Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2011

Ενότητα στη φαυλότητα, ή για τους μετανάστες και τα γεγονότα της Νομικής (τρίτο μέρος)

Όσοι ενέπλεξαν τους μετανάστες στην υπόθεση του πολιτικού ασύλου, ας αναλογιστούν και ας αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Η δήλωση, στις 27/1/2011, ανήκει στον Φώτη Κουβέλη, πρόεδρο της "Δημοκρατικής Αριστεράς". Επαναλαμβάνει την βασική θέση περί υποκίνησης των μεταναστών από αόρατους και ακατανόμαστους κύκλους, οι οποίοι καλούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους ενώπιον άγνωστων και αγνώστου είδους συνεπειών. "Τις ευθύνες τους" για ποιο πράγμα; Τον πιθανό ξυλοδαρμό των μεταναστών; Τη σύλληψή τους; Την καταστροφή πανεπιστημιακού κτιρίου δια της βίαιης πρακτικής της απεργίας πείνας; Ο κ. Κουβέλης δεν διευκρίνισε τι ακριβώς εννοούσε. Την ίδια μέρα, στις 27/1/2011, πρόσθεσε πάντως τα ακόλουθα:
Ο νόμος είναι σαφής. Όταν στο εσωτερικό του πανεπιστημιακού χώρου, εκεί δηλαδή που λειτουργεί ο θεσμός του ασύλου, συντελούνται παράνομες πράξεις, τότε η εισαγγελική αρχή μπορεί να καλέσει τη διωκτική αρχή για να αποβληθούν ή και να συλληφθούν όλοι εκείνοι οι οποίοι διαπράττουν αδικήματα και μάλιστα αυτόφωρα.
Δεδομένων των συμφραζομένων, ο κ. Κουβέλης δεν μπορεί παρά να εννοεί ότι η ίδια η παρουσία των μεταναστών στο κτίριο της Νομικής αποτελεί "παράνομη πράξη" (παρά την πρόσκλησή τους από τον Σύλλογο Φοιτητών, περιλαμβανομένων των εκπροσώπων ΔΑΠ και ΠΑΣΠ), καθώς και ότι η πράξη αυτή επισύρει την εισαγγελική παρέμβαση και την αποβολή ή σύλληψη όσων παραβιάζουν τις αρχές λειτουργίας του ασύλου, δηλαδή, εν προκειμένω, των μεταναστών. Και έτσι, ο κ. Κουβέλης έφτασε την συνομωσιολογική θεώρηση των γεγονότων και την απαξία της πολιτικής ικανότητας των μεταναστών που υιοθέτησε μέρος του ΣΥΝ και όλο το ΚΚΕ στο λογικό της άκρο, δηλαδή στην ενεργητική υποστήριξη της καταστολής τους και την ενεργητική στήριξη στη διωκτική στάση του κράτους απέναντί τους.

Δύο μέρες πριν, στις 25/1/2011, η επίσημη ιστοσελίδα της Δημοκρατικής Αριστεράς έπαιρνε την ακόλουθη θέση:
Η εγκατάσταση των μεταναστών στο κτίριο της Νομικής Σχολής είναι μια εντελώς αδιέξοδη και ανώφελη ενέργεια, η οποία το μόνο που καταφέρνει είναι να εγείρει συντηρητικά ανακλαστικά και να επαναφέρει με αρνητικό τρόπο το θέμα του ασύλου.
Το πανεπιστημιακό άσυλο από θεσμός που εγγυάται την ανάπτυξη της γνώσης και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, μετατρέπεται σε χώρο υποτιθέμενης προστασίας οποιασδήποτε κοινωνικής ή πολιτικής ομάδας επιθυμεί να διαμαρτυρηθεί ή να διεκδικήσει κάποιο αίτημα.
Βλέπουμε εδώ, σαν σε μικρογραφία, το ιδεολογικό κύκλωμα που στήθηκε έντεχνα από σύμπασα σχεδόν την κοινοβουλευτική αριστερά: η φαινομενικά "αθώα" κριτική της στρατηγικής ("αδιέξοδη και ανώφελη ενέργεια") καταλήγει, δυο μέρες μετά, στην ρητή καταδίκη του αξιόποινου της ίδιας της παρουσίας μεταναστών στην Νομική ("παράνομες πράξεις") και την επίκληση της αναγκαιότητας καταστολής της ("η εισαγγελική αρχή μπορεί να καλέσει τη διωκτική αρχή"). Από την άλλη, η προστασία του ασύλου, για την οποία έριξε μαύρο δάκρυ επίσης σχεδόν σύμπασα η κοινοβουλευτική αριστερά, παρουσιάζεται εδώ ρητά ως κάτι το οποίο απειλείται όχι από το κράτος αλλά από τους ίδιους τους μετανάστες ("μετατρέπεται σε χώρο υποτιθέμενης προστασίας οποιασδήποτε κοινωνικής ή πολιτικής ομάδας επιθυμεί να διαμαρτυρηθεί ή να διεκδικήσει κάποιο αίτημα").

Είναι λοιπόν ή δεν είναι η στάση της Δημοκρατικής Αριστεράς το ανομολόγητο, αδήλωτο περιεχόμενο, η λογική συνέπεια, με άλλα λόγια, της στάσης επίσης του ΚΚΕ και τμήματος του ΣΥΝ; Υπάρχει ή δεν υπάρχει μια απαρέγκλιτη νοητή γραμμή που ενώνει τοις οιμωγές περί διακινδύνευσης του ασύλου, την συνομωσιολογική θεώρηση της μετακίνησής τους στην Νομική, τις ψευδολενινιστικές επικλήσεις "τακτικού λάθους" (λάθος χρόνος --έχουμε άλλες προτεραιότητες τώρα-- λάθος τόπος -- όχι στο πανεπιστήμιο, προς Θεού!), και την σιωπηλή (τμήμα ΣΥΝ/ΚΚΕ) ή ρητή (ΔΗΜΑΡΙ) σύμπραξη με την κρατική καταστολή του αγώνα των 300; Πρόκειται ή δεν πρόκειται για την ενοποίηση της αριστεράς υπό την αιγίδα της απόλυτής της υποτέλειας σε ένα δόγμα νομιμότητας κατά βάση διωκτικό για όσους δεν είναι έλληνες πολίτες; 

Η θλιβερή εικόνα δεν περιορίστηκε βέβαια στα επίσημα κομματικά όργανα της Δημοκρατικής Αριστεράς (τι ειρωνεία, αυτός ο τόσο διάτρητος επιθετικός προσδιορισμός "δημοκρατικής"!) Επεκτάθηκε και στην "περιρρέουσα", μέσω ας πούμε του κειμένου του Σταύρου Θεοδωράκη (δημοσιογράφου γνωστού για την συνέντευξη της ακτιβίστριας μετανάστριας (!) Κωνσταντίνας Κουνέβα στο protagon. Το κείμενο επιβεβαιώνει το ορθό της θέσης της Σίσσυς Μπαρά περί ρόλου του "φαντάσματος του Δεκέμβρη" στην υποδοχή, εκ μέρους και της κοινοβουλευτικής αριστεράς, των γεγονότων στην Νομική:
Να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Οι μετανάστες δεν ήρθαν μόνοι τους στον Πειραιά και δεν κατέλαβαν μόνοι τους την Νομική. Κυριακή – Δευτέρα – Τρίτη ήμουν στην Κρήτη και πληροφορήθηκα από «πρώτο χέρι», ποιοι ευθύνονται για την κατάληψη της Νομικής. Οι μετανάστες δεν είχαν καμία συμμετοχή στην απόφαση απλώς δέχτηκαν αυτό που τους υπέδειξαν «οι αθηναίοι». Το λέω αυτό γιατί πολύ φοβούμαι ότι θα επαναληφθεί ότι συνέβη και τον Δεκέμβριο του 2008 (έμφαση δική μου).
Τι είναι αυτό που συνέβη τον "Δεκέμβριο του 2008" και που ο κ. Θεοδωράκης φοβάται ότι θα επαναληφθεί εξαιτίας της παρουσίας των μεταναστών στην Νομική; Μα, η "θυματοποίησή" τους, φυσικά, όχι από το κράτος, βέβαια, αλλά από τους "μπαχαλάκηδες" των Β.Π που, αφού τα σπάσουν, θα τα φορτώσουν στους δύσμοιρους sans papiers:
Τα καψίματα στην Αθήνα τα πλήρωσαν οι … ξένοι καθότι «τα δικά μας παιδιά» ήταν ως συνήθως αθώα και παρασυρμένα.
Κάτι οι «καλοί δικηγόροι» κάτι οι «καλές οικογένειες», στα κρατητήρια έμειναν μόνο οι μετανάστες που πιάστηκαν να κλέβουν πλαστικά ρολόγια από τις σπασμένες βιτρίνες. Το ίδιο φοβάμαι ότι θα γίνει και στη Νομική. Όλοι θα την κάνουν γυριστή και θα μείνουν μόνοι τους οι μετανάστες να απολογούνται για την καταστρατήγηση του ασύλου κλπ κλπ. 
Το να είσαι με τους μετανάστες στον "δίκαιο αγώνα τους" (άλλος ένας κενός νοήματος βερμπαλισμός της αριστεράς της υποκρισίας και της διπροσωπίας) σημαίνει να εναντιώνεσαι στην παρουσία τους ("κατάληψη") στην Νομική, για να τους...προστατέψεις από τους δήθεν προστάτες τους. Παντού ένας χωρίς έλεγχο πατερναλισμός, μια απόλυτη περιφρόνηση στην ιδέα ότι η απεργία πείνας είναι μια ενσυνείδητη πολιτική ενέργεια, ένας διαγκωνισμός για τον ρόλο του "πραγματικού προστάτη" (μάλλον με την έννοια που έχει ο όρος στον περί πορνείας λόγο) αυτών που "δεν μπορούν να εκπροσωπήσουν τον εαυτό τους, πρέπει να εκπροσωπηθούν" (Μαρξ, 18η Μπρυμαίρ).

Και στην Δημοκρατική Αριστερά, η ιδέα μιας "ώριμης", "νηφάλιας" αντιμετώπισης του θέματος που θα "προστάτευε" τους μετανάστες αλλά που κατέληξε άμεσα σε επίκληση της εισαγγελικής και διωκτικής καταστολής τους, είχε αποδειδεγμένα ιδιαίτερο charm. Κλείνουμε με Αριστερή Στρουθοκάμηλο, ιστολόγιο που προσαρτάται στον χώρο και που εμπνεύστηκε στην προσέγγισή του από τον πιο πάνω μνημονευθέντα Σταύρο Θεοδωράκη:
Είδα προχθές στους Πρωταγωνιστές, την εκπομπή του Στ. Θεοδωράκη για τους μετανάστες που εισρέουν καθημερινά από τα σύνορα του Έβρου. [...]
Προφανώς οι άνθρωποι αυτοί δεν θα ερχόντουσαν αν ήξεραν ότι η Ελλάδα είναι σε οικονομική κρίση [...] Αν ήξεραν ότι θα πέσουν σε μια χειρότερη παγίδα από αυτήν που έφυγαν -την Ομόνοια, τον Άγιο Παντελεήμονα, την Γερανίου, στα χέρια των μαφιών, του λαθρεμπορίου και των ναρκωτικών. [...]
Τώρα βέβαια έπεσαν στα χέρια και των πολιτικών μαφιών. Σιγά μην νοιάστηκαν οι αριστεριστές για το μέλλον αυτών των ανθρώπων. Κι αυτοί να εκμεταλλευτούν το δράμα τους θέλουν για να αποκομίσουν κάποια πολιτικά οφέλη
[...]
Γινόμαστε συνεργάτες των δουλεμπόρων και συνυπεύθυνοι για την δυστυχία αυτών των ανθρώπων όσο δεν λέμε την αλήθεια. Η χώρα μπορεί να φιλοξενήσει κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες μεταναστών - εκατομμύρια δεν σηκώνει.
[...]
Ναι, να τους περιθάλψουμε εφόσον ήρθαν, να τους στεγάσουμε προσωρινά, να τους ενημερώσουμε ότι ούτε δουλειά υπάρχει ούτε δίοδος για Ευρώπη ακόμα κι αν τους δώσουμε νομιμοποιητικά έγγραφα και να τους επιστρέψουμε πίσω. [...] 
Ας απαντήσει σε όλα αυτά η Αριστερά κι ας μην γιγαντώνει την ακροδεξιά με την αφωνία της. Οι ανακοινώσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς και του ΚΚΕ είναι στην σωστή κατεύθυνση, ελπίζω και οι επόμενες ενέργειές τους. Οι αριστεριστές πιάνονται από παντού για να λύσουν το υπαρξιακό τους πρόβλημα αλλά δημιουργούν περισσότερα προβλήματα και πόνο από όσα υποτίθεται ότι παλεύουν να λύσουν. Να ζητήσω υπευθυνότητα; Από ποιους; Από αυτούς που ζητούσαν ένα χρόνο τώρα πτώχευση μια ώρα αρχύτερα;
Να γνωστοποιήσω κατ' αρχάς στον συγγραφέα των πιο πάνω, μιας και ίσως τον ενδιαφέρει, ότι ανάμεσα σε αυτούς τους "αριστεριστές" που "ζητούσαν ένα χρόνο τώρα πτώχευση μια ώρα αρχύτερα" ήταν ο καθηγητής Γιάννης Βαρουφάκης, ο οποίος υπέγραψε την δήλωση των 35 πανεπιστημιακών που διαμαρτυρόταν για την "κατάχρηση της Νομικής από παντός [;] είδους ομάδες" (το timing της υποτίθεται "γενικής εφαρμοσιμότητας" ανακοίνωσης δεν κρίνεται τυχαίο). Κατά δεύτερον, να παρατηρήσω ότι το κείμενο, που έχει τίτλο "Μετανάστες: ατελείωτο δράμα-- και τώρα, πολιτική εκμετάλλευση", έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως δείγμα αυτού που θα ονομάζαμε "επιτελεστική αντίφαση", δηλαδή ως κείμενο που κάνει ακριβώς αυτό το οποίο κατηγορεί στους άλλους. Με απλά λόγια, ο συγγραφέας του διαμαρτύρεται για την "πολιτική εκμετάλλευση" ενός "ανθρώπινου δράματος" την στιγμή που ο ίδιος ξεκάθαρα εκμεταλλεύεται το "ανθρώπινο δράμα" για να διεξάγει πολιτική επίθεση κατά των "αριστεριστών", όπως τους αποκαλεί. Τρίτον, έχει πάρα πολύ μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον η αποκαλυπτική και ορθή του παρατήρηση για σύμπλευση ΔΗΜΑΡΙ και ΚΚΕ (υπογραμμισμένο σημείο): χαίρομαι που υπάρχει από κάποιους η ειλικρίνεια, έστω για τους λάθος λόγους, να πουν τα σύκα-σύκα σε ό,τι αφορά το νέο πεδίο δόξης που άνοιξαν οι τελευταίες ημέρες. Τέλος, να πω ότι θα διαφωνήσω κάθετα με μια άλλη από τις προτάσεις του κειμένου: η "Αριστερά" δεν "γιγαντώνει την ακροδεξιά με την αφωνία της". Την γιγαντώνει ανοίγοντας το στόμα της και επαναλαμβάνοντας ακροδεξιές θέσεις με "αριστερό" (βλ. "ανθρωπιστικό", βλ. Μάρθα Βούρτση) περιτύλιγμα. 

Δόξα τω Θεώ, υπάρχει ακόμα η εξωκοινοβουλευτική αριστερά, όμως, ε; Χμμμ... όχι ακριβώς, ή τουλάχιστον όχι χωρίς εξαιρέσεις. Για αυτό όμως στο επόμενο, τέταρτο μέρος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: