Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Συντηρητικές προϋποθέσεις της ριζοσπαστικής υποκειμενικότητας #4

4. Επειδή ζει και λειτουργεί σε ένα εχθρικό προς ό,τι εκπροσωπεί ο ίδιος περιβάλλον, ο ριζοσπάστης πρέπει να καταβάλει πολύ μεγάλη ενέργεια για να ανταποκριθεί στα στοιχειώδη καθήκοντα που τού επιβάλλονται από τις θέσεις του. Για το λόγο αυτό, πρέπει να καλλιεργεί με ευλάβεια το μέτρο: να είναι μετρημένος στα λόγια του, να αποφεύγει άσκοπες συγκρούσεις, να διαφυλάττει την ενέργειά του για εκεί που έχει σημασία. Να είναι, με λίγα λόγια, εχθρός της υπερβολής, η οποία είναι πάντοτε το χαρακτηριστικό σημάδι του μικροαστισμού, που ως γνωστόν κάνει τις επαναστάσεις του στα λόγια, αφού έχει πρώτα καταστήσει την επανάσταση συνώνυμη με το προσωπικό ξέσπασμα ανεπίλυτων απωθημένων.  Η ίδια η επαναστατικότητα περιέχει εξ ορισμού ένα ποσοστό υστερικής προδιάθεσης· αν αυτή η προδιάθεση δεν τιθασεύεται από το έλλογο στοιχείο, αν δεν μετριάζεται από ένα "ψυχρό ρεύμα", τότε παραδίδεται εξ ολοκλήρου στην υστερική θεατρικότητα. Και οι υστερικοί δεν έχουν διάρκεια· φτάνουν σε πολύ σύντομο χρόνο από την ευφορική εκτόνωση των συμπτωμάτων τους στην απάθεια και την αδράνεια. Είναι πολύ εύκολο να προσληφθείς ως ριζοσπάστης για μια στιγμή -- η ιστορία είναι γεμάτη από ριζοσπάστες τέτοιου είδους, και πίσω από τις ακατάπαυστες κραυγές τους διακρίνεται ήδη ο ξεφουσκωμένος κομφορμισμός του μελλοντικού ευυπόληπτου πολίτη, ή, ακόμα χειρότερα, η αντεστραμμένη, αντιδραστική υστερία του φασίστα. Είναι πολύ δυσκολότερο να παραμείνεις ριζοσπάστης για μια ζωή -- ακόμα και αν, για παράδειγμα, ο ριζοσπαστισμός ευτυχήσει να αποκτήσει κοινωνική υπόσταση και ιστορική δικαίωση τέτοια που να μην είναι πλέον ακραία μειονοτικό φαινόμενο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: