Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Μολότωφ κοκτέιλ #2

Μου άρεσαν αυτές οι πλατείες. Χωρίς τον επαγγελµατισµό, την εχθρότητα και τη μοχθηρότητα των διαδηλώσεων που ξέραμε έως τώρα. Χωρίς επαγγελματίες συνδικαλιστές κι αριστερούς κομματάρχες. Χωρίς ντουντούκες και πλακάτ.
Γιάννης Πρετεντέρης

Αυτή δεν είναι η συμπεριφορά του ηδονιστικού Τελευταίου Ανθρώπου; Τα πάντα επιτρέπονται, μπορείς να τα απολαύσεις όλα, ΑΛΛΑ πρέπει να στερηθούν από την ουσία η οποία τα καθιστά επικίνδυνα. Αυτή επίσης είναι η επανάσταση του Τελευταίου Ανθρώπου: "η επανάσταση χωρίς επανάσταση."
Slavoj Zizek

Τα πάντα επιτρέπονται, ένα μόνο απαγορεύεται: η ουσία όλων όσων επιτρέπονται, αυτή που τα καθιστά επικίνδυνα. Δεν είναι η συνθήκη που συνάπτει ο Τελευταίος Άνθρωπος με τον εαυτό του αυτή την οποία συνάπτει και ο Θεός με τους Πρώτους Ανθρώπους; "Kαὶ ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Ἀδὰμ λέγων· ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ και αὐτὸν γῇ, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γιγνώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε."

Χθες, στο Σύνταγμα, η εντολή επί της εξαίρεσης αυτού που δίνει νόημα στην απόλαυση αυτού που προσφέρεται (ο Benjamin μιλά για βιβλική ειρωνεία στην περίπτωση των Πρωτόπλαστων), η συμφωνία που συνδέει τον Πρώτο με τον Τελευταίο Άνθρωπο, επέστρεψε: Όχι σφυροδρέπανα. Αυτή είναι μια διαδήλωση στην οποία χωρούν όλοι, στην οποία επιτρέπονται όλες οι ιδεολογίες και όλες οι απόψεις, εκτός από μία, αυτήν που καθιστά τις διαδηλώσεις επικίνδυνες, δηλαδή αυτή που τις κάνει διαδηλώσεις και όχι φάρσες. Ιδού, σας παρουσιάζουμε την επανάσταση χωρίς επανάσταση.

Το όνομα του Θεού στην εποχή του Τελευταίου Ανθρώπου είναι Γιάννης Πρετεντέρης. Και εμείς είμαστε οι Τελευταίοι Άνθρωποι. Όχι γιατί τελείωσε η ιστορία, όμως, αλλά γιατί τελειώσαμε εμείς πρώτοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: