Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Κανόνες συμπεριφοράς στον πολιτικό εχθρό-Ένα σύντομο εγχειρίδιο

1. Σεβόμαστε τον πολιτικό μας εχθρό, άπαξ και τον ταυτοποιήσουμε ως πολιτικό εχθρό. Τι σημαίνει στην πράξη αυτός ο σεβασμός; Σημαίνει ότι κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να αποτρέψουμε την προσπάθεια αυτού του εχθρού να διαμηνύσει ότι το διακύβευμα στην σύγκρουσή μας είναι άλλο από την πολιτική εχθρότητα, την πολιτική ασυμβατότητα θέσεων μέσα σε μια διαδικασία όπου ο καθένας μας μάχεται για ηγεμονία. Πρακτικά, αυτό σημαίνει: δεν απαντάμε στις προσωπικές προκλήσεις του εχθρού, χτυπάμε μόνο τις πολιτικές ιδέες των οποίων είναι φορέας. 
2. Είμαστε ολιγαρκείς σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της "νίκης": νίκη, κατ' αρχάς, είναι η ανάδυση της διαφοράς μας σε πολιτικό επίπεδο. Η εμμονή στην ρητορική συντριβή του εχθρού είναι ατελέσφορη: αν είναι αντικειμενικά ισχυρότερος από εμάς, μάς οδηγεί στην εξάντληση επί ματαίω. Αν είναι αντικειμενικά πιο αδύνατος, του προσδίδει μεγαλύτερη δύναμη και αξία από όση έχει. Πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε ότι η τελική νίκη μας δεν μπορεί να αποτελεί στενά προσωπικό έργο, αλλά εξαρτάται από πολύ ευρύτερες διαδικασίες. Η πρόωρη και προσωποπαγής θριαμβολογία είναι σημάδι πολιτικής ανωριμότητας που συγχωρείται μόνο σε μικροαστικές συνειδήσεις.
3. Η ανάδυση της πολιτικής διαφοράς είναι νίκη στον βαθμό που εξαναγκάζει ένα αδιαφοροποίητο ως τότε πολιτικό πεδίο να ανασχηματιστεί στη βάση της διαφοράς. Κάποιοι θα ακολουθήσουν την μία κατεύθυνση, και άλλοι την άλλη. Αυτό πρέπει να γίνεται αποδεκτό χωρίς συναισθήματα θριάμβου ή απελπισίας: τα πράγματα ακολουθούν τον φυσικό τους δρόμο όταν υπάρχουν αντικειμενικές πιέσεις, και ο δρόμος αυτός είναι η διαίρεση.
4. Η επιμονή μας στην ανάδειξη της διαφοράς πρέπει να βρίσκεται σε συνάρτηση με την στάση του πολιτικού εχθρού: όταν ο πολιτικός εχθρός κινείται στην κατεύθυνση απόκρυψης, καταστολής ή μεταμφίεσης της διαφοράς, στόχος μας είναι η διαφορά να αποκαλύπτεται με το όνομά της. Όταν, αντίθετα, ο πολιτικός εχθρός χάνει τον αυτοέλεγχό του και γενικεύει ο ίδιος την διαφορά σε μη πολιτικά επίπεδα, δεν χρειάζεται εκ μέρους μας καμία απόπειρα συγκράτησής του. Με τον αμυντικογενή πολιτικό εχθρό είμαστε όσο επιθετικοί χρειάζεται· με τον επιθετικό πολιτικό εχθρό δεν μας απασχολεί η συντήρηση της επιθετικότητας, μιας και δουλεύει ο ίδιος για μας. 
5. Συντηρούμε οι ίδιοι την πολιτική αξιοπρέπεια του εχθρού ακόμα και όταν αυτός ο ίδιος την υποβαθμίζει προσφεύγοντας σε μη πολιτικά μέσα. Μ' αυτόν τον τρόπο τον εγκλωβίζουμε αποτελεσματικότερα στην πολιτική του θέση, χωρίς να του δίνουμε διόδους διαφυγής  από αυτή ή συσκότισής της.
6. Πολλοί πολιτικοί εχθροί θα είναι ανάξιοι ενασχόλησης σε προσωπικό επίπεδο· αυτό δεν σημαίνει ότι οι πολιτικές τους θέσεις δεν είναι οι ίδιες άξιες ενασχόλησης. Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι να χτυπάς θέσεις χωρίς να ασχολείσαι με προσωπικότητες που δεν σε ενδιαφέρουν ως αντίπαλα δέη.
7. Επιδιώκουμε την διαίρεση από τον πολιτικό εχθρό στο σωστό χρονικό σημείο, όταν εκδηλωθούν αντικειμενικές συνθήκες που να υπογραμμίζουν την ανάγκη της σύγκρουσης. Η αποφυγή της σύγκρουσης σε τέτοια χρονικά σημεία ισχυροποιεί την θέση του πολιτικού εχθρού. Η πρόωρη σύγκρουση είναι άχρηστη και η καθυστερημένη μάταιη, γιατί η ζημιά σε ό,τι αφορά τις προπτικές συσπείρωσης ενός ιδεολογικού πεδίου στο οποίο αφήσαμε να παρεισφρύσει ο πολιτικός εχθρός θα έχει ήδη γίνει. 
8. Ως πολιτικό εχθρό ορίζουμε πάντοτε αυτόν για τον οποίο θεωρούμε ότι ο συμβιβασμός μαζί του θα αδυνατίσει την θέση μας και τις προοπτικές της να επικρατήσει περισσότερο από ό,τι η ρήξη και η σύγκρουση. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: