Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Κανένας δε μου μίλησε/Σε ψάχνω/Σαν τον Κερέμ








Κανένας δε μου μίλησε (Ν. Γκάτσος)
Κανένας δε μου μίλησε
κι ας ήταν κι άλλοι δύο
τα μάτια κρύα γύρω μου
και χάμω τόση σκόνη.
Κανένας δε με πρόσεξε
μες στου σταθμού το κρύο
κι έτσι το χάσαμε κι οι τρεις
του ήλιου το βαγόνι.

Κι οι τρεις μαζί το χάσαμε
το τρένο της καρδιάς.
Ήλιε, μια βόλτα έκανες
και ξέρω πως δε βρήκες
ούτε τους δυο που χάθηκαν
κι εμένα που πονάς.

Κανένας δε μου μίλησε
κι ας ήταν κι άλλοι δύο
έμεινα πράγμα αζήτητο
σαν όλα μες σ'αυτή τη γη.
Επήρα τον αγύριστο
το δρόμο μες στο κρύο
αφού το τρένο χάθηκε
κι ο ήλιος δε θα βγει.

Σε ψάχνω (Δ. Σιτζάνη)
Σε ψάχνω
στα λαμπρά σφαγεία των δρόμων
στις νευρωτικές διαδρομές
σε σταθμούς και στοές
σε ψάχνω
στα μικρά τα στοπ στ' απαγορεύεται
στα τρύπια μου χέρια
στη θάλασσα που δε θα 'ρθει ξανά
βαρέθηκε ν' αλλάζει χρώματα
για να την αγαπάμε.

Σε ψάχνω
στις παλιές φωτογραφίες τις χλωμές
όπου δεν μπορώ να σε βρω
σε ρυθμούς και κραυγές
σε ψάχνω
στον καθρέφτη π' άφησες το πρόσωπό σου
κι αυτός ράγισε
μες στ' ανθρωπομάρκετ το τρελό
σκουπίδι και Θεός μέσα στον πυρετό σε ψάχνω.

Σαν τον Κερέμ (Ν. Χικμέτ)
Είναι βαρύς ο αγέρας σαν μολύβι
Φωνάζω, φωνάζω, φωνάζω
Ελάτε γρήγορα σας φωνάζω
Να λειώσουμε το μολύβι

Κάποιος μου λέει
Φωτιά θα πάρεις απ’ την ίδια σου φωνή
Θα γίνεις στάχτη
Στάχτη σαν τον Κερέμ
Που κάηκε απ’ τον έρωτά του

Και εγώ του λέω
Ας καώ, ας γίνω στάχτη σαν τον Κερέμ
Αν δεν καώ εγώ
Αν δεν καείς εσύ
Αν δεν καούμε εμείς
Πώς θα γενούν τα σκοτάδια λάμψη

Δεν υπάρχουν σχόλια: