Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

Μολότωφ Κοκτέιλ #36

Αν από κάποιο εξωγενή και απρόβλεπτο παράγοντα --έναν μετεωρίτη, κάποια ραγδαία θανατηφόρα ασθένεια, μια αναπάντεχη σειρά πυρηνικών εκρήξεων-- ήταν να τελειώσει σήμερα για πάντα η ανθρώπινη ύπαρξη στη γη, 

κι αν ήτανε να υπάρχει για κάποιο ακατανόητο και ανέλπιστο λόγο μια δεύτερη, μετά το θάνατο ζωή,

θα έμοιαζε πολύ με κινηματογράφο όπου οι θεατές διαμαρτύρονται εντόνως για τα χρήματά τους, μιας και νιώθουν εξαπατημένοι απ' την βλακώδη ολότελα ταινία, που υποσχέθηκε περίτεχνη πλοκή κι ανατροπές μα τέλειωσε πρόωρα κι ανούσια,

ή μ' ένα γήπεδο όπου ο κόσμος στις κερκίδες κοιτάει αμήχανα τα θλιβερά κασκόλ του, μπροστά σ' ένα παιχνίδι πολυδιαφημισμένο μα διαδικαστικό, χωρίς φάσεις και γκολ. 

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Με όλο το θάρρος: Μάλλον οι μικροαστοί θα το έκαναν αυτό. Ισως και να ιδρυαν τη Μικροαστική Διεθνή, για να απαιτήσει τα χρήματά τους...

Αντωνης είπε...

Νομίζω ότι αν συνέβαινε να τελείωνε ο κόσμος σήμερα και να υπάρχει επόμενη ζωή, όλοι θα ένιωθαν αφόρητα μικροαστοί.

Ανώνυμος είπε...

απο τον Σαιξπηρ :
it's a tale story full of fury and sound meaning nothing.

Taliban

Αντωνης είπε...

Η φράση κατ' ακρίβεια είναι μάλλον:

it is a tale/Told by an idiot, full of sound and fury,/
Signifying nothing.
Απ' τον Μάκβεθ, βέβαια, σκηνή 5.

Σόρι για τη διόρθωση, επαγγελματική διαστροφή:-)