Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

"Αθώοι" κουκουλοφόροι-πληροφοριοδότες-συμμετέχοντες

Πηγή: Στη Γαλαρία

Ένα ενδιαφέρον άρθρο από τον Ριζοσπάστη (αναδημοσιεύεται στο τέλος του παρόντος), σχετικά με τους προβοκάτορες-συνεργάτες των κατασταλτικών μηχανισμών, θυμίζει αυτά που συζητιούνταν σε επίπεδο Ε.Ε. για τον αποτελεσματικό έλεγχο των μαζικών κοινωνικών εκδηλώσεων πριν αρκετά χρόνια.

Το ενδιαφέρον έγκειται στις νομικές αβάντες που έχουν δημιουργηθεί ώστε οι προβοκάτορες να μην τιμωρούνται όταν διαπράττουν παράνομες πράξεις, ακόμα κι αν πρωτοστατούν σε αυτές.

Η νομική βάση-προαπαίτηση για κάτι τέτοιο είναι το έγκλημα να θεωρείται ότι “επρόκειτο να συντελεστεί ούτως ή άλλως από άλλους“. Με άλλα λόγια, αν σε ένα πλήθος που π.χ. σπάει μία τζαμαρία κάποιας τράπεζας, υπάρχουν “βαλτοί” οι οποίοι σπάνε κι αυτοί τότε αυτοί ως “συμμετέχοντες σε κάτι το οποίο θα γινόταν ούτως ή άλλως” δεν ευθύνονται και απαλλάσσονται.

Βέβαια, επειδή το πλήθος-μάζα σε στιγμές αναταραχής συμπεριφέρεται βάσει ιδιαίτερων φυσικών νόμων, είναι πολύ λεπτό -ίσως και αδύνατο- να καθορίσει κανείς το πότε κάποιος τέτοιου είδους “συμμετέχον-χαφιές” αποτελεί έναν “συνοδευτικό” παράγοντα μίας πράξης κι όχι τον “πυροδοτικό” παράγοντά της.

Αν για παράδειγμα μια ομάδα χαφιέδων με συντονισμένες ενέργειες καταστεί, μία δεδομένη στιγμή, κρίσιμη μάζα σε ένα χώρο τότε μπορεί αν ορίσει τον “στόχο” και τον “τύπο” της δράσης για το πλήθος (π.χ. να ξεκινήσει να πετάει πέτρες στους αστυνομικούς η να προκαλεί καταστροφές). Ο δε κόσμος μπορεί εύκολα να συνεχίσει να κάνει το ίδιο. Η αναμενόμενη αντίδραση των αστυνομικών στο συγκεκριμένο παράδειγμα θα μπορούσε να “πείσει” και τους πιο δύσπιστους και ειρηνικούς ότι “τώρα έχουμε πόλεμο, πιάσε μια πέτρα και ξεκίνα!“.

Τι είναι αυτό που απαλλάσσει κάποιον και τον διαφοροποιεί από τους υπόλοιπους στην τέλεση μίας -ας πούμε- παράνομης πράξης;
Και κατά δεύτερον, πως και ποιος ορίζει με ξεκάθαρο/αντικειμενικό τρόπο το “τι ήταν να γίνει ούτως ή άλλως”;
Πώς μπορεί να εξασφαλιστεί ότι οι βαλτοί δεν επηρεάζουν τη σκληρότητα/διάρκεια/έκταση μίας αντίδρασης;
Τρία ρητορικά ερωτήματα που δείχνουν και το έωλο νομικό στήριγμα του διαχωρισμού των χαφιέδων στην τέλεση παράνομων πράξεων.

Αν κάποιοι διαδηλωτές αποφασίσουν να σπάσουν μία βιτρίνα τράπεζας (ας δεχτούμε ότι θα το έκαναν χωρίς την “πυροδότηση” ενός προβοκάτορα) και ο προβοκάτορας τους πει “μάγκες… μήπως να της βάλουμε και φώκο;” και να πρωτοστατήσει σε αυτό, τότε πως μπορεί να ερμηνευτεί η δράση του αυτή βάσει του ειδικού προνομιακού καθεστώτος;


Παραδείγματα
Για το τέλος, εκτός του άρθρου του Ριζοσπάστη, δείτε δύο σχετικά περιστατικά που έρχονται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

1. Ο Jake Ferguson, ένας ηρωινομανής με μπλεξίματα με τη δικαιοσύνη, επιλέχτηκε να είναι ο “κοριός” του FBI στην ριζοσπαστική οικολογική οργάνωση ELF (Earth Liberation Front [*] [*]). Μέρος της δράσης του ήταν να ηγείται διαφόρων εμπρησμών. Για αυτή του την συμμετοχή, πρώτον απαλλάχτηκε από τα αρχικά ντράβαλα με τα ναρκωτικά, και για τους εμπρησμούς έλαβε ποινή με αναστολή η οποία δεν είχε καμία σχέση με τις ποινές που αντιμετώπισαν τα υπόλοιπα μέλη [*] [*]. Διάφοροι αξιωματούχοι τον έχουν αποκαλέσει και ΗΡΩΑ για τη δράση του, η οποία συνέβαλε ώστε να διεισδύσουν οι αρχές στην οργάνωση αυτή. Τελικά, τα ναρκωτικά τον φέρανε πάλι αντιμέτωπο με τη δικαιοσύνη [*]. Η ιστορία λέει με άλλα λόγια, πως άνθρωποι που είναι “στριμωγμένοι” και είναι δεκτικοί να κάνουν οτιδήποτε για να γλιτώσουν, μπορούν να γίνουν η αιχμή για καταστολή και με διάφορα νομικά εκτρώματα να απολαμβάνουν ειδική αντιμετώπιση από τις αρχές.

2. Ένα διάσημο περιστατικό από το Μοντεμπέλο του Κεμπέκ στον Καναδά. Σε ειρηνική διαδήλωση, κατά τη διάρκεια της Συνδιάσκεψης ηγετών της Β. Αμερικής, αστυνομικοί μασκαρεμένοι με πέτρες και διάφορα αξεσουάρ παρείσφρησαν στις γραμμές των διαδηλωτών περιμένοντας εντολές για να “συμμετέχουν” κι αυτοί σε πράξεις που “ούτως ή άλλως θα διέπρατταν οι διαδηλωτές”. Το γεγονός αποδέχθηκε με ανακοίνωσή η αστυνομία, ενώ οι εμπλεκόμενοι αστυνομικοί δεν τιμωρήθηκαν ποτέ (βλ. 2ο βίντεο).


3. Σε διαδήλωση των Ισπανών “αγανακτισμένων” αποκαλύφθηκαν και απομονώθηκαν αρκετοί χαφιέδες-προβοκάτορες-συμμετέχοντες.


Έτσι κατασκευάζουν τους προβοκάτορες

Το αποκαλυπτικό δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη» που παρουσίασε στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» με το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ, την Κυριακή 8/9/2002

Στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ μοιράστηκε στους δημοσιογράφους γραπτό κείμενο, το οποίο αναπαράγει αποκλειστικό ρεπορτάζ που δημοσίευσε ο «Ριζοσπάστης» στο κυριακάτικο φύλλο στις 8/9/2002 και στη συνέχεια στις 10/9/2002. Το ίδιο κείμενο κατατέθηκε αργότερα και στα πρακτικά της Βουλής, κατά τη διάρκεια παρέμβασης της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για το ίδιο θέμα.

Το ρεπορτάζ αποκάλυπτε απόρρητο έγγραφο της EUROPOL με την ονομασία «Ευρωπαϊκές Βέλτιστες Πρακτικές για το Χειρισμό των Πληροφοριοδοτών» και το οποίο εύστοχα χαρακτηρίστηκε στο δημοσίευμα ως «το Εγκόλπιο του προβοκάτορα». Πρόκειται για έγγραφο που συντάχθηκε στις 22 Μάρτη του 2002, μετά από συνάντηση εκπροσώπων των κυβερνήσεων των 15 (τότε) κρατών – μελών της ΕΕ, προφανώς και με τη συμμετοχή εκπροσώπου της ελληνικής κυβέρνησης.

Με το έγγραφο δίνεται κατεύθυνση για την «ενιαιοποίηση» και το συντονισμό των κρατών – μελών της ΕΕ, όσον αφορά στον τρόπο που χειρίζονται τους πληροφοριοδότες των κατασταλτικών μηχανισμών και γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στο σκέλος της κατασκευής χαφιέδων και προβοκατόρων. Στο έγγραφο φαίνεται με ποιο τρόπο «νομιμοποιείται» η κατασκευή χαφιέδων και προβοκατόρων, καθώς αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «πληροφοριοδότης είναι ένα άτομο το οποίο αποτελεί αντικείμενο εμπιστευτικού χειρισμού και το οποίο παρέχει πληροφορίες και/ή παρέχει συνδρομή στις αρμόδιες Αρχές».

Παρακάτω, ο ορισμός που δίνεται για το λεγόμενο «συμμετέχοντα πληροφοριοδότη» είναι η καθαρή περίπτωση του προβοκάτορα: «Ενας συμμετέχων πληροφοριοδότης είναι ένας πληροφοριοδότης, ο οποίος με την έγκριση μιας καθορισμένης εξουσιοδοτούσας Αρχής, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή τις κατευθυντήριες γραμμές, επιτρέπεται να συμμετάσχει σε ένα έγκλημα, το οποίο άλλοι ήδη προτίθενται να διαπράξουν».

Στο ερώτημα γιατί δε συλλαμβάνονται οι προβοκάτορες, απάντηση δίνει το ίδιο το έγγραφο της EUROPOL: «Αν διαπράττει έγκλημα ενώ είναι πληροφοριοδότης θα υπόκειται σε σύλληψη, εκτός αν έχει δοθεί σ’ αυτόν καθεστώς συμμετέχοντος πληροφοριοδότη (δηλαδή του προβοκάτορα) και παραμένει εντός των προσδιορισμένων ορίων (δηλαδή δεν κάνει τα δικά του και καεί)».


Χαφιέδες με προσόντα και αμοιβή
Η οργάνωση των πολυπλόκαμων κατασταλτικών μηχανισμών και η στρατολόγηση χαφιέδων και προβοκατόρων έχει προχωρήσει σε τέτοιο σημείο, ώστε στο έγγραφο της EUROPOL να καταγράφονται εκπληκτικές λεπτομέρειες για «πρότυπα ακεραιότητας» και τους «χρυσούς κανόνες, από την τήρηση των οποίων εξαρτάται η επιτυχημένη χρήση των πληροφοριοδοτών». Συστήνεται μάλιστα ότι «η οργανωμένη διαχείριση των Πληροφοριοδοτών απαιτεί την παροχή ανταμοιβών».

Μάλιστα, επειδή, τίποτα δε γίνεται με το αζημίωτο, στις αρμοδιότητες του «Χειριστή» (πρόκειται για έναν εκπαιδευμένο αξιωματικό, ο οποίος «έχει την ευθύνη για την καθημερινή επαφή με έναν πληροφοριοδότη και την αρχική αξιολόγηση των πληροφοριών, που παρέχονται σε αυτόν από τον Πληροφοριοδότη»), είναι να εκτιμά «την κατάλληλη ανταμοιβή του Πληροφοριοδότη για τις προσπάθειές του», πέραν βεβαίως ότι πρέπει να «διασφαλίζει ότι ο Πληροφοριοδότης (…) συμμορφώνεται κάθε στιγμή με τις παραμέτρους που ορίστηκαν με την ανάθεση του έργου», αλλά και να «εντοπίζει ευκαιρίες για στρατολόγηση Πληροφοριοδοτών»!

Παράλληλα, προβλέπεται ότι «στην περίπτωση νεαρών ο ένας εκ των Χειριστών πρέπει να είναι του ίδιου φύλου με τον Πληροφοριοδότη», καθώς και ότι «οι Ελεγκτές πρέπει να συναντούν τους Πληροφοριοδότες, για τους οποίους είναι υπεύθυνοι, σε τουλάχιστον ετήσια βάση». Ακόμα, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της EUROPOL, πρέπει «κάθε Αστυνομική δύναμη/Υπηρεσία να διατηρεί ένα Εθνικό Αρχείο Πληροφοριοδοτών (…) να διατηρεί και έναν εθνικό και έναν τοπικό φάκελο (αρχείο), για κάθε Πληροφοριοδότη», όπου, εκτός των άλλων, θα πρέπει να τηρούνται «καταχωρίσεις της δραστηριότητας και της ανταμοιβής, καθώς και επιχειρησιακά θέματα».

Μεταξύ άλλων, στο αρχείο Πληροφοριοδοτών θα πρέπει να καταγράφεται: «Το ψευδώνυμο του Πληροφοριοδότη», «επαρκείς λεπτομέρειες αναγνώρισης (των) χαρακτηριστικών (του)» και «καταγραφή των συλλήψεων του Πληροφοριοδότη».

«Διείσδυση» αστυνομικών με κουκούλες
Πέρα από την κατασκευή χαφιέδων, οι μηχανισμοί καταστολής, σύμφωνα και με την επίσημη νομοθεσία, αξιοποιούν τη μορφή της «αστυνομικής διείσδυσης». Στο όνομα της καταστολής «έκνομων ενεργειών» «κουκουλοφόροι» αστυνομικοί αναλαμβάνουν δράση και στις διαδηλώσεις. Πρόκειται για κανονικούς αστυνομικούς της Ασφάλειας, οι οποίοι πραγματοποιούν τις λεγόμενες «διεισδύσεις» και έχουν υπηρεσιακή αποστολή να παίζουν το ρόλο προβοκάτορα σε διατεταγμένη και «νόμιμη» υπηρεσία, υποτίθεται για να συλλάβουν τους πραγματικούς «εγκληματίες». Στην πράξη, δεν έχουν συλλάβει σχεδόν κανέναν τόσα χρόνια τώρα.

Οι διεισδύσεις χρησιμοποιούνται ευρέως – επίσημα και «νόμιμα» – στα εγκλήματα σχετικά με τα ναρκωτικά (αστυνομικοί με ανάλογη συμπεριφορά και περιβολή παριστάνουν τους χρήστες ή τα βαποράκια), στα εγκλήματα της λεγόμενης τρομοκρατίας και στις διαδηλώσεις. Ενώ στις δύο πρώτες περιπτώσεις το παραδέχονται, γιατί κρίνουν ότι έχουν την υποστήριξη της κοινής γνώμης, για τις διαδηλώσεις το παραδέχονται σπάνια.

—–

ark/gim

76 σχόλια:

Panagiotis είπε...

Σορρυ,αλλα εγω ΔΕΝ θα κατσω να τις φαω σαν καλο παιδι απο τα ΜΑΤ γιατι ετσι αποφασισε το σοφο πολιτικο γραφειο βασει των παραπανω-που ειναι γνωστα και δεν αμφισβητουνται.

Ουτως η αλλως χλωμο το κοβω τετοιοι τυποι να πεταξουν μολοτωφ,η να παιξουν παλουκομαχιες με συναδελφους τους-ακομη και η"διεισδυση"εχει τα ορια της.

Αντωνης είπε...

Ποιο πολιτικό γραφείο είπε να κάτσεις να τις φας απ' τα ΜΑΤ βάσει των παραπάνω και με ποια λογική;

Αντωνης είπε...

Εννοώ, η πλατεία δεν φώναζε από ντουντούκες να μην απαντάνε με βία οι παραβρισκόμενοι στις επιθέσεις των ΜΑΤ; Η πλατεία δεν έκανε κεντρικό σύνθημα τον πασιφισμό; Για ποιο πολιτικό γραφείο λες; Ποαινού;

Vrennus είπε...

Γνωστή(;) είναι κι η ιστορία του Mark Kennedy (a.k.a. Mark Stone) που αποκάλυψε το Γενάρη ο Guardian. Μην ξεχνάμε φυσικά και τον παραμηχανισμό που είχε στήσει στο, παράνομο τότε, ΚΚΕ ο Μανιαδάκης επί Μεταξά.

Αντωνης είπε...

Ναι, το είχα δει παλιότερα για τον Μαρκ Κένεντι. Για την νομοθετική ρύθμιση της ΕΕ όμως δεν γνώριζα προσωπικά. It's a wonderful world!

Panagiotis είπε...

Αντωνη,ειναι σαφες και ξεκαθαρο το νοημα του αρθρου:Η αστυνομια φυτευει πρακτορες προβοκατορες γενικως αρα και οσοι επιλεγουν την συγκρουση παιζουν(εν τη αγνοια τους η οχι,αυτο ειναι αλλο πραμα)το παιχνιδι της αστυνομιας.

Το αρθρο δεν αναφερει ποιες συνθηκες κανουν θεμιτο να απαντησουν οι διαδηλωτες στην μπατσικη βια,το αφηνει να αιωρειται αναπαντητο:Κρινοντας απο τα πρωτοσελιδα του Ριζοσπαστη τις επομενες των οποιων συγκρουσεων μαλλον ποτε-μεχρι σττιγμης.

Και ναι,και η πλατεια ενω μαινοταν ο πετροπολεμος φωναζε περι"μη βιας"και"ειρηνισμου".Και υπηρχαν ατομα επανω στην πλατεια που επεμεναν στο"σφαξε με αγα μου να αγιασω"ενω τα δακρυγονα επεφταν στα ποδια τους-κυριολεκτικα στα ποδια τους.

Επειδη δεν εισαι στην Ελλαδα παντως σου λεω οτι ΟΛΕΣ οι εφημεριδες(μεχρι και ο"Στοχος"!)ειχαν προβοκατοροκουκουλογικο αρθρο πρωτοσελιδα την επομενη της 29/6.

Επειδη υπαρχει και το ζητημα της αξιοπρεπειας στην τελικη.Επειδη η προβοκατορολογια εχει πληρωθει ακριβα στο παρελθον.

Αντωνης είπε...

Γνωρίζω για την πρακτορολογία, η οποία έγινε σε όλους ανεξαιρέτως τους χώρους.

Αλλά δυσκολεύομαι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ να δεχτώ τους όρους ότι αυτοί που υπαγορεύουν αυτό που φαίνεται στην 18η φωτογραφία είναι αυτοί που εικονίζονται στην 16η. Για ξανασκέψου το:

http://mygranma.wordpress.com/2011/07/07/photos/

Αντωνης είπε...

Οι ΠΑΜΙτες με τα λοστάρια και η "ήρεμη πλατεία" με τα λουλουδάκια. Ποιος μιλά για μη βία;

Αντωνης είπε...

Το μόνο πολιτικό γραφείο που γνωρίζω που προσφάτως και επανειλημμένως εξήρε ως πρότυπο την μία βία, σε αντιδιαστολή με τα πεπραγμένα του Δεκέμβρη 08 (πριν, βεβαίως το ρίξει στις οιμωγές για την άδικη κενωνία της καταστολής), ήταν αυτό του κυρίου Τσίπρα. Παναγιώτη, μήπως μπέρδεψες τον ΣΥΝ με το ΚΚΕ;

Αντωνης είπε...

Σε περίπτωση πάντως που ακούς Αλέξη και βλέπεις Αλέκα, να σου θυμήσω κάποιες από τις αρκετές σχετικές δηλώσεις του πρώτου:

Προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία ζήτησε και πάλι ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, με αφορμή τις κινητοποιήσεις των «Αγανακτισμένων» πολιτών σε όλη τη χώρα, μιλώντας στη ΝΕΤ.

Ο Αλέξης Τσίπρας σχολίασε το κίνημα, χαρακτηρίζοντάς το ως ειρηνικό, που δείχνει ότι η μη βία είναι πιο αποτελεσματική.
http://www.mediasoup.gr/node/33967

Η βία ήταν πάντοτε η επιλογή των πιο σκοτεινών κύκλων εξουσίας, όταν βλέπουν πως χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους
http://politicanea.blogspot.com/2011/06/blog-post_6458.html

Αντωνης είπε...

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο κ. Τσίπρας έκανε μια εκτενή ανάλυση για τα μηνύματα του κινήματος των Αγανακτισμένων, ξεκινώντας από την εκτίμηση ότι με τις διαδηλώσεις «εκτός από την κυβέρνηση αμφισβητούνται ευθέως και δύο τακτικές δυνάμεων του κινήματος. Αυτή της φετιχοποίησης της βίας και αυτή του σεχταρισμού».
http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=405095

Αντωνης είπε...

"Και τα 5/6 να έχετε στη Βουλή είστε μειοψηφία στον ελληνικό λαό" είπε ο Αλ. Τσίπρας απευθυνόμενος στον Γ. Παπανδρέου. "Σε κάθε περίπτωση η πολιτική του μνημονίου οδηγεί στον γκρεμό… Το πρόβλημα δεν είναι ποιος θα είναι ο καπετάνιςο που θα οδηγήσει το καράβι στην ξέρα…"

"Κατανοώ πως ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, τρόικα και η τρομαγμένη εγχώρια διαπλοκή, φοβάστε όπως ο διάολος το λιβάνι τις εκλογές και προσπαθείτε να τις αποφύγετε" είπε, ενώ αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ομιλίας του στους "αγανακτισμένους".

"Υπάρχουν βέβαια δήθεν αντιεξουσιαστές που βλέπουν πως το σύστημα μπορεί να τρίζει χωρίς βία" είπε και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι "με μαστίγιο και καρότο" προσπαθεί να κατευνάσει τις αντιδράσεις των πολιτών.
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=285783

Καλή χώνεψη (το ξύλο ή οι δηλώσεις, κατά πως προτιμάτε).

Panagiotis είπε...

Οχι,αντωνη καθολου δεν το μπερδεψα.

Ουτως η αλλως επανω στην πλατεια δεν υπηρχε κκε.

Εν πασει περιπτωσει,επειδη το θεμα της στασης της κοινοβουλευτικης αριστερας επανω στο θεμα δεν ειναι χθεσινο,ας θεσει το κκε(που ανεκαθεν προβοκατορολογουσε και που αλλωστε σε αρθρο του ριζοσπαστη στηριζεται η αναδημοσιευση)καποιους"κανονες εμπλοκης"ΓΕΝΙΚΑ και βλεπουμε.

Panagiotis είπε...

Δεν υπαρχει θεμα απο μερους μου δηλαδη να τα ριχνω στο κκε και αρα να μην τα ριχνω στον συν για τις δηλωσεις της επομενης.

Οι μεν του κκε ηταν μια απο τα ιδια,οι δε του συν οταν η πλατεια τους"ξεφυγε"(γιατι δεν γινοταν αλλιως)το ριξαν στην παλια καλη προβοκατοροκουκουλολογια κι ετσι:Με μια δοση εξτρα χολης λογω της(κουκουλωμενης,τι ειρωνεια)εμπλοκης τους στην"κατω πλατεια".Λογικο.

Αυτα οσον αφορα την επισημη αριστερα δλδ.,γιατι ειπαμε μεχρι και ο"Στοχος"ειχε αναλογο αρθρο.

Smirnoff είπε...

Περίεργη επίκληση ενότητας απευθύνει ο Τσίπρας προς το ΚΚΕ, εξαπολύοντας ταυτόχρονα επίθεση και για σεχταρισμό. Από που αντλεί αλήθεια αυτή την αυτοπεποίθιση που αγγίζει τα όρια της αλλαζονείας ο πρόεδρος του ΣΥΝ; Έχει αποδειχθεί η τακτική του κόμματος του πιο αποτελεσματική από αυτή του ΚΚΕ; θεωρεί πως εκφράζει πολιτικά το κίνημα των αγανακτισμένων και περιμένει οι επόμενες εκλογές να εκτοξεύσουν τα ποσοστά του, ώστε να μπορεί να εγκαλεί το ΚΚΕ από θέση ισχύος; Και τέλος στη βάση πιο προγράμματος καλεί τον Περισσό σε συνεργασία, για να κάνουν μαζί εκκλήσεις προς τους λαούς της Ευρώπης, να μεταρρυθμίσουν την ΕΕ σε προοδευτική κατεύθυνση, ώστε να σωθεί και η Ελλάδα;

Πολύ φοβάμαι πως μετά το I have a dream του Μηλιούθ, ο χώρος αυτός εμφανίζει σημάδια γενικευμένης αποχαύνωσης...

ark είπε...

Γιατί πάντοτε όταν μιλάμε για προβοκάτορες και το καθεστως που δρουν κάποιοι νομίζουν ότι δηλώνουμε "απεταξάμην τη βία"?

Το άρθρο λέει για το νομικό πλαίσιο που δρουν οι βαλτοι. Ότι δεν είναι απλά "υπο κάλυψη" για το ποιοί είναι (οτι π.χ. είναι αστυνομικοί και λέγονται Α ενώ δρουν με κουκούλες). Από ότι φαίνεται έχουν κάλυψη και για το κομμάτι των εγκλημάτων που μπορεί να κάνουν.

Τώρα τα υπόλοιπα περί απάντησης στη βία είναι άλλη ιστορία.

Και για να αναφέρουμε και μία ακόμα παράμετρο...

Ξέρετε ότι δέκα μέρες μετά τα γεγονότα υπάρχουν ελάχιστες καταγγελίες στον συνήγορο του πολίτη, ή ότι δεν έγιναν παρά ελάχιστες νομικές ενέργειες ενάντια στην καταστολή.

Δηλαδή, το να συζητάμε για το πότε θα απαντάμε στη βία, ενώ έχουμε στην πράξη απορρίψει κάθε άλλη οδό αντίδρασης είναι προβληματικό.

Και τα λέω αυτά ενώ δεν απορρίπτω καθόλου το δικαίωμα των διαδηλωτών στην αντιβία, αμυντική ακόμα και τιμωρητική υπο προϋποθέσεις.

Τα στοιχεία υπάρχουν [http://blog.stigalaria.org/2011/07/02/puzzle_29_6_2011/] ας αποφασίσουν κάποια στιγμή πλατείες-συλλογικότητες-μεμονωμένοι άνθρωποι να προσφύγουν και σε "νόμιμη" βία.

Ανώνυμος είπε...

http://users.auth.gr/adagkas/texts/4khafies.pdf
Ο χαφιές
Το κράτος κατά του κομμουνισμού

Προσφορά στους συντρόφους

Αντωνης είπε...

@Παναγιώτης: Κατάλαβα. Για το γεγονός δηλαδή ότι οι ιδεολόγοι της μη βίας αφού άρμεξαν ιδεολογικά τον ρόλο των "καλών παιδιών", την κοπάνησαν αφήνοντας τα κορόιδα να τις φάνε, το ΚΚΕ φταίει.Μέχρι αποδείξεως του εναντίου, επειδή τολμά να μιλά για χαφιέδες και νομικό πλαίσιο προστασίας τους. Έξοχα. Καλά κρασιά.

Αντωνης είπε...

Τώρα πώς γίνεται να έχει ευθύνες για τη μη εμπλοκή του ένα κόμμα όταν η ίδιοι οι κανόνες συμμετοχής επέβαλαν σε κάθε τόνο το ακομμάτιστο και τη μη βία, και την ίδια στιγμή να βγαίνει στον αφρό το κόμμα που και υπερθεμάτιζε μετά μανίας τις συγκεντρώσεις και άφησε το ξυλίκι να πέσει στα κεφάλια του κόσμου σύννεφο απειλώντας με μηνύσεις (αχαχαχαχα) μόνο εσύ το ξέρεις.

Αντωνης είπε...

@Σμιρνόφ: Από που αντλεί αλήθεια αυτή την αυτοπεποίθιση που αγγίζει τα όρια της αλλαζονείας ο πρόεδρος του ΣΥΝ;

E, από κάπου την αντλεί προφανώς, και δεν είναι η κάθετη άνοδος του κόμματος ο λόγος.

Αντωνης είπε...

"Γιατί πάντοτε όταν μιλάμε για προβοκάτορες και το καθεστως που δρουν κάποιοι νομίζουν ότι δηλώνουμε "απεταξάμην τη βία"?:

Ξέρω εγώ; Πού να μην ανακηρυσσόμουν πανταχόθεν φετιχιστής της βίας για τα κείμενά μου (προσωπικά και μεταφράσεις) στο Ντοσιέ: Περί βίας δηλαδή.

Θα τρελαθούμε εντελώς σε αυτή τη χώρα.

Ανώνυμος είπε...

Σχετικά με την πιθανή σύγχυση Αλέκας/Αλέξη, πάντως, να θυμήσω την αλήστου μνήμη ατάκα της πρώτης, τον Δεκέμβρη του '08 ότι "την πραγματική λαϊκή εξέγερση δε θα σπάσει ούτε ένα τζάμι". Γιατί μπορεί στον ΣΥΡΙΖΑ να είναι οπορτούνες ωστόσο γενικώς στηρίζουν τα εξεγερτικά κινήματα, έστω και με παλινωδίες. Απεναντίας το ΚΚΕ τηρεί κατά των εξεγέρσεων τη συνεπή στάση του κρετίνου (στην καλύτερη περίπτωση). Η δε καταστολή που εξαπέλυσε το κράτος ενάντια στο κίνημα της πλατείας έδειξε νομίζω ξεκάθαρα ότι η κατεύθυνσή του ήταν μάλλον, με όλες τις δυσκολίες, τις αντιφάσεις και τις ελλείψεις, χειραφετητική παρά συντηρητική όπως υποστηρίζεται από κάποιους.

Panagiotis είπε...

Aναφερομαι στην αναδημοσιευση(που ΔΕΝ θιγει τα οσα εγιναν στο συνταγμα)οταν λεω ας θεσει το κκε κλπ.,και δεν"βγαζω στον αφρο"σε καμμια περιπτωση τον συνασπισμο.

Ουτε καν υπονοω κατι τετοιο,νομιζω το εκανα σαφες σε προηγουμενο σχολιο.

Αλλα ουτε και προκειται να"κερδισει ποντους"οσον αφορα το συγκεκριμενο(και πολυ ουσιωδες ΙΜΟ)θεμα λογω του οτι οι της Κουμουνδουρου τα εκαναν μανταρα με τους νεοχιπισμους τους.

Smirnoff είπε...

@Αντώνης
"E, από κάπου την αντλεί προφανώς, και δεν είναι η κάθετη άνοδος του κόμματος ο λόγος."

Έχεις κάτι υπόψιν επί τούτου;

Αντωνης είπε...

Ανώνυμος 5.31: Δεν την ξέχασα, εγώ τουλάχιστον, την στάση του ΚΚΕ τον Δεκέμβρη. Απλά επιμένω ότι δεν συμβαίνει το ίδιο πράγμα τώρα, όπως δεν συμβαίνει τίποτε ίδιο σε σχέση με τον Δεκέμβρη. Το πραγματικό πολιτικό σκηνικό έχει αλλάξει καθοριστικά (το έδειξε ο Αλέξης με επανειλημμένες απαξιώσεις του Δεκέμβρη αυτό), αλλά τα ερμηνευτικά σχήματα παραμένουν καθηλωμένα.

Τώρα, σε τι συνίσταται η βοήθεια του ΣΥΝ στα "εξεγερτικά κινήματα", πολύ θα ήθελα να το γνωρίζω. Στο ότι φορέσαν μουτσούνες και παρίσταναν τους ακομμάτιστους στις ΛΣ;

Αντωνης είπε...

Και που διάλο είδατε "εξεγερτικό κίνημα" στην πλατεία των συναυλιών και των Λ.Σ για το αν θα τραγουδηθεί ή όχι το "Πότε θα κάνει ξαστεριά", μα το Θεό, δεν το καταλαβαίνω.

Panagiotis είπε...

Επειδη κατα λαθος το παρελειψα,εννοω οτι το κκε δεν προκειται να κερδισει ποντους λογω της στασης του συν κλπ.

Δεν μεγαλωσα με πισι,τι να κανουμε?

Αντωνης είπε...

@Σμιρνόφ: Ναι, αυτό, για το οποίο ρώτησα τους αναγνώστες πριν τρεις μέρες, αλλά δεν πήρα απάντηση από κανένα: http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=289840

Ανώνυμος είπε...

Δηλαδή το ξύλο από τα ΜΑΤ έπεσε επειδή ο κόσμος στην πλατεία τραγουδούσε "πότε θα κάνει ξαστεριά";

Αντωνης είπε...

Το ξύλο που έπεσε στην πλατεία έπεσε ΜΟΝΟ, ΌΛΩΣ ΤΥΧΑΙΩΣ, το διήμερο της απεργίας. Από την επόμενη, Λ.Σ ανενόχλητο να φαν και οι κότες.

Ή μήπως είναι αλλιώς;

Αντωνης είπε...

Σκέψου να ήταν πραγματική γενική απεργία, με μαζική συμμετοχή, τι ξυλίκι θα πεφτε.

Τραγούδια και παράτες όσα θέτε, απρόσκοπτα.

Αντωνης είπε...

Απ' τον γκουρού της επανάστας ως εναλλακτικής διασκέδασης και μέσου αυτοπροβολής (άντε, αποκαλύπτω και τις πηγές της μολότωφ 19):

Προχθεσινό άρθρο:
"Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως –αν φύγουμε προσωρινά από την πλατεία Συντάγματος- θα ήταν καλό να φύγουμε με μια γιορτή. Να φύγουμε με μια μεγάλη συναυλία, να τραγουδήσουμε, να χορέψουμε, να καλέσουμε όλους τους πολίτες της Αθήνας και να δώσουμε ξανά ραντεβού στο Σύνταγμα στο τέλος του καλοκαιριού. Πάλι με μια γιορτή. [...]

Μπορούμε να είμαστε μαχητικοί και επικίνδυνοι, ακόμα και στη Μύκονο και στη Σαντορίνη."

Σημερινό άρθρο:

"Τούτων δοθέντων, θέλω να σας ενημερώσω πως από σήμερα βρίσκομαι στη Νίσυρο. Επίσης, θέλω να διευκρινίσω πως δεν έχω έρθει στη Νίσυρο για διακοπές αλλά για μόνιμη εγκατάσταση. Αυτό δεν το απαγορεύει η επανάσταση. Η επανάσταση δεν πάει διακοπές αλλά μπορεί να μεταναστεύσει.

Θα συνεχίσω την επανάσταση από τη Νίσυρο. Με την ευκαιρία, σας παρουσιάζω τους νέους μου συναγωνιστές."

HASTA LA VICTORIA SIEMPRE! Και ένα Μοχίτο στην υγειά των κορόϊδων!

Αντωνης είπε...

Με τέτοια τεράστια νίκη για τον ελληνικό λαό που να μην έχεις όρεξη για χορούς και πανηγύρια!

(Το ΚΚΕ φταίει).

Ανώνυμος είπε...

Αν είναι να το πάμε στις υποθέσεις τότε κι εγώ να ρωτήσω αν είναι τυχαίο ότι 48ωρη απεργία προκηρύχθηκε μετά από τόσα χρόνια στην Ελλάδα μετά από ένα κίνημα που κατέβαζε κόσμο στους δρόμους εδώ και ένα μήνα. Ή αν είναι τυχαίο ότι τα ματ την έπεσαν πρωτίστως στον κόσμο της πλατείας και όχι, όλως τυχαίως, ας πούμε στο ΠΑΜΕ το οποίο έκανε την βόλτα του ανενόχλητο. Και προφανώς από την επομένη Λ.Σ ανενόχλητη αφού ο κόσμος ήταν κατατρομαγμένος για να κατεβεί ευθύς αμέσως. Αλλά αυτό δεν δείχνει ότι οι πλατείες δεν ενοχλούν αλλά ότι δεν ενοχλούν όταν δεν είναι μαζικές. Όσο για τις μαζικές γενικές απεργίες θα συμφωνήσω. Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί και αυτό θα έπρεπε να καταλογιστεί στην πλατεία η οποία ανοιχτά και ενεργητικά είχε στηρίξει την 48ωρη.

Αντωνης είπε...

Δεν καταλογίζεται αυτό στην πλατεία (αλλά στο κράτος, που γνωρίζει πολύ καλά τι το απειλεί και τι όχι), και δεν κάνω εγώ υποθέσεις.

Αυτό που καταλογίζεται από μένα στην πλατεία είναι χαριτωμενιές όπως η ακόλουθη:

"Οι προσπάθειες χειραγώγησης των θεματικών και της Λ.Σ. της Πλατείας Συντάγματος δεν θα περάσουν !
Όλοι στην ακηδεμόνευτη Πλατεία Συντάγματος ! Όλοι στους δρόμους !
Αδιαμεσολάβητη δημοκρατία !
Πολιτειακή αλλαγή με Συντακτική εθνοσυνέλευση και νέους θεσμούς,ναι! "Σοσιαλιστική επανάσταση "με δικτατορία του (δήθεν) προλεταριάτου όχι !Όχι στην αριστερίστικη δημαγωγία που καταστρέφει την άμεση δημοκρατία και διχάζει τους πολίτες!Η άμεση δημοκρατία δεν σημαίνει δικτατορία του προλεταριάτου !Μαρξισμός-κομμουνισμός σημαίνει Γκουλάγκ !"

http://real-democracy.gr/content/antarsya-sto-syntagma

Εξακολουθείτε κάποιοι ακόμα και σήμερα την ταμπακιέρα του συντεταγμένου αντικομμουνισμού της δήθεν αντικαπιταλιστικής επανάστας να κάνετε πως δεν την βλέπετε.

Ως τι; Ως αντικομμουνιστές οι ίδιοι; Τότε τι γυρεύετε εδώ;
Ως φορείς της "τρίτης λύσης"; Ρίξτε κανα λίτρο νερό στο κεφάλι σας να συνέλθετε, σας βάρεσε η ζέτη.

Smirnoff είπε...

@Αντώνης

Το είχα δει το άρθρο της ελευθεροτυπίας, δεν έχω όμως κάποια ιδιαίτερη πληροφόρηση. Πάντως αν κυοφορείται κάποια τέτοια εκλογική συνεργασία, αυτή θα είναι στη βάση ενός ευρωπαϊστικού πολιτικού προγράμματος, δεν θα θέτει δηλαδή θέμα στάσης πληρωμών και αμφισβήτησης του ευρώ και της ΕΕ, γι αυτό και δεν απευθύνεται σε δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά αποκλειστικά στον ΣΥΝ, η ηγεσία του οποίου προβάλλει τέτοιες θέσεις ανφορικά με την κρίση. Είναι πολύ αβέβαιο όμως κατά πόσο θα τα βρούνε στο μοίρασμα των ρόλων και στο ποιός θα έχει το προβάδισμα σε μία τέτοια συμμαχία, ο ΣΥΝ, τα διάφορα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως Μητρόπουλος, Δημαράς; Επίσης δεν υπάρχει κάτι που να εξασφαλίζει πως ένα τέτοιο πρότξεκτ θα φέρει καλύτερα αποτελέσματα από τη συνεργασία Μητρόπουλου - ΣΥΝ στις περιφερειακές εκλογές. Όσο για τις ελπίδες ένα τέτοιο σχήμα να εκφράσει το κίνημα των αγανκτισμένων, νομίζω πως πολύ γρήγορα θα αποδειχθούν φρούδες...

Αντωνης είπε...

-"Μάστορα, τύλιξέ μου έναν αντικαπιταλισμό σε περίοδο κρίσης αλλά χωρίς κομμουνισμό μέσα, με πειράζει στο στομάχι. Και γρήγορα, έχω να προλάβω το τρένο της ιστορίας.
-Έφτασεεεεεε....ένας φρέσκος αντικομμουνιστικός αντικαπιταλισμός με μπόλικο κοπανιστό αέρα μέσα, ειδική παραγγελία για έλληνες μικροαστούς!"

Αντωνης είπε...

Δεν είναι τίποτε σίγουρο, απλά δεν μπορώ να φανταστώ άλλη πηγή τέτοιας έπαρσης. Ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως προκύπτει από το λινκ που άβαλα από real democracy κακοπέρασε τις τελευταίες μέρες στην πλατεία βέβαια, δεν του κάθισε η σκρόφα.

Το βασίλειό μου για μια εύληπτη εξήγηση του τι ακριβώς περίμενε να πετύχει και γιατί:
α) Να μετατρέψει τους εν πλατεία σε κομμουνιστές δια της δοκιμασμένης οδού της υπνώσεως
β) Να μετατραπεί σε κόμμα συγκυβέρνησης ο ίδιος
γ) Να περάσει την ώρα του στην καταραμένη εξορία απ' το ΚΚΕ
δ) Να συναντηθεί με τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ και να τα βρει επιτέλους με τον εαυτό του.

Ανώνυμος είπε...

Συγγνώμη, αλλά αυτό που παραθέτεις δεν είναι ψήφισμα της πλατείας αλλά ποστάρισμα ενός τύπου ο οποίος δεν γούσταρε τη συμμετοχή κόσμου από τα αριστερά σχήματα και ο οποίος μάλιστα θεωρούσε ότι στη Λ.Σ περνούσε ακριβώς η "γραμμή" αυτών των σχημάτων. Πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον προς την σωστή κατεύθυνση κινήθηκε η πλατεία (με τις όποιες ελλείψεις και αντιφάσεις, επαναλαμβάνω). Τώρα αν θεωρεί κάποιος ότι τόσος κόσμος, οργανωμένος ΚΑΙ ανοργάνωτος έφαγε τόσο ξύλο επειδή τραγουδούσε Ξυλούρη τότε καλά θα κάνει να κατεβαίνει με το ΠΑΜΕ το οποίο περνάει από τις συγκρούσεις αβρόχοις ποσί περιμένοντας να φάει ξύλο μόνο ανήμερα της κομμουνιστικής επανάστασης. Αλλά ξαναλέω ότι η καταστολή που έπεσε δείχνει πολύ καλύτερα από το τι λέω εγώ ή ο οποιοσδήποτε ότι ήταν το κίνημα του Συντάγματος. Και το ξύλο δεν το έφαγε ούτε η ΓΣΕΕ ούτε η ΑΔΕΔΥ ούτε το ΠΑΜΕ: το έφαγε η πλατεία.

Αντωνης είπε...

Ναι, τα ψηφίσματα της πλατείας ΠΟΥ ΠΑΡΕΘΕΣΑ ήταν δραστικά διαφορετικού επιπέδου και πολιτικής κατεύθυνσης.

Έχω ξεραθεί στο γέλιο πάλι.

Αντωνης είπε...

Α, και μη μου επικαλεστείς τα οργανωμένα ψηφίσματα του ΑΝΤΑΡΣΥΑ για ξεκάρφωμα, έχει πέσει το κράξιμο της αρκούδας απ' τους ίδιους τους αντικομμουνιστές της πλατείας για αυτά. Εξού και το σχόλιο που παρέθεσα.

Σόρι, τα βρακάκια όλων κατέβηκαν προ ημερών.

Ανώνυμος είπε...

Δραστικά διαφορετικής κατεύθυνσης ήταν ψηφίσματα που ΔΕΝ παρέθεσες (για να μην κοπεί το γέλιο, υποθέτω).

Smirnoff είπε...

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν έκανε συγκροτημένη παρέμβαση στην παλτείες, δεν έχει αυτή τη δυνατότητα κθώς βρίσκεται σε μία κατάσταση φθοράς και αφθαρσίας, ως πολιτικός σχηματισμός. Οργανωμένη παρέμβαση έκαναν οι διάφορες συνιστώσες που την αποτελούν, η κάθε μία με διαφορετικές εμφάσεις. Για κάποιες από αυτές η πλατεία σηματοδοτούσε το "λαό που πέρνει την υπόθεση στα χέρια του", ως μία διαδικασία που αντικειμενικά ταυτίζεται με τις δικές τους πολιτικές θέσεις και οράματα. Για άλλη μία φορά υποκλίθηκαν στον κινηματισμο και τον αυθορμητισμό, υποτιμώντας τις αντικομματικές, εχθρικές προς την αριστερά και αντιοργανωτικές λογικές που χαρακτήριζαν και χαρακτηρίζουν την πλατεία. Θεώρησαν πως αν αξιοποήσουν το οργανωτικό τους πλεονέκτημα, θα ελέγξουν οργανωτικά της συνέλευση και θα επιβάλλουν δια της πλαγίας οδού την πολιτική τους. Ακόμη και να το πετυχαίναν αυτό δεν θα συνιστούσε τίποτα παραπάνω από το να κερδίσουν τη μάχη χάνοντας τον πόλεμο. Η αποθέωση της υποκατάστασης της Πολιτικής από τον τακτικισμό.

Προχθές πάντως που πέρσα από τη συνέλευση, η παρουσία της αριστεράς, έιτε ΣΥΝ, είτε ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ήταν ελάχιστη και η συζήτηση θύμιζε παιδική χαρά, περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Φαίνεται πως το πείραμα της άμεσης δημοκρατίας και του παλαϊκού μετώπου μας τελείωσε, τώρα ήρθε η ώρα των πολιτικών κάμπινγκ για να βγουν τα συμπεράσματα του ηρωικού Ιούνη...

Αντωνης είπε...

Παρέθεσε τα, ελεύθερα.

Όχι τα στημένα των μεταμφιεσμένων του ΑΝΤΑΡΣΥΑ όμως είπαμε, ναι;

Αντωνης είπε...

Να δω εγώ το Σοβιέτ της Αθήνας κι ας ποθάνω.

Αντωνης είπε...

@Σμιρνόφ: Έγραψα Ανταρσύα για συντομία, είναι και δέκα συνιστώσες. Και ούτε και παρακολούθησα αναλυτικά ποια συνιστώσα έπαιξε με ποια συνέλευση κλπ. Έχω σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθώ.

Κατά τα άλλα, hasta να πάνε. Παιδική χαρά με ολίγη Νέφσκι πρόσπεκτ μέχρι το ξυλίκι.

Ανώνυμος είπε...

Α ναι βεβαίως, δεν θα επικαλούμαι τα "στημένα" του ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά αποκλειστικά σχόλια του κάθε πικραμένου. Γιατί ειδάλλως δεν θα μου βγαίνουν τα κουκιά. Τα βρακάκια όντως έπεσαν. Αλλά ο καθένας μπορεί να δει ό,τι τραβάει η όρεξή του. Κι αν δεν του αρέσει το θέαμα (επειδή νόμιζε ότι θα έπρεπε να είναι όπως το'χε στο μυαλό του) μπορεί να κοιτάξει κάπου αλλού και να κάνει ότι δεν είδε. Ο Φρόυντ είχε δώσει όνομα σ' αυτή την αντίδραση. Την είχε αποκαλέσει φετιχισμό.

Αντωνης είπε...

Η ψυχανάλυση to the rescue λοιπόν; Α λα Τσίπρας, "φετιχισμός της βίας";

Μπα....πολύ φοβούμαι ότι πείθεις μόνο τους πεπεισμένους στον ναό της αυθορμησίας και της αυτοποίησης, που Θεός φυλάξει, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΕΤΙΧΙΣΤΕΣ!!!

Ανώνυμος είπε...

Το ένα δεν αποκλείει το άλλο, πάντως.

Smirnoff είπε...

@Ανώνυμος 6:48

Υποστηρίζεις πως η καταστολή του διημέρου απέδειξε πως το κίνημα της πλατείας ήταν επικίνδυνο για το κράτος. Το γεγονός πως το επίμαχο διήμερο κόσμος στο Σύνταγμα δεν ξεπέρασε τις 10 με 15 χιλιάδες δεν σου λέει κάτι; Πιστεύεις δηλαδή πως χωρίς την καταστολή η πλατεία θα εμπόδιζε την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου; Με ποιά κριτήρια κρίνουμε την αποτελεσματικότητα (και άρα και τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύει ένα κίνημα για το σύστημα); Απλά και μόνο με την καταστολή που εισπράττει από το κράτος; Αν είναι έτσι τότε το Μαυρο Μπλοκ, οι γνωστί "μπάχαλοι" εν Ελλάδι, πρέπει να είναι το πιο επικίνδυνο κίνημα για το σύστημα ever...

Το κίνημα των αγανακτισμένων εξαρχής υποσχόταν κατά βάση δύο πράγματα. Πρώτον, η στρατηγική της ειρηνικής, μη βίαιης συγκέντρωσης στις πλατείες, πέρα από ιδεολογικούς επικαθορισμούς κόμματων, κυρίως της αριστεράς και τον οργανωτικό έλεγχο των απαξιωμένων συνδικάτων και της αριστεράς, είναι πιο ικανή στο να κατεβάσει τον κόσμο στους δρόμους. Όποιαδήποτε προσπάθεια να παραβιαστεί αυτό το πλαίσιο διακινδύνευε τη μαζικότητα της διαμαρτυρίας. Δεύτερον, αυτή η στρατηγική είναι πιο αποτελεσματική στην πάλη ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, δυνάμενη να ασκήσει απείρως μεγαλύτερες πιέσεις από αυτή των συνδικάτων και της αριστεράς.

Ε, νομίζω πως το διήμερο της 48ωρης, απέδειξε πόσο μύθος υπήρξαν και αυτές οι δύο προκείμενες και η καταστολή αποδεικνύει περισσότερο την αποτυχία του κινήματος και λιγότερο το φόβο της κυβέρνησης απέναντί του. Η μικρή μαζικότητα κατέστησε την καταστολή οργανωτικά εφικτή και πολιτικά διαχειρίσιμη, από τη σκοπιπά του πολιτικού κόστους. Από εκεί και πέρα, αν θέλει ο χώρος να εμφανίζει κάθε ήττα που υφίσταται σε θρίαμβο, δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να του σταθεί εμπόδιο...

Panagiotis είπε...

Μια παρατηρηση στο σχολιο του Σμιρνοφ:Κρινοντας απο τα μπλοκα που ειχαν αναγγελθει απο την"πλατεια"σε καλλιμαρμαρο κλπ,απο αυτες τις 15000 που ηταν στο συνταγμα το διημερο 28-29/6 ενα σοβαρο ποσοστο τους δεν ηταν εκει λογω του"αγανακτισμενου"καλεσματος αλλα λογω της απεργιας.

Φαινομενο που ειχε παρατηρηθει και στις 15/6.

Ονειρμός είπε...

Άκυρη η παρέμβασή μου αλλά επδ μου έκανε εντύπωση: η νεολαία Συν διαφημίζει σε αφίσες το κάμπινγκ που θα κάνει το καλοκαίρι ως ''το εναλλακτικό κάμπινγκ''.
Καλά, υπάρχουν πιο απαράδεκτες δηλώσεις τον τελευταίο καιρό από αυτές που έκανε ο Συνασπισμός? Που αυτοκολακεύεται κιόλας επδ ''όλοι χτυπούν τον Σύριζα, άρα είναι επικίνδυνος''. Το ενδεχόμενο να συμβαίνει αυτό, επδ ως ευρωκομμουνιστικός σοσιαλδημοκρατικός χώρος είναι συγγενής με το Πασόκ του Α.Παπανδρέου, και ότι αυτό είναι βασικός λόγος της επίθεσης, δεν το σκέφτονται άραγε?

celin είπε...

Αντωνη, μου εσταλησαν τα παρακατω σχολια, στα προωθω οπως μου ζητηθηκε.

" Celin παρακαλουμε, ερευνήστε που μπορεί να βρίσκεται το παιδί που ξαπλώνουν κάτω η διμοιρία 15 ΜΑΤάδων στη γωνία της Μεγ. Βρετανίας; Ο Ομαδεον δεν φαινεται να λειτουργει το ιστολογιο τις τελευταιες ημερες, στειλτε και στον Ράντικαλ.

Βίντεο:

http://www.youtube.com/watch?v=TbgaZaX0YW4&feature=player_embedded

Ποια είναι η τύχη του διαδηλωτή που αρπάζουν 10 ΜΑΤ από πίσω, τον οδηγούν πέρα, τον ξαπλώνουν κάτω, κάτι του κάνουν και ακινητοποιείται εντελώς, και σχηματίζουν τείχος γύρω του χωρίς κανένας να μπορεί να πλησιάσει; Και μένει κάτω ξαπλωμένος σαν άψυχος ενώ σε κάποια στιγμή φαίνεται ότι “ακούνε” το σφυγμό στο λαιμό του;

Σηκώθηκε; Τον σήκωσαν ; Τον πήγαν στη ΓΑΔΑ; Ξέρει ο ίδιος τι του έκαναν και αν του έκαναν κάτι;
Ειναι σε νοσοκομείο; Τι απέγινε; Όλοι οι άλλοι με τα σπασμένα κεφάλια και οι νευροπαραλυμένοι που έπεφταν κάτω σαν κοτόπουλα κάποια στιγμή είδαμε τους σήκωσαν από κάτω άλλοι διαδηλωτές.

Αυτός τι απέγινε;

Ιστολόγια άλλα έχουν φαγωθεί 6 μέρες τώρα με αυτό το βίντεο. Και απάντηση δεν υπάρχει από κανένα τι του κάνουν τόση ώρα έχοντάς τον κάτω στην άσφαλτο.
Του επιτίθενται ξαφνικά από πίσω μετά το 1.25 και επι 3 λεπτά τον έχουν απομονώσει και ο κόσμος γύρω σπαράζει, ένας του λέει να φωνάξει το όνομά του δεν μπορεί ξαφνικά παύει το πόδι του να κινείται. Τι του κάνουν 15 ματατζήδες αμίλητοι; είναι Έλληνες αυτοί ή δεν καταλαβαίνουν τη γλώσσα;

Έγινε μια μικρή ερευνα και τον ψάχνουν και στο ιντιμέντια

Ωστόσο το μήνυμα που έχει αναρτηθεί στο ιντιμίντια είναι λίγο "περίεργο":

Φωτογραφίες από το ιντιμίντια:

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1314674

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/img_7078.jpg

Φωτογραφίες από τη στιγμή της σύλληψης και ζητάνε βοήθεια, μάλλον έχει προσαχθεί

Το μήνυμα στο ιντιμέντια ειναι το εξής:

“καλησπέρα

παρακαλούμε όποιος έχει έξτρα φωτογραφικό υλικό από τη στιγμή της σύλληψης του ατόμου στις τελευταίες φωτογραφίες, ας στείλει στο iouni29@yahoo.gr . Θα είναι πολύ χρήσιμο για την υπεράσπισή του.”
7 Ιουλίου 2011 11:43 π.μ.
Ανώνυμος είπε...

Το μήνυμα στο ιντιμίντια είναι σε "υπηρεσιακή" γλώσσα, αν και υποτίθεται ότι αναρτηθεί από κάποιον "αλληλέγγυο".

Αν ήταν αλληλέγγυος θα έγραφε: "τη στιγμή της σύλληψης του παιδιού" ή "του διαδηλωτή", δεν θα έγραφε "του ατόμου".

Επίσης η φράση "Θα είναι πολύ χρήσιμο για την υπεράσπισή του" μπορεί να είναι παραπλανητική, ότι δήθεν προσήχθη, και στην πραγματικότητα να θέλει να κρύψει τα χειρότερα που μπορεί να έχουν συμβει στο παιδί."

σεχταριστης είπε...

Τοσο απ τη συζήτηση εδω όσο και σε αλλα blog αναδεικνυεται η μεγαλη "προσφορα" του "κινηματος των αγανακτισμενων": πληρης εκφυλισμος της κοινωνικης διαμαρτυριας σε αδιεξοδη μικροαστικη εκτονωση (με κρεμαλες, σημαιες, καταρες στους κλεφτες προδοτες πολιτικους). Συνοδευομενος με τον αντιστοιχο εκφυλισμο της πολιτικης σκεψης στα νηπιακα επιπεδα του Ανωνυμου - για παραδειγμα - μεσα σε ενα συννεφο επαρσης, ψευτοεπαναστατικης αλαζονειας και πληρους αποσπασης απο την πραγματικοτητα. Ολη η ουσια αυτου του "κινηματος" φανηκε το διημερο της απεργιας. Η πλυση εγκεφαλου ολου του προηγουμενου διαστηματος για αυτο το φοβερο κινημα που "τρομαζει την κυβερνηση" οδηγησε την πλειοψηφια του κοσμου να αντιλαμβανεται την μεγαλυτερη ταξικη μαχη απο το 1949 σαν ευχαριστη βολτα στην πλατεια, με μουτζες, βρομικα, μπυρες και ολιγη απο την ομαδικη ψυχαναλυση της λ.σ. Την κρισιμη ωρα αντι να υπαρξει οργανωση και συγκρουση εκει που επρεπε (στους χωρους εργασιας και τα απεργιακα συλαλλητηρια) και εναντια σε αυτους που επρεπε (καπιταλιστες), επικαρατησε η αυταπατη οτι το μεσοπροθεσμο θα επεφτε με μουτζες, αποκλεισμους της Βουλης κλπ., με κινημα εναντια "στους πολιτικους, τα κομματα και τους δεφθαρμενους εργατοπατερες". Και το ακομα πιο τραγικο: πολιτικες δυναμεις που αυτοπροσδιοριζονται ως αριστερες να συμμετεχουν στο "κινημα της πλατειας" αποποιουμενοι της κομματικης τους ταυτότηττας(!), ψηφιζοντας την αυτοκαταργηση τους (!!!) στην λ.σ. και ολα αυτα στα πλαισια της αντι-σεχταριστικης τους γραμμης (το λενε μαλιστα "γραμμη μαζων") και της "καθογησης" του κινηματος. Ειναι να μην τρελενεσαι ρε γαμωτο με αυτα που ζουμε;;;

Uturunco είπε...

πως εμπόδισε η πλατεία την ταξική πάλη στους χώρους δουλειάς, την γενική απεργία διαρκείας (αν δεν την θέλει η γσεε μπορεί να την κηρύξει και το παμε, έχει κηρύξει και μόνο του απεργίες στο παρελθον) τον γενικό εξοπλισμό του λαού; και καλά, οι μεν ήταν στην πλατεία, οι δε, που θεωρουν την πλατεία μικροαστική εκτόνωση, γιατί δεν κάνανε όλα αυτά που δεν κάνει η πλατεία και είναι, υποτίθεται, πιο αποτελεσματικά; Φοβάμαι ότι γνωρίζω την απάντηση αλλά θα ήθελα να διαψευστώ.

Cris είπε...

http://rnbnet.gr/details.php?id=2886

rakis είπε...

Αποδείξεις ότι για όλα φταίνε οι συριζαίοι και οι άπλυτοι εδώ:

http://www.alfavita.gr/artro.php?id=38667

Αντωνης είπε...

Το έχω δει αυτό Ράκη. Πετυχημένη σάτιρα του Πάσχου. Έχω άξιους απογόνους στην Μεγάλη Αντι-Πασχική Σχολή.

Ανώνυμος είπε...

@ Smirnoff

1/ Οι "μπάχαλοι" εν Ελλάδι δεν τρώνε ιδιαίτερη καταστολή. Γι' αυτό και τελετουργικά επαναλαμβάνονται τα μπάχαλα με την ευγενική συμμετοχή των μπάτσων.

2/ Ουδέποτε είπα κάτι για "νίκη" (ή και "ήττα") του κινήματος. Δεν θεωρώ ότι πρόκειται για εννοιολογικές κατηγορίες που βοηθούν να σκεφτούμε την πολιτική. Εγώ το μόνο που λέω είναι ότι στη μεγάλη διαίρεση που χωρίζει την πολιτικοκοινωνική πραγματικότητα σε δύο αντίπαλες παρατάξεις, οι πλατείες είναι από τη σωστή μεριά (μ' όλες τις αντιφάσεις, ανεπάρκειες ή ακόμη και κινδύνους). Και θεωρώ ότι είναι πιο επικίνδυνες για το κράτος από ό,τι το ΚΚΕ, το ΠΑΜΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ μαζί. Και αφού θες να μιλάμε με όρους "αποτελεσματικότητας" να ρωτήσω τι πέτυχαν όλοι αυτοί μαζί μπροστά στο οποίο οι πλατείες είτε στάθηκαν εμπόδιο είτε υστέρησαν ώστε να αξίζουν τόση κατακραυγή; Υπήρξαν τα κόμματα και τα συνδικάτα (όπως υπάρχουν και λειτουργούν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, εννοείται -δεν εκφράζω κάποια γενική και αφηρημένη καταδίκη είτε της κομματικής μορφής ούτε πολύ περισσότερο του συνδικαλισμού) πιο "αποτελεσματικά" ώστε να εγκαλείται η πλατεία για τις όποιες ανεπάρκειες του ανύπαρκτου κατά τα άλλα κινήματος; Με το ίδιο σχήμα σκέψης εγώ θα μπορούσα να σου πω ότι αφού τα πολυκαιρισμένα κόμματα και συνδικάτα (ειμή και το προλεταριάτο) δεν κατάφεραν να αποσοβήσουν την "ήττα" τότε θα έπρεπε να εξαφανιστούν από προσώπου γης λόγω αναποτελεσματικότητας ή να αποσυρθούν από το προσκήνιο. Ή ότι αφού η απεργία δεν άλλαξε τα πράγματα, να αρχίσω να κατηγορώ τους απεργούς για μη αποτελεσματικότητα. Ή να διερωτηθώ προς τι ο μαρξισμός αφού μας έχουν σκίσει από όλες τις μπάντες; Αλλά δεν το λέω γιατί δεν πιστεύω ότι λειτουργούν έτσι τα πράγματα, σε τόσο αφηρημένο επίπεδο. Θεωρώ απλώς ότι οι πλατείες ανέκυψαν σε ένα τελματωμένο σκηνικό και προσέφεραν δυνατότητες που εν πολλοίς παρέμειναν ανεκμετάλλευτες από μεγάλη μερίδα της αριστεράς. Και θέτω το απλό ερώτημα: γιατί; Το να κατηγορούμε την πλατεία λυσσαλέα για της ανεπάρκειες της, ε αυτό μου φαίνεται το άκρον άωτον της διανοητικής πόζας και αντιστροφή του πραγματικού προβλήματος. Και δεν ξέρω πόσου κόσμο είχε η πλατεία το διήμερο αλλά το σίγουρο είναι ότι καμία άλλη πρωτοβουλία δεν κατόρθωσε να κατεβάζει τόσο κόσμο στους δρόμους για τόσο πολύ καιρό.

3/ Όσο για τον μη βίαιο χαρακτήρα της πλατείας, μπορεί να υφίσταται σε επίπεδο ρητορικής αλλά σε επίπεδο πρακτικής ας μην ξεχνάμε ότι έγινε αισθητή ως αρκετά βίαιη (έστω από το πολιτικό προσωπικό της χώρας, κατ' αρχάς). Και επιμένω ότι η καταστολή έδειξε πώς το κράτος (του οποίου η ορθολογικότητα δείχνει να είναι σε θέση να επεξεργάζεται τα δεδομένα καλύτερα από τους περισσότερους θεωρητικούς) αισθάνθηκε απειλημένο από την πλατεία. Συμφωνώ βεβαίως ότι αν οι συγκεντρώσεις ήταν μαζικότερες και βαθύτερες θα ήταν πιο δύσκολο να κατασταλούν. Αλλά αυτό δεν αίρει το γεγονός ότι η καταστολή άγγιξε πρωτόγνωρα ύψη έντασης, έκτασης και επινοητικότητας. Όχι τυχαία. Αλλά γιατί οι πλατείες, σε αντίθεση με όσα πολλοί έλεγαν, στρέφονταν ενάντια στην υφιστάμενη raison d'état. Και κάθε σύγκριση με τους "μπάχαλους" οι οποίοι καίνε κανένα κάδο και μετά στήνονται απέναντι από τα ΜΑΤ, σε καμιά εκατοστή μέτρα απόσταση παίζοντας πετροπόλεμο ώσπου να τους χιμήξουν οι γορίλες μου φαίνεται επιχείρημα τραβηγμένο απ' τα μαλλιά.

Αντωνης είπε...

"Και αφού θες να μιλάμε με όρους "αποτελεσματικότητας" να ρωτήσω τι πέτυχαν όλοι αυτοί μαζί μπροστά στο οποίο οι πλατείες είτε στάθηκαν εμπόδιο είτε υστέρησαν ώστε να αξίζουν τόση κατακραυγή;"


Σημαντική νίκη απέναντι στην εργοδοσία
Τους καταβλήθηκαν δεδουλευμένα δύο μηνών, μετά από σκληρή ταξική σύγκρουση


Με ψηλά το κεφάλι γυρίζουν στην δουλειά τους οι εργαζόμενες των σούπερ- μάρκετ DIA στα Γιάννενα, αφού με τον ταξικά προσανατολισμένο αγώνα τους, έκαμψαν την εργοδοτική αδιαλλαξία και την ανάγκασαν να πληρώσει τα χρωστούμενα δεδουλευμένα. Η εργοδοσία κατέβαλε ήδη τους μισθούς δυο μηνών (Απρίλη - Μάη) και δεσμεύτηκε να εξοφλήσει μέχρι τις 15 Ιουλίου. Ηταν μια μάχη που δόθηκε σε συνθήκες σκληρής σύγκρουσης με την εργοδοσία, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και την τρομοκρατία, την προσπάθεια ποινικοποίησης του αγώνα. Με κυρίαρχο στοιχείο την αποφασιστικότητα, την ενότητα και το δίκιο του αγώνα, την έμπρακτη αλληλεγγύη και στήριξη από τα ταξικά συνδικάτα και το ΠΑΜΕ, οι εργαζόμενες στάθηκαν όρθιες.


Ο αγώνας ενάντια στην απλήρωτη εργασία κλιμακώθηκε αμέσως μετά την 48ωρη πανεργατική πανελλαδική απεργία με μπαράζ επαναλαμβανόμενων απεργιακών κινητοποιήσεων από την Παρασκευή 1η Ιουλίου όπως αποφασίστηκε σε γενική συνέλευση του σωματείου. Υπενθυμίζουμε ότι προηγήθηκε επίσχεση εργασίας και στην συνέχεια στάση εργασίας που βγήκε παράνομη και καταχρηστική από τα δικαστήρια. Από την πρώτη μέρα της απεργίας, ωστόσο, οι εργαζόμενες βρέθηκαν αντιμέτωπες με διμοιρία των ΜΑΤ η οποία παρατάχθηκε απέναντι από την απεργιακή φρουρά για να χτυπήσει τον αγώνα.

Επιπλέον, και κατόπιν σχετικής εισαγγελικής εντολής, τα ΜΑΤ προχώρησαν σε 4 συλλήψεις απεργών εργαζόμενων και μιας συνδικαλίστριας του ΠΑΜΕ, οι οποίοι οδηγήθηκαν στο αυτόφωρο με τις κατηγορίες περί διατάραξης οικιακής ειρήνης και παράνομης βίας ύστερα από σχετική μήνυση που υπέβαλε η προϊσταμένη της εργοδοσίας. Αμεσα, το ΠΑΜΕ προχώρησε σε κινητοποίηση μπροστά από την αστυνομία και σε παράσταση διαμαρτυρίας στην εισαγγελία καταγγέλλοντας τον κρατικό αυταρχισμό και την καταστολή εις βάρος μανάδων εργαζομένων, απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων. Παρέμβαση για το ζήτημα έκανε και κλιμάκιο της «Λαϊκής Συσπείρωσης» καθώς και ο βουλευτής του ΚΚΕ Νίκος Μωραΐτης.

Οπλο η αλληλεγγύη
Η λαϊκή πίεση και αγανάκτηση οδήγησε τελικά στο να αφεθούν οι συλληφθέντες ελεύθεροι. Το απόγευμα της ίδιας μέρας πραγματοποιήθηκε νέα συγκέντρωση και συμβολικός αποκλεισμός του δρόμου που οδηγεί στα DIA με τις εργαζόμενες να παίρνουν κουράγιο. Κόντρα στην ισχυρή αστυνομική δύναμη που βρισκόταν εκεί από το πρωί μέχρι το βράδυ για να φυλάξει τη λειτουργία του καταστήματος (σ.σ.: υπολειτουργούσε) τα ταμεία έμειναν άδεια αφού καθολική ήταν και η στήριξη και ανταπόκριση του κόσμου στο δίκαιο αγώνα των εργαζομένων. Ωστόσο, και παρά τον επιτυχημένο τους αγώνα, οι εργαζόμενες παραμένουν σε αγωνιστική επαγρύπνηση και ετοιμότητα αφού η εργοδοσία άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο απολύσεων το επόμενο διάστημα επικαλούμενη την πτώση του τζίρου.

http://www2.rizospastis.gr/story.do?id= ... e=5/7/2011

Εγώ μεταξύ αυτού και κενών οποιασδήποτε σημασίας ψηφισμάτων με την οκκά θεωρώ αυτό σημαντικότερο στις πρακτικές επιπτώσεις για το βιωτικό επίπεδο λίγων έστω συνανθρώπων μας. Θα μπορούσες να αναφέρεις ΕΝΑ συγκρίσιμο σε υλική διάσταση (αντί για αέρα κοπανιστό) παράδειγμα των επιτυχιών της αταξικής μεταπολιτικής;

Αντωνης είπε...

@Uturunco:

πως εμπόδισε η πλατεία την ταξική πάλη στους χώρους δουλειάς, την γενική απεργία διαρκείας (αν δεν την θέλει η γσεε μπορεί να την κηρύξει και το παμε, έχει κηρύξει και μόνο του απεργίες στο παρελθον) τον γενικό εξοπλισμό του λαού; και καλά, οι μεν ήταν στην πλατεία, οι δε, που θεωρουν την πλατεία μικροαστική εκτόνωση, γιατί δεν κάνανε όλα αυτά που δεν κάνει η πλατεία και είναι, υποτίθεται, πιο αποτελεσματικά;

Δεν την εμπόδισε με κανένα άμεσο τρόπο. Δεν νομίζω όμως ότι χωρά το παραμικρό περιθώριο αμφιβολίας ότι είχε αποκλειστική προβολή στα ΜΜΕ, σε έντονη αντίθεση με τους "παλιομοδίτικους" αγώνες, που έτυχαν άκρας αδιαφορίας από τα μέσα ενημέρωσης, και κατ' επέκταση είχαν πολύ λιγότερες ευκαιρίες να απευθυνθούν σε ένα ευρύτερο λαϊκό κοινό.

Πέρα όμως από αυτό, το ζητούμενο δεν ήταν και δεν είναι για κανένα να σταματήσει η κινητοποίηση στις πλατείες, αλλά να πάψει να λειτουργεί απομονωμένα, καχύποπτα, αλαζονικά και ακόμα και ανοιχτά εχθρικά, με άλλους, παραδοσιακότερους τρόπους πάλης έχοντας κατακτήσει μια ταξική συνειδητότητα που θα επιτρέψει κάτι τέτοιο.

Ανώνυμος είπε...

Εγώ ρωτάω τι έκαναν οι θεσμικά οργανωμένοι σχηματισμοί για το Μεσοπρόθεσμο και για ό,τι αφορά τη γενική πολιτική κατάσταση η οποία και θα καθορίσει τη μοίρα του επιμέρους. Και ουδέποτε είπα ότι είναι άχρηστο το ΠΑΜΕ ή ο ΣΥΡΙΖΑ ή τα εξωκοινωβουλευτικά ή και ο συνήγορος του πολίτη (όλοι τους φαντάζομαι κάτι θα έχουν να πουν για τη συνεισφορά τους στη βελτίωση της βιοτής του κοσμάκη. Ακόμα και η πλατεία με το ιατρείο που οργάνωσε είμαι σίγουρος ότι βοήθησε κόσμο ακόμα πιο άμεσα από τους πιο πάνω οργανισμούς. Προφανώς δεν είναι εκεί το θέμα). Αλλά εγώ δεν αισθάνομαι την ανάγκη να επιλέξω. Μπορώ να δω θετικά και στα δύο. Κάποιος κόσμος θεωρεί ότι οι πλατείες ήταν κενά ψηφίσματα, μορφή χωρίς περιεχόμενο. Εγώ θεωρώ ότι η διαδικασία είχε περιεχόμενο το οποίο θα μπορούσε και να είχε βελτιωθεί. Μάλλον αυτό είναι και το όριο της συζήτησης.

rakis είπε...

@Ανώνυμος 4,14μμ

Και ο ΠΑΟΚ κατεβάζει πολύ κόσμο αλλά το ζήτημα είναι ποιο είναι το νέο πολιτικό υποκείμενο που προκύπτει από τέτοιες ενέργειες;

Το κράτος δεν ένιωσε ότι απειλήθηκε, αντίθετα με έναν δημοκρατικότατο ελιγμό(δηλώσεις ΓΑΠ) υποσχέθηκε δημοκρατικότερες μεταρρυθμίσεις και δημοψήφισμα.

Πρόκειται για υπόσχεση που ανταποκρίνεται στα αιτήματα της πλατείας.

Διφαίνεται λοιπόν πως στο κίνημα της πλατείας δεν υπάρχει πίστη παρά μόνο μέσα στα κυρίαρχα κανονιστικά πλαίσια.

Μαρία είπε...

http://www.aformi.gr/2011/07/σχετικά-με-τη-βία-της-29ης-ιουνίου

Smirnoff είπε...

Προς ανώνυμο.

Μα δεν αντιπαρέθεσα εγώ ή ο Αντώνης την πλατεία με τα συνδικάτα και την αριστερά. Την αναποτελεσματικότητα της πρώτης με την επιτυχία των δεύτερων. Σε αυτό εδώ το ιστολόγιο έχει γίνει και συνεχίζει να γίνεται ουσιαστική κριτική στους αριστερούς σχηματισμούς. Αυτή που έκανε την αντιπαράθεση και συνεχίζει να την κάνει είναι η πλατεία. Η πλατεία εμφάνισε τον εαυτό της, τις τακτικές της και την πολιτική της ως πιο αποτελεσματική, τόσο στην ικανότητα να κινητοποιεί κόσμο, ώσο και στη δυνατότητα να εμποδίζει τις κυβερνητικές πολιτικές. Δεν χρειάζεται εδώ να θυμίσω τα διάφορα ψηφίσματα κατά των κομμάτων, τις αποδοκιμασίες κατα οργανώσεων και συνδικάτων κοκ ή τις ανακοινώσεις για τα εκατομμύρια που θα πλημμυρίσουν τους δρόμους της Αθήνας και θα αποκλείσουν το κοινοβούλιο, για το πως "είμαστε καταδικασμένοι να νικήσουμε", που συνοδεύει ακόμη και τωρα τα ψηφίσματα της πλατείας. Για ολόκληρες μέρες μάλιστα την προβληματική αυτή την υιοθέτησε και μεγάλο μέρος της αριστεράς, εκστασιασμένο από την παρουσία του "πλήθους" στο Σύνταγμα και τα "αμεσοδημοκρατικά" πειράματα, εγκαταλείπωντας κάθε ρινίδα κριτικής σκέψης.

Από εκεί και πέρα εγω δεν υποστήριξα ποτέ πως η πλατεία είναι αντιδραστικό πράγμα. Από την αρχή όμως υποστηρίζω πως εμφανίζει σοβαρά πολιτικά, ιδεολογικά και οργανωτικά προβλήματα, τα οποία πρέπει να υπερβει για να μπορεσει, σε συνεργασία και με άλλα κινήματα (εργατικό , αριστερό) να ξεδιπλώσει πιο αποτελεσματικά την πάλη εναντίων της κυβερνητικής πολιτικής. Το πρόβλημα όμως είναι πως η πλατεία επέλεξε και επιλέγει να βλέπει αυτές τις αδυναμίες ως τα προτερήματα της απέναντι σε άλλους σχηματισμούς και αυτή την αυταπάτη την ανεχόντουσαν και ορισμένες φορές την ενίσχυαν υπόρρητα ακόμη και οργανωσεις της αριστεράς που συμμετείχαν εκεί (βλέπε πχ την παρουσία του ΣΥΝ - ΚΟΕ).

Για την καταστολή έχω να παρατηρήσω πως το Μαύρο Μπλοκ έχει δεχτεί και δέχεται αρκετή καταστολή στην Ελλάδα, απλά γνωρίζει πως να προστατεύσει τον εαυτό του καθώς αντιμετωπίζει την αστυνομία προετοιμασμένο. Αυτό δεν λέει κάτι ως προς την πολιτική αποτελεσματικότητα του η οποία παραμένει μηδεν μέχρι στιγμής. Ο κόσμος όμως την Τετάρτη πήγε σχεδόν παροετοίμαστος από δύο απόψεις. Πρώτον γιατί ανέμενε πού μαζικότερη συμμετοχή, κάτι που αν συνέβαινε θα καθιστούσε την καταστολή επιχειρησιακά δύσκολη και πολιτικά επικίνδυνη για την κυβέρνηση. Δεύτερον γιατί ακομη επιβίωνε το ιδεολόγημα της ειρηνικής διαμαρτυρίας και της μή πρόκλησης της αστυνομίας από το πλήθος, κάτι που θα περιόριζε την απάντηση της. Αυτό και μετά τις 15 Ιούνη και την τότε καταστολή, την οποία αποδώσανε στη λειτουργία προβοκατόρων. Και για αυτά τα δύο λάθη που παραλίγο να στοιχήσουν τη ζωή σε ανθρώπους έχει σοβαρή ευθύνη η πλατεία και οι οργανώσεις εκέινες του χώρου που τα ανπαρήγαγαν.

Περιμένω λοιπόν κάποιον απολογισμό και για όλα αυτά από την πλατεία και το χώρο που ταυτίσηκε μαζί της. Έχεις κάτι να προσφέρεις επί τούτου;

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=j6Z6U8r39OA

Καρατζαφέρης (από το 9΄ ως το 14΄): λάβρος κατά ΣΥΡΙΖΑ, "θετικός" προς ΚΚΕ (13΄-14΄). Ολόλαμπροι οι τεμενάδες, οι ...πλατειασμοί και τα "απεταξάμην" (όλα μαζί) του ΣΥΡΙΖΑ, ολόλαμπρη ωστόσο και η ασυλία του ΚΚΕ από τους καθεστωτικούς. Πέρσι ήταν αλλιώς τα πράγματα. Τυχαίο;

Ανώνυμος είπε...

Να διαχωρίσουμε δύο πράγματα: τι έλεγε η πλατεία και τι έκανε. Έλεγε λοιπόν ότι δεν γούσταρε να καπελωθεί από κόμματα. Και ότι αυτό θα της διασφάλιζε μεγαλύτερη μαζικότητα. Έχει κανείς αμφιβολία ότι αυτό το πέτυχε; Ή μήπως θεωρεί κανείς ότι αν άρχιζαν να κατεβαίνουν με πανό τα διάφορα αριστερά σχήματα ή κόμματα αυτό θα είχε βοηθήσει στη μαζικότητα; Γιατί τα επίδικα που συγκρότησαν την πλατεία δεν ήταν γενικά και αφηρημένα αλλά συγκεκριμένα (ίσως και υπερβολικά συγκεκριμένα, κατά τη γνώμη μου). Αφενός μία κριτική των οικονομικών ανισοτήτων και αφετέρου μία κριτική του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος. Το πρώτο σημείο μετέτρεψε την πλατεία σε ένα πεδίο μάχης ώστε να δοθεί περιεχόμενο στα αίτια των ανισοτήτων. Και εδώ τοποθετώ το καθήκον της αριστεράς να κατέβει και να δώσει τη μάχη στην πλατεία. Το πρόβλημα βεβαίως σε αυτό είναι το δεύτερο σημείο: ότι δηλαδή η πλατεία τήρησε αρνητική στάση απέναντι σε κόμματα (όχι τόσο σε συνδικάτα). Αλλά αυτή η στάση είναι συνέπεια της νοσηρής λειτουργίας των κομμάτων στη χώρα. Σε διαφορετικό βαθμό το καθένα, ασφαλώς. Όμως ακόμα και τα κόμματα της αριστεράς (εντός ή εκτός βουλης) κατέληξαν να προτάσσουν την αναπαραγωγή τους παρά τα συμφέροντα των υποτελών τάξεων (του ΚΚΕ μη εξαιρουμένου). Επομένως μου φαίνεται άτοπη μία κριτική στην πλατεία που καμώνεται ότι εκπλήσσεται από τον λυσσαλέο αντικομματισμό της λες και στις παρούσες συνθήκες θα μπορούσε να είναι διαφορετικά τα πράγματα.

Αλλά αυτό που έκανε η πλατεία είναι ότι δεν απέκλεισε καμία ιδέα και επέτρεψε στον οποιονδήποτε να εκθέσει τις ιδέες του απρόσκοπτα. Οπότε δεν βλέπω γιατί τόση μανία με τον αντικομματισμό της πλατείας (τον οποίο θεωρώ συγκυριακό) όταν οι ιδέες μπορούσαν να κυκλοφορούν ελεύθερες και να δίνουν τη μάχη τους. Από πότε το κόμμα έγινε το σκεύος των ιδεών; Και μην μου πει κανείς ότι "κι ο κομμουνισμός ιδέα είναι" αλλά τη σημαία του την απώθησαν. Γιατί στα μάτια του πολύ κόσμου το σφυροδρέπανο έχει κομματικό χρωματισμό. Με προβληματίζει έντονα μία κριτική που αντί να ξεκινάει από τον προβληματική λειτουργία των κομμάτων στην Ελλάδα αντιμετωπίζει τον αντικομματισμό πέφτοντας από τα σύννεφα. Προβλήματα δεν έχει να υπερβεί τόσο η πλατεία όσο τα ίδια τα κόμματα αν θέλουν κάποια στιγμή η εκάστοτε "πλατείες" να κατορθώσουν να συνεργαστούν μαζί τους. Ας μην μπερδεύουμε αίτιο και αιτιατό.

Τώρα, δεν καταλαβαίνω από πού συμπεραίνεις ότι οι πλατείες φταίνε που κατέβηκε ο κόσμος απροετοίμαστος. Ο κόσμος κατεβαίνει απροετοίμαστος εδώ και δεκαετίες και γι' αυτό τρώει το ξύλο της αρκούδας εκθέτοντας διαρκώς τη ζωή του σε κίνδυνο. Και θα εξακολουθεί να κατεβαίνει έτσι μέχρι να υπάρξει εμπόλεμη κατάσταση. Ή θεωρεί κανείς ότι θα έπρεπε να βγούν οι πλατείες προετοιμάζοντας τον κόσμο για μάχες οδοφραγμάτων;

Όσο για την περίφημη "αποτελεσματικότητα" και τον "απολογισμό" της πλατείας, θα απαντήσω με ένα ερώτημα: Ποια η "αποτελεσματικότητα" και ο "απολογισμός" της Παρισινής Κομμούνας; Δεν λέω ότι πρόκειται για ταυτόσημα φαινόμενα αλλά απλώς ότι η "αποτελεσματικότητα" και ο "απολογισμός" της πλατείας θα πρέπει να κριθούν με τρόπο ανάλογο με αυτόν της Κομμούνας, που υπήρξε, με τα κοινότοπα μέτρα και σταθμά, μια ήττα. Αλλά η χρονικότητα των ιστορικών γεγονότων δεν είναι ίδια με τη χρονικότητα ενός ποδοσφαιρικού ματς (νίκη ή ήττα). Ευτυχώς ή δυστυχώς. Εγώ λοιπόν θα στοιχημάτιζα ότι οι ιστορικοί του μέλλοντος θα εντάξουν το συγκεκριμένο κίνημα στην γενικότερη αντίδραση κατά της υφιστάμενης τάξης πραγμάτων και δεν θα το αποτιμήσουν ως μία αφελή παράτα. Μπορεί βεβαίως και να κάνω λάθος.

Ανώνυμος είπε...

Και τέλος να πω ότι η κριτική που έγινε από το μπλογκ στην πλατεία είχε και ουσιαστικές παρατηρήσεις, αλλά κατά την ταπεινή μου γνώμη δέσποσαν οι υπερβολικοί τόνοι αντιπαλότητας (όπως το υπερβολικό άγχος για τον μετασχηματισμό της πλατείας σε άνδρο εθνικοπατριωτισμού και ακροδεξιών ζυμώσεων. Δεν λέω βεβαίως ότι αυτοί οι κίνδυνοι δεν υφίστανται γενικότερα. Λέω απλώς ότι η πλατεία αποδείχθηκε ανθεκτικότερη απ' όσο πολλοί περίμεναν ή φοβούνταν, από αυτή την άποψη τουλάχιστον).

Uturunco είπε...

Smirnoff μπορεί εσύ ή ο Αντώνης να μην το κάνατε όμως πολλοί πολλές άλλοι το κάνανε, αναπαράγοντας επιχειρήματα δικά σας. Δεν φταίτε εσείς βέβαια γι αυτό, δεν φταίνε όμως κι όσοι/ες "επιτίθενται" στα επιχειρήματά σας.
Εν πάση περιπτώσει τι ακριβώς εννοείς ότι ο κόσμος πήγε απροετοίμαστος; δεν περίμενε πως δεν θα επιτραπεί αποκλεισμός της βουλής; (μια όχι και τόσο "ειρηνική" διαμαρτυρία).
Επί της ουσίας τώρα. Αυτό που έχει φανεί εδώ και αρκετό καιρό είναι πως η πολιτική της "διαμεσολάβησης" έχει τελειώσει. Καλύτερα. Υπάρχουν μόνο στρατηγοί. (Υπεβάλλω λίγο).
Τον απολογισμό θα τον κάνει καθένας/μια. Τι να μας πει δηλαδή πως το ΠΓ της ΚΕ του τάδε χαιρετίζει ή αποδοκιμάζει;

Αντωνης είπε...

η πολιτική της "διαμεσολάβησης" έχει τελειώσει.

H πολιτική της διαμεσολάβησης επιβίωσε της μεγαλύτερης ιστορικής κινητοποίησης της μάζας με όρους άμεσης δημοκρατίας (λεγόταν Σοβιέτ, 1905-1917 και 1917-1922), και τελείωσε στο Σύνταγμα, εν μέσω σουβλακίων, μουντζών και ψηφισμάτων της πλάκας;

Αντωνης είπε...

δέσποσαν οι υπερβολικοί τόνοι αντιπαλότητας (όπως το υπερβολικό άγχος για τον μετασχηματισμό της πλατείας σε άνδρο εθνικοπατριωτισμού και ακροδεξιών ζυμώσεων.

Εϊναι αλήθεια ότι οι φόβοι μου για αυτό δεν επιβεβαιώθηκαν, και αυτό πιστώνεται σε όσους κατόρθωσαν να κρατήσουν τις ισορροπίες απέναντι στις προσπάθειες ακροδεξιών στοιχείων (πιστοποιημένα) να χρησιμοποιήσουν τις συγκεντρώσεις. Ειναι επίσης αλήθεια βέβαια ότι οι συγκεντρώσεις δεν επηρέασαν σε σίποτε τη συνεχιζόμενη βία κατά των μεταναστών στην υπόλοιπη Αθήνα (και παρέθεσα στοιχεία για αυτό). Όσο για το αν η δεξιά ενισχύθηκε εκλογικά ή όχι, όπως έκανε στην Ισπανία, μένει να το δούμε στο εγγύς μέλλον.

Uturunco είπε...

το είπα πως υπερβάλλω λίγο. Η τάση όμως "υπέρβασης" του στυλ πολιτικοποίησης που δέσποζε στην μεταπολίτευση είναι σαφής εδώ και πάρα πολύ καιρό. Σκέψου μόνο ότι ακόμα και σ' αυτό εδώ το σάιτ γίνεται μια συζήτηση χωρίς να προϋποθέτει πως ο ομιλητής/τρια εκφράζει κάτι παραπάνω από τον ευατό του/ης.

Smirnoff είπε...

@Aνώνυμος 3:05

Απαντάς σε διαφορετικά ερωτήματα από αυτά που θέτω. Όπως έγραψα και πριν, κανείς εδώ δεν χαρακτήρισε το κίνημα των αγανακτισμένων αντιδραστικό. Προφανώς είναι αποτέλεσμα της κρίσης , των πολιτικών του μνημονίου και της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, συνιστώντας ταυτόχρονα και την αντίδραση ενός τμήματος της ελληνικής κοινωνίας σε όλα τα παραπάνω. Η εμφάνιση του επιτάχυνε την κρίση διαμορφώνοντας όψεις αυτού που ο Γκράμσι ονόμαζε οργανική κρίση: την αποτυχία του πολιτικού συστήματος διαμεσολάβησης κοινωνικών συμφερόντων, σε συνδυασμό με την είσοδο στην πολιτική αρένα, παθητικών μέχρι τώρα μικροαστικών μαζών. Επαναλαμβάνω πως η κριτική μας, τόσο εμένα όσο και του Αντώνη, δεν στόχευε στον κόσμο που αυθόρμητα κατέβαινε στις πλατείες, αλλά στα πολιτικά υποκείμενα που παρενέβαιναν στην πλατεία, στους λόγους τους και τα πεπραγμένα τους. Είτε αφορά τις οργανώσεις και τα στελέχη της αριστεράς, είτε αφορά άλλες ομάδες που δεν μπορούν να τοποθετηθούν στο χώρο της αριστεράς ή της αναρχίας, αλλά είναι εξόχως πολιτικές, όπως η αρχική ομάδα του facebook που πήρε την πρωτοβουλία να καλέσει τις συγκεντρώσεις.

Από εκεί και πέρα, είναι η αντικομματική τοποθέτηση της πλατείας αποτέλεσμα μόνο της προβληματικής λειτουργίας των κομμάτων, μεταξύ των οποίων και της αριστεράς; Εδώ θα διαφωνήσουμε, σίγουρα υπάρχει και αυτή η διάσταση και δεν έχω καμία διάθεση να υπερασπιστώ τη λειτουργία των αριστερών κομμάτων, όμως η εχθρότητα προς αυτά έχει τις ρίζες της πολύ περισσότερο στην ιδεολογία του ηδονιστικού ατομικισμού, της αποθέωσης του ατόμου και της απαξίωσης κάθε έννοιας συλλογικότητας από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς., παρά στα προβληματικά χαρακτηριστικά τους. Η ιδεολογία αυτή του ατομικισμού οδηγεί αναπόφευκτα σε μία αντιοργανωτική λογική που καθηλώνει το κίνημα σε ένα εξαιρετικά χαμηλό πολιτικό επίπεδο, αφού αποτρέπει την οργανωμένη πολιτική συζήτηση και τη μεταφορά της αποκρυσταλλωμένης πολιτικής εμπειρίας που φέρουν οι οργανώσεις. Εμποδίζοντας το ταυτόχρονα να αποκτήσει εκείνες τις τυπικές δομές που θα του επιτρέπουν να αναβαθμίσει τις οργανωτικές δυνατότητες του.

Τα παραπάνω εξηγούν την προσκόλληση στην περιβόητη άμεση δημοκρατία, που χαρακτηρίζει ακόμη και τώρα την πλατεία, τόσο ως ιδεολογία, όσο και ως καρικατούρα πρακτικής. Αντίθετα από όσους φαντασιώνονται πως ξαφνικά όλος αυτός ο κόσμος έγινε αντιεξουσιαστής και αποφάσισε να αναβιώσει την αρχαία Αθηναϊκή δημοκρατία, ο μόνος τρόπος που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν οι συγκεντρώσεις στις πλατείες ήταν η “άμεση δημοκρατία”, δηλαδή η καφενειακή συζήτηση και αυτό διότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική από τη στιγμή που μαζεύεται κόσμος, από διαφορετικές κοινωνικές και ταξικές αφετηρίες, που το το μόνο κοινό που έχει είναι η ανάγκη να μιλήσει. Επίσης η μορφή του κινήματος , η απλή συγκέντρωση ενός τόσο ετερόκλητου, κοινωνικά, ιδεολογικά και πολιτικά πλήθους σε ένα χώρο, με ένα γενικό και αφηρημένο αντιμνημονιακό πρόταγμα δεν δημιουργεί καμία κοινότητα συμφερόντων, πέρα από αυτή που πρόσκαιρα μπορεί να αναδυθεί από μία κεφενειακού επιπέδου διαβούλευση.

Smirnoff είπε...

συνέχεια

Αυτά θα έπρεπε να είναι προφανή σε κάποιον που διατηρεί στοιχειώδη κριτική ικανότητα. Όμως η πλειοψηφία του χώρου επέλεξε να κάνει την ανάγκη φιλοτιμία. Αντί να αναγνωρίσει την αναγκαστική αλλά προβληματική αυτή λειτουργία της πλατείας, τη μετουσίωσε στο απαύγασμα της νέας κοινωνικής θέσμισης που ευαγγελίζεται. Μπέρδεψε το μέσο (ένας τρόπος διαβούλευσης ενός ετερόκλητου πλήθους) με το σκοπό (τη μορφή της κοινωνίας που διεκδικεί) (για περισσότερα στο σημείο αυτό δες εδώ: http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=624832). Λησμόνησε πως οι λόγοι που κατέβασαν τον κόσμο στις πλατείες είναι οικονομικοί και πως όση συζήτηση και να γίνει πάνω στη δημοκρατία, καμία λύση δεν πρόκειται να βρεθεί επί τούτων. Τέλος η υποβάθμιση της αντιοργανωτικής και αντισυλλογικής λογικής με μεγάλες δόσεις ατομικισμού, που κρύβεται πίσω από τον αντικομματικό λόγο της πλατείας, είχε ως συνέπεια αυτός να εμποδίζει την πολιτική εξέλιξη και την οργανωτική της εμβάθυνση. Συνιστά όμως και μία στρατηγική ήττα για την αριστερά, ακόμα και αυτή που κατάφερε, κινούμενη οργανωτικά, να “χωθεί” στην πλατεία, ακόμη και να ελέγξει τη συντονιστική και διάφορες ομάδες. Αυτό γιατί προκειμένου να πετύχει την οργανωτική της ενσωμάτωση αναπαρήγαγε αντικειμενικά το παραπάνω ιδεολογικό πλαίσιο. Επειδή ακριβώς η αντικομματική λογική έχει πολύ μεγαλύτερο βάθος από ότι φαντάζεται αυτή η αριστερά και δεν αντιμετωπίζεται με το να καταδειχθεί στην πράξη πως υπάρχουν και αριστεροί που είναι “καλά παιδιά”, όσοι λειτούργησαν με αυτό τον τρόπο δεν πρόκειται να έχουν ούτε πολιτικά, ούτε οργανωτικά οφέλη. Επίσης αυτή η λειτουργία της αριστεράς, το να εμφανίζονται δηλαδή ως άτομα στη συνέλευση, κρύβοντας την κομματική τους ταυτότητα εξαφανίζει την οποιαδήποτε δυνατότητα πολίτικου accountability.

Όσον αφορά τα εθνοπατριωτικά χαρακτηριστικά της πλατείας, αυτά δεν υπερνικήθηκαν διόλου. Αντίθετα αυτό που αποκρυσταλλώθηκε ήταν ο διαχωρισμός σε πάνω και κάτω πλατεία, με την πρώτη να έχει έντονο τον εθνοπατριωτικό χαρακτήρα, με τον τόνο να τον δίνουν διάφορες δεξιές και ακροδεξιές δυνάμεις. Η κάτω πλατεία λειτούργησε ως ένας εναλλακτικός πόλος. Σημασία όμως έχει πως η λαϊκή συνέλευση της κάτω πλατείας δεν εξέφραζε τη μάζα των αγανακτισμένων. Αυτή όταν εμφανίστηκε, ουσιαστικά τις δύο πρώτες Κυριακές, δεν φάνηκε να προτιμά τη συνέλευση, αλλά την πάνω πλατεία. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως όλος αυτός ο κόσμος είναι δεξιός ή ακροδεξιός. Η άποψη μου είναι πως αυτόν τον κόσμο, με τα χαρακτηριστικά που έχει αλλά και με βάση τις δεσπόζουσες ιδεολογικές και πολιτικές προκείμενες της ελληνικής κοινωνίας, είναι πολύ πιο εύκολο να τον συγκροτήσει και να τον εκφράσει πολιτικά, μία δεξιά λαϊκιστική δύναμη, τύπου Σπίθα και Θεοδωράκη, παρά η αριστερά. Όμως ούτε την κάτω πλατεία θα εκφράσει η αριστερά με βάση τα χαρακτηριστικά της που ανέλυσα πιο πάνω, αλλά και τον τρόπο με τον οποία την αντιμετωπίζει η δεύτερη. Μπορείς για του λόγου του αληθές να ανατρέξεις στις τελευταίες δημοσκοπήσεις για να διαπιστώσεις πως η αριστερά δεν εμφανίζει κάποια ιδιαίτερη άνοδο. Αντίθετα φαίνεται πως τα περισσότερα δημοκοπικά κέρδη φαίνεται να αποκομίζει το ΚΚΕ, που κρατάει μία εμφανή απόσταση (λάθος κατά την άποψη μου) από τους αγανακτισμένους, ενώ μία πιθανή κάθοδος του Θεοδωράκη στις εκλογές συγκεντρώνει πού υψηλά ποσοστά αποδοχής.

Smirnoff είπε...

συνέχεια

Επιμένεις πάντως να αγνοείς την αποτελεσματικότητα της πλατείας να επιτύχει τους διακηρυγμένους στόχους της. Θέλω να πιστεύω πως ο βασικότερος λόγος που αγωνιζόμαστε είναι διότι θέλουμε να πετύχουμε ορισμένα πράγματα και να αλλάξουμε κάποια άλλα. Δεν θέλω να υποτιμήσω την βιωματική ή την προεικονιστική διάσταση της πολιτικής, αλλά έχω την αίσθηση πως η πλατεία ήταν που υποβάθμισε την εργαλειακή της διάσταση (πως το κίνημα δεν είναι αυτοσκοπός αλλά αποτελεί ένα μέσο για την επίτευξη στόχων). Η έμφαση στο προσωπικό βίωμα παραπέμπει σε μία “καταναλωτική' πρόσληψη της πολιτικής, ένα ακόμη αποτέλεσμα της ιδεολογίας του ηδονιστικού ατομικισμού που ανέφερα πιο πάνω. Επειδή κάνουμε πολιτική στο τώρα και διεκδικούμε πράγματα που θα καθορίσουν τις ζωές μας για τις επόμενες δεκαετίες, θεωρείς πως μας παίρνει να κρίνουμε τα διάφορα κινήματα με βάση την αποτίμηση τους από τον ιστορικό του μέλλοντος ή με βάση την αποτελεσματικότητα τους;

Ανέφερα σε προηγούμενο μήνυμα πως ευθύνεται και ο λόγος της πλατείας για το ότι ο κόσμος κατέβηκε απροετοίμαστος, στο ότι υποσχέθηκε μία μαζικότητα που δεν προέκυψε και στο ότι διακήρυττε πως οι ειρηνικές προθέσεις από τη μεριά των διαδηλωτών θα τους προστατεύσουν από την αστυνομία. Αρκετός κόσμος αυτά τα πήρε στα σοβαρά.

Τέλος επειδή ανέφερες την Κομμούνα, θέλω να σου θυμίσω πως τόσο ο Μαρξ, όσο ο Μπακούνιν αλλά και ο Λένιν, υπέβαλλαν τα λάθη και τις παραλείψεις σε μία εξαντλητική κριτική, χωρίς βέβαια να αρνηθούν το μεγαλείο της ή την ανάγκη να διδαχθούν από αυτή.. Ό,τι ακριβώς δηλαδή δεν έκανε η αριστερά με το Σύνταγμα. Και μπορεί τα ονόματα των κομμουνάρων να γράφτηκαν με ανεξίτηλο μελάνι και σε περίοπτη θέση, στην ιστορία του προλεταριακού κινήματος, η τύχη τους όμως ήταν να σφαγιαστούν μαζικά από τη γαλλική και πρωσική αντίδραση. Δεν ξέρω για σένα, εγώ πάντως δεν παλεύω για να μείνω ανάπηρος από το χτύπημα κάποιου μπάτσου με αντάλλαγμα να με μνημονεύουν με θαυμασμό τα ιστορικά εγχειρίδια του κινήματος μετά από 200 χρόνια.

Ανώνυμος είπε...

1/ Όντως απαντώ σε διαφορετικά ερωτήματα από αυτά που θέτεις και ο λόγος είναι ότι θέτω διαφορετικά ερωτήματα από τα δικά σου. Και θέτω διαφορετικά ερωτήματα επειδή διαβάζω διαφορετικά τη συγκυρία.

2/ Για το ότι η κριτική δεν αφορούσε τον κόσμο αλλά τα πολιτικά υποκείμενα που παρενέβαιναν, θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω: αφορούσε και τα δύο. Αλλά εγώ δεν έχω πρόβλημα με την κριτική αυτή καθαυτή παρά μόνο καθόσον η κριτική που είδα να ασκείται από αρκετούς στο μπλογκ χρησιμοποιήθηκε ως λόγος μη συμμετοχής και καταδίκης της πλατείας. Απεναντίας κάθε κριτική που θα θεωρούσε ως προϋπόθεσή της την συμμετοχή στην πλατεία μου φαίνεται όχι απλώς καλοδεχούμενη αλλά και επιβεβλημένη. Υπ' αυτή την έννοια κατανοώ κάθε κριτική της αριστεράς που συμμετείχε στην πλατεία υπό τον όρο η κριτική αυτή να μην καταλήγει σε ένα αφοριστικό "τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι;". Και με όλα τα προβλήματά της ήταν και αυτή η παρουσία της αριστεράς που εμπόδισε τυχόν φασίζουσες εκτροπές της πλατείας.

3/ Όσο για τον αντικομματισμό της πλατείας θα διαφωνήσω. Όχι μόνο γιατί ο υπαρκτός ηδονιστικός ατομικισμός κλπ. κλπ. της ελληνικής κοινωνίας δεν είναι νεότευκτος (υπήρχε π.χ. και προ 10ετίας αλλά τότε δεν είχαμε εκδηλώσεις αντικομματισμού) αλλά και γιατί ο ατομικισμός αυτός δεν εμπόδισε την δημιουργία της συλλογικότητας εντός της πλατείας. Κι έπειτα ο ατομικισμός αυτός δεν έπεσε από τον ουρανό. Από τον υψηλό βαθμό πολιτικοποίησης της 10ετίας του 70 η χώρα έφτασε στον αντικομματισμό του 2011. Και υπάρχουν θα έλεγα πολύ συγκεκριμένοι, υλικοί λόγοι που αυτό συνέβη. Η λειτουργία των κομμάτων, η οποία με τα συνεχόμενα σκάνδαλα από το χρηματηστήριο και μετά έφτασε στην ολοκληρωτική απογύμνωση του σήμερα, δεν είναι ο λιγότερο σημαντικός.

4/ Όσο για την κοινότητα συμφερόντων θεωρώ ότι είναι πολύ πιο ουσιώδης από όσο την παρουσιάζεις. Πολύ απλά γιατί η συγκυρία θίγει τα χαμηλά και μικρομεσαία στρώματα στο επίπεδο της υλικής τους επιβίωσης. Κι αυτό δεν μου φαίνεται ένας λόγος ικανός να οδηγήσει απλώς σε μία "καφενειακού επιπέδου διαβούλευση", όπως λες.

5/ Όσο για τα περί αποτελεσματικότητας, τόσο οι Κομμουνάροι όσο και η πλατεία πάλευαν για να νικήσουν. Προφανώς κανείς δεν κατεβαίνει στην κονίστρα αδιάφορος για το αποτέλεσμα. Αλλά το έμπρακτο αποτέλεσμα δεν μπορεί να αποτελεί το μέτρο για την αξιολόγηση των πολιτικών παρεμβάσεων και πράξεων. Πρώτον, επειδή συχνά η συγκυρία μπορεί να μην είναι ευνοϊκή για την εκάστοτε πολιτική πράξη (κακός συσχετισμός δυνάμεων, ας πούμε). Και δεύτερον επειδή η χρονικότητα της ιστορίας δεν συμπίπτει, θα το ξαναπώ, με τη χρονικότητα ενός ποδοσφαιρικού ματς. Πολλές φορές για να υπάρξει και το παραμικρό προχώρημα στην ιστορία προαπαιτουνται ένα σωρό αποτυχίες οι οποίες ωστόσο θα προετοιμάσουν αυτό το προχώρημα. Ή μήπως η Οκτωβριανή Επανάσταση δεν προϋπέθετε το 1905, την Κομμούνα, το 1848, το 1830; Όσο για της κριτικές του Μαρξ ή του Λένιν ήταν κριτικές που προϋπέθεταν τη συμμετοχή ακόμα και στην ήττα. Γιατί αυτοί γνώριζαν ότι δεν αρκεί ο βολονταρισμός για να έρθει η νίκη. Αλλά και ότι, παρότι κανείς δεν θέλει να μείνει ανάπηρος για να τον μνημονεύουν σε 200 χρόνια, καμιά φορά δεν έχει να διαλέξει ανάμεσα στη νίκη και την ήττα. Αλλά ανάμεσα στην πάλη και στη φυγή. Και καμιά φορά μπορεί κανείς να επιλέξει τη φυγή λέγοντας σε όσους παλεύουν ότι δεν παλεύουν αρκετά ή ότι δεν παλεύουν με το σωστό τρόπο.