Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Μολότωφ Κοκτέιλ #20

Διαβάζοντας αυτές τις μέρες τα αφιονισμένα σχόλια κατά της κυβέρνησης Χριστόφια στην Κύπρο, και κυρίως χαζεύοντας την (αρκούντως διασκεδαστική) μετατροπή της εφημερίδας "Πολίτης" από όργανο της επανενωτικής (από "τα πάνω", φιλοαμερικανικά και φιλοευρωπαϊκά, φυσικά!) πτέρυγας του ΔΗΣΥ σε οχυρό αντικομμουνιστικού μένους, στρεβλωτικής υστερίας για την "κατάντια" του στρατού και χλεύης για τις "τριτοκοσμικές", "οπισθοδρομικές" και "αντιευρωπαϊκές" συμπάθειες και κατευθύνσεις της κυβέρνησης, ένα πράγμα αναρωτιέμαι (εκτός από το πώς ακριβώς εμπνέονται τις ανεκδιήγητες, εκτός βασικής σχέσης με την πραγματικότητα "αναλύσεις" τους τα γκρουπούσκουλα της ελληνικής "διεθνιστικής" αριστεράς που μιλούσαν για "χατίρια στους Αμερικάνους" την στιγμή που στην ίδια την Κύπρο, ο Χριστόφιας σταυρώνεται για φιλοσοβιετισμό και τριτοκοσμικές εμμονές):

Αυτοί οι γονυπετείς τελάληδες κάθε τι του "ευρωπαϊκού" (ίδε: του στησίματος στα τέσσερα μπροστά στην επερχόμενη νεοφιλελεύθερη προέλαση της "δημοσιονομικής αυστηρότητας"), αυτοί οι ανοιχτά ισλαμοφοβικοί, οι ανοιχτά ρατσιστές απέναντι σε κάθε τι μη δυτικό, αυτοί, οι αλαζόνες χλευαστές του τρίτου κόσμου απ' το Ιράν ως την Κούβα, αυτοί, οι συνοδοιπόροι σήμερα της Χρυσής Αυγής της Κύπρου (λέγεται ΕΛΑΜ): Αυτοί ήταν που θα εγγυώταν με τον στρατευμένο αντιρατσισμό τους, με το ανοιχτό μυαλό τους, με την δρακόντειο κριτική τους στον αντιμουσουλμανισμό και τον εθνικισμό των άλλων, την επανένωση της Κύπρου; 

Τι είδους επανένωση θα πάταγε πάνω στην περιφρόνηση για οτιδήποτε μη δυτικό, την φετιχιστική ευρωλατρεία, την ανοιχτή εχθρότητα προς οποιαδήποτε γεωπολιτική συμμαχία της Κύπρου με χώρες εκτός ΗΠΑ και ΕΕ; Και το κυριότερο, πόσο διαφορετική θα ήταν μια τέτοια επανένωση από το αποτυχημένο μοντέλο του κοινοτιστικά διαρθρωμένου και άνισου κράτους που διαλύθηκε το 1974; Ή μήπως οι του ΔΗΣΥ, που κυριεύονται από λυσσαλέο αντιμουσουλμανισμό, ξενοφοβικά κλισέ για μουσουλμανικά πιλάφια και άπλυτους μουλάδες και ανεξέλεγκτα νεοαποικιακή δυτικολαγνεία μόλις βλέπουν μπροστά τους τον ελληνοκύπριο Χριστόφια, θα τα είχαν σβήσει πάραυτα από το πολιτικό τους dna, φτάνει να τους είχαμε εμπιστευτεί να πετύχουν την επανένωση με Τουρκοκύπριους; 

Μήπως ήρθε η ώρα για μια επανεκτίμηση της καχυποψίας του ΑΚΕΛ στην προοπτική της συμμαχίας με στόχο την επανένωση με τέτοιου είδους "αντιρατσιστές" και προστάτες της "ανεκτικότητας";

35 σχόλια:

Zakwer είπε...

Γεγονος ειναι οτι αυτο το φιλελευθερο-επανενωτικο-ανεκτικο-μοντερνο λουκ του Δησυ, ποτε δεν αρεσε στην μαζα του κομματος, που εμενε ομως πιστη λογω του ''κομμουνιστικου κινδυνου''. Πλεον δεν χανει την ευκαιρια να το δειχνει

Ανώνυμος είπε...

Μήπως από την άλλη, η "χριστοφική αριστερά" δημιουργεί ήδη το πλαίσιο της συζήτησης για την (δεδομένη) αποτυχία της παρούσας κυβέρνησης να πετύχει τον ΜΟΝΑΔΙΚΟ στόχο χάρη στο οποίο έγινε κυβέρνηση - δλδ την Επανένωση; Λέμε τώρα...

K.K είπε...

Επροβλημάτισε με ιδιαίτερα τούτη η στροφή του Πολίτη την τελευταία βδομάδα. Απόσεισε εντελώς την ιδιόμορφη'αντικειμενική' στάση που τηρούσε. Είναι στροφή που δεν έμεινε απαρατήρητη από του αριστερόστροφο κοινό του Πολίτη. Η δική μου ανάγνωση ήταν ότι επειδή τελείωσε ο μήνας του μέλιτος του δεξιού ναι με την αριστερά λόγω του απομακρυσμένου πλέον ενδεχομένου της λύσης. Η δική σου ανάλυση είναι αναδεικνύει και άλλα βαθύτερα στοιχεία που αξίζουν παρατήρησης του λόγου και της πρακτικής που θα ξεδιπλωθεί από την ευρύτερη δεξιά, όσο προχωρούμε προς δημοτικές και προεδρικές εκλογές...

Ανώνυμος είπε...

Αντωνη, γεια σου καικαλη δυναμη στη Κυπρο,
ελπιζω να καταλαβες οτι ειμαι καλοπροαιρετος σε οτι σου γραφω (και διαβαζω στην ιστοσελιδα). Δεχομαι απολυτα την κριτικη σου και μου φαινεται σωστη, αν και θα διαφωνουσα σε ορισμενα σημεια.
Ξερεις , ομως, τι με στενοχωρει; Υπαρχει μια απουσια αναλυτικης ερμηνειας του τι γινεται σημερα στην Κυπρο. Βεβαια, τα ΜΜΕ προβαλουν οτι θελουν με τον τροπο τους αλλα, εστω κι ετσι, πλαναται ενα ερωτημα για την πολιτικη Χριστοφια στην ευρυτερη ζωνη και, βεβαιως, την Κυπρο.
Μηπως θα ηταν ευκολο να μας παρουσιασεις αναλυτικα τα γεγονοτα για να μπορεσουμε να εχουμε μια πληρεστερη ενημερωση. Δεν θελω κριτικη, απλα να μας τα παρουσιασεις απλα με τον δικο σου τροπο.
Ευχαριστω ξανα (καταλαβαινω το φορτο της στιγμης γι αυτο και δεν θα παρεξηγησω μια αναβολη).
ΣΜ

Smirnoff είπε...

Κατανοητά τα ερωτηματα, κυρίως σε ότι αφορά τη στάση της ελληνικής διεθνιστικής αριστεράς. όμως η νατίθετη τοποθέτηση, αυτή της υπεράσπισης της κυβέρνησης Χριστόφια από τις επιθέσεις που δέχεται από τη δεξιά και την άκρα δεξιά αυτή τη στιγμή, δεν οδηγεί στη λογική του "μικρότερου κακού"; Μία λογική που μετατρέπει κάθε φορά την αριστερά σε ουρά του "προοδευτικού" πόλου της αστικής τάξης, προκειμένου να ανακοπεί η δυναμική του "μεγαλύτερου κακού", όπως αποδικνύει η τραγική κατάσταση της αμερικανικής αριστεράς που επέλεξε να προσδεθεί στο άρμα του Δημοκρατικού Κόμματος...

Ανώνυμος είπε...

Αυτή η στάση προς τον τρίτο κόσμο υπάρχει από πολύ παλιά από συγκεκριμένο κομμάτι της κυπριακής κοινωνίας. Δες την πρώτη εικόνα εδώ π.χ http://limassolinhistory.blogspot.com/2010/10/1931.html

Σ.

Zakwer είπε...

@Smirnoff

''Μία λογική που μετατρέπει κάθε φορά την αριστερά σε ουρά του "προοδευτικού" πόλου της αστικής τάξης,''
Δεν εχεις αδικο. Αλλα αυτο θα προυποθετε την υπαρξη ή την συσταση ενος αλλου πολου απο ενα χωρο της αριστερας. Στην Κυπρο ομως, αριστερα περαν του Ακελ δεν υπαρχει. Αυτο γιατι μεμονωμενα ατομα ή μικροσκοπικες ολιγομελεις ομαδες εξωκοινοβουλευτικης αριστερας δεν συνιστουν ''χωρο''

Ανώνυμος είπε...

Ο λόγος για οτν οποίο το ΑΚΕΛ θα πρέπει να τύχει υπεράσπισης επι του παρόντος -δηλαδή όταν δέχεται επίθεση απο ΜΜΕ, κόμματα και αγανακτισμένους πολίτες -είναι ότι η επίθεση γίνεται κατά της εν Κύθπρο αριστεράς. Αποτέλεσμα κατάρρευσης της προεδρίας του ΑΚΕΛ θα θέσει την όποια αριστερά σε κατάσταση ομηρίας η/και κατάρρευσης -όπως άλλωστε κατέλειξαν και τα ευρωκομμουνιστικά κόμματα το 91. Πέραν αυτών, αν κανείς θέλει να κρίνει τα εν Κύπρο ΜΜΕ και συγκεκριμένα τον Πολίτη -του οποίου η στροφή ήταν όντως θεαματική -θα πρέπει να παρατηρήσει κάτι πέραν του επιφαινόμενου βλ. φιλελεύθερισμός, επανένωση, αντεθνικισμός κτλ -και να κοιτάξει το οικονομικό του ρεπορτάζ: εν καιρώ κατάρρευσης του νεοφιλελεύθερου ιδεολογήματος και κρίσης του καπιταλισμού, ο Πολίτης συνεχίζει με τον πιο απαίσχυντο τρόπο να σαρκάζει την όποια πολιτική κατά του κεφαλαίου και να υποστηρίζει με κυνισμό νεοφιλελεύθερες πολιτικές και άτομα.

Ανώνυμος είπε...

Αντώνη, πολύ εύστοχη η κριτική σου. Όσο για τον «Πολίτη» συμφωνώ απόλυτα - η στροφή τούτη με θλίβει.
Συμφωνώ με τους σχολιαστές ότι (1) Η στροφή συντελέστηκε εδώ και δύο χρόνια (δηλ. λίγο μετά την στροφή Αναστασιάδη γιατί υπήρξε μια μικρή καθυστέρηση όταν ο Διον. Διονυσίου τα έχωσε 1-2 φορές στον "Νίκαρο", πράγμα του διαλύθηκε όταν ο τελευταίος "ξεδιάλυνε" την θέση του με 1-2 δείπνα και κούφια λόγια κτλ.). Δυστυχώς ο Μακάριος Δρουσιώτης, το οποίο απειλούσαν "με φωτιά και τσεκούρι" και ότι θα ρίξουν "ασβέστη στο τάφο του" πρωτοστάτησε στην εξαλλοσύνη, την εμπάθεια και τον εικονικό εμφύλιο κατά της Αριστεράς, και του Χριστόφια.

Αυτά όμως είναι μεν σημαντικά δείγματα, πλην όμως είναι μάλλον επιφανειακά γιατί υπάρχει ο δομικός λόγος, ο βαθύτερος λόγος (2): Άγγιξες και εσύ στο κείμενο και κάποιοι σχολιαστές σου. Η κριτική στα οικονομικά έχει όπως έχεις εύστοχα εντοπίσει ρατσιστικό υπόβαθρο γιατί έχει όλο το μίσος για τον «τρίτο κόσμο», τους «ιθαγενείς» απέναντι τον "πολιτισμό της Ευρώπης". Χειρότερος είναι ο Γεωργιάδης που είναι από τους πιο ακραίους θιασώτες του "δόγματος σοκ": λογιστής που δηλώνει "οικονομολόγος" μετατράπηκε σε δημοσιογράφο-πατερίτσα του πιο άκρατου νεοφιλελευθερισμού που έχει ακριβώς αυτό το ρατσιστικό υπόβαθρο – κατηγορεί το συνδικαλιστικό κίνημα ότι είναι «Cosa Nostra» ενώ σήμερα μιλά ξεπούλημα της ΑΗΚ. Η πρώτη κατά μέτωπο επίθεση έγινε με οικονομικούς όρους…
Εξάλλου η γελοιογραφία της Κυριακής για την «χώρα των Ζουλού» τί είναι , ή τα «βυζιά έξω» a-l-a page three στη σελίδα των σπορ τί είναι, και μάλιστα με οδηγίες και φουλ στήριξη από τον ίδιο τον Γιάννη Παπαδόπουλο-ιδιοκτήτη που δεν επιτρέπει να αγγίξουν αυτά γιατί τα «γουστάρει»;

Υπάρχει μια άλλη διάσταση εδώ όμως: ο άλλος ρατσισμός είναι και ταξικός, όπως ο Μπαλιμπάρ μας δείχνει κι όπως μια ιστορία του ρατσισμού από τον Gobineau μέχρι το ολοκαύτωμα. Στην Κύπρο αυτό υποβόσκει πίσω από τα «περί ανικανότητας της Αριστεράς να κυβερνήσει» ή να «διαχειριστεί την οικονομία». Βλέπουμε ότι μόνο οι «γαλαζοαίματοι» μπορούν και ξέρουν να κυβερνούν…
Έχουμε ανάγκη να θεωρήσουμε το πώς μια τραγωδία, ή τέλος πάντων μια εγκληματική αμέλεια στην οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμμετείχαν και είναι συνυπεύθυνοι οι πολιτικοστρατιωτικοί παράγοντες στο σύνολο τους. Στην πραγματικότητα η «μεγάλη έκρηξη» είναι η κοινωνικοπολιτική έκρηξη που εκφράζεται μέσα μια βαθιά διαιρεμένη και πολωμένη κοινωνία με σαφής ιδεολογικούς, ταξικούς και πολιτικούς προσανατολισμούς.

Ανώνυμος είπε...

Σιγά μην υπερασπιστούμε τους τσάτσους της ελληνοκυπριακής ελίτ των οφσόρ και της μετατροπής του βόρειου τμήματος σε μπουρδέλο πολυτελείας! Αν υπάρχει κάποιος που πρέπει να υπερασπιστούμε είναι οι τουρκοκύπριοι φτωχοδιάβολοι που μια ζωή τώρα τρώνε το αγγούρι. Οι ελληνοκύπριοι μια χαρά τη βγάζουνε οι άνθρωποι, μη τρελαθούμε. Εντάξει ηρωϊκή η αντιιμπεριαλιστική ιστορία του νησιού και του κόμματος αλλά είμαστε στο 2011. Οι άνθρωποι είναι 400000 και είναι όλοι πλούσιοι. Και είναι πλούσιοι γιατί οι εκάστοτε κυβερνήσεις τους έχουν τις σχέσεις που έχουν με το Ισραήλ και τους κάθε είδους μακελάρηδες των λαών της ανατολής. Και αν ήταν λιγότερο ζώα κάποιοι στο υπ.άμυνας θα κατέστρεφαν νωρίς το υλικό και όλα θα ήταν μέλι γάλα τώρα και οι ρουλέτες θα συνέχιζαν να γυρίζουν χωρίς αγανακτισμένους.
Πονάει η κριτική από ταξική σκοπιά αλλά τί να κάνουμε...
Και επειδή κάποιοι φαίνεται να έχουν χάσει τ' αυγά και τα πασχάλια, ρίξτε μια ματιά κι εδώ για τα βασικά:

http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_34/i34_p16_vourkos.html

Ανώνυμος είπε...

και κάτι σχετικό:
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=629311
λ.κ

Nikolas Defteras είπε...

Ανώνυμε,

Μιλόντας περί μπουρδέλου πολυτελείας, υποθέτω ότι μιλάς για το Πράσινο κεφάλαιο του Ερντογάν, και το τέως ενεργό κεφάλαιο του συνταξιοδοτικού ταμείου του Τουρκικού Στρατού, με το οποίο το Τουρκοκυπριακό κεφάλαιο συνεργάστηκε και συνεργεί. Και υπογραμμίζω το "κεφάλαιο, γιατί όταν αναφέρεσαι σε ταξική ανάλυση είναι σημαντικό να το προσδιορίσεις και να κάνεις πιο συγκεκριμένες αναφορές παρά για 400000 (!) πλούσιων Κυπρίων χωρίς αναφορές στην πρακτική του ελληνοκυπριακού κεφαλαίου και στην ηγεμονούσα ιδεολογία. Για την συνεργασία τώρα με Ισραήλ, οφσόρ κτλ, σαφώς αναρωτήθηκες για τεμπλεκομένους και ποιούς τελικά εξυπηρετεί. Όσο για την έκρηξη, εδώ θα ήταν καλή μια ανάλυση της γραφειοκρατίας στη Κύπρο (συμπεριλαμβανομένου της πιθανής αντίληψης του υπάρχοντος κράτους απο τους ελληνοκυπρίους. Όσο για τα καζίνο, νομίζω θα πρέπει να ανατρέξεις πάλι σε μια ταξική ανάλυση, ψάχνοντας πρωτίστως ποιός τα ελέγχει και με ποιούς συνεργάζονται αυτοί. Αλλά, τι να πεί κανείς μπροστά στην ω! τόσο λεπτομερή ταξική ανάλυση γίνεται στο άρθρο σου(?) στο περιοδικό "Σαράγεβο"...

Disdaimona είπε...

@ανώνυμος.

Οι άνθρωποι είναι 400000 και είναι όλοι πλούσιοι;!;!

Λιγότερο μίσος...δεν κάνει καλό στη νοημοσύνη.

Αντωνης είπε...

Έγραψα:

"ένα πράγμα αναρωτιέμαι (εκτός από το πώς ακριβώς εμπνέονται τις ανεκδιήγητες, εκτός βασικής σχέσης με την πραγματικότητα "αναλύσεις" τους τα γκρουπούσκουλα της ελληνικής "διεθνιστικής" αριστεράς που μιλούσαν για "χατίρια στους Αμερικάνους" την στιγμή που στην ίδια την Κύπρο, ο Χριστόφιας σταυρώνεται για φιλοσοβιετισμό και τριτοκοσμικές εμμονές"

Και έδωσε την απάντηση ο ανώνυμος των 2.03 πμ:

"Οι ελληνοκύπριοι μια χαρά τη βγάζουνε οι άνθρωποι, μη τρελαθούμε. Εντάξει ηρωϊκή η αντιιμπεριαλιστική ιστορία του νησιού και του κόμματος αλλά είμαστε στο 2011. Οι άνθρωποι είναι 400000 και είναι όλοι πλούσιοι. Και είναι πλούσιοι γιατί οι εκάστοτε κυβερνήσεις τους έχουν τις σχέσεις που έχουν με το Ισραήλ."

"Καλπάζει η φτώχεια στην Κύπρο με βάση στοιχεία της Eurostat

ΛΕΥΚΩΣΙΑ. (Γραφείο Εθνικού Κήρυκα). Τρόμο προκαλούν τα νέα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας Eurostat που καταδεικνύουν πως ένας στους τέσσερις Κύπριους πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με τη φτώχεια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 2008 ο αριθμός των Κυπρίων που ζούσε στα όρια της φτώχειας ανέρχονταν σε 127.000 άτομα ή 16,2% του πληθυσμού, ενώ 64.000 άτομα ή 8,2% του πληθυσμού ζούσε σε συνθήκες σοβαρής στέρησης στοιχειωδών μέσων διαβίωσης.

Οι αριθμοί εκτιμάται ότι θα είναι πολύ μεγαλύτεροι για τα έτη 2009 και 2010, δυο χρονιές που σημαδεύθηκαν από την οικονομική κρίση.

Οι επιδόσεις της Κύπρου βρίσκονται λίγο πιο πίσω από τον μέσο όρο της Ευρώπης όπου 81 εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες ή 16,5% του πληθυσμού ζούσε στα όρια της φτώχιας, ενώ 41,5 εκατομμύρια άτομα ή 8,7% του πληθυσμού ζούσε σε σοβαρές συνθήκες στέρησης στοιχειωδών μέσων.

Σύμφωνα με τα κοινοτικά πρότυπα, φτωχός θεωρείται ένας πολίτης ή ένα νοικοκυριό που το εισόδημα του είναι χαμηλότερο από το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος."
(http://www.ekirikas.com/article/74909)

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Πολλά θα κέρδιζε η πολιτική σκέψη στην Ελλάδα αν κάποιοι γύριζαν στο γήπεδο, όπου και ανήκουν.

Αντωνης είπε...

@ Zakwer: Νομίζω πως ίσως έχεις δίκαιο.

@ Ανώνυμος 1.43 μμ: Από πού προκύπτει ότι το ΑΚΕΛ έγινε κυβέρνηση με "μοναδικό" στόχο την επανένωση; Και πώς θα εξηγούσες τότε την αύξηση των ποσοστών του στις τελευταίες εκλογές, όταν είχε ήδη διαγραφεί η αποτυχία του να οδηγήσει στην επανένωση;

@ΚΚ: Συμφωνώ απόλυτα.

@ΣΜ: Να παρουσιάσω αναλυτικά τα γεγονότα; Αν εννοείς το χρονικό τους, αυτό υπάρχει παντού στο διαδίκτυο. Αν εννοείς τις βασικές πολιτικές διαστάσεις τους, αυτές τις περιέγραψα στο προηγούμενό μου ποστ για την Κύπρο. Αν εννοείς το τι κρύβεται από πίσω, αυτό είναι πολύ δύσκολο να το γνωρίζω. Σημειώνω απλώς ότι εγώ δεν αμφισβητώ ότι ο Χριστόφιας φέρει μεγάλες πολιτικές ευθύνες για ό,τι έγινε. Απλά αμφισβητώ ακόμα περισσότερο τα κίνητρα και την πολιτική τιμιότητα των επικριτών και δικαστών του, για τους λόγους που εξέθεσα ήδη.

Αντωνης είπε...

@Smirnoff: Η απάντηση που θα έδινα στο ερώτημά σου έχει ήδη δοθεί από τον Zakwer (4.26 mm) και τον Ανώνυμο (7.26 μμ), των οποίων οι θέσεις με καλύπτουν πλήρως.

@ ανώνυμος 1.35: Όπως πολλές κοινωνίες οι οποίες έχουν οι ίδιες υπάρξει θύματα Οριενταλιστικής αντιμετώπισης, έτσι και η κυπριακή αντιπαρήλθε την αίσθηση μειονεξίας και ντροπής του "ανατολίτη" μπροστά στον θριαμβευτή "δυτικό" δια της μίμησης του Οριενταλιστικού λόγου. "Εφόσον διακηρύσσω ότι οι άλλοι είναι υπανάπτυκτοι Ανατολίτες, μπορώ να διεκδικήσω το στάτους του πεφωτισμένου Ευρωπαίου." Γνωστή η φόρμουλα και ενδεικτική του πόσο δρόμο έχει ακόμα στην Κύπρο η λεγόμενοι "απο-αποικιοποίηση του μυαλού" (decolonization of the mind). Αλλά την ίδια στιγμή βλέπουμε ότι η αποικιοκρατική ρητορική έχει ιδιαίτερα ερείσματα στα στρώματα της άρχουσας τάξης και χρησιμοποιείται για να θίξει τα χαμηλότερα. Αυτή η εμπλοκή του αποικιακού με το ταξικό ως διάσταση είναι ουσιώδους σημασίας αναλυτικά. Όπως ο Τσάβεζ παρουσιάστηκε στην Βενεζουέλα από τους αστούς ως "πιθηκομούρης", "μαυριδερός", κλπ, έτσι και ο Χριστόφιας λοιδωρείται διαρκώς και σαρκάζεται για το ότι έχει το παρουσιαστικό χωριάτη, για το ότι δεν μιλά καλά αγγλικά, κλπ.

Αντωνης είπε...

@Zakwer, Ανώνυμος 7.26 μμ: Συμφωνώ απόλυτα.

@Ανώνυμος 12.14 πμ: Πολύ σωστές και χρήσιμες παρατηρήσεις, συμφωνώ και ευχαριστώ.

@ Ανώνυμος 2.03: Βρίσκεσαι εκτός τόπου και χρόνου.

Αντωνης είπε...

@λ.κ: Πολλές οι απορίες και ενστάσεις μου για το άρθρο που παρέθεσες.

1. "μάρκα των τσιγάρων και της μπύρας, ο τρόπος ομιλίας, άθλησης και ψυχαγωγίας, καταδεικνύουν τη θέση του καθενός."
Πού τα βρήκε αυτά ο "υπόψηφιος διδάκτορας κυπριακής ιστορίας και πολιτισμού"; Υπάρχει ιδεολογικό διακύβευμα για την τοπική πολιτική το αν καπνίζεις Marlboro ή Camel στην Κύπρο; Το αν παίζεις ποδόσφαιρο ή βόλλει; Το αν σου αρέσει να πηγαίνεις σινεμά ή να παίζεις πασιέντζα; Τι είδους έρευνα έκανε ο άνθρωπος;

Πολιτικό νόημα στα πλαίσια που αναφέρονται έχει
α) η ποδοσφαιρική ομάδα που υποστηρίζεις, και κυρίως το δίπολο Ομόνοια-ΑΠΟΕΛ
β) το αν γράφεις/μιλάς σε διάλεκτο ή "καλαμαρίζεις" στον γραπτό λόγο. Ενδεικτικός ο τρόπος που γράφει ο άκρως μορφωμένος Λινιπάμπακος σε σύγκριση με τον τρόπο που μιλά ("ήτο" αντί για "ήταν" σε ομιλία του χθες), ο αρχηγός του ΔΗΣΥ, Νίκος Αναστασιάδης).

Από αυτά τα δεδομένα μέχρι τα αποκυήματα επιστημονικής φαντασίας του υποψήφιου διδάκτορα κυπριακής ιστορίας (!!!!!) είναι μεγάλη η απόσταση.

Αντωνης είπε...

2. "Η παραπάνω πράξη ορίστηκε λανθασμένα από τον Δημήτρη Χριστόφια ως μια πρωτοφανής εξομοίωση του εγκληματικού Ιουλίου του 1974."

Η επισήμανση ιστορικών αναλογιών δεν αποτελεί "λανθασμένο 'ορισμό εξομοίωσης'" (τι ελληνικά είναι αυτά;), αλλά πολιτική πράξη. Ας μας πει ο υποψήφιος διδάκτορας ποια θα ήταν η "σωστή" εξομοίωση όμως.

3. "Οι δε πλαισιώνονται μόνο από το ΑΚΕΛ και συμπιέζονται στο προφίλ της κομμουνιστικής αριστεράς ή ενός χονδροειδούς και αισθητικά άχαρου «κρατισμού»."

"Συμπιέζονται στο προφίλ της κομμουνιστικής αριστεράς" αντί να αφεθούν να ανθίσουν ως φιλελεύθεροι με αριστερό προσωπείο στυλ αρθρογράφων του Πολίτη δηλαδή; Ζήτω η συμπίεση λέω εγώ.

Ενός "αισθητικά άχαρου κρατισμού"; Ναι, είναι τίγκα στις πολυκατοικίες σοσιαλιστικού ρεαλισμού η Κύπρος. Α, όχι, μισό λεπτό, το πιο αισθητικά άχαρο πράγμα που υπάρχει πράγματι στο νησί είναι κάτι κιτς κίονες και αγαλματάκια της Αφροδίτης για τουρίστες.

Το βασίλειό μου για το πώς ορίζει ο υποψήφιος διδάκτορας τον "αισθητικά άχαρο κρατισμό" (κατ' αντιπαράθεση τους αισθητικά πρόσχαρου φιλελευθερισμού, νομίζω ότι έχω κάθε λογικό δικαίωμα να εικάσω).

Απορία πριν συνεχίσω: Επιμελητές κειμένων και ομάδα σύνταξης έχει η Αυγή ή πήγαν όλοι διακοπές;

Αντωνης είπε...

3. "Η απέναντι φιλειρηνική και άνευρη παράταξη, η οποία ορίζεται και ως «κυπριωτισμός», δεν έχει το ίδιο πολιτισμικό εκτόπισμα και δεν διεγείρει με την ίδια ένταση τα πλήθη."

Έχει καμιά ιδέα για το σκηνικό μπροστά απ' το προεδρικό σε ό,τι αφορά την "άνευρη παράταξη" των αντιεθνικιστών/αντι/Γριβικών ο γράφων; Αλλά και να μην έχει, που προφανώς δεν έχει, θέλει πολύ μυαλό για να κατανοήσει κανείς ότι ένα κομμάτι του πληθυσμού του οποίου μέλη δολοφονήθηκαν από ακροδεξιούς παρακρατικούς το 1974 αλλά και πριν το πραξικόπημα δεν είναι ακριβώς ατάραχο όταν βλέπει τυπάκια με μαύρα συνολάκια, άρβυλα και ελληνικές σημαίες έξω απ' το βομβαρδισμένο του Προεδρικό Ιουλιάτικα;

Αντωνης είπε...

4. "Οι υποστηρικτές της υπερθεματίζουν με στερεότυπο τρόπο, πως ο Έλληνας και ο Τούρκος εργάτης πρέπει να αντιμετωπίζουν ενωμένοι το κερδοσκόπο, κοινό τους αφεντικό."

Όντως στερεότυπο. Όπως και το "προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε" άλλωστε. Τι κλισέ! Αυτός ο μαρξισμός, τρε μπανάλ βρε παιδί μου! Δεν βάζει λίγη ποικιλία στο πρόγραμμα όπως κάνουν οι νέας κοπής αριστεροί να λέει "προλετάριοι όλων των χωρών, ζήστε μια ουάου εμπειρία με τα σοβιέτ του ίντερνετ στις πλατείες", ή "προλετάριοι της μίας χώρας βρείτε τα με την άρχουσα τάξη της χώρας σας και αφήστε τους άλλους προλετάριους να κουρεύονται", ή "προλετάριοι όλων των χωρών, σας πάτησε το τραίνο".

Ο υποψήφιος διδάκτορας είναι σε καλό δρόμο όμως. Θα κάνει πολιτική καριέρα σε αναίσχυντα οπορτουνιστικό πολιτικό σχηματισμό, φαίνεται το πράμα.

Αντωνης είπε...

5. "Η εθνικιστική ιδεολογία είναι εδώ και διακόσια χρόνια, αδιάκοπη και ασυγκράτητη".

Ναι καλέ, αλλά γιατί άραγε; Μην είναι το νερό; Μην έχει κάτι μέσα η σιεφταλιά; Πώς τους ήρθε βρε παιδί μου αυτό το πράμα του Κύπριους, αναρωτιέται σύμπασα η Ελλάδα, που τίποτε δεν γνωρίζει για την ταμπακιέρα.

6. "Είναι φανερό πως για έναν ξένο παρατηρητή το κυπριακό αυτό ιδιότυπο φαινόμενο δεν είναι μόνο κακόγουστο, επικίνδυνο και παράδοξο αλλά επιπλέον είναι άτοπο και άχρονο."

Καλέ είναι και κακόγουστο, άχρονο και άτοπο! Αμάν αυτοί οι Κυπραίοι, δεν κοιτάνε τη Βόρεια Ευρώπη τι καλά που έχει αφήσει πίσω της τον ακροδεξιό εθνικισμό; Δεν κοιτάνε το κύμα σοσιαλισμού που έχει συμπαρασύρει σύσσωμη την γηραιά ήπειρο οι οπισθοδρομικοί;

Αντωνης είπε...

7. "Οι κάτοικοι της Κύπρου πάσχουν ως πολίτες, επειδή ακροβατούν ανάμεσα στην ακρισία του ενός και την αδιακρισία του άλλου."

Μία είναι η ουσία, δεν υπάρχει αθανασία.

Άλλο ο ανοιχτομάτης κι άλλο ο αβγουλομάτης.

Και λοιπά εμβριθή.

Αντωνης είπε...

8. "Ο πολιτικός και πολιτισμικός λόγος υποστασιοποιείται δίχως κριτική ικανότητα και αναλυτική σκέψη από όσους τον χειρίζονται. "

Ευτυχώς, υπάρχει η κριτική ικανότητα και αναλυτική σκέψη του υποψήφιου διδάκτορα, η οποία ξεχειλίζει από υπερπληρότητα και διατηρούνται οι ισορροπίες.

9. "Απέναντι από τη σημαία με τον Γρίβα υψώνεται το κόκκινο λάβαρο με τον Τσε Γκεβάρα και στις ελληνικές σημαίες του ποδοσφαιρικού σωματείου της Ανόρθωσης και του ΑΠΟΕΛ, απαντούν οι κυπριακές σημαίες της Ομόνοιας. Όμως η θέση και η ιστορία του νησιού έχει ζωτική ανάγκη από το ακριβώς αντίθετο."

Χμμμμ...το "ακριβώς αντίθετο" είναι....; Να υψώνεται η σημαία με τον Γρίβα απέναντι στο κόκκινο λάβαρο με τον Τσε Γκεβάρα, το βρήκα!

10. "Ο νεποτισμός, το πελατειακό σύστημα και η διαπλοκή είναι δευτερεύοντα ζητήματα. Αντ' αυτού παρατηρείται η ίδια έξαρση του διπολικού φανατισμού της δεκαετίας του πενήντα και του εξήντα, όπου με σφυροδρέπανα και με τουρκικές σημαίες αντιμετωπίζουν οι Κύπριοι δήθεν κομμουνιστές, τους αγκυλωτούς σταυρούς της ΕΟΚΑ Γ' των Κυπρίων δήθεν νεοναζί."

Αχ πότε θα φτάσει ο καιρός να φωτιστούν επιτέλους οι αγροίκοι και να αντιμετωπίζουν την Visa με την Mastercard, την Pepsi με την Coca, τη Mercedes με τη Lexus, και τα Samsung με τα iphone όπως κάνει όλος ο πολιτισμένος πλανήτης; Δεν ξέρουν οι ανόητοι ότι δεν υπάρχουν πια ιδέες;

Μαρίνο καλή σταδιοδρομία με τον ΔΗΣΥ αν είσαι Κύπριος ή κάποια μορφή αριστερής οπερέτας στην Ελλάδα, αν είσαι καλαμαράς. Αυγή, καληνύχτα και όνειρα γλυκά.

Αντωνης είπε...

@Νικόλας Δευτεράς: Δεν ξέρω σε τι αναφέρεται το παλικάρι Νικόλα, ξέρω ότι αυτά που λέει δεν αφορούν την εκτός βαριάς χρήσης ναρκωτικών πραγματικότητα. Για το ζήτημα της γραφειοκρατίας, εγώ θα έλεγα να το γυρίσουμε ανάποδα ως ζήτημα στρατοκρατίας, με τη γραφειοκρατία να είναι ένα από τα κεντρικά χαρακτηριστικά μεν, αλλά όχι το μόνο, του στρατοκρατικού επικαθορισμού της πολιτικής στο νησί. Θα το πω ωμά: Η Κύπρος έχει υπάρξει πολλά χρόνια χρυσορυχείο για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, πωλητές πολεμικού στρατιωτικού υλικού (από παραλλαγές μέχρι κρουασάν για ΚΨΜ), καριέρες για έλληνες αξιωματικούς που απολάμβαναν φοροαπαλλαγών κλπ. Και υπάρχει ένα επίπεδο στο οποίο δεν είναι ο εθνικισμός που προάγει την στρατοκρατία αλλά η στρατοκρατία που έχει άμεσο συμφέρον να προάγει τον εθνικισμό.

Αντωνης είπε...

@Δεισδαιμόνα: Χαρά στην ψυχραιμία σου. Αν ήμουν Κύπριος εγώ, θα έπεφταν χριστοπαναγίες στην μονίμως αλαζονική και ανεύθυνη ελληνική αριστερά, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, απ' το Ζαχαριαδικό ΚΚΕ ως τους αλλαντάλλων αντιεξουσιαστές της ανάλυσης μετά μπυροποσίας δεν κάνει άλλο απ' το να υποσκάπτει και να παρεμποδίζει το κυπριακό λαϊκό κίνημα εδώ και δεκαετίες.

Smirnoff είπε...

@zawker,Αντώνης

Το γεγονός πως δεν υπάρχει αριστερά στην Κύπρο, πέρα από το ΑΚΕΛ, είναι γνωστό, όπως και το ότι η πολιτική εκεί επικαθορίζεται, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, από το εθνικό ζήτημα. όμως μήπως ένας σημαντικός λόγος για το ότι δεν υπάρχει εναλλακτικός αριστερός πόλος είναι ακριβώς επειδή λειτουργεί η λογική του "μικρότερου κακού"; Με πρόσχσημα δηλαδή να εμποδιστεί ή άνοδος της δεξιάς (ΔΗΣΥ) οι αριστεροί ευθυγραμμίζονται με το ΑΚΕΛ (ακόμαι και όταν συνεργάζεται με το εξίσου δεξιό ΔΗΚΟ του ακροδεξιού και μαφιόζου Τάσσου Παπαδόπουλου), παρά το γεγονός πως έχει μετατραπεί εδώ και δεκαετίες σε αστική, σοσιαλδημοκρατική δύναμη. Με την ίδια λογική δικαιολογείται και η υποστολή στον εθνικισμό: από τη στιγμή που καμία πολιτική δύναμη δεν τον αντιπαλαεύει επί της ουσίας στο νησί, είναι λογικό να έχει μετατραπεί σε "φυσική" πραγματικότητα που διαμεσολαβεί τα πάντα στην πολιτική και πολιτιστική σκηνή και φαντάζει ανίκητη.

Στις ΗΠΑ πάντως ένας από τους λόγους που δεν έχει καταστεί δυνατον να συγκροτηθεί αριστερά, ανεξάρτητη από το Δημοκρατικό Κόμμα, είναι ακριβώς επειδή το μεγαλύτερο μέρος των αριστερών ανθρώπων και συλλογικοτήτων εκεί, έχουν επιλέξει να στηρίζουν το ΔΚ επισείοντας τον κίνδυνο των Ρεμπουμπλικάνων. Το αποτέλεσμα είναι το ΔΚ να δέχεται πίεση μόνο από τους Ρεμπουμπλικάνους, να μετατοπίζεται όλο και πιο δεξιά, ενώ η πίσεση αυτή μεταφέρεται και στο εσωτερικό της αριστεράς που καλείται να επιδείξει αυτοσυγκράτηση για να μην υπονομεύσει την εκλογική τύχη του κόμματος. Με αυτή τη στρατηγική φτάσαμε στην τρίτη θητεία του προέδρου Μπους, με πρόεδρο τον Ομπάμα.

Ανώνυμος είπε...

μα, γι αυτό ακριβώς το έβαλα, ήθελα τη γνώμη σου και σε ευχαριστώ.
όσο για την Αυγή, θα ήθελα να δω δημοσιευμένη και τη δική σου απάντηση
λ.κ

gregoris είπε...

γεια σου Αντώνη
όντως η ελληνική αριστερά κάμνει συχνά παραπάνω ζημιά παρά όφελος στην κυπριακή αριστερά

να βάλω με την ευκαιρία τζιαι ένα λινκ στο εχτεσινό μου άρθρο

http://nekatomata.blogspot.com/2011/07/blog-post_21.html

Ανώνυμος είπε...

είχα αφήσει χτες ένα σχόλιο ότι έστειλα το κείμενο της Αυγής ακριβώς γιατί ήθελα τη γνώμη σου.και ότι θα ήθελα να δω δημοσιευμένη την απάντησή σου.
να προσθέσω ότι υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα με τους υποψήφιους διδάκτορες ιστορίας εδώ:
πέρισυ σε ένα συνεδριο για τη 10ετία 40-50, που οργάνωσε ο Πολυμέρης Βόγλης, ένας νεαρός υποψήφιος μίλησε για την ειδική ασφάλεια επί κατοχής και την Ηλέκτρα Αποστόλου σαν να περιγράφει εκδρομή στας εξοχάς.
τέλος πάντων.

Αντωνης είπε...

Μόλις επέστρεψα σπίτι και ενέκρινα όλα τα σχόλια που είχαν γίνει. Απολογούμαι για την καθυστέρηση στην εμφάνισή τους, ήταν αναπόφευκτη μετά από ένα διήμερο χωρίς πρόσβαση στο διαδίκτυο. Σοκαρισμένος με τα γεγονότα στην Νορβηγία. Όταν έγραφα ειρωνικά "Αμάν αυτοί οι Κυπραίοι, δεν κοιτάνε τη Βόρεια Ευρώπη τι καλά που έχει αφήσει πίσω της τον ακροδεξιό εθνικισμό;" είχα στο νου μου τη Νορβηγία. Αλλά φυσικά δεν μπορούσα να φανταστώ αυτό που έγινε.

Αναμένω να δω αν θα υπάρξουν εκδηλώσεις αγανάκτησης για αυτό τον ξεκάθαρα ενσυνείδητο πολιτικό φόνο δεκάδων παιδιών του εργατικού κόμματος από έναν ισλαμοφοβικό αντικομμουνιστή.

Αντωνης είπε...

@ Smirnoff: Συμφωνώ απόλυτα με την κριτική αυτή στο ΑΚΕΛ. Αλλά δεν θεωρώ απλά προσχηματική την τωρινή συσπείρωση γύρω του. Υπάρχουν σημαντικοί κίνδυνοι ακροδεξιάς συσπείρωσης, ακριβώς λόγω της μεγάλης ισχύος του εθνικιστικού λόγου και αφηγήματος όταν αυτός συνδυάζεται έμπρακτα, στον δρόμο με τον επιθετικό φιλελεύθερο δυτικισμό του ΔΗΣΥ.

Αντωνης είπε...

λ.κ: Προφανώς το σχόλιο 9.58 μμ είναι δικό σου. Όπως είπα χθες, δυστυχώς έλειπα το Παρασκευοσαββατοκύριακο και έτσι δεν μπόρεσα να εγκρίνω τα σχόλια μέχρι χθες το βράδι που επέστρεψα.

Η γενικότερη άποψή μου για το κείμενο, εκτός από το γεγονός ότι υποπίπτει σε απαράδεκτες για ειδικό παραμορφώσεις στοιχειωδών δεδομένων για τις ιδιαιτερότητες της πολιτικής έκφρασης στην Κύπρο, είναι ότι επιχειρώντας να παίξει το χαρτί των "ίσων αποστάσεων" από το ΑΚΕΛ και τους εκ δεξιών επικριτές τους καταλήγει να πριμοδοτεί τους δεύτερους. Δεν βλέπω προσωπικά μεγάλες διαφορές στην στάση του γράφοντος και σε αυτή της λεγόμενης "αριστερής πτέρυγας" (ας πούμε, των θεωρητικά αντιεθνικιστών) του ΔΗΣΥ.

Αντωνης είπε...

@Γρηγόρης: Γεια σου Γρηγόρη, ευχαριστώ για το λινκ στο κείμενο. Βρίσκω παρήγορο ότι αρκετά ιστολόγια στην Κύπρο κράτησαν σωστή στάση και αποστασιοποιήθηκαν άμεσα από το αναδυόμενο ΚΑΙ εδώ (αλλά πριν και στην Ελλάδα) αριστεροδεξιό μόρφωμα της "αγανάκτησης." Βοήθησε, εντός εισαγωγικών ότι τα πράγματα είναι παραδόξως αρκετά πιο ξεκάθαρα εδώ, όπου αυτό που βάλλεται ξεκάθαρα είναι το μοναδικό αριστερό κόμμα της χώρας.

Smirnoff είπε...

@Αντώνης

Δεν διαφωνώ μαζί σου, αυτή τη στιγμή μία τοποθέτηση ίσων αποστάσεων μεταφράζεται σε έμμεση υποστήριξη της δεξιάς και της ακροδεξιάς. όμως χρειάζεται προσοχή ώστε να μην υπάρξει ταύτιση με την κυβέρνηση και να μην της παραχωρηθεί η πρωτοβουλία των κινήσεων εν λευκώ. Γιατί τι θα γίνει όταν το ΑΚΕΛ αρχίζει να υποχωρεί ατάκτως στην πίεση για περικοπές προκειμένου να εξευμενιστούν οι αγορές και "αντιμετωπιστεί" η κρίση ή όταν αρχίσει να υποκλίνεται στον εθνικισμό προκειμένου να εξευμενίσει τους εθνικιστές; Αυτές είναι ιστορικά αποδεδειγμένες ενέργειες της σοσιαλδημοκρατίας όποτε δέχεται πίεση από τα δεξιά. Άρα και με κάθε επιφύλαξη καθώς δεν είμαι σε καμία περίπτωση ειδικός στα κυπριακά πολιτικά πράγματα,πιστεύω πως οι αριστεροί άνθρωποι και συλλογικότητες στο νησί πρέπει να διατηρήσουν την πολιτική και οργανωτική τους αυτονομία από την κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ, αναδεικνύοντας την υποχώρηση τους από την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, την ίδια στιγμή που το υπερασπίζονται από τις επιθέσεις της δεξιάς και ακροδεξιάς. Εύκολα λέγεται δύσκολα υλοποιείται βέβαια αλλά...