Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

Μολότωφ κοκτέιλ #7

Το δίλημμα σοσιαλδημοκρατία ή κομμουνισμός που καθόρισε τις τύχες της μεσοπολεμικής Γερμανίας, θύματος δυσβάσταχτων και ουσιαστικά καταχρηστικών πολεμικών αποζημιώσεων, επιστρέφει δειλά-δειλά, και με την σοσιαλδημοκρατία να είναι όχι απλώς ο κυρίαρχος όρος αλλά και ο μόνος με ευρύτερη ιστορική και κοινωνική νομιμοποίηση.

Στην περίοδο της δικής τους καταστροφικής κρίσης, οι Γερμανοί διάλεξαν σοσιαλδημοκρατία, δηλαδή --έτσι έμελλε να αποδειχθεί-- εθνικιστικό σωβινισμό και τελικά πόλεμο, όπως μας θυμίζουν τα γραπτά της Ρόζας Λούξεμπουργκ και φυσικά του Λένιν, των μεγάλων αναλυτών της σιδηράς διαλεκτικής που έδενε το μετριοπαθέστερο και σύμφωνα με όλα τα φαινόμενα λιγότερο βίαιο (σε σύγκριση με αυτό των μπολσεβίκων) όραμα της σοσιαλδημοκρατίας με τον σωβινισμό και τον μιλιταριστικό ιμπεριαλισμό. 

Όσο και αν άλλαξαν τα πράγματα από τότε, ο κομμουνιστής εξακολουθεί να έχει έναν τρόπο να ξεχωρίσει τους αμετανόητους --τόσο πιο επικίνδυνους όσο πιο μειλίχιους-- σοσιαλδημοκράτες γύρω του: αρχίζουν ο ένας μετά τον άλλο να οπισθοχωρούν δειλά-δειλά προς την προστατευτική σκιά της εθνικής σημαίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: