Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Με τα μάτια της Έλλης

Ο βασικός λόγος που δεν βλέπω τηλεόραση δεν είναι ότι την υποτιμώ. Είναι ότι επειδή κάνω καιρό να δω, επειδή βασικά βαριέμαι, άμα δω έστω και πέντε λεπτά φλασάρω. Τρώω κόλλημα, πώς το λένε. Κάποια εντελώς φυσιολογική --λέω εγώ, υποθετικά-- τηλεοπτική πρακτική μου φαίνεται ανεξήγητη και ακατανόητη, και μετά πρήζω τούς φίλους μου κάνοντάς τους ηλίθιες ερωτήσεις με τις οποίες είτε γελάνε είτε βαριούνται.

Να, για παράδειγμα έτυχε να πετύχω δυο-τρεις φορές το δελτίο ειδήσεων με την Έλλη Στάη. Στο τι λέει δεν πολυδίνω σημασία· μετά από κανα πεντάλεπτο ζαλίζομαι, χάνω τη συνέχεια, αφαιρούμαι, πάω στην τουαλέτα, κλπ. Αλλά μού κάνει εντύπωση αυτό το μάτι της. Ακριβέστερα, τα μάτια της -- δύο έχει η κοπέλα. Τα οποία μάτια είναι αναμφισβήτητα ωραία. Αλλά αυτό με το οποίο κολλάω είναι το πώς κοιτάνε την κάμερα. Αυτό δεν μπορώ να προσδιορίσω. Τι βλέμμα είναι αυτό; Και κατ' αρχάς, από φυσικού της το έχει ή είναι πόζα; Διότι, δεν χωράει αμφιβολία, είναι βλέμμα ειρωνικό, με σαφή τάση προς το ανοιχτά περιπαιχτικό. Οπότε, αν το 'χει από φυσικού της γιατί την βάζουνε να λέει τις ειδήσεις; Δεν καταλαβαίνουνε ότι αυτό το βλέμμα πέφτει κάπως πολύ ας πούμε τέτοιες μέρες που ζούμε; Μπορεί να παρεξηγηθεί ο καθένας. Και καθώς απ' την τηλεόραση τους κοιτάζεις, τρόπον τινά, όλους και σε κοιτάζουν όλοι, μπορεί να παρεξηγηθούν και πολλοί. Και να τα πάρουν καμιά μέρα και να μπουκάρουνε με άγριες διαθέσεις στο μέγαρο της Εθνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης ας πούμε. Δε λέει.

Από την άλλη, αν είναι πόζα, ποιος είναι ο αποδέκτης; Και άρα, ποιο είναι και το νόημα του βλέμματος; Είναι ας πούμε η κυβέρνηση ο αποδέκτης; Λέει ας πούμε το βλέμμα "ακούστε ρε τι παπαριές θα πει τώρα το παιδί με το κακοφορμισμένο Οιδιπόδειο ή αυτός ο χλέμπουρας, η σιγανοπαπαδιά της τάξης ο Παπακωνσταντίνου, που ούτε αυτοί δεν τα πιστεύουν, οι ξεφτίλες"; Τότε πώς κι έχει τη θέση που έχει στην ΕΡΤ; Και γιατί το βλέμμα μένει το ίδιο όταν μιλάει για την αντιπολίτευση ή για τα άλλα κόμματα; Λέει ας πούμε εν συνεχεία κάτι σε στυλ "μμμμ... καλά, μιλάει κι ο αποστάτης της φακής ο Σαμαράς τώρα, σώπα καημένε, σιγά τον πολιτικό άνδρα" ή "πω πω, πώς είναι αυτή η Παπαρήγα, σαν τον Μπόμπο τραβεστί;" 

Ή μήπως είναι ο τηλεθεατής; Εν τοιαύτη περιπτώσει, λέει ας πούμε το βλέμμα "άκου ρε ζώο σήμερα πάλι τι πακέτο έχεις να φας και θα το φας και θα πεις κι ένα τραγούδι, κοροϊδάρα μπασκλασαρία, βλαχαδερό που βλέπεις και τι βι, όρνιο"; Κάτι τέτοιο;  Εν οποία περιπτώσει, καλά ρε παιδί μου, και δεν φοβούνται οι αθεόφοβοι στο κρατικό κανάλι, να κοροϊδεύουν τον κοσμάκη εις πολλαπλούν, να του το δείχνουν και με το βλέμμα; 

Μήπως όμως είναι το επάγγελμα ο αποδέκτης; Μήπως το βλέμμα λέει "εγώ που με βλέπετε έχω ένα μετα-βλέμμα γιατί είμαι βασικά μετα-δημοσιογράφος, δηλαδή μεταδίδω τα πάντα με μια ειρωνική αποστασιοποίηση επειδή κατά βάθος δεν πιστεύω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι ελεύθερη;" 

Ή μήπως αποδέκτης είναι το κανάλι, και έτσι το βλέμμα λέει "άντε πάλι με το κωλοκάναλο και τις κωλοειδήσεις του, που οι μόνες διαφημίσεις εδώ είναι από τον συνεταιρισμό μελισσοκόμων Άνω Αιγιαλείας, και να χω καταντήσει εδώ ποια, εγώ, που πέρασα απ' τα καλύτερα, που με παρακαλάγανε γονατιστοί όλοι οι καναλάρχες. Σιγά που δεν θα ξινίσω τη μούρη μου και σιγά τα λεφτά που παίρνω δηλαδή;"

Μήπως είναι όλα τα παραπάνω; Μήπως κανένα; Ποιον στον διάτανο ειρωνεύεται αυτή η κοπέλα κάθε βράδι και δεν της έχει περάσει ακόμα; Τέτοιο γινάτι; Τι λένε ρε παιδί μου τα μάτια της Έλλης; Θα σκάσω. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: