Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Απορία ηλιθίου

Πραγματοποιήθηκαν λοιπόν οι ισπανικές περιφερειακές εκλογές, και όντως, το επαναστατικό --αν πιστέψουμε την ελληνική αρθρογραφία-- κίνημα της Πουέρτα ντελ Σολ τιμώρησε την σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση Θαπατέρο. Την τιμώρησε βοηθώντας να αναδειχθεί πρώτο κόμμα με μεγάλη διαφορά το Partido Popular, αλλιώς Λαϊκό Κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε από υπουργό της κυβέρνησης Φράνκο και είναι μέλος της "κεντροδημοκρατικής διεθνούς." Γύρω στα 36% για το Λαϊκό Κόμμα, λοιπόν, και 28% για τους σοσιαλδημοκράτες. Αυτή ήταν η εκλογική μετάφραση της "ισπανικής εξέγερσης."

Επειδή το ΚΚΕ έφαγε πάλι την γνωστή, τελετουργική κοροϊδία και κράξιμο για την νηφάλια αποτίμηση των ιδεολογικών ορίων του ισπανικού "επαναστατικού κινήματος", ερχόμενο σε αντίθεση με τον επαναστατικό ενθουσιασμό του μπαρουτοκαπνισμένου ...συντρόφου Πιτσιρίκου και των διαφόρων εμβριθών αναλυτών της επαναστατικής πρακτικής, θα μπορούσε μήπως κάποιος να μου εξηγήσει αν θα θεωρούσε επαναστατική μια ενθουσιώδη και μακρά κατάληψη της πλατείας Συντάγματος που θα οδηγούσε σε εκλογικό θρίαμβο τη ΝΔ με 45%; Ή αλλιώς, δικαιούται ή όχι το ΚΚΕ να ειρωνεύεται τους είρωνες;

Δεν υπάρχουν σχόλια: