Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Αφορισμοί της ημέρας Ι, ΙΙ, ΙΙΙ

Είμαστε Εβραίοι που θα ήθελαν να ήταν Άραβες. Αυτό που μάς σταματά είναι η υποψία ότι αυτό που περισσότερο θα ήθελαν οι Άραβες θα ήταν να γίνουν Εβραίοι. Τη στιγμή που το συνειδητοποιούμε αυτό αισθανόμαστε δυο φορές Εβραίοι, δυστυχώς, και το μόνο που μας απομένει είναι να θέλουμε να είμαστε Άραβες με μεγαλύτερη λύσσα και απελπισία από πριν.




Αφορισμός λέγεται η μαύρη τρύπα στην οποία έχει μεταμορφωθεί ένα δοκίμιο που κατέρρευσε εκ των ένδον πριν μπορέσει να γραφτεί.




"Ο αφορισμός δεν συμπίπτει ποτέ με την αλήθεια. Είναι είτε μισή αλήθεια είτε μιάμιση αλήθειες.”
Καρλ Κράους

Μισή αλήθεια, μισή αλήθεια παραπάνω: είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο, η αλήθεια του αφορισμού, αυτή την οποία μπορεί ο αφορισμός να συλλάβει, βρίσκεται στο μισό, τη μη ολότητα. Η γεωγραφία του είναι αυτή ενός κομματιού γης που ξεκολλήθηκε μέσα από κάποια βίαιη τεκτονική κίνηση στην τάξη του λόγου: παραπέμπει στη χαμένη ολότητα μόνο μέσα απ’ τις γεωλογικές πληγές με τις οποίες μαρτυρά για τον ξεριζωμό του από κάτι ευρύτερο. Αλλά την ίδια ώρα, δεν μπορεί παρά να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ένα νησί από λέξεις, αυτάρκες και κλειστό. Και έτσι, την ίδια στιγμή που μαρτυρά την νοσταλγία της ολότητας, του Ενός, αμφισβητεί επίσης την ολότητα ως ψεύδος, ως την οφθαλματάτη που μας κάνει να βλέπουμε το κλάσμα ως μονάδα.

Είπα μισή αλήθεια ή μιάμιση;

Δεν υπάρχουν σχόλια: