Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

Ο αφορισμός της ημέρας

Μπαίνοντας σε ένα ταξί στη Θεσσαλονίκη ένα βράδι, ενημερώθηκα απ' τον οδηγό ότι το κέντρο ήταν κλειστό λόγω πορείας των οπαδών τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας. Σε λίγο, το ταξί παρέλαβε και άλλη πελάτισσα και ο οδηγός την ενημέρωσε για το ίδιο πράγμα. "Τι είναι αυτά;" είπε η κυρία. "Αν είναι να διαδηλώσεις, να διαδηλώσεις για κάτι που να αξίζει τον κόπο, όχι για τα ποδοσφαιρικά!" Τόσο εγώ όσο και ο οδηγός συμφωνήσαμε ασμένως. Και η συζήτηση πήγαινε εξαιρετικά προς τον πλάγιο και κεκαλυμμένο στόχο της, έλεγα μέσα μου, μέχρι που ο οδηγός γύρισε και είπε: "Ε, ακριβώς! Ένας Παπαδόπουλος χρειάζεται, να σου πω εγώ αν θα κλείνουν τον δρόμο του κόσμου." Την στιγμή εκείνη δεν συνειδητοποίησα απλώς ότι ο οδηγός δεν το πήγαινε εκεί που το πηγαίναμε "εμείς", αλλά ότι πιθανότατα ούτε η κυρία το πήγαινε απαραίτητα εκεί που το πήγαινα εγώ. 

Μας αρέσει να ονομάζουμε "παρεξήγηση" αυτό που μας οδηγεί να συγκρουόμαστε χωρίς λόγο, ποτέ όμως αυτό που μας επιτρέπει να θεωρούμε ότι μπορούμε να συνυπάρχουμε ενώ έχουμε κάθε λόγο να οδηγηθούμε σε άμεση σύγκρουση.

Δεν υπάρχουν σχόλια: