Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Μολότωφ κοκτέιλ #1

Αν έπρεπε να περιγράψει κανείς την κατάσταση στην σημερινή αριστερά θα εξυπηρετούσε τον σκοπό του να φανταστεί τον Στάλιν με multiple personality disorder να στέκεται μπροστά σε ένα χωλ με καθρέφτες, χωρίς να γνωρίζει ότι πάσχει από Αλτζχάιμερ:

"Είσαι προδότης!" θα φώναζε στον εαυτό του.
"Όχι, εσύ είσαι προδότης και ρεβιζιονιστής!" θα του απαντούσε ο ίδιος.
"Είστε και οι δυο προδότες, ζιζάνια διχόνοιας και προαγωγοί παρεκκλίσεων!" θα λεγε με μια τρίτη φωνή ο ίδιος.
"Όποιος μιλάει για προδοσία είναι προδότης, πράκτορας των ιμπεριαλιστών και εχθρός του λαού!" θα απαντούσε μια τέταρτη περσόνα.

Κάθε περσόνα θα ετοιμαζόταν να εκτελέσει την άλλη, αλλά κάπου εκεί θα παρενέβαινε σωτήρια η Αλτζχάιμερ από την οποία θα έπασχαν --φευ, αναπόφευκτα-- όλες μαζί από κοινού, και ο Στάλιν θα ξέχναγε ποια ήταν η διαφωνία, και μετά ότι υπήρξε ποτέ τέτοια, και μετά ότι είναι ο Στάλιν,  και θα την έπεφτε χαμογελαστός και αθώος κάθε πρόθεσης, καλής ή κακής, για έναν γλυκό υπνάκο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: