Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Amy who?













9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αντώνη, δεν έχεις δίκιο... Η μικρή είχε σπάνια φωνή!

Αντωνης είπε...

Συνόψισα την αισθητική μου κριτική (η οποία αφορά πολύ περισσότερα από τη φωνή) στον τίτλο διότι δεν έχω την πρόθεση να ασεβήσω κατά της εκλιπούσας, αν και θεωρώ μεγίστη ασέβεια την μιντιακά ενθαρρυμένη και εμπορικά εκλογικευμένη λήθη περί του ποιες ήταν οι μεγάλες βασανισμένες κυρίες της σόουλ και γιατί μπροστά τους το μεταμοντέρνο παστίς της νεαράς δεν πιάνει πεντάρα.

Αντωνης είπε...

Πριν με πιάσει το Λουκατσιανό μου και πω ότι τραγωδίες έγραφε ο Αισχύλος, ο Φώσκολος έγραφε απλώς τσιρίδες, με ό,τι συνεπάγεται η σύγκριση για την αισθητική αξία της Χολιντεϊκής τραγικής λιτότητας σε αντιπαράθεση με τον συνδυασμό απόλυτα εύπεπτων τραγουδιστικών κλισέ και υστερικής σωματικής υπεραναπλήρωσης της απούσας ανατρεπτικότητας στην περίπτωση της νεαράς.

Ανώνυμος είπε...

Δεκτά όσα θίγεις...
Απλά εγώ δίνω, υπερβολικά ίσως, ελαφρυντικά για τη μετεφηβική ηλικία της A.W.

Αντωνης είπε...

Η Amy ήταν θύμα. Ποιος θα τολμούσε να αποκαλέσει την επίσης εξαρτημένη από ουσίες Billie θύμα; Ποιος θα τολμούσε να αναγάγει την Billie στις ουσίες; Το ερειπωμένο μεγαλείο της ύστερης Billie, ποιος θα τολμούσε να το ονομάσει απλώς συνεπαγωγή καταχρήσεων; Υπήρχε κάτι εκεί που ξέφευγε από όλα αυτά. Η Billie, η Nina, η Ella, αυτές δεν ήταν γυναίκες με τις οποίες ένιωθε άνετα κάθε λευκό αγοράκι.

rose είπε...

..."υστερικής σωματικής υπεραναπλήρωσης της απούσας ανατρεπτικότητας"...

σωματοποιούνται οι εποχές
όπως και οι εμπειριες, οι ιδέες, οι αντιλήψεις, αλλά και οι δυνατότητες.

http://www.youtube.com/watch?v=JjD4eWEUgMM

Αεράκι είπε...

Ναί, ναί και για να γιορτάσω τη συμφωνία μου μαζί σας, σας στέλνω μια εύθυμη και αποφασισμένη ΚοΚο
http://www.youtube.com/watch?v=XQYzMV1g5DQ&feature=related

Γράκχος Μπαμπέφ είπε...

Aμ, γι'αυτήν εδώ κι αυτό το άσμα τί να πείς...

http://www.youtube.com/watch?v=GUcXI2BIUOQ

..κι εκεί γύρω στο 2.31 μας ισοπεδώνει

Αντωνης είπε...

Θεά.