Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

Λίγες γραμμές για την πέμπτη μέρα

Διαβάζω ότι οι συγκεντρωμένοι στο Σύνταγμα ξεπέρασαν τις 100.000, και ότι έγινε πρόταση να κηρυχθεί παράνομη η Χρυσή Αυγή. Διαβάζω, ταυτόχρονα, για νέο ξέσπασμα βίας κατά μεταναστών. Μέρες ρευστότητας. Στην γύρω απ' την κινητοποίηση φιλολογία εντοπίζει κανείς τα πάντα, από κυβερνο-αναρχισμό μέχρι ακροδεξιό εθνικισμό, με ενδιάμεσες στάσεις στον λαϊκιστικό πατριωτισμό, την περί πλήθους και αυτοδιάθεσης θεωρία, και φυσικά την επίκληση της αμεσοδημοκρατίας. Το μόνο που δεν βλέπει κανείς να εμπλέκεται στον γύρω από τις κινητοποιήσεις λόγο είναι μαρξισμός και πολιτική οικονομία: στις αιτίες για αυτή την απουσία μπλέκεται η προληπτική αποστροφή για τον κομμουνισμό --που καλλιεργείται εντέχνως και ασμένως από αρκετούς που προσεταιρίζονται την κινητοποίηση-- όσο και η μάλλον φυσιολογική απουσία διάθεσης για  διερευνήσεις των ορίων της επόμενης μέρας μέσα σε ένα ευρύτερο σύστημα που συνεχίζει να επικαθορίζεται από μια παγκόσμια οικονομία που παραπαίει. 

Σκέφτομαι πως σ' αυτή την συγκυρία η κυβέρνηση είναι εξαιρετικά ευάλωτη σε ανατροπή, τόσο λόγω της συγκριτικά πολύ χαμηλής της στήριξης στη βάση όσο και εξαιτίας του γεγονότος ότι από την σκοπιά της ΕΕ φαντάζει ήδη "καμένο χαρτί" που δεν μπορεί να επωμιστεί το πολιτικό βάρος των διαρθρωτικών αλλαγών. Τόσο "από πάνω" και "από κάτω", το ζητούμενο μοιάζει να είναι η συναίνεση. Αναζητούνται εναγωνίως οι βάσεις της: η ώρα της βιασύνης, του άγχους, της υστερίας -- ψυχικές πηγές δράσης από όπου προκύπτουν τα καλύτερα ή τα χειρότερα, και μερικές φορές τα καλύτερα και τα χειρότερα μαζί. Η κυβέρνηση δύσκολα θα θελήσει να παρέμβει δυναμικά, τόσο γιατί είναι πια πολιτικά εξαντλημένη και αδύναμη, όσο και γιατί πιθανή ανατροπή της δεν θα στενοχωρούσε ιδιαίτερα --εφόσον συμπλήρωνε κάποιες θεμελιώδεις προϋποθέσεις-- την ΕΕ. 

Μέσα στο χάος ατομικών βουλήσεων και τον ιδεολογικό ορυμαγδό που εξαπλώνεται, είναι τρομερά δύσκολο να κάνεις προβλέψεις, και ακόμα και βασικές εκτιμήσεις. Η οικονομική δεινότητα της κατάστασης στην Ελλάδα είναι πιθανό να σπρώξει τις συγκεντρώσεις σχετικά γρήγορα αρκετά πέρα από το όριο στο οποίο έφτασαν οι ισπανικές. Προς τα πού, αυτό παραμένει αυτή τη στιγμή άγνωστο σε όλους, τόσο στους παρατηρητές όσο και στους συμμετέχοντες. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: