Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Μπέρδεμα

«Πείτε ότι είχαμε πόλεμο με την Τουρκία. Δεν θα πουλούσαμε κάτι; Έτσι και τώρα έχουμε πόλεμο. Να βάλουμε λοιπόν ένα όριο, ότι δεν πωλείται η Ακρόπολη και ο Λευκός Πύργος και μετά να δούμε τι μπορούμε να πουλήσουμε».

Έχω μπερδευτεί. Τα βάζω με τη φιλοσοφία. Μου φταίνε τα διαβάσματα. Καλά μου τα λεγαν ότι με το διάβασμα τα χάνει ο άνθρωπος. Διότι κύριε, αν δεν ήμουν πολύ μπερδεμένος θα το καταλάβαινα το πιο πάνω. Δεν θα καθόμουνα σαν χάνος να λέω "ε, συγνώμη, ο πόλεμος [ένας είναι ο πόλεμος, με την Τουρκία λέμε] γίνεται είτε για να προστατευθεί το κρατικό έδαφος είτε για να επεκταθεί. Πρώτη φορά ακούω πόλεμο που για να διεξαχθεί πρέπει πρώτα να πουληθεί κρατικό έδαφος." Ε, άλλο ο πόλεμος ας πούμε ο πολιτικός και άλλο ο  πόλεμος ο πωλητικός. Δεν έχεις ακούσει που λένε "πόλεμος τιμών στο σουπερμάρκετ, τρέξτε να προλάβετε να επωφεληθείτε;" Είναι άλλος πόλεμος τούτος.

Μετά λέω ότι φταίει ο μαρξισμός. Ο μαρξισμός σε κάνει να μην καταλαβαίνεις τον πατριωτισμό, πώς εκφράζεται και τι περιεχόμενο έχει. Διότι ο πατριωτισμός, κατά πώς φαίνεται, έχει να κάνει με το να προτείνεις την πώληση της εθνικής περιουσίας της πατρίδας σου για τον ανώτερο στόχο της προστασίας της εθνικής περιουσίας της πατρίδας σου. Είναι σαν κοάν ας πούμε ο πατριωτισμός: ο ήχος του ενός χεριού, ο δρόμος είναι ότι δεν υπάρχει δρόμος, τέτοια πράματα, που πρέπει να τα σκεφτεί πολύ ώρα ο εγκέφαλός σου για να απελευθερωθεί (απ' τον εγκέφαλό σου).

Μετά λέω ότι φταίει που δεν είμαι ΠΑΟΚτσής. Γιατί αλλιώς θα καταλάβαινα γιατί δεν πρέπει με τίποτε να πουληθεί ο Πύργος ο Λευκός αλλά ας πούμε για τους Δελφούς μπορεί και να είναι συζητήσιμο το πράμα. Διότι άμα νικάει ο ΠΑΟΚ, πού θα πηγαίνει ο Σαλονικιός να πανηγυρίσει; Θα παίρνει το λεωφορείο να κατεβαίνει νότια, να πληρώνει διόδια, να πέσει σε τίποτε Αθηναίους και να πρέπει να τους σπάσει κανα αμάξι, για (σ.τ.μ: ή) να τον περάσει κανας κουλτουριάρης για ηθοποιό σε θεατρικό και να του ζητάει αυτόγραφα; Δεν λέει.

Μετά λέω ότι φταίει που δεν είμαι της εκκλησίας, για αυτό δεν καταλαβαίνω γιατί επιτρέπεται μεν η πώληση δημόσιας γης αλλά όχι εκκλησιαστικής, παρά το γεγονός ότι άμα είσαι θρήσκος άνθρωπος κάνεις κάτι αγοραπωλησίες δημόσιας γης μούρλια, να γλύφουν τα δάχτυλά τους όλοι οι άγιοι και οι προφήτες.

Στο τέλος λέω ότι φταίει που δεν παρακολουθώ Λιακόπουλο στην τηλεόραση. Διότι αν παρακολουθούσα, θα κατανοούσα ότι το βασικό δεν είναι να μην πουληθεί καμιά Επίδαυρος, καμιά Ολυμπία και τέτοια. Το βασικό είναι να μην πουληθεί ο Σείριος. Σείριουσλι δηλαδή, φαντάζεστε τι ζοχάδα θα προκαλούσε αυτό στους Ελ; Ελ Πάσο θα γινόμασταν. Όπως όμως έχουν τα πράγματα προφανώς, οι Ελ δεν έχουν πρόβλημα με την πώληση δημόσιας γης, εκτός Ακροπόλεως που είναι μυστικό ραντάρ υψηλής τεχνολογίας και τους ορμηνεύει πού να προσγειωθούνε όταν έρθουν να πάρουν τον Καρατζαφέρη και τον Λιακόπουλο να συμπληρώσουν τετράδα στην πόκα (δύο είναι οι Ελ, ο ΚαραμπΕΛιάς και ο ΔρακουμΕΛ, οίτινες ζουν αιώνια και καλύπτουν πλήρως το  φάσμα του πατριωτικού καημού στην Ελ- λάδα).

Οπότε, κρατάμε τον Λευκό τον Πύργο για τους ΠΑΟΚτσήδες, την Ακρόπολη για τους Ελ (για όταν προσγειώνονται), τον Σείριο τον έχουμε καβάτζα ούτως ή άλλως, και μένουμε και πατριώτες (το χάσαμε το κορμί πατριώτη που λέμε ως χαμένα κορμιά). Το μόνο πρόβλημα είναι οι μετανάστες, γιατί οι αγοραστές τα ακίνητα τα θέλουν σκέτα, χωρίς σκουροειδή κινητά επάνω, οπότε πρέπει να τα εκκενώσουμε πριν τα πουλήσουμε και αυτοί όλο πάνε και κατουράνε επάνω και χαλάνε και την αισθητική και πέφτουν οι τιμές των πωλητηρίων.

Και εδώ έρχεται ο άλλος πατριωτισμός για να συνδράμει τον πρώτο: ο πρώτος πουλάει για την πατρίδα, ο δεύτερος σουλουπώνει το προϊόν.

Νομίζω το ξεμπέρδεψα τώρα το πράμα, να καταλάβει κι ο κόσμος την σωστή προσέγγιση σε τούτα τα ζητήματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: