Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

Συντηρητικές προϋποθέσεις της ριζοσπαστικής υποκειμενικότητας #2

2. Από όλες τις γενιές που προηγούνται, η πιο άχρηστη και επιζήμια είναι εξ ορισμού η αμέσως προηγούμενη, αυτή που είναι σε σημαντικό ποσοστό ακόμα ζωντανή. Γιατί;  Επειδή είναι η μόνη γενιά που αναλαμβάνει η ίδια την διαχείριση των ιδεών και των πρακτικών της, και έτσι δυσχεραίνει περισσότερο από όλες τις άλλες την διαδικασία αλύπητου καψίματος και πετάγματος της άχρηστης παλιατζούρας, που οι προηγούμενες, όντας νηφάλια πεθαμένες, επιτρέπουν αδιαμαρτύρητα. Η διαδικασία αυτή είναι αναπόσπαστο μέρος του τι σημαίνει "κληρονομώ", και η αμέσως προηγούμενη γενιά μπορεί να οριστεί και έτσι: "αυτή που δεν μπορεί να κληρονομηθεί." Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε ότι σε ό,τι αφορά την αυτοδιαχείρισή της, η αμέσως προηγούμενη γενιά πριμοδοτεί ως σημαντικό και άξιο λόγου ακριβώς ό,τι πιο άχρηστο και επιζήμιο έχει σκεφτεί και θέσει σε πράξη. Σε ό,τι αφορά τους προγόνους που διαλέγει, ο σωστός ριζοσπάστης έχει την χρήσιμη εκείνη συντηρητικότητα που του επιβάλλει να εμπιστεύεται αυτούς που έχουν μουστάκες και μακριές γενειάδες ή φορούν καλτσοδέτες και κορσέδες περισσότερο από τους φρεσκοξυρισμένους και ενδυματολογικά οικείους βρυκόλακες που ζουν ανάμεσά μας. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: