Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

Συντηρητικές προϋποθέσεις της ριζοσπαστικής υποκειμενικότητας #1

1. Να μην έχεις γνώμη για όλα τα πράγματα και να κάνεις όσο μπορείς πιο ξεκάθαρο ότι υπάρχουν χιλιάδες πράγματα για τα οποία δεν έχεις καμία γνώμη. Αυτοί που μπορούσαν να έχουν γνώμη για όλα τα πράγματα ήταν οι άνθρωποι της κλασικής εποχής, και αυτό συνέβαινε επειδή ο κόσμος τους τούς παρουσιαζόταν στον νου ως μια αδιάρρηκτη και έλλογη ενότητα. Αλλά ο δικός μας κόσμος δεν μπορεί να εμφανιστεί στην συνείδηση με τέτοιο τρόπο, και στο κάτω-κάτω οι αρχαίοι αυταπατώνταν: ο  κόσμος τους δεν ήταν στην πραγματικότητα ούτε "ενιαίος" ούτε "άρρηκτος"· μάλλον, τούτες οι πολύτιμες για την σκέψη των αρχαίων ποιότητες ήταν ιδεολογικά επιφαινόμενα ενός κόσμου που ήταν αποτέλεσμα πρότερων αποκλεισμών, τόσο της πλειοψηφίας του πληθυσμού και των εργασιακών του μελημάτων, όσο και της σφαίρας της ιδιωτικής ζωής. Η γνώμη για όλα καταργεί τις διακρίσεις ανάμεσα στο σημαντικό και το ασήμαντο, το καταστροφικά επείγον και το τετριμμένα αναπόφευκτο, και εκχυδαϊζει την σκέψη όσο τίποτε. Αν θέλεις να αναλογιστείς πρακτικά το μέγεθος του κακού που κάνει στον άνθρωπο το να προσπαθεί να έχει γνώμη για όλα, κάνε μια βόλτα στα σχόλια σε ελληνικά ιστολόγια. Ή σκέψου ότι η γενιά που οδήγησε την Ευρώπη στην διάλυση και την σημερινή νέα γενιά στην εκ προοιμίου εξαθλίωση είναι ακριβώς η γενιά που είχε γνώμη για όλα. Μην της μοιάζεις.

7 σχόλια:

Sraosha είπε...

Έτσι ακριβώς.

Ανώνυμος είπε...

καλά τα λες, αλλά σε είχα δει να κράζεις αρκετά το μεταμοντέρνο τελευταία υπερασπιζόμενος τις παλιές καλές μεγάλες αφηγήσεις, μπορεί και να παρεξήγησα βέβαια αλλά αν υπερασπίζομαι μια κάποια μεταμοντέρνα οπτική, είναι αυτή που αντιπαρατίθεται σε ολιστικούς λόγους-ξερολισμούς ας πούμε

Αντωνης είπε...

Το αντίθετο, η μεταμοντέρνα οπτική είναι που εξαϋλώνει κάθε όριο ανάμεσα στην γνώμη και την αλήθεια, και καθιστά τον άνθρωπο ατέρμονα φλύαρο. Εκτός και αν η κουλτούρα της ατέρμονης φλυαρίας στην οποία ζούμε παγκόσμια, και στην οποία οι πολιτικοί κρίνουν τραγουδιστές, οι τραγουδιστές μιλούν για την οικολογία, ο γείτονας αναλύει τα αίτια της τρομοκρατίας και οι μεταμεσονύχτιοι τηλεαστέρες αναλύουν τα μυστήρια του σύμπαντος είναι κλασικός πολιτισμός.

Αντωνης είπε...

Ο άνθρωπος σήμερα ΦΟΒΑΤΑΙ να μην έχει γνώμη για όλα. Φοβάται ότι θα μείνει "έξω", εκτός του δήθεν χώρου του κοινωνικού. Αλλά το "κοινωνικό" αυτό είναι ψυχαναγκασμός. Είναι στην ουσία η προδοσία της κοινωνίας και ο ευτελισμός της.

kontoxontros είπε...

Ωραίο, απλά να μεταφέρω μία σκέψη που μου γεννήθηκε

Τότε με ποιόν τρόπο και ποιες δομικές αλλαγές, θα μπορεί ένας συλλογικός διαννοούμενος- ένα Κομμουνιστικό Κόμμα, να δίνει
"μάχες θέσεων" με αντικαπιταλιστικό πρόταγμα, σε όλες τις σφαίρες
της κοινωνικής ζωής?.
Μάλλον εντάσσοντας τα μέλη του σε μία διαρκή απελευθερωτική διαδικασία η οποία θα έχει ως στόχο να τα καταστήσει οργανικούς διαννούμενους, κάτι που σήμερα, λόγω αντικειμενικών συνθηκών και πολιτικών επιλογών
(πχ απαξίωση επαναστατικής θεωρίας,) δεν φαίνεται να συμβαίνει.

Αντωνης είπε...

@Κοντόχοντρος: Το πρόβλημα είναι ότι η "δημόσια σφαίρα" της ύστερης καπιταλιστικής κοινωνίας είναι κατασκευασμένη ως μια σφαίρα θορύβου με μονδαδικό λειτουργικό αποτέλεσμα την διαρκή απόσπαση της προσοχής από την οποιαδήποτε κατεύθυνση. Και η στρατευμένη σκέψη είναι σκέψη με κατεύθυνση.

Το πρόβλημα δεν υφίσταται τόσο στους κόλπους του κόμματος όσο στους εκτός κόμματος. Αλλά το κόμμα σήμερα είναι ένα μειονοτικό φαινόμενο σε σχέση με την "γκλαμουριά" της υποτίθεται "αδέσμευτης" γνώμης των μη κομματικά ενταγμένων.

Όταν εκλείπει η κομματική πειθαρχία από έναν διανοούμενο, καλώς ή κακώς, πρέπει να αντικαθίσταται από μια άλλη, αυτοεπιβαλλόμενη πειθαρχία. Αλλιώς, ο μόνος δρόμος για την σκέψη είναι ο δρόμος του μαϊντανού, της σύμπραξης με την γενικευμένη και χωρίς στόχο φλυαρία της μηντιακής μας "δημοκρατίας": τι είπε ο Χωμενίδης στο τουίτερ για την κόρη του Λοϊζου; Τι είπε στο τουίτερ η Τσαπανίδου; Σε ποιον έκανε μύνηση ο Πάγκαλος; και δεκάδες άλλες κουτσουμπολο-μηντιόφουσκες που υποκαθιστούν την πολιτική πράξη και σκέψη.

Νοσφεράτος είπε...

Ο άνθρωπος σήμερα ΦΟΒΑΤΑΙ να μην έχει γνώμη για όλα. Φοβάται ότι θα μείνει "έξω", εκτός του δήθεν χώρου του κοινωνικού. Αλλά το "κοινωνικό" αυτό είναι ψυχαναγκασμός. Είναι στην ουσία η προδοσία της κοινωνίας και ο ευτελισμός της. '
το εκαν αναρτηση .