Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Μολότωφ Κοκτέιλ #35

Είναι τουλάχιστον έλλειψη τακτ να σαρκάζεις την αναμονή μιας δευτέρας παρουσίας όταν αυτό που θέλεις να πεις είναι ότι δεν πιστεύεις καν στην πρώτη. Κι από την άλλη, είναι κάπως κωμικό να επιβεβαιώνεις τόσο καθαρά ότι μια τέτοια ακλόνητη απιστία είναι στην πραγματικότητα ακλόνητη πίστη, με τις δικές της θεολογικές εξιδανικεύσεις και εκστατικές στιγμές. "Αλλίμονο σ' αυτούς που πιστεύουν σ' αυτό που δεν υπάρχει!" αναφωνείς, αλλά ήδη ακούγεται απ' το βάθος το διαλεκτικό συμπλήρωμα της ρήσης: "μα πιο πολύ αλλίμονο σε αυτούς που πιστεύουν σ' αυτό που υπάρχει, πιστεύοντας μάλιστα ότι έτσι δεν πιστεύουν!"

22 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

για κάποιον που δεν πιστεύει σε κάτι που δεν υπάρχει, είναι όντως κωμικό.
Αυτό σημαίνει ότι και για οποιονδήποτε άλλον είναι κωμικό να επισημαίνει την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ που πράγματι την χαρακτηρίζει η μετάθεση των πάντων στη Β παρουσία (του "σοσιαλισμού");

rakis1 είπε...

"μα πιο πολύ αλλίμονο σε αυτούς που πιστεύουν σ' αυτό που υπάρχει, πιστεύοντας μάλιστα ότι έτσι δεν πιστεύουν!"

Α ρε Αντώνη. Ώρες ώρες κάτι τέτοιες κουβέντες σα βόμβα με χτυπάνε! Μπράβο! (και με επαναφέρουν σε όπου πάω να ξεφύγω (προς τη real politik)
:)

Αντωνης είπε...

"για κάποιον που δεν πιστεύει σε κάτι που δεν υπάρχει, είναι όντως κωμικό"

Δεν καταλαβαίνω το πιο πάνω.

Για τα υπόλοιπα, νομίζω ότι κομματικά, μετά και την επίσημη αποκατάσταση Ζαχαριάδη απ' το ΚΚΕ --που μας μετέδωσε το μήνυμα ότι το σταλινικό αδιέξοδο της εις το διηνηκές υποτέλειας στο πάλαι ποτέ ΚΚΣΕ ήρθε για να μείνει, και ότι η απάντηση στον οπορτουνισμό είναι η αυτιστική κομματική εσωστρέφεια--βρισκόμαστε πανηγυρικά στο απόλυτο αδιέξοδο.

Νοσφεράτος είπε...

εγω παλι τεινω να ..πιστεψω οτι η πιστη ειναι το μόνο πραγμα που δεν μπορουμε καν να επιλεξουμε .. Δεν μπορεις να πιστεψεις κανοντας Ζπιγκ οπως αλλαζουμε καναλια
Την πιστη τηνεχεις η δεν την εχεις . Σουρχεται . Απεξω. Με αυτήν την εννοια Αλιμονο σε αυτονπου Δεν μπορει να πιστεψει ουτε στο ενα (δευτερα η Πρωτη παρουσια ) ουτε στο αλλο(στοηδη υπαρχον νομιζοντας οτι Δεν πιστευει ενώ.. πιστευει ) καταδικασμένος να κανει μόνο ερωτηματα-αλματα (εν ειδει εκκρισης ) χωρις να πατα πουθενα οπως ειπες σε Προηγουμενο Μολοτοφ

Αντωνης είπε...

Η πίστη στο ήδη υπάρχον δεν εμφανίζεται ποτέ φαινομενολογικά ως πίστη αλλά ως ρεαλισμός. Πολύ σωστά το ιστολόγιο Πράξις συμπέρανε με βάση τα λεγόμενα Τσίπρα λοιπόν ότι ζούμε στην εποχή όπου ο ρεαλισμός έγινε ουτοπία και η ουτοπία ρεαλισμός.

Νοσφεράτος είπε...

...και συνεπως οταν βλεπω ''τότε πρέπει να προχωρήσουμε γοργά σε ένα μέτωπο αντίστοιχο με αυτό που προχώρησαν οι δυνάμεις της αριστεράς το '40 - ' 44 όταν πάλι το διακύβευμα δεν ήταν άμεσα ο σοσιαλισμός, αλλά ήταν η εθνική ανεξαρτησία,...'' και θμαμαι λιγο πριν οι ιδιοι μιλουσαν για αναγκη παραμονης στην Ευρωπη και ουχι για ..εθνική ανεξαρτησια-κατι με πιανει και οχι μονο δεν μπορω να πιστεψω αλλά λεω μωρε παλι καλυτερο το ΚΚΕ κιας ειναι εγκλωβισμένο στο διηνεκές στον Σταλινισμο ..Φυσικά πληρες αδιεξξοδο αλλά οχι και εν ονοματι του αδιεξοδου υιοθετηθει γραμμη Σπιθα..

K.T. είπε...

"που μας μετέδωσε το μήνυμα ότι το σταλινικό αδιέξοδο της εις το διηνηκές υποτέλειας στο πάλαι ποτέ ΚΚΣΕ ήρθε για να μείνει, και ότι η απάντηση στον οπορτουνισμό είναι η αυτιστική κομματική εσωστρέφεια--βρισκόμαστε πανηγυρικά στο απόλυτο αδιέξοδο."

Νομίζω Αντώνη ότι αυτή είναι μια πολύ βιαστική εκτίμηση που κάνεις, χωρίς καν να έχεις υπόψη σου το σύνολο της λογικής της αποκατάστασης Ζαχαριάδη. Διάβασε πρώτα τον 2ο τόμο του Δοκιμίου της Ιστορίας του ΚΚΕ και τότε θα ξανασυζητήσουμε αναλυτικότερα το θέμα. Προς το παρόν 2 σχόλια. Δεν είναι νοητή οποιουδήποτε είδους νομοτέλεια προς κάτι που δεν υπάρχει (ΚΚΣΕ). Δεύτερον, όπως ξέρεις ο Ζαχαριάδης μετά την 6η ολομέλεια είχε κατηγορηθεί από τους εσωκομματικούς του αντιπάλους ως πράκτορας του ιμπεριαλισμού, έζησε δε μια τραγική προσωπική περιπέτεια ως την αυτοκτονία του στο Σοργκούτ. Δεν πιστεύεις ότι το ΚΚΕ σήμερα πρέπει να απομακρύνει κάθε σκιά από την προσωπικότητά του και από κει και πέρα ο καθένας να κάνει την όποια κριτική θέλει στην περίοδο Ζαχαριάδη?

Νοσφεράτος είπε...

ηοβεβαια ειναι αλλοη απουσια Πιστης η η Πιστη η ο Ρεαλισμός η η Ουτοπία και αλλο τα Αλλαζοντα Κυμβαλα του τακτικισμου του λέμε για να λέμε και για εσωτερική καταναλωση και τα λεω στη Νυφη για να ακουσει η Πεθερα και''ειδατε ..κανω οτι μπορω αυτοι δεν θελουν αρα..''

Αντωνης είπε...

@Κ.Τ: Νοουμένου του ότι δεν περιμένω να υπαγορεύω εγώ την πολιτική του ΚΚΕ, όχι δεν το πιστεύω. Πιστεύω ότι ο Ζαχαριάδης είναι αδιαμφισβήτητα υπεύθυνος για σωρεία καταστροφικών για την ηθική και πολιτική υπόσταση του Κομμουνιστικού Κόμματος αποφάσεων, και αυτό ανεξάρτητα του γεγονότος ότι ο ίδιος θυματοποιήθηκε εξαιτίας εν τω μεταξύ ανακατατάξεων στο ΚΚΣΕ (θάνατος Στάλιν, άνοδος Χρούστσεφ) -- και όχι εξαιτίας του δίκαιου ή ορθού της στάσης και του ρόλου του, που για μένα παραπέμπει στις μαριονέτες που διόρισε ο Στάλιν στο ΚΚ Κίνας, με αποτέλεσμα την ολοσχερή σχεδόν καταστροφή του ανθρώπινου δυναμικού του απ' τους εθνικιστές με τους οποίους τους πρόσταξε να συμπράξουν.

Όσο για το δεν γίνεται να υπάρχει υποτέλεια (και όχι νομοτέλεια) σε κάτι που δεν υπάρχει πια, γίνεται και παραγίνεται. Για αυτό και υπάρχει ο όρος "φαντασιακό" άλλωστε: για να δηλώνει ότι αν και πεθαμένος ο Στάλιν και αυτό που αντιπροσώπευσε για τα μη Σοβιετικά ΚΚ, και που δεν είναι παρά η υποταγή τους --ανεξαρτήτως κόστους για τα ίδια και για τον λαό-- στην σοβιετική realpolitik, παραμένει ζωντανός στο μυαλό του ΚΚΕ.

Ανώνυμος είπε...

@ ΑΝΤΩΝΗΣ

καθ' όσον η γνώμη σου για τον σ. Νίκο Ζαχαριάδη είναι ξεκάθαρα ακραία αρνητική, σου "ρίχνω το γάντι" να κάνεις μια ανάρτηση για τον ηγέτη του κόμματος (που προσωπικά υποστηρίζω αναφανδόν) για να συζητηθεί εν εκτάσει το ζήτημα.
Η βίαια καταγγελτική χροιά της τοποθέτησης σου κατά του Ζαχαριάδη που παραπέμπει σε υποτέλεια του Κόμματος στο Κ.Κ.Σ.Ε. μάλλον θα έπρεπε να καταλήγει στο αντίστροφο της υποτέλειας.

σε κάθε περίπτωση συναγωνιστικά
Taliban

Ανώνυμος είπε...

Το τρίγωνο της καύσης

Οκτώβριος 2012

Επί τέλους, καταλάβανε ότι κι αυτοί θα έπρεπε να έπαιζαν πλέον με τους κανόνες της αγοράς. Κάνοντας την πρώτη επαναστατική εργασία του Στάλιν κατάφεραν και μάζεψαν αρκετά χρήματα ώστε να αγοράσουν δυο φαλιρισμένα βενζινάδικα.

Ιδιοκτήτες -στα χαρτιά- δυο ευυπόληπτοι επιστήμονες-επιχειρηματίες υπεράνω κάθε υποψίας, που ανέκαθεν χρηματοδοτούσαν τον χώρο. Οι υπάλληλοι επιλέχθηκαν προσεκτικά μετά από ενδελεχή εξέταση και έρευνα από το ψυχιατρικό και το νομικό τμήμα της ομοσπονδίας αντιστοίχως, ώστε οι εργαζόμενοι να έχουν το καλύτερο δυνατόν προφίλ και να μην ομιλούν πολύ. Δυστυχώς μόνον 2 μουγγοί βρέθηκαν. Οι υπόλοιποι 6 ομιλούσαν, αλλά μόνον οι μισοί μπορούσαν να συνεννοηθούν στην νοηματική.
[.....]
Η δουλειά πήγε πολύ καλά. Πουλώντας λίγο παραπάνω από το ”νεκρό σημείο”, είχαν αποταμιεύσει αρκετά για να ...αγοράσουν και τρίτο βενζινάδικο. Τελικά ο καπιταλισμός δίνει το καύσιμο , ο αέρας ακόμα δεν κόστιζε ιδιαίτερα, έλλειπε ο σπινθήρας για την έναυση.

Νοέμβριος 2013

Στην γιορτή για τα σαραντάχρονα της επετείου του Πολυτεχνείου, συμμετείχαν δυναμικά εκτός από τους συνήθεις ύποπτους, εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι απολυμένοι εδώ και δυο έτη, συμβασιούχοι δημόσιοι υπάλληλοι σε εργασιακή εφεδρεία, νέοι επιστήμονες που δεν είχαν προλάβει να μεταναστεύσουν, ακόμα και πρώην εργαζόμενοι στην μαύρη οικονομία , η οποία είχε πληγεί σημαντικά μετά την διαδοχική ύφεση της επίσημης οικονομίας το 2102 και 2013 ύψους 7% και 5% αντίστοιχα.

Όλα τα καταστήματα είχαν κλειστά τα μεταλλικά ρολλά. Η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ διαδήλωναν υπό αυστηρή αστυνομική προστασία, για να αποφύγουν το λιτζάρισμα από το αγανακτισμένο πλήθος. Βουλευτές, δημοσιογράφοι και celebrities (ακόμα και της αριστεράς) δεν κυκλοφορούσαν για λόγους αυτοπροστασίας).

Ξαφνικά, στην Σταδίου, από δέκα ξενοίκιαστα μαγαζιά ανοίγουν με τηλεχειρισμό ταυτόχρονα τα ρολλα προστασίας. Με έκπληξη το πλήθος βλέπει τις πόρτες ανοικτές, ενώ στο δάπεδο και στα μέχρι πρότινος άδεια ράφια να εκτίθενται εκατοντάδες μπουκάλια μπύρας κάθε μάρκας με ένα εύφλεκτο υγρό και ένα στουπί στο στόμιο κάθε φιάλης. Σε κάθε κατάστημα μέσω βίντεο στον απέναντι τοίχο παίζονταν σκηνές από τον Δεκέμβρη του 2008.

Η αντίδραση του πλήθους ήταν αναμενόμενη. Εκατοντάδες έξαλλοι διαδηλωτές προμηθεύονταν από 2 φιάλες και ανάβοντας το φυτίλι τις πέταγαν παντού. Λιγότερο προστατευμένα καταστήματα, αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες, κάδοι απορριμμάτων, δένδρα, άρχισαν να φλέγονται. Από την απειρία του πλήθους δεν έλειψαν και κατά λάθος εμπρησμοί μερικών άτυχων διαδηλωτών.

Η νύχτα φωτίστηκε παίρνοντας κοκκινόμαυρο χρώμα . Το εμπορικό κέντρο είχε τις περισσότερες απώλειες. Ευτυχώς στο δύσκολο έργο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, συνέδραμαν αυτόματα δίκτυα καταιονισμού με νερό με συστοιχία πλαστικών δεξαμενών μεγάλης χωρητικότητας και αντλητικά συγκροτήματα που είχαν εγκαταστήσει στα υπόγεια τους, αρκετοί έμποροι οι οποίοι είχαν πάθει μεγάλες ζημιές τον Δεκέμβρη του 2008.

Αφωτιστος Φιλελλην

ΥΓ Τα μεσαια στρωματα της αριστερας, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αργα η γρηγορα, θα οδηγησουν τους νεους καταφρονεμενους σε αναλογες καταστασεις που λογοτεχνικα προσπαθησα να περιγραψω στο παραπανω μικρο-διηγημα.

exiledinberlin είπε...

1) Το τσιτάτο για την Πίστη, θα μπορούσε να το πει κι ένας χριστιανός. Είναι λάθος να μπερδεύουμε την πίστη με τη λογική συνέπεια. Δεν διαφωνώ με το πνεύμα του σχολίου, αλλά με την διατύπωσή του.

2) Για τον Τσίπρα, ο ίδιος ξέρει σε τι πιστεύει;

3) Δεν θα τον κακολογήσω όμως άμα είναι «και με την μεταρρύθμιση και με την επανάσταση».

K.T. είπε...

Ένα κατα τη γνώμη μου πολυ περιεκτικό άρθρο για το χιλιοσυζητημένο ζήτημα της "ενότητας της αριστεράς", με αφορμή τις τελευταίες δηλώσεις Τσίπρα.

http://www.topontiki.gr/article/22647

prop-agit είπε...

Είναι κρίμα ένας τόσο καλός γνώστης της διαλεκτικής, να βλέπει ένα πρόσωπο και μια εσωκομματική περίοδο εκτός των αντιφάσεών της και να την προβάλει τόσο άστοχα στις εντελώς διαφορετικές συνθήκες του σήμερα.

Τέλος πάντων, μακάρι η διαφωνία μας να αναλώνεται στην ιστορική εκτίμηση της εποχής.

Και ένα λινκ που κολλάει πολύ στο άρθρο σου:

http://www.topontiki.gr/article/22647

Αντωνης είπε...

@exiled: Είναι ο Τσίπρας που θέτει σε κίνηση τη σημασιολογία της "πίστης" με την αναφορά σε "δευτέρα παρουσία" και όχι εγώ. Εγώ απλώς παίρνω τους όρους της τοποθέτησής του ως εναρκτήριο σημείο διαλεκτικής επεξεργασίας. Και αυτό γιατί η προσκόλληση στον καπιταλισμό ως το μοναδικό σύστημα και τον απόλυτο ορίζοντα της ιστορίας είναι περισσότερο θέμα πίστης παρά λογικής συνέπειας.

Αντωνης είπε...

@prop-agit: Όπως θα γνωρίζεις, ο λόγος που η διαλεκτική απέκτησε τόσο κακό όνομα για την διανόηση μετά το 1968 είναι ότι θεωρήθηκε συνώνυμη με την εκ των υστέρων νομιμοποίηση της σταλινικής ωμότητας σε ιστορική τελεολογία. Οπότε, είναι μάλλον αναπόφευκτο κάποιος που πιστεύει στην διαλεκτική να ενδιαφέρεται να προβάλλει επίσης αντιστάσεις στην χρήση της για τέτοιου είδους σκοπούς.

prop-agit είπε...

Θα συμφωνήσω ότι το να ανάγεις στη σφαίρα της νομοτέλειας τις στρεβλώσεις μιας περιόδου είναι σαφώς μια χυδαία χρήση της διαλεκτικής. Όσοι το κάνουν αξίζουν γερής κριτικής από όλους μας.

Επειδή το ποστ σου όμως δεν αναφέρεται σ'αυτό, ας μιλήσουμε σε ένα μήνα όταν θα έχει δημοσιευτεί ο 2ος τόμος του δοκιμίου ιστορίας του ΚΚΕ. Εκεί πιστεύω ότι θα μπορούμε να δούμε τη διατυπωμένη επιχειρηματολογία και να κρίνουμε τι και πως.

Ανώνυμος είπε...

πιστεύω ότι η υποτέλεια του ΚΚΕ στο ΚΚΣΕ εκφράστηκε με την 6η ολομελεια το '56, την καθαίρεση και εξορία του Ζαχαριάδη, και τον διορισμό της νεας ηγεσίας του κόμματος από τους σοβιετικούς.
λ.κ

Αντωνης είπε...

Περί Ζαχαριάδη: Να ξεκινήσουμε από τα εν Κύπρω, που είναι και τα κοντινότερα σε μένα;

"Ως μέλος του παγκόσμιου κομουνιστικού κινήματος το ΑΚΕΛ έπαιρνε καθοδήγηση από το εξωτερικό. Μέχρι το 1960 έπαιρνε καθοδήγηση από το μητρικό ΚΚΕ, ενώ είχε σχέσεις με το μικρό σε μέγεθος και επιρροή Κομμουνιστικό Κόμμα της Βρετανίας. Σε καθοδήγηση από το ΚΚΕ και ειδικά από τον Νίκο Ζαχαριάδη, οφείλεται η στροφή που έκανε το ΑΚΕΛ το 1950 από την αναζήτηση αυτοκυβέρνησης της Κύπρου στην πολιτική της Ένωσης με την Ελλάδα. Αυτή η στροφή διευκόλυνε το ΑΚΕΛ να συμπορευτεί με την κυπριακή Εκκλησία στον αγώνα για την ένωση με την Ελλάδα, αν και διαφωνούσε με τα μέσα. Το ΑΚΕΛ είχε προκρίνει πολιτικό αγώνα και η Εκκλησία στρατιωτικό."

[...]

Σε διάφορα σημεία του βιβλίου του, ο Παύλος Δίγκλης αναδεικνύει τις εξαρτήσεις του ΑΚΕΛ από τη Σοβιετική Ένωση. Όμως για την περίοδο πριν από το 1974 παραθέτει παραδείγματα μόνο σε διεθνή ζητήματα, με κορυφαίο την επέμβαση στην Τσεχοσλοβακία. Γράφει:

"Η προσήλωση και η υποταγή (στη Σοβιετική Ένωση) σήμαινε τυφλή υποταγή και παθητική αποδοχή των οποιωνδήποτε θεσφάτων της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. [...] Οποιαδήποτε κριτική προσέγγιση αυτών των θεσφάτων, οποιαδήποτε διαφορετική αντίληψη ήταν ανεπίτρεπτη και καταδικαστέα."

http://www.booksjournal.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=271:2011-08-19-10-21-18&catid=97:2011-08-17-06-17-26&Itemid=121

Αντωνης είπε...

β. Συναίνεση στη Βάρκιζα και τον αφοπλισμό
γ. Αποχή στις εκλογές του 1946
δ. Στάση απέναντι σε Άρη Βελουχιώτη και Νίκο Πλουμπίδη, συνδιαμόρφωση κλίματος εσωτερικών εκκαθαρίσεων, χαφιεδολογίας και ουσιαστικά αποδυνάμωσης του κόμματος.

Για το θέμα των ευθυνών του Ζαχαριάδη για τα παραπάνω, θεωρώ ότι απορρέουν από την τυφλή υποταγή στις ντιρεκτίβες του σταλινικού ΚΚΣΕ, του οποίο το συνολικό record σε ό,τι αφορά την επίδρασή του στα κομμουνιστικά κινήματα εκτός ΕΣΣΔ είναι στρατηγικά αξιοθρήνητο και ηθικά ντροπιαστικό για Κομμουνιστικό Κόμμα.

Αντωνης είπε...

"στρατηγικά αξιοθρήνητο": για τις επηρεαζόμενες χώρες, και όχι για την Σοβιετική Αυτοκρατορία (και ο Μπαντιού έχει απόλυτο δίκαιο να μας θυμίζει τον όρο αυτό).

Ανώνυμος είπε...

http://www.xekinima.org/arthra/view/article/kke-i-apokatastasi-toy-zaxariadi-kai-i-ypokrisia-apen/