Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

Σχετικά με την απάντηση του Ριζοσπάστη στην καταγγελία για τον 902 (εισαγωγικά)

Την Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου αναδημοσίευσα εδώ, από το ιστολόγιο Κόκκινος Τύπος, καταγγελία για τις εργοδοτικές πρακτικές στον 902, ιδιοκτησίας του ΚΚΕ. Η καταγγελία αυτή δημοσιεύτηκε αν και δεν έφερε υπογραφή άλλη από "Απολυμένοι 902", εν μέρει διότι δεν ήταν η πρώτη τέτοιου είδους καταγγελία και το ιστολόγιο είχε παλαιότερα δημοσιεύσει για το ζήτημα της απόλυσης εργαζομένων από την Τυποεκδοτική, τον Ιούλη του 2010. Την επόμενη μέρα της δημοσίευσης της καταγγελίας εδώ, στις 6 Σεπτεμβρίου, δημοσιεύτηκε απάντηση σ' αυτή στην εφημερίδα Ριζοσπάστης -- όργανο, ως γνωστόν από την μόνιμη προμετωπίδα της, της ΚΕ του ΚΚΕ. Προτού ασχοληθώ με την απάντηση αυτή, και με δεδομένη την συζήτηση που έγινε για το θέμα εδώ και στο ιστολόγιο granma, θεωρώ αναγκαίο να διευκρινήσω ορισμένα πράγματα προκαταρκτικά.

1. Οι ανακλαστικές αντιδράσεις ένθεν κακείθεν όταν ανακύπτει θέμα για το ΚΚΕ είναι όσο συνηθισμένες όσο είναι και στείρες: αφενός, οι αριστεροί σχηματισμοί εκτός ΚΚΕ βρίσκουν την ευκαιρία για ουσιαστικά καθαρά μικροκομματική αντιπαράθεση, χωρίς να τούς απασχολούν όμως εξίσου κριτικά τα εν οίκω τους· αφετέρου οι προσκείμενοι στο ΚΚΕ, στηριζόμενοι στο ανακλαστικό των αντιδράσεων των πρώτων, οχυρώνονται πίσω από την δική τους ανακλαστική αντίδραση, η οποία συνοψίζεται στην πρόταση ότι η όποια καταγγελία έχει κομματικές σκοπιμότητες, είναι κακόβουλη, είναι αντικομμουνιστική, κλπ. Ούτε η μία ούτε η άλλη πλευρά δεν συνεισφέρει κάτι με τον τρόπο αυτό στην βελτίωση πεπραγμένων και συμπεριφορών στο Κομμουνιστικό Κόμμα, που για τον υποφαινόμενο είναι ουσιώδους σημασίας ζήτημα και ο μοναδικός νόμιμος στόχος της όποιας κριτικής.

2. Είναι αναμφισβήτητα σωστό ότι οι κριτικές στο ΚΚΕ, ακόμα και οι πιο καλοπροαίρετες, μπορούν πολύ εύκολα και γρήγορα να καταλήξουν στα χέρια αντικομμουνιστικών ιδεολογικών πρακτικών, και το ίδιο συνέβη και με την καταγγελία για την οποία κάνουμε λόγο εδώ. Είναι γεγονός ότι αναδημοσιεύτηκε σε μια σειρά ιστότοπων που όχι απλώς δεν εκφράζουν την κομμουνιστική ιδεολογία, αλλά προωθούν θέσεις από δεξιόστροφες ως ακροδεξιές. Κατά συνέπεια, η συζήτηση των όποιων καταγγελιών στην κομμουνιστικά προσκείμενη πτέρυγα του διαδικτύου πρέπει να γίνεται με προσοχή, με αυτοκριτική διάθεση και αντίληψη για τις δυνητικά αρνητικές συνεπαγωγές ορισμένων θέσεων ή πρακτικών κριτικής, και με μέτρο. Οι καιροί είναι ιδιαίτερα πονηροί, και το να συζητιούνται ορισμένα πράγματα ανοιχτά μέσα στο πλαίσιο ενός κομμουνιστικού προσανατολισμού προϋποθέτει  την ανάλογη υπευθυνότητα.

3. Είναι εξίσου αναμφισβήτητο, τουλάχιστον για τον υποφαινόμενο, ότι στις περιστάσεις του παρόντος ένα κακό, δυσλειτουργικό ή προβληματικό ΚΚΕ είναι προτιμότερο από κανένα ΚΚΕ, όπως και μια παρηκμασμένη και γραφειοκρατικά αποστεωμένη μπρεζνιεφική ΕΣΣΔ θα ήταν για πολλά θέματα και από πολλές απόψεις προτιμότερη από την σημερινή Ρωσία. Συμμερίζομαι, για τον λόγο αυτό, την υπερηφάνεια των μελών και υποστηρικτών του ΚΚΕ για το γεγονός ότι είναι, στις σκοτεινότατες περιστάσεις της εποχής μας, το ισχυρότερο Κομμουνιστικό Κόμμα στην ηπειρωτική Ευρώπη, και αποδέχομαι ότι η επιβίωση του στις δεκαετίες του 1990 και του 2000 ήταν τρομερά δύσκολη και δεν θα είχε επιτευχθεί εάν δεν γινόταν αρκετές εκπτώσεις σε ζητήματα πολιτικής ακεραιότητας και πρακτικής ηθικής.

4. Θεωρώ επίσης αναγκαίο να προσθέσω ότι η ιστορία μάς έδειξε πώς η συντριπτική πλειοψηφία όσων δεν δέχτηκαν τους συμβιβασμούς αυτούς στο όνομα μιας "καθαρότερης" ή "λειτουργικότερης" κομμουνιστικής ιδεολογίας κατέληξαν να κάνουν πολύ περισσότερες ιδεολογικές εκπτώσεις για να επιβιώσουν κομματικά και έχουν σήμερα σχεδόν (αν όχι εντελώς) εξαντλήσει --και σε χρονικό διάστημα ρεκόρ-- τις όποιες ελπίδες για "αναγέννηση" ή "ανανέωση" της κομμουνιστικής αριστεράς που συνόδεψαν την γέννηση τους· όσοι δεν παραδόθηκαν στον καθαρό οπορτουνισμό, από την άλλη, βυθίστηκαν στους ναρκισσισμούς της ήσσονος διαφοράς και την αυτο-ικανοποίηση του σεχταρισμού και δεν έχουν προσφέρει παρά ελάχιστα στο λαϊκό κίνημα σε μια περίοδο έκτακτης ανάγκης για κομμουνιστική συσπείρωση και αποφασιστικότητα. Άλλος ένας λόγος για να είναι κανείς πολύ προσεκτικός και φειδωλός όταν αποφασίζει να ασκήσει κριτική στο ΚΚΕ.

5. Αν όμως, τέλος, αποδεχτεί κανείς παθητικά την αρχή "ακόμα και ένα κακό Κομμουνιστικό Κόμμα είναι προτιμότερο από κάθε διαθέσιμη αριστερίστικη ή πρόδηλα ρεφορμιστική εναλλακτική" τότε πολύ απλά θα καταλήξει με ένα χειρότερο Κομμουνιστικό Κόμμα από αυτό που σήμερα έχει. Και αν η κριτική δεν είναι πάντα ούτε καλοπροαίρετη ούτε θετική στην κατάληξή της, είναι ωστόσο υπό προϋποθέσεις απαραίτητη εάν το Κομμουνιστικό Κόμμα θέλει να επιβιώσει της εποχής που έχει μπει και άρα να έχει κάτι να πει σε αυτή την εποχή -- κάτι αξιόπιστο και στοιχειωδώς ελπιδοφόρο. Η προσωπική μου αίσθηση, από την απάντηση του Ριζοσπάστη και από σχόλια που είδα, είναι ότι η δικαιολογημένη υπερηφάνεια για την επιβίωση κάτω από πολύ δύσκολες ιστορικές και οργανωτικές περιστάσεις μετατρέπεται εύκολα σε αλαζονεία, και η αλαζονεία δεν ήταν ποτέ καλός σύμβουλος για τους κομμουνιστές. Εάν το ΚΚΕ έχει αρκετό δίκαιο να νιώθει ότι δεν έχει σε τίποτε να απολογηθεί σε άλλους σχηματισμούς της αριστεράς στην Ελλάδα, τούτο δεν σημαίνει ότι επίσης δεν χρωστάει κανένα λογαριασμό σε κανέναν εκτός κόμματος, νοουμένου ότι εξασφαλίζει επίσης ταυτόχρονα την αποσιώπηση κάθε διαφωνίας εντός. Το ΚΚΕ κρίνεται από τον εργαζόμενο λαό όπως κρίνονται όλα τα κόμματα, και κρίνεται με τα δικά του ελαφρυντικά και τις δικές του αυξημένες απαιτήσεις ως ένα κόμμα με συγκεκριμένη ιστορία, συγκεκριμένο ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου και συγκεκριμένη δεδηλωμένη πολιτικο-ιδεολογική αντζέντα. Αυτό ούτε μπορεί να το αποφύγει ούτε πρέπει να το αποφύγει· αντίθετα, πρέπει να το αντιμετωπίσει με θάρρος αλλά και με συναίσθηση των δικών του ιστορικών ευθυνών. Για να το κάνει αυτό με κάποιο βαθμό επιτυχίας, πρέπει να απεμπολήσει κάθε ίχνος "αφ υψηλού" θεώρησης των μη ενταγμένων σ' αυτό και κάθε, ούτως ή άλλως εντελώς στρεβλή και εσφαλμένη, εντύπωση της ανωτερότητάς του ως κομματικού οργανισμού από το ίδιο το εργατικό κίνημα, το οποίο είναι η ιστορική μήτρα του ΚΚΕ και παραμένει η μοναδική πραγματική ζωογόνος πηγή για το μέλλον του. 

Εδώ τελειώνω με τις εισαγωγικές μου παρατηρήσεις. 

16 σχόλια:

δύτης των νιπτήρων είπε...

Σωστός και ακριβής.

K.T. είπε...

Αντώνη, τόσο απ τη συζήτηση στο προηγούμενο ποστ όσο και απ αυτήν στο Γκράνμα δεν νομίζω ότι αυτό που βγήκε απ τους ΚΚΕδες που γράψαμε είναι αλαζονεία προς κάθε μη οργανωμένο κομμουνιστή ούτε καθαρά μια αντανακλαστική απάντηση (αν κ σίγουρα υπήρχε αυτό το στοιχείο, δεδομένου ότι κάποιοι έβγαζαν πιστοποιητικά θανάτου του ΚΚΕ).Νομίζω ότι στις περισσότερες τοποθετήσεις εκτέθηκε η δεινή οικονομική κατάσταση του ΚΚΕ με επιχειρήματα που δεν απαντήθηκαν από κανένα. Επίσης, πέρα από την βελτίωση συμπεριφορών στο ΚΚΕ που είναι ένα μεγάλο θέμα που δεν λύνεται με συζητήσεις στο ιντερνετ, αλλά με σκληρή θεωρητική κ πρακτική δουλειά, ένα μεγάλο θέμα στο οποίο δεν πήγε καθόλου η συζήτηση (και όχι τυχαία) είναι αν είναι αναγκαίοι για ένα ΚΚ ανεξάρτητοι μηχανισμοί προπαγάνδας, από ποιους στελεχώνονται αυτοί και με ποιους όρους λειτουργούν. Εδώ νομίζω ότι είναι όλο το ζουμί της ιστορίας κ πάνω σ αυτά τα ζητήματα πρέπει να προβληματιστούμε όλοι οι κομμουνιστές οργανωμένοι ή μη.

Αντωνης είπε...

@Κ.Τ. Θα μου επιτρέψεις να στοιχειοθετήσω λεπτομερώς το γιατί έγραψα αυτό που έγραψα όταν περάσω στο δεύτερο μέρος της απάντησης.

tonoumoy είπε...

Αναφορικά με το σημείο 3, έχεις υπόψιν σου κάποιoν απολογισμό της Κ.Ε. του ΚΚΕ σχετικά με τo ρόλο που έπαιξαν για το κόμμα οι επιδοτήσεις τα τελευταία 20 χρόνια; Νομίζω θα είχε ενδιαφέρον, γιατί το θέμα των πολιτικών εκπτώσεων όταν μιλάμε για το ΚΚΕ θα έπρεπε να αποτελεί μείζον θέμα πολιτικής ευθιξίας (όχι επειδή το έθεσες εσύ, αλλά επειδή έτσι είναι εκ των πραγμάτων οι επιδοτήσεις του ευρωμονόδρομου).

Ανώνυμος είπε...

«3. Είναι εξίσου αναμφισβήτητο, τουλάχιστον για τον υποφαινόμενο, ότι στις περιστάσεις του παρόντος ένα κακό, δυσλειτουργικό ή προβληματικό ΚΚΕ είναι προτιμότερο από κανένα ΚΚΕ, όπως και μια παρηκμασμένη και γραφειοκρατικά αποστεωμένη μπρεζνιεφική ΕΣΣΔ θα ήταν για πολλά θέματα και από πολλές απόψεις προτιμότερη από την σημερινή Ρωσία. […] και αποδέχομαι ότι η επιβίωση του στις δεκαετίες του 1990 και του 2000 ήταν τρομερά δύσκολη και δεν θα είχε επιτευχθεί εάν δεν γινόταν αρκετές εκπτώσεις σε ζητήματα πολιτικής ακεραιότητας και πρακτικής ηθικής.

4. Θεωρώ επίσης αναγκαίο να προσθέσω ότι η ιστορία μάς έδειξε πώς η συντριπτική πλειοψηφία όσων δεν δέχτηκαν τους συμβιβασμούς αυτούς στο όνομα μιας "καθαρότερης" ή "λειτουργικότερης" κομμουνιστικής ιδεολογίας κατέληξαν να κάνουν πολύ περισσότερες ιδεολογικές εκπτώσεις για να επιβιώσουν κομματικά και έχουν σήμερα σχεδόν (αν όχι εντελώς) εξαντλήσει --και σε χρονικό διάστημα ρεκόρ-- τις όποιες ελπίδες για "αναγέννηση" ή "ανανέωση" της κομμουνιστικής αριστεράς που συνόδεψαν την γέννηση τους• όσοι δεν παραδόθηκαν στον καθαρό οπορτουνισμό, από την άλλη, βυθίστηκαν στους ναρκισσισμούς της ήσσονος διαφοράς και την αυτο-ικανοποίηση του σεχταρισμού και δεν έχουν προσφέρει παρά ελάχιστα στο λαϊκό κίνημα σε μια περίοδο έκτακτης ανάγκης για κομμουνιστική συσπείρωση και αποφασιστικότητα. […]

5. Αν όμως, τέλος, αποδεχτεί κανείς παθητικά την αρχή "ακόμα και ένα κακό Κομμουνιστικό Κόμμα είναι προτιμότερο από κάθε διαθέσιμη αριστερίστικη ή πρόδηλα ρεφορμιστική εναλλακτική" τότε πολύ απλά θα καταλήξει με ένα χειρότερο Κομμουνιστικό Κόμμα από αυτό που σήμερα έχει. Και αν η κριτική δεν είναι πάντα ούτε καλοπροαίρετη ούτε θετική στην κατάληξή της, είναι ωστόσο υπό προϋποθέσεις απαραίτητη εάν το Κομμουνιστικό Κόμμα θέλει να επιβιώσει της εποχής που έχει μπει και άρα να έχει κάτι να πει σε αυτή την εποχή -- κάτι αξιόπιστο και στοιχειωδώς ελπιδοφόρο. Η προσωπική μου αίσθηση, από την απάντηση του Ριζοσπάστη και από σχόλια που είδα, είναι ότι η δικαιολογημένη υπερηφάνεια για την επιβίωση κάτω από πολύ δύσκολες ιστορικές και οργανωτικές περιστάσεις μετατρέπεται εύκολα σε αλαζονεία, και η αλαζονεία δεν ήταν ποτέ καλός σύμβουλος για τους κομμουνιστές. Εάν το ΚΚΕ έχει αρκετό δίκαιο να νιώθει ότι δεν έχει σε τίποτε να απολογηθεί σε άλλους σχηματισμούς της αριστεράς στην Ελλάδα, τούτο δεν σημαίνει ότι επίσης δεν χρωστάει κανένα λογαριασμό σε κανέναν εκτός κόμματος, νοουμένου ότι εξασφαλίζει επίσης ταυτόχρονα την αποσιώπηση κάθε διαφωνίας εντός. Το ΚΚΕ κρίνεται από τον εργαζόμενο λαό όπως κρίνονται όλα τα κόμματα, και κρίνεται με τα δικά του ελαφρυντικά και τις δικές του αυξημένες απαιτήσεις ως ένα κόμμα με συγκεκριμένη ιστορία, συγκεκριμένο ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου και συγκεκριμένη δεδηλωμένη πολιτικο-ιδεολογική αντζέντα. Αυτό ούτε μπορεί να το αποφύγει ούτε πρέπει να το αποφύγει• αντίθετα, πρέπει να το αντιμετωπίσει με θάρρος αλλά και με συναίσθηση των δικών του ιστορικών ευθυνών. Για να το κάνει αυτό με κάποιο βαθμό επιτυχίας, πρέπει να απεμπολήσει κάθε ίχνος "αφ υψηλού" θεώρησης των μη ενταγμένων σ' αυτό και κάθε, ούτως ή άλλως εντελώς στρεβλή και εσφαλμένη, εντύπωση της ανωτερότητάς του ως κομματικού οργανισμού από το ίδιο το εργατικό κίνημα, το οποίο είναι η ιστορική μήτρα του ΚΚΕ και παραμένει η μοναδική πραγματική ζωογόνος πηγή για το μέλλον του».


Χαιρετίζουμε την προσ-γείωση και τη συμφιλίωση με στοιχεία τού Πραγματικού.

Για λόγους πολιτικούς στέλνουμε αυτό το σχόλιο, παραβιάζοντας μια συμφωνία. Και, σεβόμενοι αυτή τη συμφωνία, υπογράφουμε ως ανώνυμοι…

Eriugena είπε...

Ας μην σταθούμε λοιπόν στο "η ζωή έδειξε" αλλά στο "η ζωή θα δείξει"..
Δεν μπορώ λόγω πληθώρας επιχειρημάτων να μιλήσω με συντομία, αλλά εδώ θα λειτουργήσω ως φιλοξενούμενος με την αγαπημένη πρακτική μου, του προμαντέματος:
Όταν νομοτελειακά η εργατική τάξη αναδυθεί στο προσκήνιο της Ιστορίας, με απαίτηση την δημιουργία της αταξικής κοινωνίας, τα κόμματα της αριστεράς κκε, συν, αν υπάρχουν ακόμα και δεν έχουν σαρωθεί απο την εξέλιξη της καπίταλιστικής κοινωνίας θα λειτουργήσουν ως αντεπαναστατικά κόμματα. Αν η εργατική τάξη μπορέσει να σκουπίσει τα "κλασσικά" αστικά κόμματα, ταυτόχρονα σε μια ενιαία ιστορική κίνηση θα σκουπίσει και τα κόμματα αυτά. Τελεία και πάυλα. Εξηγήσεις στην ιστοσελίδα μου. Κρίμα τόσες δυνάμεις τσάμπα, τόσος ιδρώτας, τόσες αυταπάτες, να πιστεύει κανείς ότι ο Τσίπρας, ο Αλαβάνος, ή ο μάκης Μαίλης είναι έστω και 1/1000000 παράγοντες που θα σχετιζόντουσαν με τον ιερό σκοπό της αταξικής κοινωνίας..Επειδή είμαι φιλοξενούμενος και σέβομαι τον χαρακτήρα του οικοδεσπότη δεν θα συμμετάσχω στην συζήτηση..είμαι εξάλλου εκ'του ασφαλούς ιδεαλιστής που βγάζω ανυπόστατα πράγματα απ'το κεφάλι μου..

Αντωνης είπε...

@Eriugena: Μια δύναμη καταστροφής είναι πάντως μια δύναμη. Και μια δύναμη χρειάζεται να κυοφορηθεί από κάτι για να φτάσει να γίνει δύναμη. Κάποιες φορές, έτσι μάς έμαθε ο Μαρξ, κυοφορείται από αυτό το ίδιο πράγμα που κάποια στιγμή θα κληθεί να καταστρέψει.

Ή αλλιώς, όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, χωρίς το σημερινό ΚΚΕ δεν μπορώ να διανοηθώ μια εργατική τάξη που θα φτάσει να σκουπίσει όλα τα σημερινά κόμματα, μαζί και το σημερινό ΚΚΕ.

Ανώνυμος είπε...

Πάει χάλασε και το ΚΚΕ, που να το εμπιστευθείς στους αγριους καιρούς που έρχονται, στις μάχες της επανάστασης, όταν αφησε τσιράκια του αλαφούζου (ναι ετσι είναι μονο τσιράκια θα πήγαιναν στον σκαι) να βολοδέρνουν στην ευρύτερη περιοχή του Κόμματος και να τραβάνε και αναμνηστικές φωτογραφίες με τα πανώ τους.
Ασε δε που τόσα χρόνια δεν τους είχε καταλάβει ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΓΗΣ.
Δίκιο είχε ο ΣΤΑΛΙΝ.

MrT είπε...

για την ταμπακιέρα radical λεβέντη μου, ούτε λόγος...υπάρχουν απολύσεις; με ποία κριτήρια έγιναν; τι έπραξε το ΚΚΕ για να τις αποτρέψει;
η κριτική, κυρίως από αυτούς που είναι απολυμένοι (και άσε στην άκρη ακροδεξιούς ή μετριοπαθείς σαν εμένα) είναι κυρίως στη βάση της λαϊκής ρήσης: δάσκαλε που δίδασκες...κοινώς, αν το ΚΚΕ δεν μπορεί να οργανώνει τα πράγματα μέσα σε ένα καπιταλιστικό πλαίσιο έτσι όπως θα ήθελε, τότε καλύτερα ή να μην τα οργανώνει καθόλου ή να βρει άλλους τρόπους και να δείξει άλλους δρόμους στην οργάνωση των δραστηριοτήτων του (ίσως ακόμη ακόμη και με εθελοντική εργασία τύπου Greenpeace, που δεν πληρώνει και άρα δεν απασχολεί εργαζόμενους...πιο τίμιο και εντός των οδεολογικών του διακηρύξεων, καίτοι εξίσου υποχθόνιο)
φιλικά
ΑΜ

Νοσφεράτος είπε...

Είναι εξίσου αναμφισβήτητο, τουλάχιστον για τον υποφαινόμενο, ότι στις περιστάσεις του παρόντος ένα κακό, δυσλειτουργικό ή προβληματικό ΚΚΕ είναι προτιμότερο από κανένα ΚΚΕ, όπως και μια παρηκμασμένη και γραφειοκρατικά αποστεωμένη μπρεζνιεφική ΕΣΣΔ θα ήταν για πολλά θέματα και από πολλές απόψεις προτιμότερη από την σημερινή Ρωσία
------------------------
ΣΩΣΤΟ

K.T. είπε...

@Eriugena: "είμαι εξάλλου εκ'του ασφαλούς ιδεαλιστής που βγάζω ανυπόστατα πράγματα απ'το κεφάλι μου" το μόνο σωστό που είπες σήμερα. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να προσπαθήσεις απ' το blog σου να τεκμηριώσεις την εκτίμηση: 1ον ότι το ΚΚΕ είναι περίπου το ίδιο με τον ΣΥΡΙΖΑ, 2ον ότι είναι αντεπαναστατικό κόμμα, 3ον ότι θα το ξεπεράσει η εξέλιξη της καπιταλιστικής κοινωνίας και η αφύπνιση της εργατικής τάξης (την οποία ατυχώς δεν μπόρεσε να προκαλέσει το ΚΚΕ αλλά μπορεί να βασίζεται ως τάξη σε... εσένα και όχι σ αυτόν τον Μαϊλη). Φυσικά το να περιμένω κάτι τέτοιο από εσένα είναι μάλλον ευσεβής πόθος καθώς είναι βέβαιο ότι δεν έχεις διαβάσει καθόλου τις θεωρητικές επεξεργασίες του ΚΚΕ, την δράση του την αγνοείς (όπως κατά πάσα πιθανότητα οποιαδήποτε δράση) και η σχέση σου με την θεωρία γενικότερα μάλλον προσομοιάζει σ αυτό που έλεγε ο Μαρξ αφηρημένη "εποπτεία του αντικειμένου", αγνοώντας την υποκειμενική ανθρώπινη συγκεκριμένη δράση (Θέση 1η για τον Φόυερμπαχ). Επομένως, δικαιούμαι να μαντέψω κ γω με την σειρά μου ότι η μορφή της κριτικής σου θα είναι αφηρημένη, τόσο αφηρημένη μάλιστα που θα έχει χάσει πλέον κάθε επαφή με το πρακτικό υπό εξέταση αντικείμενο και θα έχει ανυψωθεί στις σφαίρες τις καθαρής και στείρας θεωρίας.

Νοσφεράτος είπε...

χρειαζομαστε ολα τα αριστερά - αντιφαστικά κομματα -και οργανώσεις- ως αντιβαρα στην επερχόμενη φασιστική πλημμυριδα

http://nosferatos.blogspot.com/2011/09/5911.html
και μακάρι να υπάρεξι και ενα Αντιφασιστικο μετωπο .. Παρά τις οποιες πληγές του παρελθοντος
Ομως αυτό δεν σημαινει οτι δεν θα γινεται Κριτική..Αντιθετα ειναι Φανατασιωση το να νομιζουμε οτι θαχουμε τα ιδνικά αριστερά κομματα ..Ποτε δεν υπήρξαν ..
Συμφωνώ λοιπόν και με την Κριτική (οσο αυστηρη και να ειναι)στην σταση του ΚΚΕ εναντι των εργαζομένων στο 902
οσο και στην Κριτική υποστηριξη.

Ανώνυμος είπε...

Πραχτορες του αλαφουζέικου-
(τώρα που βγήκαν τα έγραφα που συνδέουν σε κοινό κέντρο σκάι, μπάζ,πρεσβεία,υπουργικό συμβούλιο.)

Δε μπάς στον οχτρο, και τη μάνα σου θυσιάζεις, σε αυτούς ούτε σταγόνα δε δίνεις μόνο μάχαιρα.

Eriugena είπε...

Σβήστο Αντώνη, παραφέρθηκα..αν και πιστέυω πως το κκε είναι απλά ένα δειλό κόμμα που λεονταρίζει, αλλά ας μείνουν όλα εκεί

Αντωνης είπε...

@Eriugena: ΟΚ, ευχαριστώ.

ffpp είπε...

Από έναν "εκ των έσω"

Μπράβο για την ψυχραιμία και την διαλεκτική αντιμετώπιση του ζητήματος!