Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Μολότωφ κοκτέιλ #13b

-Γεια σας.
-Καλώς τον.
-Θα ήθελα ένα πολυεργαλείο Μπλακ εν Ντέκερ για οικιακή χρήση.
-Δυστυχώς, δεν έχουμε. Έχουμε ψάρια. Σκουμπριά, σαρδέλες, ζαργάνες, μπαρμπούνια...
-Μα τι να τα κάνω τα ψάρια; Μπλακ εν ντέκερ θέλω, για να συναρμολογήσω κάτι έπιπλα.
-Χταπόδια, τσιπούρες, γοφάρια, κουτσομούρες, γαρίδες, κολιούς, μαγιάτικα...
-Είσαι τρελός, άνθρωπέ μου; Απ' έξω γράφει "εργαλεία για οικιακή χρήση" το κατάστημα!
-Α, αυτό ήταν παλιά. Με την κρίση δεν πήγαινε καλά και το έκανα ψαράδικο.
-Καλή σου μέρα τότε, πάω κάπου που να πουλάνε τρυπάνια.
-Μπα; Δεν σου κάνουνε τα ψάρια δηλαδή; Τα σνομπάρεις; Τόσος κοσμάκης που έρχεται και παίρνει ψάρια είναι κατώτερος από σένα;
-Μα δεν έχει καμία σχέση αυτό. Εγώ χρειάζομαι κάτι άλλο.
-Μμμμ...ελιτισμοί.
-Ελιτισμοί ξε-ελιτισμοί, εγώ χρειάζομαι τρυπάνι και θα πάω να βρω τρυπάνι.
-Να πας. Έχουμε αποφασίσει όλοι μαζί οι ιδιοκτήτες καταστημάτων εργαλείων για οικιακή χρήση να τα μετατρέψουμε σε ψαράδικα. Όπου και να πας, ψάρια θα βρεις.
-Εντάξει, για να συναρμολογήσω μια εταζέρα τι θα πρότεινες;
-Θα κοίταζα κάτι σε λιθρίνι ή σε ξιφία φιλέτο.
-Βάλε από ένα κιλό. Μύδια φρέσκα έχεις;

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

kala e de ti paleveis katholou.eliwssa sta gelia.pragmatika mou ftiakses th mera apo to pouthena.Oxi ki asxima gia enan "elitisti" .
Filika
A.A.

de mporw akoma gelaw ....

Αντωνης είπε...

Τα υπόλοιπα σχόλια:

Disdaimona:

...μην τους βάζεις ιδέες...μπορεί να δούμε καμιά "δική μας σημαία" με κανα Μπλακ εν Ντέκερ απάνω αύριο...και την επανάσταση ως DIY πρότζεκτ!

Αντωνης είπε...

Omadeon:

Αυτό μου θύμισε ένα ανέκδοτο από την Αραβία. Ενας διψασμένος περιηγητής χαμένος στην έρημο έσκαγε από τη ζέστη και τη δίψα. Κάποια στιγμή έκπληκτος είδε έναν καμηλιέρη να πλησιάζει φορτωμένο κάτι περίεργες πραμάτειες.

- Φίλε καμηλιέρη, νερό έχεις? Διψώ... (ψέλλισε ο περιηγητής).

- Νερό δεν έχω, λυπάμαι. Εχω μόνο γραβάτες.

- ΤΙ??? Γραβάτες? ΤΙ να τις κάνω τις γραβάτες?... απάντησε απογοητευμένος ο περιηγητής.

Ο καμηλιέρης, κάνει ένα μορφασμό αδιαφορίας και φεύγει. Μετά από λίγο, εμφανίζεται και δεύτερος καμηλιέρης. Η ίδια ακριβώς φάση επαναλαμβάνεται. Ο περιηγητής ζητάει νερό και ο δεύτερος καμηλιέρης έχει μόνο γραβάτες...
Να μην τα πολυλογώ εμφανίστηκε και τρίτος και τέταρτος καμηλιέρης... με τα ίδια να επαλαμβάνονται.

Ξαφνικά, ο περιηγητής συναντάει έναν άλλο περιηγητή, σε άθλια κατάσταση. Σχεδόν ετοιμοθάνατο από τη δίψα, την κούραση κι από τη ζέστη.

Ανθρωπέ μου καλέ, λέει ο άλλος περιηγητής στον πρώτο... μήπως έχεις λίγο νεράκι? Πεθαίνω από τη δίψα.

- Οχι ρε φίλε, δεν έχω. Το μόνο που συνάντησα εδώ στην έρημο ήταν κάτι ηλίθιοι καμηλιέρηδες. Και το μόνο που είχαν κι αυτοί ήταν... γραβάτες.

Και ο άλλος περιηγητής απαντάει περίλυπος:
-Κατάλαβα. Την πάτησες σαν κι εμένα. Πιο κάτω έχει μια όαση με πολυτελές ξενοδοχείο.

- Δηλαδή? Δεν μπήκες να πιεις λίγο νερό?

- ΟΧΙ, την πάτησα όπως εσύ. ΔΙότι απαγορεύεται η είσοδος εκεί χωρίς γραβάτα...

χαχαχα

____
Υ.Γ. Πολιτικές προεκτάσεις? Μην αρνηθείς να πάρεις μπλακ αντ ντέκερ αν αρχικά 'ήθελες ψάρια. Μπορεί να επισκευάσεις με το μπλακ αντ ντέκερ το καλάμι... χαχαχα

Αντωνης είπε...

StonedSparrow:

Κατ' αρχήν ένα ευχαριστώ για την ενδιαφέρουσα δουλειά στο σύνολο των παραεμβάσεων, ανεξάρτητα από επιμέρους συμφωνίες ή διαφωνίες..

Προσπάθησα να περιγράψω κάτι σχετικά κοντά στο περιεχόμενο του κειμένου εδώ: http://episkiasis.wordpress.com/2011/06/21/sparro/
Νομίζω παρόλα αυτά ότι και η "εμμονή" με το μπλακ εν ντέκερ μπορεί να αποτελέσει την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος..

Αντωνης είπε...

Nasredin:

Ο Γραμματιζούμενος φτάνει στην όχθη του ποταμού και περιμένει τον βαρκάρη να τον περάσει απέναντι.
Όταν έρχεται η σειρά του να μπει στην βάρκα ρωτά τον βαρκάρη: Πόσα χρήματα θέλετε να με περάσετε απέναντι;
Ο Βαρκάρης αποκρίνεται: Εγώ, εσένα περάσει δέκα τάλιρα.
Με έκδηλη την αποστροφή του στον τρόπο που του μίλησε ο βαρκάρης, του δίνει τα χρήματα και μπαίνει στην βάρκα.
Το ποτάμι μεγάλο η ώρα αργοκυλά και ξεκινά να λέει στον Βαρκάρη: Από τον τρόπο που μου μιλήσατε, αγαπητέ, κατάλαβα ότι δεν έχετε πάει σχολείο. Μάλιστα θα τολμούσα να πω ότι δεν είχατε και ποτέ την παρόρμηση να μάθετε πώς να μιλάτε και πώς να εκφράζεστε. Ξέρετε αν θα είχατε την γνώση θα μπορούσατε να μεταφέρετε τις εμπειρίες σας ακόμα και αυτές τις πανέμορφες εικόνες που το επάγγελμά σας κοντά σε αυτόν τον ποταμό απλόχερα σας δίνει. Πιστεύω ότι όταν δεν μπορείτε να μιλήσετε σωστά ώστε να περιγράψετε αυτό το ήσυχο ποτάμι που ξεκινήσαμε το ταξίδι μας πως γίνεται τόσο ορμητικό εδώ στην μέση χάνεται την μισή ζωή σας έτσι…
Ο Βαρκάρης για μια στιγμή γυρνά και κοιτώντας τον ρωτάει: Κολύμπι εσύ ξέρεις;
Πριν προλάβει να απαντήσει ότι τα χρόνια των σπουδών δεν τον άφησαν να μάθει κάτι που δεν το χρειαζόταν τον έκοψε απότομα ο βαρκάρης:
Εσύ χάσεις όλη ζωή. Μπάρκα νερά μπάζει.

Αντωνης είπε...

RDAntonis:

Τον Λένιν τον λογίζετε "γραμματιζούμενο"; Ελπίζω όχι. Περάστε μια βόλτα απ' το πρώτο κεφάλαιο του Κράτος και Επανάσταση, έχει πολλά να σας πει, λιγότερο θυμόσοφα βέβαια.