Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Συνέντευξη Αλέκας Παπαρήγα στο Άλτερ

Εφ όλης της ύλης, και νομίζω περιεκτική και αποκαλυπτική για αρκετά και σημαντικά. Προσωπικά, εξεπλάγην θετικά. Via Βαθύ Κόκκινο:

45 σχόλια:

celin είπε...

Εκπληκτικη συνεντευξη, την ειδα λαιβ.
Εψαχνα να βρω ρωγμες στον λογο της και δε βρηκα,
στερεος, δομημενος και ψυχραιμος λογος που ομοιο του δεν εχω ξανακουσει υπο τη στρεβλωση και τη παραμορφωση της τηλεοπτικης καμερας.

Αντωνης είπε...

Δυνατή, πολύ δυνατή.

Δεν το περίμενα, ομολογώ.

Ο Παυλόπουλος σούργελο μεγάλο.

celin είπε...

Aντωνη, μιας που λες για σουργελα, παλι καλα που δεν ειδες την εκπομπη του Χατζηνικολαου μετα, να ακουσεις τον Μπεγλιτη του πασοκ.
Οταν βγηκε καποιος πολιτης και του υπενθυμισε οτι εβαλαν στον οργανισμο του δημοσιου χρεους τον πρωην υπαλληλο της Γκολντμαν Σαξ, Χριστοδουλου,
ενας οργανισμος ο οποιος ελεγχει μεχρι το τελευταιο ευρω οχι τοσο το χρεος, αλλα και το παραμικρο εσοδο του κρατους,

οταν του ζητηθηκε να το σχολιασει αυτο, ο Μπεγλιτης αρχισε να λεει για παρανοικους, για συνωμοσιολογους, για υστεριες

και για τη ταμπακιερα τιποτα.Ουτε καν σχολιασε για τους δεσμους Χριστοδουλου-gs
Σημειωτεον: Οπως λεει και ο Ροσε στο βιβλιο του για τη Γκολντμαν, μια φορα εκει υπαλληλος..για παντα υπαλληλος.

Αλλα, ενταξει, η κοινωνια ειναι σε παρακρουση..οποιος αμφισβητει τη καθεστωτικη αληθεια και θετει ερωτησεις, ειναι για το ψυχιατρειο.

Δευτερολεπτο με το δευτερολεπτο, το πασοκ γινεται ολο και πιο χουντοφασιστικο. Ειμαι σιγουρος οτι μεχρι το καλοκαιρι του 12, θα εχουμε εξελιξεις σε πολιτειακο επιπεδο. Αν δεν υπαρξει λαικη επανασταση, ακομα και αυτη η αστικη ψευτοδημοκρατια τους, οσονουπω καταλυεται.
Ειτε με εφαρμογη του 48 Σ, οπως εχω γραψει εδω και μηνες,
και βλεπω να το λενε πια ανοιχτα οι βουλευτες του ΣΥΡΙΖΑ
(Λες να με διαβαζουν;)))

ειτε με αλλους τροπους, εναν εκ των οποιων θα κανω αναρτηση αυριο,
νομιζω οτι θα εχει ενδιαφερον..

Αντωνης είπε...

@Celin: 48 Σ;

Θεωρώ αρκετά πιθανότερη την διάσπαση και αναδιάρθρωση του ΠΑΣΟΚ στο εγγύς μέλλον από την παραμονή του στην εξουσία ως έχει σήμερα.

Ονειρμός είπε...

Δεν αντιστέκομαι να αφήσω ένα σχόλιο.
Η Αλέκα Παπαρήγα, το έχω διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, είναι καλύτερη και πιο συγκροτημένη από ό,τι μας παρουσιάζεται αποσπασματικά σε δελτία ειδήσεων κτλ. Καλύτερη αν ακουσθεί σύνολος ο λόγος της. Αλλά αυτή η θετική εντύπωση νομίζω είναι συνάρτηση των χαμηλών προσδοκιών που θα είχαμε περιμένοντας να την ακούσουμε. Σίγουρα είναι πεπειραμένη και μπορεί εύκολα να αντεπεξέλθει σε μια κατάσταση όπου ο πιο επιθετικός συνομιλητής είναι ο ''λίγος'' και όχι ακριβώς οξύνους Παυλόπουλος. Ωστόσο, είναι και γραμματέας του ΚΚ, το ερευνητικό μαρξιστικό της έργο εξ όσων γνωρίζω αφορά το φεμινιστικό ζήτημα, και επίσης νομίζω ότι τα δύσκολα ερωτήματα είναι άλλα. Κατά την γνώμη μου, δεν απαντά ικανοποιητικά ως προς το ΠΑΜΕ και τον κοινό τακτικό βηματισμό με άλλες δυνάμεις που λένε έξω από την Ε.Ε, άρνηση του χρέους κτλ (ερώτημα που φυσικά δεν τίθεται καν από τους δημοσιογράφους, μόνο σε σχέση με τον ευρωλάγνο Σύριζα). Επίσης η υποτιθέμενη άγνοια του ενός δημοσιογράφου περί του τί λέει το ΚΚΕ για το χρέος, έχει να κάνει και με την ΣΤΡΕΒΛΟΤΑΤΗ αντίληψη του ΚΚΕ για τον ρόλο του χρέους και την θέση που θα έπρεπε αυτό να έχει σε κάθε ριζοσπαστικό προγραμματικό λόγο σήμερα στην Ελλάδα. Επομένως μου φαίνεται καλή η απουσία της Παπαρήγα εδώ, αλλά προσωπικά δεν εξεπλάγην ούτε από το πώς στάθηκε, ούτε από τις απαντήσεις. Νομίζω τα ζητήματα που θα αναδειχθούν δεν είναι σε καμία περίπτωση όσα τίθενται.
Για τα της πλατείας, υπήρξε αλλαγή γραμμής σε σχέση με τις αρχές, τώρα είναι πολύ λιγότερο επιθετικό το ΚΚΕ, σωστά παραμένει κριτικό. Να τονίσω, όπως σημείωσα και αλλού με ένα παράδειγμα, πως όποτε ακούω την Γ.Γ και συγκρίνω τα λεγόμενά της με την πολύ πιο εχθρική στάση του ΚΚΕ απέναντι σε πολιτικά διαφωνούντες (όπως εγώ και άλλοι) σε διάφορους κοινωνικούς χώρους, διαπιστώνω πως υπάρχει σημαντική απόκλιση.

celin είπε...

Αρθρο 48 παραγραφος 1
Σε περιπτωση πολεμου,επιστρατευσης εξαιτιας εξωτερικων κινδυνων η ΑΜΕΣΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ,ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΚΔΗΛΩΘΕΙ ΕΝΟΠΛΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ,η Βουλη,με αποφαση της,που λαμβανεται υστερα απο προταση της Κυβερνησης,θετει σε εφαρμογη,σε ολοκληρη την Επικρατεια η τμημα της,ΤΟ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ,ΣΥΝΙΣΤΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ ΤΗΝ ΙΣΧΥ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ Η ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 5 παραγραφος 4,6,8,9,11,12 παραγραφοι 1 εως και 4,14,19,22 παραγραφος 3,23,96 παραγραφος 4 και 97.Ο Προεδρος της Δημοκρατιας δημοσιευει την αποφαση της Βουλης.
Με την αποφαση της Βουλης οριζεται η διαρκεια ισχυος των επιβαλλομενων μετρων,η οποια δε μπορει να υπερβει τις 15 μερες.

Σημειωτεον εδω οτι αυτο το δεκαπενθημερο προσωρινης δικτατοριας που προβλεπεται στο ιδιο το Συνταγμα, μπορει να παρατεινεται και να παρατεινεται και να παρατεινεται απο τη Βουλη.

http://celinathens.blogspot.com/2011/04/blog-post_15.html

Αντωνη εγραψα κι αλλα προηγουμενως, αλλα μου το εφαγε το σχολιο η γκουγκλ.

Smirnoff είπε...

Πράγματι, αρκετά καλή συνέντευξη. Δεν απάντησε όμως στο ερώτημα της πολιτικής εναλλακτικής. Σωστή η τοπθέτηση πως χρειάζεται ένα ισχυρό εργατικό - κοινωνικό κίνημα για να μπορεί να υλοποιηθεί μία διαφορετική πολιτική από την κυρίαρχη των απανωτών μνημονίων, όμως απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνει κάτι τέτοιο στη συγκυρία είναι η διαμόρφωση πειστικής εναλλακτικής πρότασης στο πολιτικό - κυβερνητικό επίπεδο που να επιζητά να ολοκληρώσει τους κοινωνικούς αγώνες. Εδώ το ΚΚΕ υστερεί γιατί αφενός δεν μπορεί να παίξει μόνο του αυτό το ρόλο, καθώς λογίζεται κατά κύριο λόγο ως κόμμα διαμαρτυρίας, αφεταίρου η επίκληση του κοινωνικού αγνοεί πως οι εργατικές και λαϊκές αντιδράσεις οδηγούνται σε αδιέξοδο, στο βαθμό που δεν πλαισιώνονται με μία εφικτή πρόταση εξουσίας. Το ΚΚΕ θα έπρεπε, αν ήταν συνεπές, να προβάλλει μία πρόταση για κυβέρνηση της αριστεράς, προσπαθώντας όμως να διαμορφώσει αυτό το περιεχόμενο αυτής της κυβέρνητικής πρότασης, απέναντι στις διαχειριστικές, φιλοευρωπαϊκές τάσεις του ΣΥΝ. Κατ' αυτό τον τρόπο θα είχε μία πειστική για τη συγκυρία, πρόταση εναλλακτικής κυβέρνησης και θα ασκούσε ουσιαστικές πιέσεις στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και τμημάτων της βάσης του ΠΑΣΟΚ. Αντ΄αυτού και λόγω αυτής της έλλειψης, αδυνατεί να ηγεμονεύσει και να διμορφώσει τις πολιτικές δυναμικές που παράγει η προϊούσα αποσύνθεση του δικομματικού συστήματος.

Αντωνης είπε...

"Επίσης η υποτιθέμενη άγνοια του ενός δημοσιογράφου περί του τί λέει το ΚΚΕ για το χρέος, έχει να κάνει και με την ΣΤΡΕΒΛΟΤΑΤΗ αντίληψη του ΚΚΕ για τον ρόλο του χρέους και την θέση που θα έπρεπε αυτό να έχει σε κάθε ριζοσπαστικό προγραμματικό λόγο σήμερα στην Ελλάδα."

Εξηγείς λίγο αναλυτικότερα το τι εννοείς εδώ;

Αντωνης είπε...

"Το ΚΚΕ θα έπρεπε, αν ήταν συνεπές, να προβάλλει μία πρόταση για κυβέρνηση της αριστεράς, προσπαθώντας όμως να διαμορφώσει αυτό το περιεχόμενο αυτής της κυβέρνητικής πρότασης, απέναντι στις διαχειριστικές, φιλοευρωπαϊκές τάσεις του ΣΥΝ. Κατ' αυτό τον τρόπο θα είχε μία πειστική για τη συγκυρία, πρόταση εναλλακτικής κυβέρνησης και θα ασκούσε ουσιαστικές πιέσεις στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και τμημάτων της βάσης του ΠΑΣΟΚ. Αντ΄αυτού και λόγω αυτής της έλλειψης, αδυνατεί να ηγεμονεύσει και να διμορφώσει τις πολιτικές δυναμικές που παράγει η προϊούσα αποσύνθεση του δικομματικού συστήματος."

Δεν νομίζω ότι η αδυναμία του να ηγεμονεύσει, που είναι δεδομένη, είναι αποτέλεσμα δικών του πολιτικών παραλήψεων ή λαθών στο επίπεδο δια-κομματικών χειρισμών. Η αδυναμία του να ηγεμονεύσει αφορά τα ελείμματά του στο επίπεδο κινητοποίησης και πειθούς απέναντι στη βάση (σε ένα κομμάτι της οποίας υπάρχει από μηδενική ως ελάχιστη εμπιστοσύνη στο ΚΚΕ, για σωστούς και για λάθος λόγους).

Σ' αυτό ακριβώς όμως το επίπεδο έκανε κάποια σημαντικά ανοίγματα στις δηλώσεις της η Παπαρήγα. Μου άρεσε ιδιαίτερα η παραδοχή στο τέλος της συνέντευξης ότι ακόμα και αν ήταν μόνο του στην εξουσία το ΚΚΕ, χωρίς τη λαϊκή πρωτοπορία θα ήταν εγκλωβισμένο στην ηγεμονική πολιτική της ΕΕ.

Τώρα, αν αυτή η προσπάθεια ανοίγματος στη βάση (αντί για διακομματικές συνεργασίες), με την οποία συμφωνώ επί της αρχής, αποδώσει καρπούς, αυτό ας περιμένουμε κανένα εξάμηνο να το διαπιστώσουμε.

Αντωνης είπε...

@Celin: Thanks, buddy.

Αντωνης είπε...

Για άνοιγμα στη βάση: Όχι μόνο αν αποδώσει καρπούς βέβαια, αλλά και αν ξεφεύγει απ' το επίπεδο απλών δηλώσεων. Πάντως, συμφωνώ απόλυτα με Παπαρήγα για τον χαρακτήρα των προτάσεων περί "αριστερού μπλοκ" ως απλό ανακάτεμα της τράπουλας. Μόνο που βέβαια την κριτική στον κοινοβουλευτισμό που είδα σήμερα θα ήθελα να την δω να επηρεάζει τον τρόπο δράσης του κόμματος εκ των ένδον και όχι μόνο την κριτική άλλων κομμάτων.

Για να δούμε.

Ονειρμός είπε...

Για το άρθρο 48 του Σ, να σημειώσω πως παλιά μπορούσε να τεθεί σε εφαρμογή ΜΟΝΟ για εξωτερική απειλή, ενώ μετά την αναθεώρηση του 1986 ή του 2001, δεν θυμάμαι ακριβώς, στην ρήτρα αυτή τέθηκε ως δυνατότητα ενεργοποίησης ΚΑΙ η εσωτερική απειλή.
Αντώνη για το χρέος εννοώ, πως το ΚΚΕ αποφεύγει να τοποθετηθεί ξεκάθαρα για αυτό θεματοποιώντας την άρνησή του ως διακριτό βήμα της διαδικασίας ριζοσπαστικοποίησης. Αυτό που λένε είναι ότι το θέμα δεν είναι το χρέος, η στάση πληρωμών, αυτοί απλά δεν θα το αναγνωρίσουν κτλ. Δεν αντιλαμβάνονται ότι το θέμα του χρέους συμπυκνώνει την αντίφαση στην οποία πρέπει να απαντήσει επιλύοντάς την πρώτη η όποια ριζοσπαστική πρόταση. Είναι η αντίφαση, αν θα μπορούσα να το πω έτσι, των όρων της ομαλής αναπαραγωγής του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού που διευθύνονται από το ελληνικό αστικό κράτος, και της προσάρτησής του στο εγχώριο και διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η διαγραφή του χρέους έμπαινε και από τον Λένιν από το 1903 ως το minimum σκέλος του προγράμματός του ανάμεσα και σε άλλες αιχμές (μαζί με το maximum, τον σοσιαλιστικό δρόμο). Το χρέος είναι αυτό που θα έλεγε ο Αλτουσέρ εκρηκτική στην συγκυρία επικαθοριζόμενη αντίφαση. Λέω λοιπόν ότι το ΚΚΕ μιλά για το χρέος πολύ παράπλευρα ως προς την διαγραφή του, ενώ αποτελεί μεταβατικό κόμβο και θα έπρεπε να δίνει περισσότερη έμφαση τακτικά και στρατηγικά στο ζήτημα αυτό. Μάλιστα, στο άρθρο του ''Ρ'' στο οποίο απάντησε ο Καζάκης, εξισώνεται η αναπροσαρμογή και η διαγραφή ως δυο διαχειριστικές λύσεις.

Smirnoff είπε...

"Δεν νομίζω ότι η αδυναμία του να ηγεμονεύσει, που είναι δεδομένη, είναι αποτέλεσμα δικών του πολιτικών παραλήψεων ή λαθών στο επίπεδο δια-κομματικών χειρισμών. Η αδυναμία του να ηγεμονεύσει αφορά τα ελείμματά του στο επίπεδο κινητοποίησης και πειθούς απέναντι στη βάση (σε ένα κομμάτι της οποίας υπάρχει από μηδενική ως ελάχιστη εμπιστοσύνη στο ΚΚΕ, για σωστούς και για λάθος λόγους)."

Η προσπάθεια διαμόρφωσης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης στη συγκυρία, δεν αφορά μόνο τα κόμματα. Αφορά πρώτα και κύρια τον κόσμο που κινητοποιείται πείθοντας τον πως οι αγώνες του μπορούν να έχουν αποτέλεσμα αφού δύνανται να ολοκληρωθούν πολιτικά, σε μία κυβέρνηση. Αυτή η πρόταση βέβαια δεν μπορεί να περιλαμβάνει το σύνολο του προγράμματος του ΚΚΕ, αλλά να εστιάζεται σε μία σειρά κομβικά ζητήματα που η συγκυρία της ταξικής πάλης τα έχει αναδείξει στα κενά σημαίνοντα, στη νοηματοδότηση των οποίων κρίνεται το παιχνίδι για τη νέα πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία. Τέτοια σήμερα είναι το χρέος και το ευρώ (δεν ειναι τα μόνα βέβαια, αλλά σε αυτά τα δύο το ΚΚΕ έχει πολύ αδύναμο λόγο). Επίσης, αναφορικά με τη διαμόρφωση του περιεχομένου μία τέτοιας πρότασης κυβέρνησης της αριστεράς, ιδιαίτερη σημασία έχεδι η ανάδειξη αιτημάτων που θα απευθύνονται "διαγώνια". Τυπικά θα απευθύνονται σε μία αριστερή κυβέρνηση που θα καλείται να τα υλοποιήσει, στην πραγματικότητα όμως θα απευθύνονται στις κινητοποιημένες μάζες, με τρόπο που θα διευκολύνει την πολιτική συνειδητοποίηση τους στην κατεύθυνση της κατάληψης της εξουσίας.

Σίγουρα το ΚΚΕ έχει πρόβλημα στο επίπεδο της κοινής δράσης με τη σεχταριστική πολιτική του στους χώρους. Όμως αν έδειξαν κάτι οι αγώνες του τελευταίου χρόνου, είναι πως στη δεδομένη συγκυρία της χρεοκοπίας, το κάθε μεμονωνμένο αίτημα, όσο μαχητικά και αν προβάλεται, συναντά την πεισματική άρνηση του κράτους να το αποδεχτεί. Η κυρίαρχη πολιτική δεν μπορεί να αλλάξει διότι το βάθος της κρίσης είναι πολύ μεγάλο και διακυβέβεται η ομαλή αναπαργωγή του ελληνικού καπιταλισμού. Σε αυτό το πλαίσιο, το παραμικρό αίτημα, πολιτικοποιείται άμεσα, θέτοντας κατ' αρχήν πρόβλημα εναλλακτικής κυβέρνησης και στο βάθος πρόβλημα εξουσίας. Γι αυτό είναι απαραίτητη για την επιτυχία των αγώνων μία διπλή στρατηγική που θα στοχεύει να απαντάει στο ζήτημα της κυβέρνησης, μέ ένα τρόπο όμως που δεν θα καταλήγει στην παραγωγή μιας ακόμη διαχειριστικής πρότασης της κρίσης στα πλαίσια του καπιταλισμού, αλλά θα προετοιμάζει τις μάζες για την κατάληψη της εξουσίας.

Το ΚΚΕ, δεν μπαίνει καθόλου σε αυτή τη λογική, η τακτική του είναι αυτή του ώριμου φρούτου. Περιμένει να αποδειχτεί η ανεπάρκεια όλων των υπόλοιπων στρατηγικών αντιμετώπισης της κρίσης, μεταξύ των οποίων και της υπόλοιπης αριστεράς, για να επιβεβαιωθεί η δική του. Όμως τα πράγματα στην πολιτική δεν λειτουργούν έτσι. Χρειάζεται επιθετική παρέμβαση στο νέο διευρυμένο πλαίσο του πολιτικού ανταγωνισμού. Μία στρατηγική που θα διεκδικεί να διεμβολίζει, αποδιοργανώνει, διασπά τους πολιτικούς αντιπάλους και πρόσκαιρους συμμάχους. Αλιώς κάποιος άλλος θα το κάνει. Για παράδειγμα, τι εμποδίζει το ΚΚΕ από το να εκμεταλλευτεί τις αντιφάσεις του πολιτικού λόγου και τακτικής του ΣΥΝ αυτή τη στιγμή;

ilias είπε...

Το γεγονός πως η Παπαρήγα μιλάει σε μια ιδιωτική επιχείρηση- στο Άλτερ- που χρωστά περίπου μισό δις στο δημόσιο δεν συνιστά ένα μιντιακό φόντο που παρεμβαίνει στο περιεχόμενο του λόγου της? (λέω εγώ τώρα , επηρεασμένος από προηγούμενο ποστ)

Αντωνης είπε...

Υπάρχει κανάλι, εφημερίδα ή περιοδικό που δεν είναι τίγκα στη διαπλοκή, τη ρεμούλα, και τα αλισβερίσια;

Είναι καθαρό το Μέγκα; Το Σκάι; Ο Αντένα; Όλα τα αστικά μήντια είναι υποδείγματα βόθρων.

reddove είπε...

η αγνοια του δημοσιογραφου προκυπτει απο το πως ο,τι ξεφευγει απο τα πλαισια της αστικης λογικης δε γινεται ευκολα αντιληπτο απο τετοια τσιρακια της αστικης ταξης. Οταν λοιπον καποιος ξεφευγει απο το ψευτοδιλημμα για το πως θα διαχειριστουμε το κρατικο χρεος (ακομα και η διαγραφη μπορει να ειναι διαχειριστικη λυση, αναλογα με ποιους ορους γινεται) απλα δεν καταλαβαινουν τι θελει να πει. Εμενα με εξεπληξε ευχαριστα στο τελος, ελπιζω στις επομενες εκλογικες περιοδους το μεγιστο επικιβευμα για το κκε να μην ειναι παλι η εκλογικη του ανοδος και να προσπαθει να πεισει τον κοσμο πως με την ψηφο του εχει δυναμη αρκει να την αξιοποιησει σωστα και τετοια. Σιγουρα διακρινεται μια ελλειψη σαφους συγκροτημενης πολιτικης προτασης, ενος προγραμματος αναλογου με αυτο των μπολσεβικων πχ αλλα μηπως αυτο ειναι φυσιολογικο για την εποχη που ζουμε, βαση τοσο της καταστασης της αριστερας οσο και κυριως του εργατικου κινηματος; Μεσα σε ολη αυτη την αποσυγκροτηση το κομμουνιστικο προγραμμα μας μαρανε.

ΥΓ αυτη η συνεντευξη μπορει να με εξεπληξε ευχαριστα, αλλα

famelis είπε...

Δεν εχω την θεωρητικη συγκροτηση για να το αρθρωσω οπως θα'θελα, αλλα μου φαινεται οτι ο οντως στερεος, διεισδυτικος και δομημενος λογος της Αλεκας, που οντως βαζει σε πολυ σωστη βαση τα πραματα, πασχει απο καποιας μορφης "οικονομισμο". Δεν ξερω καν αν αυτος ειναι ο σωστος ορος για αυτο που θελω να πω. Περιφραστικα, μου φαινεται σαν να εχει μια υπερβολικη αποστροφη προς την πολιτικη. Οι οποιες συνεργασιες λεει πρεπει να γινουν στη βαση, στα σωματεια. Και οι πολιτικες δυναμεις στην πραγματικοτητα ειναι οι ταξεις. Ναι, σαφως, δικιο. Αλλα η πολιτικη, η ταξικη συνειδητοποιηση δεν ειναι στατικο πραμα, αλλα διαμορφωνεται (και ειδικα σε συνθηκες κρισης, ραγδαια) και απο τις "κεντρικοπολιτικες" εξελιξεις.

Πώς να το πω, δεν ειναι οτι πρωωωτα θα παει ο λαος στα σωματεια και μετααα θα γινουν οι απαραιτητες μετακινησεις στο πολιτικο σκηνικο. Αμφιδρομη ειναι η διαδικασια.

Με πιο ξερωγω μπλαζε ορους, ειναι σαν να θεωρει την κεντρικη πολιτικη τελειως σαν ενα θεατρο σκιων της πραγματικης πολιτικης που συμβαινει στο επιπεδο της καθημερινης ταξικης παλης (στους χωρους δουλειας κτλ). Σαν να ειναι δηλαδη εντελως και μονο θεαμα. Νομιζω οτι μια παρομοια αντιληψη βλεπει με τους ιδιους ορους και το χρηματοπιστωτικο συστημα: smoke and mirrors, αεριτζηδες.

Αλλα ΔΕΝ ειναι ετσι. (Δε λεω για ονομα του Κρισνα οτι ειναι το αντιθετο.) Η κυριαρχη πολιτικη δεν ειναι απλα θεαμα, γιατι πια **το ιδιο το θεαμα δεν ειναι "απλα θεαμα"**. Αναμασαω προφανως, αλλα θυμαμαι τα του Ζιζεκ για το σινεμα "Cinema is the ultimate pervert art. It doesn't give you what you desire - it tells you how to desire."

Μεταμοντερνια του κερατα, και ξερω full well οτι τα γραφω αυτα βυθισμενος σε μια τελειως διαφορετικη υποκειμενικοτητα εδω στον Καναδα, οπου εχουμε ακομα την πολυτελεια να κανουμε μεταμοντερνισμο. Αλλα, σορι, νομιζω οτι ειναι η αχιλλειος πτερνα του λογου της Αλεκας.

(το πεθανα? σορι για το σεντονι)

DimK. είπε...

@Smirnoff
"Το ΚΚΕ, δεν μπαίνει καθόλου σε αυτή τη λογική, η τακτική του είναι αυτή του ώριμου φρούτου. "
Αυτη η τακτικη εκπορευται και απο την αδυναμια να μιλησει με τροπους που να γινει αντιλητπο απο μεγαλυτερες μαζες?
Ειπες οτι δυο θεματα ειναι οι βασικοτερες αδυναμιες του πολιτικου λογου/επιχειρηματολογιας του ΚΚΕ:το χρεος και το ευρω!
Συμφωνω απολυτα..κοιτα τωρα ποια ειναι τα θεματα που απασχολουν τον μεσο ελληνα(και οχι μονο):το χρεος και το ευρω,με την εννοια της παραμονης η οχι σε αυτο!
Δηλαδη το ΚΚΕ αδυνατει να αρθρωσει εγκαιρα και εγκυρο πολιτικο λογο για τις βασικες προβληματικες του Ελληνικου λαου!
Για αυτο εχει μεινει πισω και εχει δωσει χωρο να υπερακουστουν νεοκεϋνσιανες,φιλελευθερες και "ρεφορμιστικες" προσεγγισεις.
Το προβλημα της επομενης μερας στο ΚΚΕ ΔΕΝ το εχουν λυσει..Θυμαμαι ακομα(οκ,περισοτερο εχω διαβασει) για το περιφημο "προγραμμα των 100 ημερων" του Α.παπανδρεου..Δεν εφαρμοσε σxεδον τιποτα απο οσα ειπε(εξου και η δικαιολογια οτι "παραλαβεμε καμμενη γη"),αλλα το θεωρω εξυπνο πολιτικο επικοινωνιακο εργαλειο!
Στο ΚΚΕ την επομενη μερα την παραπεμπουν στην καταληψη των μεσων παραγωγης απο το προλεταριατο,το οποιο δεν ειναι λαθος αλλα ειναι ΑΤΟΠΟ οταν απευθυνεσαι ΚΑΙ σε ανθρωπους που δεν σε πιστευουν/ψηφιζουν(το κανει κατα κορον η Παπαρηγα σε ομιλιες της..τελευταια που ακουσα στην Ομονοια πριν αρκετες μερες).
Η a priori απαξιωση συνεργασιων,ΔΕΝ
μπορει να απελευθερωσει δυναμεις για διαλογο στην Αριστερα(σε ολα τα κομματα),καθως επισης ακυρωνει την προσπαθεια για ανευρεσης προοπτικης στον μικρομεσαιο ψηφοφορο που, φοβουμενος για το μελλον του,ΔΕΝ θα εμπιστευτει την ψηφο του σε ενα τμημα του πολιτικου κοσμου που αποτελειται απο συνοθυλευμα αποψεων,προσεγγισεων,σεχτων.
Θα προτιμησει την ασφαλεια μιας δοκιμασμενης λυσης στο εκβιαστικο διδυμο "Πασοκ ή ΝΔ",παρα να θεωρησει οτι συμβαλει στην αβεβαιοτητα.
Ο φοβος συντηρητικοποιει τις μαζες και με την αδιαλακτη σταση του,το ΚΚΕ συμβαλει σε αυτο.

ΠΦ είπε...

Πολύ καλή, όντως.

Αντωνης είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Αντωνης είπε...

@Φάμελης, DImK:

Έχει ενδιαφέρον να δει κανείς τις παρεμβάσεις σας μαζί, όπως άλλωστε ήρθαν, η μία μετά την άλλη: η πρώτη ασκεί κριτική στο ΚΚΕ για οικονομισμό, ενώ η δεύτερη του ασκεί κριτική για την απουσία πειστικού λόγου για χρέος και ευρώ, τα κατεξοχήν δηλαδή οικονομικιστικά ζητήματα επικαθορισμού του πολιτικού λόγου. Με άλλα λόγια, αφενός το ΚΚΕ είναι υπερβολικά οικονομικιστικό στην θεώρησή του, αφετέρου δεν είναι αρκετά οικονομικιστικό/τεχνοκρατικό στην προσέγγισή του.

Και πράγματι, νομίζω ότι αυτού του είδους οι αντιφατικές προσδοκίες χαρακτηρίζουν τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε σήμερα, τον δικό μας εγκλωβισμό ανάμεσα στις συμπληγάδες του δημοκρατικού αυθορμητισμού απ' τη μια πλευρά και του οικονομικού ντετερμινισμού απ' την άλλη. Γιατί δεν είναι τόσο ο δημοκρατικός αυθορμητισμός (η πίστη στην αυτονομία της θέλησης ελεύθερων πολιτών) όσο και ο οικονομικός ντετερμινισμός θεμελιώδη στοιχεία της κυρίαρχης ιδεολογίας των δημοκρατικών καπιταλιστικών κοινωνιών; Δεν είναι αυτά τα αντιφατικά μεταξύ τους προτάγματα που χωροθετούν την κυρίαρχη ιδεολογία;

Μήπως λοιπόν ένα ποσοστό της κριτικής έχει χρείαν το ίδιο αναστοχαστικής (αυτο)κριτικής;

Αντωνης είπε...

@reddove: Αν το ΚΚΕ είχε πρόγραμμα ανάλογο με αυτό των Μπολσεβίκων τότε θα ήταν κόμμα μιας επαναστατικής κοινωνίας. Αλλά η Ελλάδα δεν είναι επαναστατική κοινωνία. Είναι μια κοινωνία που, μεταξύ άλλων, παίζει με την επαναστατική ρητορική (σε εθνεγερτικές συνήθως βερσιόν). Υπάρχει διαφορά.

Εγώ κρίνω την συνέντευξη σε συνάρτηση με την κοινωνία από την οποία βγαίνει και στην οποία απευθύνεται και την βρίσκω πολύ ώριμη σε σχέση με το πολιτικό επίπεδο της σκέψης στην ευρύτερη κοινωνία.

Αντωνης είπε...

Το αστείο βέβαια είναι ότι αν το χρέος δεν διαγραφεί, η Ελλάδα δεν έχει εναλλακτική απ' το να ΓΙΝΕΙ επαναστατική κοινωνία αν θέλει να επιβιώσει καν ως κοινωνία.

DimosK. είπε...

@Αντωνη
Μα το να πεις οτι δεν ειμαστε ερμαια αντιθετων προσεγγισεων μεσα στην οργανικη κυριαρχη ιδεολογια θα ηταν ψεμα!
Εγω τουλαχιστον προσπαθω να δω γιατι το ΚΚΕ(απο εκει περιμενω λυση,ισως κακως),εχει ΚΑΙ αυτο αυτες τις "περιεργες" προσεγγισεις.
Δεν γινεται να θελεις να απευθυνθεις σε μεγαλυτερο κοινο απο το κομματικο και να ΜΗΝ κανεις λογο για χρεος και ευρω,μιας και θεωρεις το πρωτο δευτερευων συνεπεια του καπιταλιστικου τροπου παραγωγης(και της κρισης του) και το δευτερο ασημαντη μονεταριστικη "θεωρηση" για την αντιμετωπιση της κρισης.
Αν υπαρχει ανερματιστη κριτικη ειναι γιατι βλεπω(..ή νομιζω οτι βλεπω) τετοια αντιμετωπιση και απο το ΚΚΕ.
Και αν θες το οτι ο οικονομικος ντετερμινισμος ειναι συμφυτος σε μενα,μιας και ο ντετερμινισμος ειναι η ΑλφαΒητα,αν προπσαθεις να σκεφτεις μαρξιστικα.Τωρα ο αυθορμητισμος οπως τον παρουσιαζεις(ουν) μαλλον νεα μοδα πλατειας ειναι και προσπαθω να δω αν μπορει να οδηγησει καπου!

Αντωνης είπε...

@DimosK: Αυτό προσπαθώ να πω όμως. Ότι επιζητούμε από το ΚΚΕ την επίλυση αντιφάσεων που κουβαλάμε οι ίδιοι στην συνείδησή μας, και τις κουβαλάμε όχι από κάποιο βίτσιο, αλλά σαν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι ζούμε σε μια κοινωνία με μια συγκεκριμένα δομημένη κυρίαρχη ιδεολογία.

Πώς όμως θα επιλύσει το ΚΚΕ αυτές τις αντιφάσεις; Δεν μπορεί να τις επιλύσει παρά μόνο οργανικά, εκφράζοντας δηλαδή ένα κομμάτι του πληθυσμού το οποίο εννοιολογεί την πραγματικότητα ΠΕΡΑ από τους όρους αυτών των αντιφάσεων. Αλλά και η Αλέκα αυτό είπε, στην ουσία. Ότι χωρίς την βάση, το κόμμα δεν μπορεί να δώσει λύσεις.

Αντωνης είπε...

Χρειαζόμαστε ένα λόγο που να αναδεικνύει τις αντιφάσεις και όχι ένα λόγο που να τις κρύβει κάτω απ' το χαλί. Όσο πιο ανοιχτός είναι ο πολιτικός λόγος στην μορφοποίηση των αντιφάσεων της συνείδησης των ίδιων των λαϊκών μαζών, τόσο πιο γόνιμα μπορεί να παίξει τον ρόλο καταλύτη. Όσο, αντίθετα, επιχειρεί να τις αποκρύψει, τόσο πιο ιδεολογικός και κατά συνέπεια καθεστωτικός καθίσταται. Και η Παπαρήγα ανέδειξε μια σειρά αντιφάσεων στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η σημερινή λαϊκή συνείδηση. Πάρε το θέμα του φόβου της απόλυσης εν όψει συμμετοχής στην απεργία. Σχεδόν κανείς εκτός ΚΚΕ δεν μιλά για αυτό. Ακούς μια ρητορική που παρουσιάζει το λαό ως ατρόμητο μαχητή και που στη διαδικασία αποκρύπτει εντελώς την έμμεση βία που του ασκεί ο φόβος να χάσει τη δουλειά του. Λειτουργεί δηλαδή καθαρά ως ιδεολογία, παλινδρομώντας ανάμεσα στην υπερεπαναστατική ρητορική και την βαθιά καθεστωτική αντίληψη του τι σημαίνει ζωή κάτω από καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής.

Smirnoff είπε...

Αντώνη, είναι πολύ σωστή η επισήμανση των πραγματικών αντιφάσεων και αυτών της λαϊκής συνείδησης, από την Παπαρήγα, όμως από ένα κόμμα σαν το ΚΚΕ θα περίμενε κανείς όχι απλά να επικαλείται αυές τις αντιφάσεις, αλλά να διαμορφώνει τρόπους και τακτικές για να επιλυθούν, ανοίγοντας το δρόμο σε ανώτερου επιπέδου πολιτική συνειδητοποίηση.

Μία τέτοια αντίφαση σήμερα είναι πως το βάθος της κρίσης είναι τέτοιο που το αστικό - κοινοβουλευτικό πλαίσιο δεν μπορεί να παράγει μία πολιτική λύση που να φιλοδοξεί να υπερασπιστεί στο ελκάχιστο τα εργατικά συμφέροντα. Από την άλλη όμως ο λαός, ούτε στοιχειωδώς δεν έχει ξεπεράσει αυτό το αστικό - κοινοβουλευτικό πλαίσιο, αναμένωντας από μία άλλη κυβέρνηση μία κάποια διαφορετική πολιτική. Το ΚΚΕ δεν προσπαθεί να διαμορφώσει τους όρους υπέρβασης αυτής της αντίφασης, με το να προτείνει μία πρόταση κυβερνητικής εναλλακτικής που θα ξεκινάει από τα πολιτικά δεδομένα του τώρα, θα υποδεικνύει όμως στην κατεύθυνση ανατροπής της αστικής εξουσίας. Ο οικονομισμός (και ο εργατισμός) του έγκειται στο ότι υποτιμάει τις πολιτικές προϋποθέσεις ανάπτυξης των εργατικών αγώνων. Σίγουρα υπάρχουν τρομερές οργανωτικές αδυναμίες, αναφορικά με την ανυπαρξία ή τη γραφειοκρατικοποίηση των συνδικάτων. όμως αυτή είναι μόνο η μία πλευρά του νομίσματος, η άλλη είναι αυτή της απουσίας πειστικής εναλλακτικής πολιτικής πρότασης, που αποθαρρύνει τον κόσμο από το να απεργήσει. Αυτός είναι και ένας από τους βασικούς λόγους που οι εργαζόμενοι στο δημόσιο δεν απεργούν,παρόλο που οι συνθήκες εκεί δεν είναι απαγορευτικές για κάτι τέοιο. Η Παπαρήγα ρωτήθηκε για αυτό αλλά δεν απάντησε επί της ουσίας. Επίσης ένα δεύτερο πολύ σημαντικό σημείο είναι το γεγονός πως όλος αυτός ο λαός που δυσανασχετεί με τα μνημόνια δεν εκκινά από την ίδια αφετηρία και δεν καταλήγει στο ίδιο σημείο, αναφορικά με την εναλλακτική σε αυτά, πέρα από τη φαντασίωση να γίνουν τα πράγματα όπως πριν. Η ενοποίηση των διαφόρων κοινωνικών ομάδων που απαρτίζουν την εργατική τάξη και το λαό, σε μία κοινή προοπτική, είναι μία κατεξοχήν πολιτική διαδικασία και δεν μπορεί να είναι απλά το αποτέλεσμα πιο μαχητικών ή πιο οργανωμένων αγώνων. Χρειάζεται να υπάρξει "αναμόρφωση' των αιτημάτων των διαφόρων κλάδων που πλήττονται από το μνημόνιο, με τρόπο που να οικοδομείται μία κοινότητα μεταξύ τους και να υποστέλωνται ταυτόχρονα οι διαφορές τους που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί στο έπακρο το κράτος και οι ιδεολογικοί μηχανισμοι (βλέπε πχ δημόσιο - ιδιωτικό).

Smirnoff είπε...

συνέχεια


Αυτή η ενοποίηση του "λαού" μπορεί να γίνει μόνο στα πλαίσια μία ηγεμονικής πολιτικής, που θα αναδεικνύει έναν εχθρό και μία προοπτική που τέμνει την κοινωνία σε δύο στρατόπεδα. Ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να ειδωθούν και το χρέος και το ευρώ. Δεν πρόκειται για τεχνικά, οικονομικά ζητήματα στα οποία το ΚΚΕ καλείται να τοποθετηθεί για το ύψος πχ του κουρέματος του χρέους ή το μέγεθος της υποτίμησης που θα οδηγήσει μία υποτιθέμενη έξοδος από το ευρώ. Αντίθετα πρόκειται για κατεξοχήν πολιτικά - ιδολογικά ζητήματα που εδώ και ένα χρόνο καθορίζουν το περιεχόμενο της πολιτικής - ιδεολογικής κυριαρχίας. Η αστική τάξη εδώ και ένα χρόνο έπεισε και συνεχίζει να πείθει πως η χρεοκοπία (στάση πληρωμών) και η έξοδος από το ευρώ ισοδυναμούν με καταστροφή και με δεινά απείρως χειρότερα από αυτά που συνοδεύουν τα μνημόνια. Το αποτελεσμα είναι οι αντιδράσεις να ευνουχιστούν πολιτικά και να κατακερματιστούν. Η αριστερά έχασε κατά κράτος τον πόλεμο στο σημείο αυτό και συνεχίζει να τον χάνει με το να μην αναγνωρίζει το πραγματικό νόημα αυτων των δύο σημαινόντων. Η εκτός ΚΚΕ αριστερά έχει μπει σε μία τεχνοκρατική συζήτηση για το χρέος και το ευρώ, διαμορφώνοντας προτάσεις οι οποίες απουσία πραγματικού κοινωνικού συσχετισμού, απευθύνονται σε μία αστική κυβέρνηση να τις υλοποιήσει. Ενώ το ΚΚΕ ρίχνει τη μπάλα στην κερκίδα, επικαλούμενη την κοινωνία και την εργατική τάξη. Τι θα λέγαμε για παράδειγμα αν οι Μπολσεβίκοι το 1917 ισχυρίζονταν πως το ζήτημα δεν είναι ο πόλεμος αλλά ο καπιταλισμός στο ανώτατο στάδιο του τον ιμπεριαλισμό, που παράγει τον πόλεμο και πως αν δεν ανατραπεί ο καπιταλισμός, δεν πρόκειται να εκλείψει ο πόλεμος; Θεωρητικά αυτο θα ήταν σωστό, πολιτικά όμως στη δεδομένη συγκυρία θα ήταν καταστροφικό. Αντίθετα η γραμμή που ακολούθησαν οι Μπολσεβίκοι ήταν ακριβώς οι ανάποδη. Ξεκίνησαν με το σύνθημα "ειρήνη τώρα" και έπεισαν τη μάζα του λαού πως η υλοποίηση του απαιτεί την κατάληψη της εξουσίας.

DimosK. είπε...

θεωρω πως το επιχειρημα με τους Μπολσεβικους,ειναι οτι καλυτερο για να καταδειξει την προβληματικη σταση του ΚΚΕ!
Ποσο πιο απλο πρεπει να ειναι οτι καποιες φορες τα μεσα, ειναι το ιδιο βασικο συστατικο με τον στοχο?

ilias είπε...

@Αντώνης
Δεν αφορούσε το σχόλιο μου τα κανάλια , ούτε την Παπαρήγα, αλλά το συνδιασμό που παράγει την εικόνα που βλέπουμε στο βίντεο. Γιατί εικόνα βλέπουμε όχι την πραγματικότητα. Αν τα κανάλια είναι βόθροι όπως λες , έχουν μεταφέρει τη βρώμα τους στα λίβινγκ ρουμ των τηλεθεατών, και αυτό είναι μια πραγματικότητα που η εκπρόσωπος ενός κόμματος που θέλει να ανατρέψει την αστική δημοκρατία θα πρέπει να λάβει υπόψη της. Η ΤV, ούτε ΚΟΒΑ είναι αλλά ούτε και μπαλκόνι. Αλλά τέσπα, έτσι κι αλλιώς η συζήτηση εδώ άλλη κατεύθυνση έχει.

Ανώνυμος είπε...

@ Smirnoff

Αναφέρεσαι φίλε μου στα βασικά συνθήματα των Μπολσεβίκων "ΕΙΡΉΝΗ, ΓΗ, ΨΩΜΙ" και τα αντιδιαστέλλεις με την πολιτική συνθηματολογία του ΚΚΕ.
Ανάλογα αποσπάσματα/αναφορές διαβάζω συνέχεια.
Πλήν όμως μην ξεχνάμε κάποια καίρια γεγονότα.
Οι αναφορές αφορούν ένα κόμμα, ΣΔΕΚΡ(μπ.), που δρούσε πριν εκατό και πλέον χρόνια σε μία χώρα που η έννοια σοσιαλισμός ήταν σχεδόν άγνωστη στον ευρύτερο πληθυσμό της.
Επίσης ισάξια σημαντική (αν όχι πολύ σημαντικότερη) παράμετρος είναι πως έχει υπάρξει και ανατραπεί ο σοσιαλισμός στην Ρωσία και πολλές άλλες χώρες.
Κανείς από όσους θέτουν τέτοιες αιτιάσεις κατά του ΚΚΕ δεν αντιλαμβάνονται πως το ουσιωδέστερο αν όχι μοναδικό είναι να πεισθεί ο λαός να αγωνισθεί για την Σοσιαλιστική αλλαγή ?
Ποτέ δεν σας έτυχε σε όποια συζήτηση μέ όποιον μη πεισμένο για την ανάγκη της μετάβασης, να δέχεσθαι το εν πολλοίς λογικό ερώτημα για την πτώση της ΕΣΣΔ ?
Νομίζω πως η εμμονή σε τακτική χρήσης μεταβατικών λεγόμενων συνθημάτων δεν έχει την παραμικρή ελπίδα επιτυχίας σε πρωτοκοσμικές κοινωνίες όπως η Ελλάδα.
Βέβαια αναφέρομαι σ' αυτούς που ειλικρινά επιδιώκουν την χρήση Μεταβατικών συνθημάτων και όχι σε όσους θέλουν να τα χρησιμοποιούν ως προπέτασμα καπνού για διεκδίκηση μεγαλύτερου κομματιού συμμετοχής στο αστικό καθεστώς.
Άλλο πράγμα είναι η κριτική που απαιτείται για την παραγωγική υλοποίηση της πολιτικής τύπου ΚΚΕ και άλλο οι κατ' εμέ αυταπάτες μεταβατικότητος.

Taliban

Αντωνης είπε...

@Smirnoff: Θα απαντήσω μόλις καταφέρω να ξεκλέψω λίγο χρόνο γιατί θα είναι σχετικά εκτεταμένη η απάντηση.

Ονειρμός είπε...

Νομίζω πως το ΚΚΕ ταυτίζει την στρατηγική με την τακτική. Νομίζει πως η υιοθέτηση τακτικών συμμαχιών με τους κακούς οπορτουνιστές σημαίνει εγκατάλειψη της δικής του σοσιαλιστικής στρατηγικής στόχευσης. Σαν να φοβάται πως θα σπάσει εσωτερικά ή η βάση του, πως το να πορευτείς αρχικά με ένα μεταβατικό πρόγραμμα δεν θα σε φέρει σε θέση βολής για την υλοποίηση του δικού σου στρατηγικού προγράμματος. Η θέση βολής τελικά ως όρος μάλλον συνοψίζει αποτελεσματικά των πυρήνα πολλών προβληματισμών σε αυτό το thread. Πως θα έρθει ο στόχος του σοσιαλισμού σε καλύτερη θέση βολής για την υλοποίησή του? Ταπεινή μου άποψη είναι πως ζητάμε ένα ποιοτικό άλμα στην συνείδηση του κατά μεγάλο μέρος μικροαστικού στην σύνθεση ελληνικού εργαζόμενου σώματος, χωρίς καμία ποσοτική κλιμάκωση μέσα από ενδιάμεσα βήματα. Ε λοιπόν, η αντίληψη που έχει ο περισσότερος κόσμος για το ΚΚΕ, την ΕΣΣΔ, την ''ελευθερία'' κτλ, δεν θα του επιτρέψει να υιοθετήσει με την μία το full πολιτικό πλαίσιο του ΚΚΕ. Το θέμα είναι αυτό το full πολιτικό πλαίσιο να ανοίξει τον δρόμο στον εαυτό του πάνω στην βάση των ερωτημάτων της συγκυρίας, ανοίγοντας ρωγμές στον σημερινό κυρίαρχο λόγο (χρέος, Ε.Ε κτλ), και όχι στον κυρίαρχο λόγο του καπιταλισμού γενικά. Γιατί ρε παιδιά, νομίζω πως το λαική οικονομία λαική εξουσία και σοσιαλισμός θα το λέγαμε απλά όπου θα είχαμε καπιταλισμό, ανεξαιρέτως.

Αντωνης είπε...

Και κάτι άσχετο με τη συζήτηση:

ΟΛΑ τα σχόλια που έχουν σβηστεί λόγω εξαφάνισης του disqus θα αποκατασταθούν από μένα manually. Απλά, επειδή είναι πολύ χρονοβόρα διαδικασία θα γίνει σιγά-σιγά, και θα παρακαλέσω τους αναγνώστες να συγχωρέσουν την καθυστέρηση στο θέμα αυτό.

Αντωνης είπε...

@Ονειρμός: Σχετικά με το ζήτημα στρατηγικής και τακτικής ΚΚΕ, ίσως να θέλεις να ρίξεις μια ματιά στο κάτωθι, απ' το e-globbing: http://uploading.com/files/3babe33a/stoxoi_palis2009.pdf/

DimosK. είπε...

@Aνωνυμο
Θεωρεις τα μεταβατικα συνθηματα, μια χαμενη υποθεση ενω την προσπαθεια για να πεισεις για την αναγκαιοτητα του Σοσιαλισμου το θεωρεις πιο... "πραγματοποιησιμο"?
Αυτο ειναι εξωπραγματικο..
Ειδικα απο ενα ΚΚΕ που χρησιμοποιει φρασεολογια οπως "αφυπνισμενη εργατικη ταξη"
(Παπαρηγα,ομιλια Ομονοια)
Αυτη και μονο προυποθετει α)οτι μεχρι τωρα ΚΑΘΕ επιχειρημα-ενεργεια-συλογικη δραση ηταν αποπροσανατολιστικα και "πλανεμενα" και β) οτι το ΚΚΕ κατεχει την μοναδικη αληθεια,σαν ο μονος επι γης, προφητης του Μαρξ.
Κανενα απο τα δυο δεν βοηθουν να πεισεις τον κοσμο,οταν απευθυνεσαι σε αυτον, με τετοια αφετηρια!
Οσο για την μη υπαρξη ενναλακτικης,πρεπει το ΚΚΕ να βρει τα αιτια ΚΑΙ στην ανευ ορων υποστηριξη του Σοβιετικου μοντελου και στην αποκατασταση του Σταλινικου προτυπου εξουσιας!
Διαβαζωντας(διαγωνια ειναι η αληθεια) την γνωμη του ΚΚΕ για την πτωση της ΕΣΣΔ,η παλινορθωση του καπιταλισμου δεν με πειθει σαν επιχειρημα.
(επιφυλασομαι για οταν το διαβασω αναλυτικοτερα)
Αυτα και μονο,δεν ειναι τροχοπεδη για την προσπαθεια να πεισεις για τον Σοσιαλισμο που πρεπει να ερθει?
Και τελος κανοντας τον δικηγορο του διαβολου,αν δεν πειστει ο λαος με τα τελολολογικα επιχειρηματα για τον Σοσιαλισμο τι κανουμε?
Περιμενουμε μεχρι να αλλαξουν οι συνθηκες για να τα ξαναθεσουμε ή παλευουμε βημα βημα?

Αντωνης είπε...

Το ΚΚΕ θα πρέπει να δώσει πολύ μεγαλύτερη σημασία στην μελέτη της περιόδου 1917-1922 από όση έχει δώσει στις τελευταίες δεκαετίες. Αυτή είναι η περίοδος πάνω στην οποία πρέπει να εντρυφήσει για μοντέλα της κομματικής σύστασης και δράσης, και όχι βέβαια η σταλινική. Κεντρικό σύνθημα θα έπρεπε ήδη να είναι: επαναλενινοποιήστε το ΚΚΕ.

Ανώνυμος είπε...

@ DimosK

Για απάντηση πιθανά κάπως άσχετη με την συζήτηση δίνω 2 link που αφορούν την εξέλιξη του κοινωνικού καθεστώτος στην ΕΣΣΔ.
Είναι αρκετά εκτεταμένα κείμενα και αναλύουν το ζήτημα του κομμουνισμού αρκετά καίρια σε πτυχές άγνωστες στους περισσότερους.
Προτείνω να διαβαστούν καλά (όχι διαγώνια)

http://mikroastos.wordpress.com/2007/09/19/metarytmisi-1965/

http://mikroastos.wordpress.com/2007/09/19/ypothikes/

Κατά τα άλλα γιατί ρέπεις στην στρεψοδικία ?
Πόθεν προέκυψαν τα περί τελεολογίας και άνευ όρων υποστήριξης του Σταλινισμού ?
Και πόθεν η αντιπαράθεση καθημερινών διεκδικήσεων με στόχο ?
Είσαι σίγουρος πως τα περί όχι στο Μνημόνιο, ΕΛΕ, κ.τ.λ. δεν είναι (συνειδητά ή μή) ταχυδακτυλουργίες για να μη μιλάμε για την ταμπακιέρα ?
Άν πρόσεξες λέω πολιτική τύπου ΚΚΕ.
Τέλος δεν είμαι ανώνυμος αν πρόσεξες υπέγραψα με το nickname.
Ο Αντώνης έχει το local mail μου, αλλά η νέα δομή σχολιασμού δεν επιτρέπει την καταχώρηση του.

Taliban

Ονειρμός είπε...

Τα θέματα περί αυτοματοποίησης της παραγωγικής διαδικασίας έχουν συζητηθεί και στην Ελλάδα (Πατέλης, Παυλίδης, Δαφέρμος). Το λεγόμενο πέρασμα από την εκτατική στην εντατική ανάπτυξη. Οι παραγωγικές δυνατότητες γίνονται τόσο εκτεταμένες που το πλάνο του κεντρικού σχεδιασμού πέφτει έξω. Όσο οι φυσικοί όροι της παραγωγής (καιρός κτλ), και ο άνθρωπος ως παραγωγική δύναμη, δεν μετασχηματίζονται ως παραγωγικές δυνάμεις αυτοματοποιούμενες άρα ελέγξιμες και σταθμισμένες με ορθολογικότερο τρόπο(αδύνατο βέβαια σε απόλυτο βαθμό), τόσο ο κεντρικός σχεδιασμός μπορεί να πέσει έξω εξαιτίας αστάθμητων συνθηκών (καιρικές μεταβολές και ζημιά στην αγροκαλλιέργεια, απροθυμία των εργαζομένων εκτέλεσης του πλάνου, ρυθμοί εργασίας με χαμηλότερη της προβλεπόμενης έντασης κτλ). Φυσικά δεν μιλάει κανείς για σοσιαλισμό με αυτόματα, αλλά για μια τάση. Πριν βιαστούν κάποιοι να μιλήσουν για οικονομισμό, ας διαβάσουν τις σχετικές οξυδερκείς αναφορές του Καρόλου στα Grundrisse.
Από την άλλη, στην σοσιαλιστική μετάβαση ο υποκειμενικός παράγοντας παίζει αυξημένο ρόλο-πρόκειται για συνειδητή μετάβαση. Το ΚΚΕ είναι υποχρεωμένο να σταθεί κριτικότερα στην προ 1953 περίοδο. Το παλλαικό κράτος πχ δεν επινοήθηκε από τον Χρουτσώφ. O Aντώνης προσδιόρισε την περίοδο επί γεν γραμματείας Λένιν. Υπάρχουν πολλές ανεπάρκειες που πρέπει κάποια στιγμή ανοιχτά να συζητηθούν. Προτείνω μια επαφή με την διάκριση του Ίστβαν Μεσάρος του Κεφαλαίου από τον Καπιταλισμό, απλώς ως τροφή για σκέψεις.
Για την παραπάνω συνέντευξη, εξέφρασα την άποψή μου προηγουμένως. Αντώνη, διάβασα το κείμενο στο οποίο με παρέπεμψες και ευχαριστώ. Απλώς εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω. Όσα το ΚΚΕ ζητάει ως άμεσα μέτρα (1400 ΕΥΡΩ κατώτερο μισθό, υγεία, παιδεία κτλ), σήμερα λέει ότι δεν μπορούν να κερδηθούν χωρίς ανατροπή(και ορθά σε σημαντικό βαθμό). Αυτό ακριβώς όμως συνιστά νομίζω μια επαλήθευση αυτού που λέμε, πως δεν πρόκειται για τακτικά αιτήματα και βήματα, αφού η υλοποίηση των παραπάνω πλέον παραπέμπεται στον στρατηγικό στόχο του σοσιαλισμού.

Ανώνυμος είπε...

@ Ονειρμός

Όσο τα διάβασε η γιαγιά μου τα κείμενα του Γκλούσκοφ, τόσο τα διάβασες και σύ. Αλλά δεν γίνεται, απ' την μια διαβάζουμε "διαγώνια" ή την πρώτη παράγραφο μόνο απ' την άλλη πρέπει ντε και καλά να εκφράσουμε και άποψη.
Ο Βούδδας συμβούλευε : ο σοφός όταν δεν έχει να πεί τίποτε σοφό τηρεί ευγενική σιγή.
Διάβασον μεν πάταξον δε ω ονειρμέ και μη στρίβεις δια του λογιστικού ελέγχου !

Taliban

DimosK. είπε...

@Taliban(το Ανωνυμος δεν ηταν μομφη)
Μα δεν ειπα οτι εσυ υποστηριζεις τον Σταλινισμο!!
Δεν πηρα ενα δικο σου επιχειρημα και χρησιμοποιωντας την επαγωγη "στραβη ραβδο,αρα βρεχει" το γυρισα σε οτι νομιζα εγω σωστο..Απλα ειπα οτι το ΚΚΕ εχει προβλημα επειδη ειναι υπερασπιστης του σταλινισμου και εχει προβληματικη θεωρηση περι της "αφυπνισμενης" κοινωνιας!
Τελεολογικα(και οχι με εν "λο" παραπανω οπως ειχα γραψει εγω),θα ειναι τα επιχειρηματα για την αναγκαιοτητα και το αναποφευκτο του σοσιαλισμου που θα χρησιμοποιησει απεναντι στους ακροατες του το ΚΚΕ,ΑΦΟΥ ΔΕΝ θα χρησιμοποιει επιχειρηματα απο την καθημερινοτητα(πολιτικη και οικονομικη).
Το καλυτερο παραδειγμα σε αυτο παραμενει η σταση των Μπολσεβικων απεναντι στο θεμα του πολεμου που παρεθεσε ο Smirnoff
Ευχαριστω για τα λινκ!

Ονειρμός είπε...

@Taliban

Καλέ μου άνθρωπε, σου είπα εγώ ότι τα διάβασα λεπτομερέστατα τα κείμενά σου? Στάθηκα σε αυτήν την σημείωση ''Αυτή είναι η ιδέα του πανκρατικού αυτοματοποιημένου συστήματος διεύθυνσης της οικονομίας (OGAS)'' και σε αναφορές πριν και μετά, έχοντας ακούσει την συμβολή του Γκλούσκοφ σε αυτό ειδικά το θέμα. Η όλη προβληματική που ανέφερα έχει να κάνει με την ανάγκη της χρήσης πληροφορικών συστημάτων και της αυτοματοποίησης της παραγωγής. Δεν σου έκανα ολικό σχόλιο ούτε κριτική. Ενημέρωσα πως αυτή η πτυχή της προβληματικής έχει απασχολήσει και Έλληνες μαρξιστές (και οι τρεις παραπάνω έχουν ζήσει στην ΕΣΣΔ), οι οποίο άλλωστε χαρακτηρίζουν την ΕΣΣΔ πρώιμο ''σοσιαλισμό''. Ποιός ακριβώς σε ''πάταξε''?Αλλά βεβαίως, η εμπάθειά σου εκκινεί από τον ''λογιστικό έλεγχο'' τον οποίο δήθεν υποστηρίζω. Ε όχι, ούτε στον Σύριζα, ούτε στην Ανταρσύα ανήκω, ένας βλάκας ψηφοφόρος μέχρι πρόσφατα του ΚΚΕ είμαι. Το σχόλιό μου αν το ξαναδιαβάσεις έβαλε πτυχές της αυτοματοποίησης της παραγωγής, κουβέντα που έγινε στην ΕΣΣΔ με έργα όπως του Ρίχτα και σε σχέση και με την επιστημονικοτεχνική επανάσταση, επίσης αναφέρθηκα και σε σχέση με την ΕΣΣΔ γιατί το σχόλιό σου ήταν το πιο συναφές σε αυτό το thread. Δεν μίλησα για κάποιο ''λάθος'' σε όσα έστειλες ούτε είμαι υποχρεωμένος να το διαβάσω ολόκληρο και να σου απαντήσω σε σχέση με το σύνολο.
Και ο Καζαντζάκης στον Βούδα το έριξε, και δεν ήταν ακριβώς ο πούρος μαρξιστής του βεληνεκούς σου.

Ανώνυμος είπε...

@ DimosK, Ονειρμός

Θα σας παρακαλούσα με κάθε ειλικρίνεια να διαβάσετε (και όχι μόνο εσείς) τα κείμενα για να δούμε τα ζητήματα που ετίθεντο, συγκαλυμένα βέβαια, στην πάλη των γραμμών για τον κομμουνισμό ή την ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ της αγοράς.
Ονειρμέ δεν είσαι καθόλου βλάκας και δες κάπως βαθύτερα αυτό που ήδη βλέπεις.
Μου απάντησες με αναφορές σε οικονομολόγους ενώ εγώ πρότεινα όχι οικονομολογική θεώρηση.
Είσαι πολύ σίγουρος DimosK πως η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΌΤΗΤΑ δεν είναι το πέπλο της ψευδαίσθησης ?
Τέλος, για να κάνουμε ένα καλοπροαίρετο χιούμορ (άκουσον μεν...) πρέπει μετά να του βάζουμε tag χιούμορ ?
Που την βρήκες την εμπάθεια ?

Υ.Γ.
τα περί ανωνυμίας τα έγραψα για ακριβολογία και όχι λόγω μομφής

Taliban

Ανώνυμος είπε...

@ Αντώνης 2.13μ.μ.

καίριο σημείο για την περίοδο που αναφέρεις είναι η ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ απαγόρευση των πολιτικών πλατφορμών, που μετατράπηκε σε μόνιμο καθεστώς.

Ονειρμός είπε...

Προς Ταλιμπάν

Διάβασα εντελώς αναλυτικά τις παραπομπές σου. Το φοβερό είναι ότι όσο διάβαζα, τόσο διαπίστωνα ότι πράγματι είχα διαβάσει πολύ καλύτερα από την γιαγιά σου τα δύο links. Πολύ σωστά λοιπόν σου είπα πως ακριβώς αυτή η προβληματική απασχολεί εκείνους που σου ανέφερα, οι οποίοι δεν είναι ''οικονομολόγοι'', όπως τους ανέφερες. Αν θες, η θεωρητική τεκμηρίωσης της χειραφετητικής δύναμης της αυτοματοποίησης της διεύθυνσης παραγωγής υπό σοσιαλιστικές-κομμουνιστικές σχέσεις παραγωγής υπάρχει κυρίως στα Grundrisse σε πολλά σημεία, μπορώ να σε παραπέμψω σε κάποια. Γενικά συμφωνώ με αυτήν την οπτική, ήταν και η κύρια αιτία της αποτυχίας του κεντρικού σχεδιασμού από Μπρέζνιεφ και μετά. Όλα αυτά είναι η απάντηση στους αστούς περί του ανέφικτου του κεντρικού σχεδιασμού ''που έχει και αυτός, σαν τον καπιταλισμό, κρίσεις''. Το εγχειρίδιο Πολιτικής Οικονομίας της ΕΣΣΔ του 1951, διαβάζοντάς το κανείς, τρελαίνεται από τις ανακρίβειες και τα θεωρητικά λάθη που έχει. Έχω δώσει βάρος σε αυτό γιατί αντανακλά τις κυρίαρχες απόψεις της εποχής. Το ΚΚΕ έχει κάνει καμία κριτική στο εγχειρίδιο?Δεν νομίζω. Πολλές θέσεις των ντοκουμέντων είναι copy paste.