Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Μολότωφ κοκτέιλ #21

Η αρχική χρήση της λέξης "τρομοκρατία", εφόσον εξαιρέσει κανείς τις αναφορές στην έννοια του "Τρόμου" την περίοδο 1793-94 στη Γαλλία, αφορά κυρίως πολιτικές δολοφονίες που διενεργήθηκαν από αναρχικούς στα τέλη του 19ου αιώνα στην Ρωσία, τις ΗΠΑ, και αλλού. Αρχικά δηλαδή, ο όρος "τρομοκρατία" και ο όρος "πολιτική δολοφονία" (δολοφονία πολιτικού στόχου με πολιτικά κίνητρα) ήταν βασικά συνώνυμοι. Η περίοδος μετά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, και ιδιαίτερα μετά την επίθεση τους δίδυμους πύργους τον Σεπτέμβρη του 2001, χαρακτηρίστηκε από μία ευρεία συναίνεση για την αποσύνδεση της "τρομοκρατίας" από την έννοια της "πολιτικής δολοφονίας". Η τρομοκρατία αποπολιτικοποιήθηκε: έγινε ζήτημα θρησκευτικών πεποιθήσεων, ψυχολογικών ανισορροπιών και συμπλεγμάτων, κουλτούρας, περιρρέουσας ατμόσφαιρας, παιδικών παραστάσεων, κλπ. Οι ειδικοί της δεν ήταν οι πολιτικοί επιστήμονες αλλά οι ψυχαναλυτές και οι ψυχίατροι, οι κριτικοί της κουλτούρας, οι δημοσιογράφοι. Το λουτρό αίματος στη Νορβηγία --η βομβιστική επίθεση στα κυβερνητικά γραφεία του Εργατικού Κόμματος στο Όσλο και η κατά συρροή δολοφονία της νεολαίας του στο νησί Ουτόγια από έναν 32χρονο ακροδεξιό που δεν είχε την παραμικρή πρόθεση να ρισκάρει τη δική του ζωή και που θα βρίσκεται εκτός φυλακής πριν κλείσει τα πενήντα-- μάς θυμίζει ότι πίσω από τις ελκυστικές μυστικοποιήσεις της τρομολαγνείας εξακολουθεί να βρίσκεται κάτι απείρως πιο δυσκολοχώνευτο απ' τα ψυχολογικά προφίλ των ταμπλόιντ και των νυχτερινών δελτίων ειδήσεων: μια λογική της οποίας η διάθεση στάθμισης μέσων και σκοπών αναδεικνύει τον σκανδαλωδώς έλλογο και βαθιά πολιτικό χαρακτήρα. Άξαφνα καθίσταται ανάρμοστο να συνεχίσει να μιλά κανείς για "τρομοκρατική ενέργεια" αγνοώντας τον παραγκωνισμένο πλέον όρο "πολιτική δολοφονία", όσο και αν το μέγεθος αυτής της δολοφονίας λειτουργεί για να την επανα-κατατάξει στο θολό και τελικά ανέξοδο για την σκέψη γκραν γκινιόλ της "τρομοκρατίας."

7 σχόλια:

autre είπε...

Με κάποιου είδους εξυπνακίστικο σχόλιο - όπως αυτό εδώ - θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι τρομοκρατία είναι η ίδια η πολιτική (όπως την μάθαμε τον τελευταίο ενάμιση αιώνα). Κι από τις δυο μεριές: όπως την ασκούν οι ελίτ και όπως θα 'πρεπε να τις ασκήσουν οι από κάτω.

Zakwer είπε...

Παρατηρω ομως οτι σε πολλα διεθνη μεσα, και σε μπλογκ κ.τ.λ. το γεγονος δεν χαρακτηριζεται καν σαν τρομοκρατια-τρομοκρατης, αλλα σαν δολοφονος,ψυχοπαθης,τραγωδια κ.α. αποπολιτικοποιωντας και εξατομικευοντας το γεγονος, οπως λες, ακομη περισσοτερο. Αφου γι αυτους μονο οι μουσουλμανοι ειναι τρομοκρατες, και αριστερες οργανωσεις.

Ανώνυμος είπε...

Πράγματι,έχει ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς τις μικρές λεπτομέρειες. Οτι προσπαθούν δηλαδή να αποσυνδέσουν την πράξη με την ιδεολογία και να τη χαρακτηρίσουν ως τρέλα ή εξτρεμισμό,κάτι που σε καμία περίπτωση δε θα κάναν αν ο δράστης ήταν αναρχικός ή αριστερός,και κάνουν γαργάρα τον αντικομμουνισμό του και το γεγονός ότι θεωρεί συμμάχους στην Ελλάδα :το ΛΑΟΣ,το μέτωπο του Βορίδη και τη Χρυσή Αυγή. Επίσης ούτε καν ναζιστής είναι που τον ανεβοκατεβάζουν (αν και έχει συμπάθειες στο χώρο,και είναι ιδεολογικά συγγενής σαυτόν).Ειναι συντηρητικός ριζοσπάστης,αντι-ισλαμιστής,φιλοσιωνιστής,μασωνος, και υπερ ενος "ηπιου καπιταλισμου".Υπήρξε και πρώην μέλος του Κομματος Προοδου Νορβηγίας (2ο σε δύναμη). Εχει ενδιαφέρον να διαβάσει κανείς το μανιφέστο του (όσο αντέχει),που σχεδιάζει με ποια τακτική θα πάρουν την εξουσία,μελετώντας μέχρι και μαρξιστές φιλοσόφους και πολιτικούς αντλώντας ιδέες για την επανάσταση,αν και μάλλον προτιμά το πραξικοπημα ως καταλληλότερη μέθοδο.
Βεβαια θελει λίγο προσοχή στο πώς θα συνδεθεί η πράξη του με την επίθεση της Αριστεράς στον ιδεολογικό αντίπαλο χωρίς κραυγές και γενικεύσεις και εκει περιμένω τη συμβολή και μια πιο βαθειά ανάλυση από την αριστερά.

MLOG είπε...

"Το εθνικιστικό παραλήρημα λ.χ. που περιλαμβάνει την κατάκτηση της Πόλης και την εξόντωση των Τούρκων δεν μπορεί να χαρακτηρίσει τον Νορβηγό ή τον Μαροκινό, ούτε τον Αλβανό, αλλά τον Ελληνα σχιζοφρενή. Ετσι στην περίπτωση του Κ α ζ ά κ ο υ, αν 'πάνω από τον ρατσισμό είναι η σφαγίδα του τρελού', τότε κάτω από τα 'ρατσιστικόμορφα' εγκλήματά του βρίσκεται η σφραγίδα της ξενοφοβίας και του ρατσισμού της κοινωνίας. Στις υποδείξεις της κοινωνίας αυτής συμμορφώθηκε ο δράστης, με τον δικό του τρόπο βέβαια, φαντασιώνοντας την ηρωποίησή του, όπως ομολόγησε ο ίδιος".
ΠΗΓΗ http://www.iospress.gr/megalo2001/megalo20010303.htm

βρυκόλακες

Αντωνης είπε...

@autre: Η Μολότωφ #21 έχει ως έμμεσο αντικείμενο κριτικής την προσπάθεια της Χάνα Άρεντ να αποσυνδέσει την πολιτική από την βία, προσπάθεια που κατά την δική μου αντίληψη είναι καλή για να καθυσηχάζει φιλελεύθερες συνειδήσεις αλλά πολύ ανεπαρκής όταν ανακύπτει αυτό το πολύ δυσκολοχώνευτο πράγμα που λέγεται πολιτική λογική της βίας, και το οποίο ήρθε να μας θυμήσει όχι βέβαια η "παλαβή αριστερά", που έχει εναγκαλιστεί τις δικές της αρεντιανές ψευδαισθήσεις, αλλά η ανελέητα πολιτικοποιητική άκρα δεξιά.

Αντωνης είπε...

@ Zakwer: Σωστή παρατήρηση, συμφωνώ.

@Ανώνυμος 12.59 πμ: Πολύ ενδιαφέροντα τα στοιχεία αυτά, δεν τα γνώριζα. Την αποφυγή κραυγών και την πρόταξη της αναλυτικής κατανόησης την θεωρώ και εγώ ουσιώδη όσο τα πράγματα δυσκολεύουν πραγματικά.

@ ΜLOG: Ενδιαφέρουσα η παραλληλία με τον Καζάκο στην Αθήνα.

Ανώνυμος είπε...

Αντωνη , εδω περαιτερω πληροφορίες http://parallhlografos.wordpress.com/2011/07/26/breivik-co-%CE%BF-%CE%B1%CE%B3%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82/ αν θες παραπανω μπορεις ευκολα να βρεις το κειμενο (2083 breivik google) και κανοντας αναζητηση key words που σε ενδιαφερουν θα κατατοπιστεις.