Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

Συνοπτική οικονομική ιστορία των τελευταίων σαράντα ετών

Ο Α παράγει κουρτινόξυλα. Τα πουλάει τέσσερα ευρώ το ένα. Του κοστίζουν δύο. Πουλάει χίλια κομμάτια. Το κέρδος του είναι δύο χιλιάδες ευρώ. Ο Β ανταγωνίζεται τον Α μετακινώντας την παραγωγή στην Τουρκία. Τα κουρτινόξυλα του κοστίζουν ένα ευρώ και ογδόντα και τα πουλάει τρία και ογδόντα. Με τις φτηνότερες τιμές του βγάζει σταδιακά τον Α από την παραγωγή. Επειδή εν τω μεταξύ η αγορά κουρτινόξυλων έχει κορεστεί σε ένα βαθμό, πουλάει οκτακόσια κομμάτια και το κέρδος του είναι χίλια εξακόσια ευρώ. Ο Γ ανταγωνίζεται τον Β χωρίς να παράγει τίποτε. Εισάγει τα κουρτινόξυλα από την Κίνα. Του κοστίζουν ένα ευρώ. Τα πουλάει τρία. Αλλά επειδή έχει ήδη κλείσει ο Α και ο Β δεν πάει καλά και έχουν απολύσει όλους ή κάποιους από τους εργαζομένους τους, και επειδή το ίδιο έχουν κάνει οι αντίστοιχοι Α και Β σε άλλους τομείς της παραγωγής όπου άλλοι Γ έχουν κάνει την αντίστοιχη κίνηση, Ο Γ πουλάει μόνο πεντακόσια κομμάτια και έχει κέρδος χίλια ευρώ. Εάν η σειρά συνεχιζόταν επ’ άπειρο, νικητής στον ανταγωνισμό θα αναδεικνυόταν εκείνος του οποίου το κέρδος θα έτεινε στο μηδέν. Αλλά δεν συνεχίζεται επ’ άπειρο, γιατί στον καπιταλισμό δεν υπάρχει κανένας λόγος να ασχολείσαι με την παραγωγή πραγμάτων όταν έχεις μηδενικό περιθώριο κέρδους. Ας ονομάσουμε λοιπόν τον τελευταίο της σειράς Δ. Καθώς λοιπόν όλη σειρά των Α, Β, Γ οδηγείται στον μαρασμό, το εργοστάσιο στην Κίνα, που αναζητά να επενδύσει τα δικά του κέρδη, τα βάζει σε τράπεζες που με τη σειρά τους δανειοδοτούν το κράτος στο οποίο δούλευαν οι Α, Β, και Γ. Το κράτος χρησιμοποιεί τα χρήματα αυτά για να κλείσει δημοσιονομικές τρύπες χωρίς να αυξήσει κατακόρυφα την φορολογία των Α, Β, Γ, και Δ. Μετά από ένα σημείο, το κράτος αυτό υπερχρεώνεται και αρχίζει να κόβει απ’ το ταμείο ανεργίας των Α, Β, Γ και να αυξάνει δραματικά τη φορολογία του Δ. Έτσι, ο Δ, που στο μεταξύ έχει ξανοιχτεί πολύ με δάνεια για υποδομές, απολύει τους μισούς του υπαλλήλους και υπολειτουργεί, αν δεν κλείσει. Έτσι κι αλλιώς σ’ αυτό το σημείο κανείς δεν αγοράζει σπίτια, οπότε δεν πολυχρειάζονται τα κουρτινόξυλα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: