Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Εντολές 2, 3, 9

3. Οὐ λήψει τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐπὶ ματαίῳ.
9. Οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ.

Για έναν άθεο, οι εντολές 3 και 9 αφορούν κατά βάση παραβιάσεις της γλωσσικής ηθικής: την επί ματαίω χρήση της γλώσσας, την χρήση της ως διακόσμηση, σόφισμα, δεκανίκι ματαιοδοξίας, την καταστρατήγηση της βαρύτητας των λέξων· και τη διαστροφή της, την χρήση της ως όργανο διαβολής, ψεύδους ή διαστρέβλωσης.

Οι παρατεταμένες και εξακολουθητικές παραβιάσεις αυτών των εντολών σε συλλογικό επίπεδο δημιουργούν μια γλώσσα που λειτουργεί η ίδια σαν απαγόρευση και σαν εμπόδιο. Εμπόδιο για την σκέψη, απαγόρευση προς την αλήθεια.

Τα ελληνικά των μεταναστών, αυτά που ακούστηκαν στα σπίτια των Ελλήνων --όσο ακούστηκαν-- από τις τηλεοράσεις, είναι σπαστά ελληνικά, όπως σπαστός είναι ο μηχανισμός μιας πτυσσόμενης ομπρέλας ή ενός πτυσσόμενου ποδηλάτου. Είναι μια γλώσσα λειτουργική, μια γλώσσα όπου η γραμματική αποδιάρθρωση διατηρεί την ικανότητα να υπηρετεί έναν χρήσιμο σκοπό: την ελευθέρωση των λέξεων από το rigor mortis στο οποίο τις καταδικάζει η  φλυαρία και η κομπορρημοσύνη, η ματαιοδοξία, η επίδειξη πνεύματος, η κενοδοξία και η κενολογία.

Τα ελληνικά, από την άλλη, των δημοσιογράφων-εισαγγελέων, των υπουργών, των πολιτικών ανακοινώσεων των κομμάτων και των έντυπων γκουρού της "κοινής γνώμης" είναι σπασμένα. Οι χόνδροι μεταξύ των λέξεων έχουν πετρώσει. Οι προτάσεις κάνουν κοιλιά απ' την καλοζωία. Το δέρμα της λέξης είναι χιλιοζαρωμένο από το λίπος. Το στομάχι της είναι γεμάτο αέρια. Αυτά τα ελληνικά κείτονται στο έδαφος σαν τις κατακερματισμένες κολώνες μαυσωλείων. 

Πάνω τους χοροπηδά ατάραχη μια γλώσσα που πατά σε ελατήρια αποπειρώμενη άλματα εις ύψος, μια γλώσσα αρκετά εύπλαστη ώστε να απορροφά τους κραδασμούς υπάρξεων συνάμα ξεριζωμένων και προσανατολισμένων στη γη. Είναι μια γλώσσα που σέβεται την τρίτη και την ένατη εντολή γιατί σέβεται επίσης την δεύτερη, αυτή της ευσεβούς προς την αλήθεια εικονοκλασίας, της ανάγκης να πληγωθεί με λάμα και οξέα η επιφάνεια της γλωσσικής εικόνας του κόσμου ακριβώς ώστε να μαρτυρήσει αληθώς για το τι σημαίνει ύπαρξη μέσα στον κόσμο: Οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον, οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς.

Δεν υπάρχουν σχόλια: