Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Ο αφορισμός της ημέρας

Η ιδέα ότι αν συνεχίσουμε να τρέχουμε στην ευθεία θα καταφέρουμε κάποια στιγμή να πλησιάσουμε περισσότερο το φεγγάρι ανήκει στα παιδιά και αντανακλά μια ελλειπή κατανόηση του ζητήματος της απόστασης. Η ενήλικη σκέψη συνίσταται όχι στην απάρνηση της επιθυμίας αλλά στην εκ νέου αντίληψη των βασικών παραμέτρων που εμπλέκονται στην πραγματοποίησή της. Η γερασμένη σκέψη, από την άλλη πλευρά, είναι αυτή για την οποία το ταξίδι έχει ήδη γίνει εφικτό αλλά τα αποτελέσματά του είναι εξ ολοκλήρου απογοητευτικά: το φεγγάρι δεν είναι ούτε εύφορο ούτε κατοικήσιμο. Δεν είναι ένα μέρος όπου μπορεί να ζήσει με τρόπο φυσικό η ανθρωπότητα, και ως εκ τούτου οι κόποι, οι θυσίες και οι ελπίδες δεκαετιών φαίνονται πια πράγματα μάταια. Τέλος, η ώριμη σκέψη είναι αυτή για την οποία τόσο το γεγονός ότι είναι εφικτό, με την κατάλληλη προετοιμασία, να πας στο φεγγάρι, όσο και το γεγονός ότι αυτό οδηγεί τελικά στην απογοήτευση, είναι σημαντικές διαστάσεις του ζητήματος αλλά δεν το εξαντλούν: το φεγγάρι παραμένει σημαντικό για το γεγονός ότι συνεχίζει να μας θυμίζει πως αυτός ο πλανήτης στον οποίο κατοικούμε δεν είναι ούτε η αρχή ούτε το κέντρο του σύμπαντος και πως κάθε βλέμμα μακριά από αυτόν είναι αρκετό για να μας κάνει να αισθανόμαστε το ρίγος μιας ακατανίκητης αίσθησης ανεστιότητας και μιας ανεξήγητης νοσταλγίας για ό,τι δεν γνωρίσαμε ποτέ.

Αν τη λέξη "φεγγάρι" την αντικαθιστούσε κάποιος με τη λέξη "κομμουνισμός", τότε θα αναδυόταν μια αρκετά μεστή αλληγορία για την ιστορική και φιλοσοφική διάσταση του προβλήματος που θέτει η δεύτερη λέξη από τις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα ως σήμερα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: