Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

Ο ΣΠΙΘΑ και η προπαρασκευή του ιδεολογήματος της άμεσης δημοκρατίας ΙΙ

Εγινε το πρωτο ψηφισμα της λαικης συνελευσης συνταγματος. Ημουν σ αυτους που φωναξαν αντι για πραγματικη δημοκρατια να μπει αμεση. Μπηκε. Ειμαι περηφανη. Ειμαι συγκινημενη. Δεν εχει ξαναγινει αυτο.
Σχόλιο στο ιστολόγιο Βυτίο


Γιώργος Καραμπελιάς : «Η εποχή της μεταπολίτευσης και των παλιών πολιτικών σχηματισμών έχουν λήξει αμετάκλητα»

Την πεποίθηση ότι έχει λήξει αμετάκλητα η εποχή της ελληνικής μεταπολίτευσης και οι παλιοί πολιτικοί σχηματισμοί και ότι πρέπει να περάσουμε σε μία νέα πολιτική περίοδο εξέφρασε ο κ. Γιώργος Καραμπελιάς, εκδότης του περιοδικού «Άρδην» και μέλος συμβουλευτικής επιτροπής Κίνησης Ανεξαρτήτων Πολιτών «Σπίθα».

«Μέσα στα επόμενα χρόνια θα υπάρξουν και εκλογικά σχήματα και πολιτικά σχήματα και σχήματα στα οποία δεν θα έχουν εκλογικό στόχο αλλά κατεξοχήν στόχο πολιτικό, δηλαδή να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό. Αν αυτό οδηγήσει σε νέα πολιτικά σχήματα εγώ είμαι βέβαιος ότι θα γίνει και αυτό. Εμείς θέλουμε να απευθυνθούμε σε όλους τους Έλληνες και όχι να κατοχυρωθούμε ιδεολογικά ή πολιτικά σε μία κατεύθυνση. Οι παλιές ιδεολογικές πεποιθήσεις έχουν εξαντληθεί. Τέλειωσε μια εποχή 35 χρόνων από την οποία δεν βγαίνει η δυνατότητα να δώσει κάτι ουσιαστικό.

Βάλαμε κάποια θέματα που πρέπει να εξασφαλίζει μια πολιτική κίνηση και τα οποία είναι : η διάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης, η διάσταση του πατριωτισμού και η διάσταση της άμεσης δημοκρατίας. Όπως καταλαβαίνετε πάρα πολλά κόμματα θεωρούν ότι βάζοντας αυτά τα σημεία που πιστεύουμε ότι σήμερα θα αναδειχθούν. Έρχεται ο Θεοδωράκης και η «Σπίθα» και λένε ότι χωρίς τον πατριωτισμό δεν μπορούν να υπάρχουν και τα υπόλοιπα. Αυτό ενοχλεί αρκετούς. Ελπίζουμε να πάρουν το μήνυμα και να προσαρμοστούν. Εμείς δεν ήρθαμε για να τους πάρουμε καμιά καρέκλα. Ο πατριωτισμός έχει πλέον εγκαταλειφθεί από όλους, τον οποίο προσπαθούν να δαιμονοποιήσουν λέγοντας ότι ισούται με τον εθνικισμό.
Δίνουμε ένα στίγμα ότι οι αντιστάσεις των ανθρώπων πρέπει να στηριχτούν και εμείς θα τις στηρίξουμε» σημείωσε στη «Φωνή» ο κ. Καραμπελιάς.
Πηγή: Φωνή της Ροδόπης, 10/4/2011

ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ( με αφορμή το κείμενο του Γ. Σαββόπουλου) 

- του Γιώργου Βήχα
Συναγωνιστή Γιάννη,

διάβασα το κείμενο σου περί άμεσης δημοκρατίας και θα ήθελα να εκφράσω τις σκέψεις μου τόσο στα σημεία που συμφωνώ, όσο και σε κείνα που διαφωνώ.

Κατ' αρχάς θεωρώ το κείμενο εξαιρετικό, γιατί φωτίζει ξεκάθαρα τις αιτίες που μας κρατούν ''αγκυλωμένους'' και δεν μας αφήνουν να κάνουμε το βήμα προς τα εμπρός.

Συμφωνώ πως μια κοινωνία για να λειτουργήσει θετικά πρέπει να στηρίζεται στην αρμονική συμβίωση ισορροπημένων ατόμων, να στηρίζεται δηλαδή σε άτομα με υψηλό αίσθημα ευθύνης τόσο απέναντι στην κοινωνία, όσο και απέναντι στον εαυτό τους. Και όπως πολύ σωστά γράφεις αυτό προυποθέτει σωστή παιδεία και υψηλό βιοτικό επίπεδο. Πνευματική ανάπτυξη!!

Συμφωνώ επίσης πως θα πρέπει να αρχίσουμε από την γειτονιά μας να εφαρμόζουμε την άμεση δημοκρατία, για να δημιουργηθούν πολλές μικρές εστίες αντίστασης που θα φουντώσουν την σπίθα σε ολόκληρη την Ελληνική κοινωνία.

Τέλος συμφωνώ πως δεν είμαστε ούτε ελεύθεροι, ούτε ανεξάρτητοι, αλλά ούτε καν πολίτες σύμφωνα με τα κριτήρια που πολύ σωστά θέτεις.

Και θα αρχίσω τις διαφωνίες μου από αυτό το τελευταίο. Μπορεί να μην είμαστε ελεύθεροι, ανεξάρτητοι και πολίτες, αλλά ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ελεύθεροι και ανεξάρτητοι! Μπορεί να είμαστε πολιορκημένοι, αλλά είμαστε ελεύθεροι πολιορκημένοι! Και γνωρίζουμε πολύ καλά πως όσες φορές οι πρόγονοί μας ανέτρεψαν καθεστώτα ή ξένους κατακτητές το έκαναν ως ελεύθεροι πολιορκημένοι!

Όλοι εμείς που ανταποκριθήκαμε στο παλλαικό κάλεσμα του Μίκη Θεοδωράκη, το κάναμε γιατί αισθανόμαστε ελεύθεροι και ανεξάρτητοι.

Και επειδή πραγματικά έχουμε χάσει την αληθινή ιδιότητα του πραγματικού πολίτη, μετατρέψαμε όλοι εμείς τους εαυτούς μας σε ΟΠΛΙΤΕΣ! ( ένας απλός αναγραμματισμός είναι άλλωστε μεταξύ των δύο λέξεων, πολίτης-οπλίτης). Δεν οπλίσαμε τα χέρια μας με όπλα, αλλά την ψυχή μας με όλες εκείνες τις αξίες που όλοι διαβάσαμε στην διακήρυξη της 1ης του Δεκέμβρη, αλλά και με ατσαλένια θέληση για αγώνα για την μεγάλη ανατροπή! Όπλο μας επίσης η ανυπακοή, ανυπακοή σε κάθε άθλιο σύστημα, σε κάθε τι που πρεσβεύει το σκοτάδι όχι μόνο μέσα στην κοινωνία αλλά και μέσα στην ίδια την κίνηση μας, ακόμη και μέσα στον ίδιο τον εαυτό μας! Ο αληθινός πολεμιστής, ο οπλίτης, δεν καταθέτει τα όπλα του ποτέ και πουθενά μέχρι να πετύχει τον σκοπό του. Δεν μπορούμε λοιπόν να ζητάμε από τους οπλίτες-σπιθιστές να καταθέσουν το όπλα που προανέφερα σαν μπαίνουν μέσα στην κίνηση! Το όπλο της ανυπακοής επομένως πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε και μέσα στην ίδια την κίνηση μας εάν κρίνουμε ότι χρειάζεται. Πρέπει να διεκδικήσουμε δικαιώματα μέσα στην κίνηση μας, γιατί αν δεν νιώσουμε ελεύθεροι μέσα στην ίδια μας την κίνηση πως θα διεκδικήσουμε την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ μέσα στην Ελληνική κοινωνία; Το μεγάλο ζητούμενο είναι ΤΙ ΚΡΙΤΡΙΑ θα χρησιμοποιήσουμε για να κρίνουμε πότε χρειάζεται η ανυπακοή. Εδώ κατά την γνώμη μου πρέπει όλοι να τοποθετηθούμε. Εδώ πρέπει να έχουμε έναν κοινό τόπο, κοινό βηματισμό για να είμαστε αποτελεσματικοί οπλίτες.

Η δική μου τοποθέτηση σε αυτό είναι, πως ανυπακοή χρειάζεται απέναντι σε πρόσωπα ή καταστάσεις χαρακτηρίζονται από προσωπικές φιλοδοξίες, τάσεις χειραγώγησης της κίνησης, από πράξεις που έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τις αρχές της διακήρυξης, σε οτιδήποτε προάγει το σκοτάδι και τις παθογένειες εκείνες που μας οδήγησαν στην κατάσταση που ζούμε σήμερα. Μια ανυπακοή όμως που θα χαρακτηρίζεται από την ΑΡΕΤΗ. Από όλες τις ιδιότητες της αρετής: την φρόνηση, την σωφροσύνη, την ανδρεία και την δικαιοσύνη. Μια στείρα από την αρετή ανυπακοή δεν οδηγεί πουθενά. Όπως εκείνη του Καζάκη. Σοβαρότατες καταγγελίες χωρίς ούτε ένα στοιχείο! Αυτό δεν είναι ανυπακοή, είναι λάσπη! Ανύπαρκτη η φρόνηση, ανύπαρκτη η ανδρεία ,ανύπαρκτη η σωφροσύνη, ανύπαρκτη και η δικαιοσύνη!

Σαν ελεύθεροι οπλίτες λοιπόν του φωτός πρέπει να έχουμε φωνή, γνώμη και να συναποφασίζουμε για την πορεία της κίνησης μας! Και δεν υπάρχουν μόνο οι δύο βασικές θεωρήσεις όπως λες. Δεν υπάρχει μόνο η εφαρμογή της άμεσης δημοκρατίας χωρίς τις βασικές προυποθέσεις από την μια και η επιστράτευση με κανόνες στρατιωτικής πειθαρχίας και ιεραρχίας από την άλλη.

Υπάρχει και η θεώρηση που βγαίνει από το πάντρεμα αυτών των δύο! Άμεση δημοκρατία αλλά και πειθαρχία στην αρχή της πλειοψηφίας, άμεση δημοκρατία αλλά και σεβασμός στα εκλεγμένα όργανα από την βάση. Όταν έναν ελεύθερο οπλίτη του Φωτός τον μετατρέψεις σε ένα πειθήνιο και χωρίς γνώμη στρατιωτάκι σε μια οποιαδήποτε επιβεβλημένη ιεραρχία τότε τον πόλεμο τον έχεις χάσει σίγουρα. Θα οικοδομήσεις και την ανάλογη κοινωνία.

Άλλωστε η επανάσταση ιδεών που γράφεις στο τέλος επιτυγχάνεται μόνο μέσα από την ζύμωση των ιδεών των ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΟΠΛΙΤΩΝ.

Τέλος γράφεις πως οι Αρχαίοι Αθηναίοι κατάφεραν τόσα πράγματα επειδή η κοινωνία τους ήταν αποτέλεσμα σύνθεσης ισχυρών και ανεξάρτητων μονάδων. Μη ξεχνάς πως αυτή η κοινωνία σκότωσε τον Σωκράτη, αυτή η κοινωνία δημιούργησε τον Πελοποννησιακό πόλεμο, αυτή την εμφύλια Εθνική καταστροφή. Αν αυτή η κοινωνία ήταν τόσο καλή ο Πλάτωνας δεν θα έγραφε την Πολιτεία, δεν θα αναζητούσε το ιδανικό σύστημα διακυβέρνησης!

Θα ήθελα να τελειώσω με κάτι που γράφεις και συμφωνώ απόλυτα: Σε αυτή την πορεία χωράνε όλοι όσοι αισθάνονται την ανάγκη εξέλιξης, ανάτασης, σύμπνοιας, συνεργασίας και ενότητας!

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Γιώργος Βήχας.

"Σπίθα"
Την Κυριακή βρέθηκα στην οδό Πειραιώς (Αθήνα): Στο κτίριο της Σχολής καλών τεχνών είχαν συγκεντρωθεί άνθρωποι από το νομό Αττικής που είχαν ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Μίκη Θεοδωράκη και είχαν φτιάξει κινήσεις πολιτών στη γειτονιά τους ή στην πόλη τους, με το – κάπως αστείο – όνομα “σπίθες”.

Είχα παρακολουθήσει ομιλία του Θεοδωράκη, αλλά ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχα σε “σπίθα”. Πήγα κρατώντας μικρό καλάθι και περιμένοντας να επιβεβαιώσω την υποψία μου ότι πρόκειται για απολιτικές κινήσεις ανθρώπων που δεν ξέρουν ακριβώς τι θέλουν ή – το χειρότερο – που αναλώνονται σε ρητορείες.

Μετά από κάποιες αντεγκλήσεις για διαδικαστικά, υπήρξαν πολλές τετράλεπτες τοποθετήσεις. Αρκετές από αυτές συνοδεύονταν από συγκεκριμένες οργανωτικές προτάσεις.

Η αρχική μου εντύπωση διαψεύστηκε. Οι περισσότεροι ομιλητές – ας πούμε ένα 80% – διακρίνονταν από σοβαρότητα, ρεαλιστικούς στόχους και έλλειψη ξύλινης γλώσσας. Σημειωτέον ότι κύριο οργανωτικό μέλημα όλων ήταν η εκλογή εκπροσώπων να γίνεται με κλήρωση και ότι η “άμεση δημοκρατία” ήταν βασικό αίτημα. Κάτι που δείχνει ότι όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούμε τη χρεοκοπία της λεγόμενης “αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας” – τουλάχιστον σε αυτήν την περίοδο όπου το ελλαδικό καθεστώς στερείται νομιμοποίησης.

Μετα από τη θετική εμπειρία αυτή, σκέπτομαι να συμμετάσχω σε ήδη υπάρχουσα “σπίθα” (οι πιο ενεργές στην Αττική φαίνεται να είναι της Καλλιθέας, των Μεγάρων, των βορείων προαστείων και του κέντρου Αθήνας) και σας συνιστώ να το δοκιμάσετε και εσείς. Η ελευθερία είναι θεραπευτική.
Πηγή: HerrK, 24/01/2011

Βλ. επίσης: Ανδρέας Νικολάου, "Περί λαθών στην ανάγνωση της Άμεσης Δημοκρατίας" Ζύμωση-Ζύμωμα Σπίθα

Δεν υπάρχουν σχόλια: