυμίζεις, έχεις ξαναδουλέψει εδώ;»
Θα είχες γνωρίσει την μανουβία απ’ την καλή και θα ήξερες τι σημαίνει αδυσώπητος χρόνος.
Η σειρήνα της θα γινόταν αρχή της διαφυγής και τέλος λυτρωτικό.
Τα χέρια σου κάθε μέρα θα πολλαπλασίαζαν την ταχύτητά τους.
Η δεξιότητά τους θα γινόταν ο σωματικός αυτοματισμός που θα απελευθέρωνε το μυαλό σου.
Αν ο Νίτσε μίλησε για περίπατο και σκέψη, φαντάσου τρέξιμο και φαντασία.
Αλλά η δουλειά, δουλειά.
Το δικό σου μυαλό μονάχα στον χρόνο και παιχνίδι μαζί του.
Πέρασε μισή ώρα; Για να δω! Τρία τέταρτα. Είμαι κορυφαίος.
Η σκέψη ταξιδεύει και όταν γυρίζει πρέπει να βρει τον χρόνο τον άλλο, τον μακρινό. Η σειρήνα χτυπάει τέλος για σήμερα, τα φράγκα θα πέσουν. Κρήτη σου έρχομαι!

Πόσες επαναστάσεις περνάνε από το μυαλό ενός εργάτη όταν δουλεύει σε μανουβία;

Ο φίλος σου θα στο επιβεβαίωνε. Άφησε μισό δάχτυλο στην πρέσα και ήτανε δεκάξι ετών. Ευκαιρία, με ένα δίμηνο καθάρισε για δύο Κρήτες. Αλλά ακόμα να του φυτρώσει το μισό…

Τους χειμώνες η μαμά και ο μπαμπάς θα ανακάλυπταν το φασόν και το έξτρα εισόδημα για τις μικροαστικές τους συνήθειες. Εκεί να δεις ανθρώπινες δυνατότητες. Το ταληράκι το κομμάτι για πότε το φτάνεις σε απλησίαστους αριθμούς και πρέπει να κόψεις το παζάρι λέγοντάς του: «Δίνω και σε γείτονες είμαστε πολλοί».
Ρε τα μικροαστά, τι παραγωγικά που γίνονται όταν θέλουν!

Τα αμερικανάκια, που σπούδασες και την γλώσσα τους, αυτό φωνάζουν τώρα. Είμαστε το 99% και η άλλη τάξη το 1%.

Εσύ είσαι του abstract που πρέπει να είναι περιεκτικό. Να περιέχει τα πάντα. Άλλωστε περί-λήψη μπορεί να σημαίνει αυτό: http://www.bepress.com/bap/vol13/iss1/art4/
Αλλά και αυτό: http://radicaldesire.blogspot.com/2011/10/1.html
Άντε μετά ο τετράγωνος πρύτανης να καταπιαστεί με τα νοήματα της περίληψης.
Άρα μην περιμένεις να απαντήσω στις ερωτήσεις του post. Πρέπει πρώτα εσύ να «διαβάσεις το βιβλίο» και μετά γράψε και την περίληψη.

Ελπίζω να γράφεις σε άλλα μπλόκια τώρα, με λιγότερο επαρμένο Avatar, αν και θα σε προδώσουν πάλι οι προτάσεις με τις 65 λέξεις ως την τελεία…
Αλήθεια, στους «μαθητές» σου έχεις μάθει την τέχνη να βάζουνε 35 Αγγλικές και μετά το full stop; Έλα μην το κρύβεις, γίνεται;

Θα μου λείψουν τα ζεστά σχόλια που με ανάγκαζες να σου στέλνω και ιδιαίτερα εκείνα στην σπαμέστρα και την σιωπή σου που έλεγε πολλά.-

Αντωνης είπε...

@Ανώνυμος: Περίεργο, να ξέρεις πού έχω δουλέψει. Αλλά η ξιπασιά είναι δική μου. Όπως και η σιωπή, που δεν λέει πολλά, αλλά μόνο ένα στην δική σου περίπτωση: περιφρόνηση.

Αντωνης είπε...

Σχετικό με τα της παρέλασης και σαφώς πιο πολιτικά υποψιασμένο: http://greekrider.blogspot.com/2011/10/blog-post_28.html

Αξίζουν ανάγνωση, επίσης αντιπαραθετικά με το πιο πάνω του κ Μαυρουδή τα σχόλια του Μήτσου και του Partizanou στο e-globbing. Κάντε τον κόπο να τα διαβάσετε: http://e-globbing.blogspot.com/2011/10/blog-post_6470.html#comments

A είπε...

Για τον Μαρξ το εργατικό κίνημα δεν είναι "το αυτονομο [ανεξαρτητο] κινημα της συντριπτικης πλειοψηφιας για τα συμφεροντα της συντριπτικης μειοψηφιας" (μανιφέστο)?

Υ.Γ- Καστοριάδης πλάι σε Νέγκρι,Χαρτ και Χολογουέι...Μάλιστα.

Αντωνης είπε...

@A: Δηλαδή ο αχταρμάς κάθε καρυδιάς καρυδιού στις παρελάσεις και η μαθητική νεολαία είναι το ... εργατικό κίνημα. Μαλιστότερα.

Το εργατικό κίνημα είναι αυτό που πνίγηκε στη Μολότωφ. Remember? Δεν είναι καθόλου αυτό για το οποίο πανηγυρίζει "το έθνος."

Who Am I? είπε...

Για τα χθεσινα η αληθεια είναι ότι εδωσαν ενα χαμογελο σε αρκετους. Γιατι δεν παραμενεις στην ανακοινωση του Κομματος http://www.amna.gr/pressReleaseView.php?id=8850&doc_id=10537854
Απλη, κατανοητη θεση χωρις να χαιδευει και χωρις να χαριζει σε συριζα και ακροδεξιους. Απλα πραγματα.
Τωρα αν καποιος γελαει σαν τρελος επειδη πιστευει ότι εγινε επανασταση, καλο πασχα από τωρα.
Καποιοι αν ξινιζουν τα μουτρα τους ας σκεφτουν πως αυτόν τον κοσμο που αντιδρα θα τον πλησιασουν και θα κανουν δουλεια.
Ακομα ποιο απλα τα πραγματα.
Ο κοσμος σιγα, σιγα καταλαβαινει ότι πρεπει να οργανωθει για να γινει Λαος.
Δυσκολα τα πραματα. :)

Ερωτηση τωρα. Τα σχολια με το discοus υπαρχει περιπτωση να τα επαναφερεις τωρα που θα ειναι κατι σαν αρχειο το site;
Το πρωτο κενο δημιουργηθηκε μετα την αποχωρηση του Δημου και το χαοτικο στον σχολιασμο με διαγραφες.
Το δευτερο μετα την αλλαγη σε google comment και εχει χαθει η συνεχεια στα σχολια – ποιος ειπε σε ποιον.
Σκέψου το και δες αν μπορεις.

Κατά τα αλλα θα συνεχισεις σε clamorous-being;

Ευη είπε...

Νιώθω μεγάλη τύχη που ανακάλυψα το blog σου. Ποτε δεν πίστευα πως θα εβρισκα λακανικο προσανατολισμο σε blog.
Δεν μπορώ να ανοίξω τα αρχεία σου, κρίμα, κρίμα και που σταματας. Η ενδεχομενικοτητα της συνάντησης και το πραγματικό της απώλειας. Σημαντικές οι μέρες που ζούμε.
Εγκάρδια

cia239 είπε...

Προτείνω πάντα να μην αντιμετωπίζουμε τα κυρίαρχα μέσα και τα συμπεράσματα τους ως κυρίαρχα. Το γέγονός της Θεσσαλονίκης έχει κάποια αξία αλλά μέχρι εκεί. Τελεία. Μην ψάχνουμε να βρούμε πως μπορεί να το χρησιμοποιησεί η εξουσία. Είναι η άλλη όψη του να πιστεύουμε όσα μας λένε τα μέσα της.

Αντωνης είπε...

@cia239: Θα το πω, και παρ'τε το ο καθένας όπως θέλει. Αυτό που συμβαίνει είναι το εξής: καθώς το ΠΑΣΟΚ διαλύεται σε ό,τι αφορά τη βάση του, απελευθερώνει κάθε είδος τοξικές ουσίες τις οποίες μια αριστερά χωρίς πολιτική πείρα και χωρίς στέρεο μαρξιστικό προσανατολισμό σπεύδει να καταπιεί και να ενσωματώσει στο λόγο της, χωρίς να την ενδιαφέρει η μεταμόρφωσή της σε ένα αποτρόπαιο αμάλγαμα πασοκικού λαϊκισμού, αναρχο-μπαχαλισμού αισχίστου είδους (υπάρχουν και σοβαροί αναρχικοί) και υστερικού πατριωτισμού.

Αυτό το αμάλγαμα πρωτοστήθηκε στις πλατείες, αυτό το αμάλγαμα εκφράστηκε στις πρακτικές και στον "αριστερό" λόγο για τις παρελάσεις. Και σ' αυτό το αμάλγαλμα βαυκαλίζονται οι επικίνδυνοι του αριστερισμού ότι βρήκαν τα στοιχεία της "νέας αριστερής ηγεμονίας." Τον κακό τους τον καιρό, αυτό το τερατούργημα μόνο ως νομιμοποιητικό για τη δεξιά και την άκρα δεξιά μπορεί να λειτουργήσει, και ας ονειρεύονται ότι τα "αριστερά γυρισμένα κεφάλια" σημαίνουν κάτι. Στην Κύπρο έγιναν ακριβώς τα ίδια την 1η Οκτώβρη με στόχο το ΑΚΕΛ και χειροκροτούσαν ενθουσιασμένοι οι ακροδεξιοί (αυτή τη φορά η Κύπρος μας πρόλαβε αντί να μας μιμηθεί). Πιστεύετε ότι υπάρχει ουσιαστική ιδεολογικο-πολιτική διαφορά; Επειδή ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ να έχει εκλεγεί ο ΓΑΠ αντί να κυβερνάει ακόμα ο χοντρός αλλάζει κάτι επί της ουσίας για το τι είδους λόγος και πρακτική εμπλέκεται;

Η διάλυση του ΠΑΣΟΚ έχει αποσυνθέσει και την ίδια την αριστερά, σπέρνοντας μέσα της την απόλυτη ιδεολογική σύγχυση, με δεδομένη την δική της έλλειψη προετοιμασίας για την πολιτική και οικονομική αντιμετώπιση της κρίσης. Προετοιμάζεται καιρό το "μετά το ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΟΚ", αλλά οι αριστεριστές μας εξακολουθούν να κάνουν τον χαζό.

Φοβούμαι ότι αν δεν βρεθεί μια φόρμουλα αριστερού μετώπου που να συγκρατήσει κάπως τον διαρκή εκφυλισμό της αριστερής πολιτικής αντίληψης και την διείσδυση στον αριστερό χώρο και τον αριστερό λόγο στοιχείων που ουδεμία σχέση έχουν με την ιστορία και τις αντιλήψεις της αριστεράς, η ιστορία της ελληνικής κρίσης δεν θα έχει καθόλου καλό τέλος.

Αντωνης είπε...

@Who Am I?: Ναι, ελπίζω να αποκαταστήσω σιγά-σιγά και τα υπόλοιπα, παλιότερα σχόλια. Είναι κοπιαστική διαδικασία.

Αντωνης είπε...

Για την παρέλαση στην Κύπρο στις 1 Οκτώβρη. Απ' το εθνικιστικό, ακροδεξιό με αριστερή κουκούλα Εμπροσθοφύλακας:

"Μικρή ομάδα «Εθελοντών Αγανακτισμένων-Αφυπνισμένων Πολιτών» φορώντας μαύρες και άσπρες φανέλες και κρατώντας πανό με διάφορα συνθήματα, πραγματοποίησαν το Σάββατο το πρωί εκδήλωση διαμαρτυρίας κοντά στα φώτα της Υπεραγοράς «Ορφανίδη» στη Λευκωσία, λίγη ώρα προτού ξεκινήσει η στρατιωτική παρέλαση.

Στο χώρο έγινε προσκλητήριο πεσόντων, για τους 13 νεκρούς της φονικής έκρηξης στο Μαρί τον περασμένο Ιούλιο με τους «Αφυπνισμένους Πολίτες» να διατρανώνουν την θέλησή τους να συνεχίσουν τις διαμαρτυρίες τους έως ότου οι ένοχοι οδηγηθούν στη δικαιοσύνη.

Στη συνέχεια και σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια της παρέλασης, οι πολίτες έκαναν αισθητή την παρουσία τους κρατώντας σφυρίχτρες. Αμέσως μετά το τέλος της παρέλασης, προσπάθησαν να παρελάσουν κατά μήκος της λεωφόρου Ιωσήφ Χ’’Ιωσήφ , όμως εμποδίστηκαν από την Αστυνομία.

[...]

«Θα είμαστε εδώ, έξω από το Προεδρικό, δεν θα σταματήσουμε μέχρι να παραιτηθεί ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας και της καταστροφής του τόπου», δήλωσε ο παραπονούμενος πολίτης με τους συγκεντρωθέντες να ξεσπούν σε χειροκροτήματα."

Για να μην βαυκαλιζόμαστε ότι ελέγχει η αριστερά την κατεύθυνση αυτού του πράγματος. ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΛΕΓΧΕΙ.

cia239 είπε...

Η αναζήτηση του μετα το ΠΑΣΟΚ ΠΑΣΟΚ είναι αναντίρρητη. Και όχι μόνο απο τις δυνάμεις που απελευθερώνονται αλλά και απο τις δυνάμεις που παραμένουν (βλ. υπόθεση με ΜΚΟ που θα αναλάβουν τομείς του δημοσίου, ιδιωτικές εταιρείες αποκομιδής απορριμάτων, είσπραξης φόρων κ.α)

Νομίζω πως ο υπερβολικός φόβος για προβοκάτσιες και εκτροχιασμούς ίσως λειτουργεί οπισθοδρομικά και αποτρεπτικά.

Τέτοιες μέθοδοι έχουν επίδραση στο βαθμό που αυτοί που τις διακινούν και τις προπαγανδίζουν κατέχουν τα ΜΜΕ.

Απλά θεωρώ πως πρέπει να απαξιωθούν. Αν τώρα η κατοχή αυτών των μέσων είναι αποτέλεσμα της κατοχής της πολιτικής και της οικονομικής εξουσίας, τότε η απαξίωση τους σαφώς δεν θα έχει και το ανάστροφο αποτέλεσμα, δηλαδή ανακατανομή της εξουσίας. Αυτό είναι ένα όριο.

Για τον ιστορικό κίνδυνο νομίζω πως έχεις απόλυτο δίκιο.

Αντωνης είπε...

"Νομίζω πως ο υπερβολικός φόβος για προβοκάτσιες και εκτροχιασμούς ίσως λειτουργεί οπισθοδρομικά και αποτρεπτικά. "

Νομίζω ότι η ανάμνηση του παρακράτους χαφιέδων, διώξεων και "αγανακτισμένων πολιτών" είναι αδύνατο να βγει απ' το dna του έλληνα κομμουνιστή κάποιας ηλικίας. Υπάρχει κάτι που με φοβίζει στην ίδια την ιδέα μιας αριστεράς που "επιχειρεί" χωρίς συναίσθηση φόβου μέσα σε ένα πεδίο λόγου που μιλάει για κρεμάλες, εντοπισμό του "εχθρού" στα λαγούμια, τιμωρία στους προδότες του έθνους, κλπ. Δεν ανήκα ποτέ στους ανθρώπους που πίστευαν ότι το μετεμφυλιακό κράτος εξαφανίστηκε χωρίς υπόλειμμα και ότι η Ελλάδα αγαπάει τον κομμουνισμό, και τα γεγονότα με το ΠΑΜΕ έχουν δυστυχώς εντείνει τους φόβους μου.

Αντωνης είπε...

Αξίζει επίσης να διαβαστεί: http://diesbruma.blogspot.com/2011/10/blog-post_28.html

K.T. είπε...

Το άρθρο Μαυρουδέα είναι ο μικροαστισμός προσωποποιημένος και σε όλο του το μεγαλείο. Τα όσα έγιναν στις παρελάσεις έχουν 2 πλευρές που καλό είναι να τις εξετάζουμε χωριστά για μεθοδολογικούς λόγους και για να μην καταλήξουμε να τσουβαλιάζουμε ανόμοια μεταξύ τους πράγματα.

1. Ο κόσμος που συμμετείχε στην διαμαρτυρία αυθόρμητα και ενστικτωδώς, χωρίς κάποια ταξική και πολιτική στόχευση. Εδώ φαίνεται ένα κλασσικό χαρακτηριστικό της κρίσης: ο φόβος της προλεταριοποίησης για ένα σημαντικό αριθμό αυτού που συνηθίζεται να ονομάζουμε "μεσαία στρώματα" (ατυχής κατα την γνώμη μου όρος). Το έχουμε συζητήσει με ποικίλες αφορμές τους τελευταίους μήνες και είναι ένα ζήτημα που επανέρχεται συνεχώς. Τα μικροαστικά στρώματα που νιώθουν την αυτοτελή τους ύπαρξη ως τέτοια να απειλείται, αντιδρούν μανιασμένα, φωνακλάδικα, ασυντόνιστα. Ο Λένιν στην ανάλυσή του για την ταξική ουσία του αναρχισμού είχε επισημάνει τις ακραίες μεταπτώσεις της ψυχολογίας του μικροαστού: από την άκρατη επαναστατικότητα στην άκρατη αντιδραστικότητα, απέχθεια στην έννοια της πειθαρχίας. Το βασικό είναι να μην κυριαρχήσει αυτή η νοοτροπία στο συνολικό λαϊκό κίνημα. Είναι μεγάλο στοίχημα για το εργατικό κίνημα να καταφέρει να συγκροτήσει μια κοινωνική συμμαχία με τέτοιου είδους στρώματα ή έστω να τα ουδετεροποιήσει σε περίπτωση ανοιχτής σύγκρουσης με την αστική τάξη, και αυτό μπορεί να γίνει με αξιώσεις μόνο αν μια τέτοια συμμαχία έχει γερά υλικά θεμέλια.

2. Το 2ο ζήτημα είναι οι οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις που συμμετείχαν χτες στα γεγονότα. Μου έχει δημιουργηθεί μια απορία ήδη από τις μέρες του Ιούνη και αυτή επανέρχεται σε κάθε ευκαιρία: όλοι αυτοί που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί ή ακόμα και κομμουνιστές πως αντιμετωπίζουν το γεγονός ότι εδώ και καιρό επιλέγουν μορφές δράσης παρόμοιες με αυτές της φασιστικής δεξιάς? Πως αισθάνονται που συνευρίσκονται συστηματικά και με κάθε ευκαιρία (ας θυμηθούμε και την 20/10 όπου βέβαια σε αυτή την περίπτωση οι "αναρχικοί" ήταν αυτοί που συμπορεύονταν με χρυσαυγίτες) με ομάδες της ελληνικής ακροδεξιάς? Δεν τους δημιουργείται καμία αίσθηση αμφιβολίας για το που οδηγεί η δράση τους? Οι μούτζες, τα γιαουρτώματα, τα ντου σε βουλευτές δημιουργούν ταξική συνείδηση στις αυθόρμητες μάζες? Και αν ναι ποιου είδους ταξική συνείδηση δημιουργούν? Το τελευταίο χρονικό διάστημα και με δεδομένη την ενεργή τους συμμετοχή στο νέο "επαναστατικό υποκείμενο" των πλατειών (που μας άφησε χρόνους αρκετά γρήγορα είναι η αλήθεια) είδαν κάποια μεταστροφή, κάποια ωρίμανση του κόσμου που συμμετείχε? Ή μήπως κολακεία και όξυνση των χειρότερων μικροαστικών χαρακτηριστικών αυτού του κόσμου? Που τέλος πάντων θα καταλήξει όλη αυτή η ρητορική για Γουδί, κρεμάλες στους προδότες, δοσίλογους πολιτικούς κλπ: στην σοσιαλιστική επανάσταση ή μη πως στην αστική αντεπανάσταση?

Αντωνης είπε...

@K.T: Συμφωνώ απόλυτα και όπως έγραψα και αλλού, ταυτίζομαι πλήρως πολιτικά με την επιφυλακτικότητα του ΚΚΕ στο θέμα αυτό. Θεωρώ συνεπώς και εντελώς λανθασμένη την κριτική στο ΚΚΕ του Δικτύου για την Περιεκτική Δημοκρατία για το συγκεκριμένο θέμα.

Αντιγράφω τμήμα του σχολίου μου από το disdaimona.blogspot.com:


"Αυτό δεν σημαίνει ότι θα βγούμε να υπερασπιστούμε το ΠΑΣΟΚ, οφείλουμε όμως να είμαστε πολύ προσεκτικοί με την προσχώρηση στις μορφές ορισμένων εκδηλώσεων εναντίον του. Στη Θεσσαλονίκη καταχειροκροτήθηκε διαβάζουμε ο στρατός. Και το ΚΚΕ κριτικάρεται γιατί είναι το μόνο κόμμα που κράτησε πάλι τις αποστάσεις του:

"Η ομόθυμη υπεράσπιση της εκδήλωσης της λαϊκής οργής σήμερα ήταν απαραίτητη, έστω και αν σε αυτή μετείχαν και εθνικιστικά στοιχεία κ.λπ. που όμως δεν τα είδαμε ούτε να επιτίθενται κατά συνδιαδηλωτών, όπως στο Σύνταγμα (βλ. σχετική ανακοίνωση μας), ούτε να προβαίνουν σε εθνικιστικές εκδηλώσεις, αλλά αντίθετα να προσπαθούν και αυτοί να ματαιώσουν την παρέλαση. Το «επιχείρημα» άλλωστε του «εθνικιστικού κινδύνου» έχει χρησιμοποιηθεί και χρησιμοποιείται έντεχνα από την κοινοβουλευτική Χούντα του ΠΑΣΟΚ και τους υποστηρικτές της στη ρεφορμιστική «αριστερά» για να στιγματίσει τις αυθόρμητες λαϊκές αντιδράσεις.

Από αυτή τη σκοπιά, ήταν ακατανόητη η σχετική στάση του ΚΚΕ ότι «αυτή η μαζική λαϊκή αντίδραση δεν μπορεί ούτε να συκοφαντηθεί, ούτε να στιγματιστεί από τη δράση ορισμένων θυλάκων που δεν εκφράζουν τα λαϊκά συμφέροντα και δρουν ενάντια σε αυτά, για δικούς τους σκοπούς».

Είναι εντελώς απογοητευτικό, αν όχι καταστροφικό για το αναπτυσσόμενο λαϊκό κίνημα, το μοναδικό κοινοβουλευτικό κόμμα με ισχυρό εργατικό κίνημα από πίσω του, που υιοθετεί σωστές θέσεις για την έξοδο από την κρίση μέσω της εξόδου από την ΕΕ και τη διαγραφή όλου του χρέους –αντί για τις αποπροσανατολιστικές θέσεις για διέξοδο από την κρίση μέσα στην ΕΕ και την καταστροφολογία που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ακαδημαϊκοί «αναλυτές» του για τις συνέπειες τυχόν εξόδου από το Ευρώ–, να αφήνει να υπερφαλαγγίζεται από τη ρητορική της ρεφορμιστικής «Αριστεράς». Αντίστοιχα, με τον έμμεσο στιγματισμό των αυθόρμητων λαϊκών αντιδράσεων ως χειραγωγούμενων από «θύλακες που δεν εκφράζουν τα λαϊκά συμφέροντα», τροφοδοτείται το κλίμα εμφυλίου που καλλιεργήθηκε κατά τα γεγονότα της 48ωρης απεργίας μεταξύ διαδηλωτών, ακυρώνοντας σε μεγάλο βαθμό μια εν δυνάμει διαδικασία συνειδητοποίησης για κοινό μέτωπο κατά του νο 1 εχθρού αυτή τη στιγμή, δηλαδή της ΕΕ/ΟΝΕ και του ξεπουλήματος του κοινωνικού πλούτου."
(http://wwwpraxisred.blogspot.com/2011/10/blog-post_4014.html)

Διαφωνώ κάθετα με αυτή την αξιολόγηση του Δικτύου. Το "κλίμα εμφυλίου" πυροδοτείται από όσους έχουν κάνει καραμέλα το λεξιλόγιο περί "δοσίλογων", "προδοτών" και ικριωμάτων, όχι από αυτούς που ζητούν απ' τον κόσμο μια κριτική αποστασιοποίηση από την ραγδαία επέλαση του λεξιλογίου της ακροδεξιάς στον αριστερό χώρο."

AlexK είπε...

"Και σ' αυτό το αμάλγαλμα βαυκαλίζονται οι επικίνδυνοι του αριστερισμού ότι βρήκαν τα στοιχεία της "νέας αριστερής ηγεμονίας"."

Αντώνη αυτό μου θυμίζει το σχόλιο του Λαζόπουλου στο τελευταίο Αλ Τσαντίρι που έλεγε:

"Όμως υπάρχουν νέοι άνθρωποι που είναι η νεοαριστερά, δεν ενδιαφέρονται για τα κόμματα, έχουν δικές τους απόψεις προοδευτικές, που θα φορτωθούνε στο τρένο των μελλοντικών πολιτικών σχημάτων της ιστορίας".

Επικίνδυνο; Ηλίθιο; Αφελές; Στοχευμένο;

Κάτι δεν πάει καλά εδώ.
Θα ήθελα το σχόλιό σου και των αναγνωστών.

Αντωνης είπε...

Το σχόλιό μου AlexK είναι ότι η "νεοαριστερά" καλά θα κάνει να αναλογιστεί πόσο μοιάζει με την "παλαιοδεξιά."

Αντωνης είπε...

Αλλά αυτά πάθαμε σε αυτή τη χώρα. Έχοντας μάθει στην ευκολία και την πιπίλα του "κακού/συντηρητικού/καθεστωτικού/αντιδραστικού ΚΚΕ", το μόνο που κατάφερε αυτή η περίφημη "μεταμαρξιστική" "νεοαριστερά" είναι να γίνεται η ίδια όλο και συντηρητικότερη, όλο και καθεστωτικότερη, όλο και αντιδραστικότερη.

Αυτά παθαίνει όποιος δεν καταλαβαίνει από διαλεκτική. Να είσαι κομμουνιστής και να μην είσαι μέλος του ΚΚΕ να το καταλάβω. Να είσαι κομμουνιστής και να καθορίζεσαι από τον αυτοματικό αντι-ΚΚΕδισμό σου -- όχι αυτό δεν γίνεται. Είσαι ήδη δεξιός και δεν το ξέρεις. Δηλαδή είσαι χειρότερος απ' τους δεξιούς.

Αντωνης είπε...

Ο Fredric Jameson, παρατηρώντας το πώς η φαινομενικά "σκεπτικιστική" κριτική στην ουτοπία κατέληξε να νομιμοποιεί τον πιο χυδαίο νεοφιλελευθερισμό πρότεινε μια πολιτική στάση "αντι-αντι-ουτοπισμού". Ο αντι-αντι-ουτοπισμός δεν σημαίνει επιστροφή στον ουτοπισμό, αλλά αντίσταση στον εξευτελισμό του, την ισοπέδωσή του από όσους θα θελαν πάρα πολύ να ξεχάσουν οι άνθρωποι την ιδέα ότι είναι εφικτός ένας διαφορετικός κόσμος.

Κατ' αναλογία, θα ήθελα να προτείνω εδώ την ιδέα ενός "αντι-αντι-ΚΚΕδισμού", που δεν σημαίνει άκριτη ταύτιση με το ΚΚΕ αλλά αντίσταση στην χυδαιότητα της ισοπέδωσης και της απαξίωσής του από μια δήθεν "ψαγμένη" "αριστερά" που όσο πάει και ευτελίζεται Η ΙΔΙΑ, κυλιώντας το κορμί της στον τοξικό ιδεολογικό αχταρμά του Πασοκισμού της δεκατίας του 80.

Αντωνης είπε...

Και για ένα παλικάρι εκεί έξω που παρά τον ασπασμό του (ντεμέκ) στον Χέγκελ, δεν έχει καταλάβει Χριστό από διαλεκτική, αφιερωμένο από εμέ το πτώμα το παρακάτω του, πώς τον είπαμε, σταλινοΜπαντιού, περί "αντενεργής" στάσης του αντι-μαρξισμού: http://radicaldesire.blogspot.com/2011/06/alain-badiou.html

Ανανεωτικός κομμουνιστής είπε...

Όσο η κρίση θα βαθαίνει, η οργή των μικροαστικών στρωμάτων που καταστρέφονται, θα φουντώνει. Και νομίζω ότι δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα.

Το ερώτημα για την αριστερά είναι πώς χειρίζεται αυτή την οργή. Μία δυνατότητα είναι να υποκλιθεί σε αυτή. Λάθος μεγάλο, γιατί ο ορίζοντας αυτών των στρωμάτων είναι πεπερασμένος. Εξίσου λάθος όμως είναι και μια φοβική "καταγγελιολογία" που θα αφήσει αυτά τα στρώματα έκθετα στην ακροδεξιά ρητορεία ή στο όποιο "καλό ΠΑΣΟΚ" μάς προκύψει στην πορεία.

Αν κάποιος με ρωτήσει τι προτείνω, θα άρχιζα πάλι να εκφέρω κλισέ (άλλωστε και η παραπάνω παραγραφος, σε μεγάλο βαθμό, από κλισέ αποτελείται). Το λέω αυτό για να δείξω ότι είναι πολύ-πολύ δύσκολο η εκφορά μερικών γενικά σωστών διαπιστώσεων, να οδηγήσει σε πρακτική πολιτική παρέμβαση που δεν "γέρνει" είτε προς το ένα "κακό" είτε προς το άλλο. Ζόρικο πράγμα η διαλεκτική συνειδητού-αυθόρμητου, τελικά...

Αντωνης είπε...

@Ανανεωτικός κομμουνιστής: Είμαστε σύμφωνοι σε όλο το σκεπτικό που αναπτύσσεις.

What is to be done?

Έκανα μια πρόταση πρακτική, που έχει πολλές παγίδες και δυσκολίες, αλλά νομίζω ότι θα καταλήξει μονόδρομος: εύρεση φόρμουλας συνεργασίας με ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ ώστε να συγκρατηθεί το ανεξέλεγκτο των εκχωρήσεών τους στο μικροαστικό "αυθόρμητο" (και ουσιαστικά στο "λαϊκό ΠΑΣΟΚ") και να μπορέσει και το ΚΚΕ να απεγκλωβιστεί απ' την δική του απομόνωση. Τώρα, μια τέτοια "λύση" δεν είναι απλά πάρα πολύ δύσκολη πρακτικά (δεν υπάρχει εμπιστοσύνη από κανένα προς κανένα) αλλά μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική -- δεν έχω εγγυήσεις να δώσω. Αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτε άλλο σε αυτή τη φάση.

AlexK είπε...

Ποιά είναι τα συστατικά του "τοξικού ιδεολογικού αχταρμά του Πασοκισμού του '80";

Πρέπει να οριοθετηθεί αυτός, για να μπορούμε να τον δείξουμε με το δάχτυλο, οχι;

Κάνω μια απόπειρα:
Το ψευδόνειρο που βλέπει ένα νέο Ανδρέα, με ολίγον τι από Σαμαρική ανάπτυξιολογία, τη "θυσία" του Μπλακ Μπλοκ εκ μέρους του κράτους στο όνομα της κάθαρσης (που θα πάρει μπάλα όλη την Αριστερά), τη δωροδοκία συνιστωσών του ρεφορμισμού με θώκους, το νέο δόγμα των ΜΚΟ και διάφορα άλλα γραφικά που θα εκτοξεύουν Καψήδες με περίσσειο σάλιο στο κοντινό μέλλον.

Το ευρύ μικροαστικό κοινό δεν κατανοεί εύκολα τις διαφορές μέσα στην Αριστερά. Στην καλύτερη περίπτωση προσδοκά να τη δει ενωμένη. Άλλως είναι στο ίδιο βαρέλι με τους άλλους.

Δεν πρέπει να επιτραπεί στο Πασοκ να σώσει το Πασοκ. Τι λετε κι εσεις;

Αντωνης είπε...

@AlexK: Βάλε μέσα και λίγους Θεοδωρακικούς θούρειους, "περήφανα νιάτα" (να τα, στην 28η) "τιμημένα γηρατειά", ρητορικό αντιδυτικισμό ("θα αποχωρήσουμε απ' το ΝΑΤΟ"), μπόλικο αντιδιανοουμενισμό-ως-αντιθεωρητικισμό ·στο όνομα του "αυθόρμητου" ντε, μπρουτάλ ματσίσμο ως πολιτική ρητορική (να καεί, να καεί) και πάνω από όλα ρητό και υπόρρητο αντικομμουνισμό (κάθε σύστημα χρειάζεται τον ψωριάρη που θα μείνει στο περιθώριο) και είσαι μέσα.

Αντωνης είπε...

Για τον παππού μου, που έφυγε στις 19 του Οκτώβρη: http://clamorous-being.blogspot.com/2011/10/blog-post.html

MLOG είπε...

"θύλακες που δεν εκφράζουν τα λαϊκά συμφέροντα". Περίεργη έκφραση. Η κυβέρνηση ας πούμε είναι ένας τέτοιος θύλακας!
Η αποστασιοποίηση από το ακροδεξιό λεξιλόγιο γίνεται κι αλλιώς. Π.χ. λέγοντας ότι: Ο χαρακτηρισμός "προδότες" είναι απόλυτα δικαιολογημένος όταν χρησιμοποιείται από τους απλούς ανθρώπους του μόχθου, διότι οι αστοί πολιτικοί έχουν αναγάγει την προδοσία των συμφερόντων του εργαζόμενου λαού σε επάγγελμα.
Και ότι: Σηματοδοτεί την αυθόρμητη, απότομη και μαζική άρση της εμπιστοσύνης του εργαζόμενου λαού στους πολιτικούς απατεώνες που τον κυβερνούν για δεκαετίες.
Και ότι: αυτή η διαδικασία αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για τη διαμόρφωση μιας επαναστατικής συνείδησης.
Και λέγοντας, τέλος, ότι: είναι ευθύνη τής Αριστεράς να δώσει διέξοδο στις μαχητικές διαθέσεις εκατομμυρίων ανθρώπων αποφασισμένων για αγώνα.

Αντωνης είπε...

Ποιος τα λέει αυτά περί προδοσίας των απλών ανθρώπων του μόχθου, MLOG; Ο Τσίπρας που προχθές πανηγύριζε για το "κούρεμα" και που τη μια μιλά για το ευρω-ομόλογο και την άλλη συζητά με τον ΣΠΙΘΑ; Και πια "προδοσία" ακριβώς εκπροσωπεί ο καπιταλισμός, για να καταλάβω κι εγώ. Τι προδίδει ένας τρόπος παραγωγής; Τον "λαό"; Το "έθνος"; Τον προηγούμενο τρόπο παραγωγής; Γιατί "προδοσία" λοιπόν και όχι "εκμετάλλευση"; Και αν δεν είναι αυτό προδοσία του μαρξισμού ως τρόπου σκέψης (βρες μου πού μιλά ο Μαρξ για "προδότες") τι είναι;

MLOG είπε...

Πόσο ταξική είναι η έκφραση "θύλακες που δεν εκφράζουν τα λαϊκά συμφέροντα";Ποιούς περιλαμβάνει τελικά;
Τσίπρας;;

adorno είπε...

"@A: Δηλαδή ο αχταρμάς κάθε καρυδιάς καρυδιού στις παρελάσεις και η μαθητική νεολαία είναι το ... εργατικό κίνημα. Μαλιστότερα.

Το εργατικό κίνημα είναι αυτό που πνίγηκε στη Μολότωφ. Remember? Δεν είναι καθόλου αυτό για το οποίο πανηγυρίζει "το έθνος."

Δεν είπα πως θεωρώ "εργατικό" ή "κοινωνικό" το υπάρχον κίνημα (η λέξη κίνημα έτσι όπως την εννοούμε προφανώς εμπεριέχει αρκετή δόση ριζοσπαστικότητας).Ας μην βλέπουμε όμως τα πράγματα μόνο με όρους μαύρου-άσπρου.Ούτε τα "ταξικά σωματεία" του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ είναι στα πρότυπα του κινήματος έτσι όπως θα το ήθελε ο Μαρξ (και ο Καστοριάδης!), ούτε και ο αχταρμάς που επικρατεί σήμερα.Ο συνονόματος Τέοντορ βέβαια μαζί με τον κολλητό του τον Μαξ ήθελαν ντε και καλά το κόμμα. Τι κόμμα όμως?Νέου τύπου?Αν είναι έτσι, πραγματικά καλύτερα ένα Πασόκ δεκαετίας 80 ή 90...

Υ.Γ-δεν ανοίγω το θέμα γης 20/10, γιατί οι μολότοφ που πέταξαν στο ΠΑΜΕ αν και εντελώς αδικαιολόγητες, έχουν επισκιάσει όλα τα άλλα (τον νεκρό από το κράτος, την εργολαβική στάση του ΠΑΜΕ, τις δολοφονικές επιθέσεις του, τον αντικειμενικό διχασμό που προκάλεσαν τα γεγονότα κλπ...)

cia239 είπε...

Επειδή στο link του greek rider που παραπέμπεις-όπως και αλλού-υπήρχε μεγάλη δόση κινδυνολογίας και πιστεύω υπερεκτίμηση της ικανότητας όσων κατέχουν αυτή τη στιγμή την εξουσία να προχωρήσουν σε νέα σχήματα διακυβέρνησης με αφορμή μια εκτροπή, να παρατηρήσω οτι δεν φάνηκε πουθενά κάτι τέτοιο.

Δεν αποχώρησε μόνο ο πρόεδρος αλλα και οι επίσκοποι κι οι στρατηγοι. Επιπλέον, η αμηχανία ήταν εμφανής και την δεδομένη στιγμή αλλά και στις δηλώσεις στη συνέχεια.

Κάτι όμως που είναι γεγονός είναι τα εξής άρθρα που αφήνουν να διαφανεί ενα χάσμα απόψεων ανάμεσα σε αυτούς που μοιράζονταν ως τώρα την εξουσία. http://aristerovima.gr/blog.php?id=2832 και http://www.otyposnews.gr/archives/25924

Ονειρμός είπε...

@Αντώνης

Η προδοσία προς τα αστικοδημοκρατικά ιδεώδη, ως συνεκτικό σύνολο δικαιοπολιτικοηθικών αρχών, υπάρχει (βλ το κουρέλιασμα του Συντάγματος και του κοινοβουλίου κλπ), το θέμα είναι πως αυτή η ''προδοσία'' πρέπει να αποκαλυφθεί ως συστημική αναγκαιότητα, και όχι ως διεφθαρμένη επιλογή, άρα να αναιρεθεί σαν προδοτική στάση και να μετασχηματιστεί στο αντίθετό της, ως συνεπής (για τους αστούς) στάση. Προς αυτή την κατεύθυνση δεν συμβάλλει καθόλου ο Συνασπισμός της ευρωφιλίας. Η λογική τους είναι η εξής: αν πούμε ότι δεν είναι ζήτημα εθνικής πολιτικής (η οποία μπορεί να κινηθεί, μέσα στην Ε.Ε αλλιώς, και μας προδίδει) αλλά ευρωπαικής, μεταθέτουμε το ''πεδίο της ταξικής πάλης'' έξω από εμάς, στις Βρυξέλλες, και είναι σαν να λέμε πως δεν έχει νόημα να ψέγουμε τον ΓΑΠ, την κυβέρνηση κλπ, και δεν έχει νόημα να πάρουμε την πολιτική εξουσία. Έχει όμως νόημα και εμείς θα αναδιανείμουμε τον πλούτο κλπ κλπ.

@ΣΥΡΙΖΑ

Γαμώ την ριζοσπαστική αριστερά μου δηλαδή! Πού όλο γίνεται ουρά των μαζών και ό,τι ζητάει το υλοποιεί σε λίγους μήνες η καπιταλιστική εξουσία. Κάποιοι έχουν λιγωθεί με το ευρώ και φοβούνται την ρήξη, με μαρξοειδές περιτύλιγμα. Ρε πείτε το, πολιτική στο ελληνικό και ευρωπαικό κοινοβούλιο θέλετε να κάνετε, από εκεί και πέρα ό,τι πει ο ''αγανακτισμένος κόσμος'', ό,τι πει η αυθόρμητη λαική αγανάκτηση. Και εκεί αναρωτιέσαι, τότε γιατί να υπάρχει πολιτική πρωτοπορία. Ο Συν φυσικά θέλει την παραμονή στο ευρώ και το ''κούρεμα'', επιβεβαιώνοντας ότι αναπαράγει αυθόρμητα την κυρίαρχη ιδεολογία, με την οποία, σε αυτό το διπλό επίπεδο της Ε.Ε και του ''κοινού νου'', είναι απολύτως σύστοιχος.

Ανανεωτικός κομμουνιστής είπε...

Αντώνη, έγραψες στις 6:37 μ.μ. "...Ο Τσίπρας που προχθές πανηγύριζε για το "κούρεμα"...". Συγγνώμη, αλλά εδώ γίνεσαι άδικος. Δεν έκανε τέτοια δήλωση ο Τσίπρας!

Αντωνης είπε...

@Ανανεωτικός κομμουνιστής: Αναφερόμουν στην κάτωθι φράση του προέδρου στην συνέντευξη που έδωσε στο Άλτερ: "«Εμείς από την πρώτη στιγμή είπαμε ότι, προκειμένου να αποφύγουμε το μνημόνιο, πρέπει εμείς πρώτοι να το διεκδικήσουμε στην ΕΕ κι αν δεν μας το δώσουν, ακόμα και μονομερώς, να πάμε και να απομειώσουμε την αποπληρωμή του χρέους (...) Και φτάσαμε μετά από δυο χρόνια διάλυσης κοινωνικής, στη λύση που προτείναμε πριν»!"

Αντωνης είπε...

"Αυτοί που πάτησαν τα κουμπιά στο διαδίκτυο ποιοι είναι; Είναι το μεσαίο στρώμα που είχατε μια πολιτική συμμαχιών εσείς και εν μέρει η Ν.Δ. για να διασπάσετε την κοινωνική συμμαχία, να φτάσετε εκεί που φτάσατε το συνδικαλιστικό κίνημα [...] Αυτοί οι πρώην σύμμαχοί σας είναι τώρα στις πλατείες και μουτζώνουν και λένε 'κρεμάλα στους 300'."
Αλέκα Παπαρήγα, Βουλή των Ελλήνων, 18/6/2011

"συνεπώς, το ΠΑΣΟΚ είναι το μοναδικό κόμμα που είναι ικανό να διαδηλώνει με πάθος ενάντια στον εαυτό του, καθώς και να ανατρέψει τον εαυτό του για να εγκαταστήσει στη θέση του τον εαυτό του."
Radical Desire, "Was ist ΠΑΣΟΚ;" 19/6/2011

"Το έργο το έχουμε ξαναδεί: οι ψηφοφόροι και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να στρέφονται με βία ενάντια στους βουλευτές τους. Και αυτό επειδή οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ νιώθουν προδομένοι και είναι οργισμένοι, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους.

Η αποκάλυψη ότι ήταν στέλεχος του ΠΑΣΟΚ εκείνος που χτύπησε τον βουλευτή Μαγκούφη στην παρέλαση στα Τρίκαλα κατέρριψε και το τελευταίο ίχνος αξιοπιστίας στην απόπειρα του Μαξίμου να αλλάξει με ψευτοδιλήμματα (τύπου «βία ή τάξη») την ατζέντα της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας.

Και δεν είναι η πρώτη φορά. Την περασμένη φορά αποκαλύφθηκε ότι ο γραμματέας της Νεολαίας του ΠΑΣΟΚ στα Τρίκαλα πρωταγωνίστησε στην διακοπή της συνέντευξης της βουλευτού Μερεντίτη.

Τώρα τον Μαγκούφη χτύπησε ο Δημήτρης Δαλαμάγκας, εκλεγμένο στέλεχος της Νομαρχιακής Τρικάλων του ΠΑΣΟΚ και υποψήφιος με το «πράσινο» ψηφοδέλτιο στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές του Δήμου Τρικκαίων! "
Antinews, "Οι Πασόκοι βαράνε τους βουλευτές τους" http://www.antinews.gr/2011/10/29/130440/

Ηθικόν δίδαγμα: Οι "σταλίνες" δε μασάνε κουτόχορτο για να θεωρούν ότι άξαφνα γέμισε η Ελλάδα αριστερούς ριζοσπάστες έτσι, στην τρέλα πάνω, επειδή πήγανε πέντε πιτσιρικάδες απ' την Πάντειο και γράψανε ψηφίσματα στην πλατεία και επειδή έγινε της μοδός η λέξη "πλήθος".

Αντωνης είπε...

Όλα τα λεφτά η φωτό του "αγανακτισμένου" ΔαλαΜάγκα με τον ΓΑΠ. Το ΠΑΣΟΚ είναι βαθύτερο από το μπάσο του Barry White.

Αντωνης είπε...

Οπότε, προς οραματιστές του "απέραντου ωκεανού της κοινωνικής πλειοψηφίας, του 99%" (οι αμερικανιές μας μάραναν) : "για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή". Και η "δουλειά" δεν γίνεται με το να εγκολπώνεις ΕΣΥ, στο όνομα μάλιστα της ριζοσπαστικής αριστεράς, το φάντασμα του λαϊκού ΠΑΣΟΚ, να ντύνεσαι ΕΣΥ με το ζιβάγκο του Αντρίκου του διαδικτύου και να αγορεύεις ΕΣΥ σε ηλεκτρονικά μπαλκόνια για τον δικό σου φαντασιακό Τάσο Μπιρσίμ.

Γκεγκε, νεοΠΑΣΟΚΟΙ του "νέου επαναστατικού υποκειμένου";

Αντωνης είπε...

Ενάντια στον χύδην λαϊκισμό του "πλειοψηφισμού" που προετοιμάζει πάντα την μετά βαϊων και κλάδων ενσωμάτωση στην ήδη κυρίαρχη ιδεολογική τάξη, δηλαδή την τρύπα στο νερό: http://radicaldesire.blogspot.com/2011/06/blog-post_6590.html

K.T. είπε...

Ένα άρθρο απο τον Κυριακατικο Ρίζο που κατα τη γνώμη μου αξιζει να διαβαστει και να συζητηθεί πλατιά, γιατί η κατεύθυνση που θέτει στο κίνημα είναι εντελώς νέα.

http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6516061

Αντωνης είπε...

@K.T: Thanks. Θέλω να δώσω μια διαφορετική διάσταση στο θέμα της περιφρούρησης που είναι κεντρικό στο άρθρο. Θα επανέλθω.

K.T. είπε...

Αντώνη, αυτό που είναι κεντρικό στο άρθρο νομίζω ότι δεν είναι το θέμα της περιφρούρησης, αλλά του συνολικού αναπροσανατολισμού του εργατικού κινήματος, ο οποίος μπορεί να συνοψιστεί σχηματικά σε 2 παραμέτρους:

1. Αποκέντρωση του κέντρου βάρους της ταξικής πάλης: πλέον το βάρος του εργατικού κινήματος να πέσει στην δημιουργία συνθηκών ΔΥΑΔΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ στην ίδια την παραγωγή.

2. Εξίσου σημαντικό: η εργατική τάξη να συγκροτήσει δομές οργάνωσης που να της εξασφαλίζουν τον έλεγχο στις εργατικές συνοικίες (εδώ νομίζω κολλάει και το ζήτημα της περιφρούρησης).

Αντωνης είπε...

Ναι, μα το ζήτημα και για τα δύο παραμένει αυτό της ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ και ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ, και η περιφρούρηση παίζει θεμελιώδη ρόλο και στα δύο. Και είναι μια έξοχη ευκαιρία να πούμε κάποια πράγματα αυτό.

Αντωνης είπε...

Ο Μενόκιο έχει guts. Πολλά guts: http://menokio.blogspot.com/2011/10/blog-post_6174.html

Από μένα προσωπικά, τα σέβη μου.

Αντωνης είπε...

" Σήμερα λοιπόν, αν στις 19-20 Οκτώβρη «έπαιξε μπάλα» η «αριστερά» και κομμάτια από τη μισθωτή εργασία, «έπαιξε μπάλα» ο «εθνικιστικός χώρος» και κομμάτια από τη μικροαστική μάζα. Το δυστύχημα είναι ότι ενώπιον της «κοινωνίας του θεάματος» ο «εθνικιστικός χώρος» έχει σημειολογικά να επιδείξει πολιτική νίκη με την ματαίωση των παρελάσεων και την αποχώρηση των εκπροσώπων του Κράτους, ενώ το εργατικό κίνημα έχει να επιδείξει σε αυτήν την σημειολογική αντιπαράθεση ενώπιον της «κοινωνίας του θεάματος» δεκάδες τραυματίες και έναν νεκρό."

ΒΑΘΙΑ ΥΠΟΚΛΙΣΗ ΡΕ ΜΑΓΚΑ.

Αντωνης είπε...

"Αν η εργατική τάξη αυτή τη στιγμή φαίνεται στους μικροαστούς αριστερούς διανοούμενους να είναι λιγότερο «συγκρουσιακή» από τους μικροαστούς, αυτό γίνεται επειδή ακριβώς είναι τάξη με χαρακτήρα και ξέρει αφενός ότι για να χτυπήσει τη γροθιά στο μαχαίρι πρέπει αυτό να είναι λυγισμένο και αφετέρου ότι η φασίζουσα εθνικιστική εκτροπή είναι θανάσιμος κίνδυνος πρώτ’ απ’ όλα γι’ αυτήν και για ολόκληρη την κοινωνία…Η ευθύνη για να αναλάβει το ρόλο της η εργατική τάξη πέφτει ακέραια στις πλάτες των κομμουνιστών."

Έχω ανατριχιάσει μ' αυτό το κείμενο. Γεια σου ρε μάγκα.

Αντωνης είπε...

Προσωπική παράκληση στους κομμουνιστές αναγνώστες του RD: Διαδώστε όσο γίνεται το κείμενο του menokio. Αυτό το κείμενο ΠΡΕΠΕΙ να διαβαστεί.

Κώστας Α. είπε...

Το έκανα ήδη, στο twitter, δεν ήξερα καν την ύπαρξη αυτού του ιστολογίου.

Τώρα θα διαδίδω τα post του με κάθε ευκαιρία.

Κώστας

Αντωνης είπε...

Κώστα, δες το νέο ιστολόγιό μου όπου είναι η πρώτη ανάρτηση αυτό το κείμενο.