Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Όλο παλάμες, καθόλου δάχτυλα

Όλο παλάμες, καθόλου δάχτυλα
και μεις και η σχέση μας με τον καιρό.

Ουρλιάζουμε σαν κάτι μπαλόνια που χάνουν αέρα.
Βυθιζόμαστε σαν κάτι υπερωκεάνεια με ορχήστρες.

Η στάχτη γεννάει στάχτη.
Από τα πρόσωπα δραπέτευσε το πρόσωπο.
Η σκάλα στριφογυρίζει μάταια
τη ράχη της να φτάσει στο κατώφλι
μα πύλη δεν υπάρχει.

Και αν υπήρχε, δεν θα υπήρχε ρόπτρο
Και αν υπήρχε, δεν θα υπήρχε δωμάτιο.
Και αν υπήρχε, δεν θα υπήρχε απάντηση.

Από την έκπτωση της βασιλείας έμειναν μόνο τα κουρέλια,
ο αέρας, και η έρημος.

Λείπουν τα σκήπτρα, οι ενοχές, η μνήμη του αίματος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: