Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Ενότητα στη φαυλότητα, ή για τους μετανάστες και τα γεγονότα της Νομικής (δεύτερο μέρος)

Στο πρώτο μέρος αυτής της καταγραφής ενός προαναγγελθέντος θανάτου --του θανάτου κάθε ουσιαστικής ελπίδας για την ύπαρξη κοινωνικά μετασχηματιστικής πρόθεσης ή έστω ικανότητας δημιουργίας αμυντικών αναχωμάτων στα κόμματα και τα επίσημα και ανεπίσημα όργανα της κοινοβουλευτικής αριστεράς-- επικεντρώθηκαμε στην περίπτωση των τραγελαφικών επαμφοτερισμών και αμφιταλαντεύσεων της ηγεσίας του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και στη στάση διαδικτυακών φωνών που συνδέονται με αυτή. Η προτεραιότητα αυτή δόθηκε κυρίως για λόγους στρατηγικής, επειδή ήταν εμφανές ότι υπήρχαν εν προκειμένω εσωτερικές εντάσεις και ασυμφωνίες που υπόσχονταν κάποιες δυνατότητες επαναψηλάφησης της κομματικής στάσης εκ των ένδον, κάτι που επιβεβαιώθηκε κατόπιν σε ένα βαθμό: ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μόνος κοινοβουλευτικός σχηματισμός της αριστεράς, από όσο γνωρίζουμε, που έχει διαμαρτυρηθεί για την εισαγγελική κλήση κατά των υπεύθυνων του Δικτύου Αλληλεγγύης και άρα έχει επιδείξει ένα μίνιμουμ έστω αντανακλαστικών ως προς την εξέλιξη της υπόθεσης [1]. Εδώ, στο δεύτερο μέρος, θα μιλήσουμε  για τα λιγότερο αμφιλεγόμενα δεδομένα που αφορούν την στάση του ΚΚΕ.

Έχει ήδη δοθεί, στην αναδημοσίευση σχετικού με το θέμα κειμένου από το  ιστολόγιο Βαθύ Κόκκινο, σύνδεσμος στη σχετική ανακοίνωση του γραφείου τύπου του κόμματος, με ημερομηνία 25/1/2011. Ας την παραθέσουμε ολόκληρη εδώ:
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου για την παρουσία των μεταναστών στη Νομική Σχολή 25/1/2011

Αυτοί που οδήγησαν τους μετανάστες στο υπό ανακαίνιση παλιό κτήριο της Νομικής, με αυτή την ενέργεια δεν υπηρετούν τα δίκαια αιτήματα των μεταναστών - προσφύγων, αλλά τους εκθέτουν περισσότερο στη συκοφάντηση και στις απειλές αντιδραστικών κομμάτων και μηχανισμών, στην κρατική καταστολή και στους εκβιασμούς των κυκλωμάτων που τους εκμεταλλεύονται.

Ταυτόχρονα προσφέρουν υπηρεσίες στις δυνάμεις που επιθυμούν και επεξεργάζονται την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Συμβάλλουν στον παραπέρα εκφυλισμό των φοιτητικών συλλόγων εφόσον καλύπτουν τις επιλογές και τις ενέργειές τους με δήθεν συλλογικές διεργασίες και αποφάσεις.

Η απόφαση της πρυτανείας, να παύσει τη λειτουργία όλων των τμημάτων της Νομικής, δεν συμβάλλει στην επίλυση του προβλήματος, στοχοποιεί τα θύματα που είναι οι μετανάστες, ειδικά με το να εγκαλεί την κυβέρνηση μόνο για το θέμα περιφρούρησης του κτηρίου.

Οι μετανάστες - πρόσφυγες που βρίσκονται στο κτήριο της Νομικής και συνολικά στην Ελλάδα κάτω από άθλιες συνθήκες είναι σε τραγικό αδιέξοδο. Είναι θύματα στυγνής εκμετάλλευσης και όμηροι ενός απάνθρωπου νομικού καθεστώτος που έχουν διαμορφώσει η ΕΕ και οι κυβερνήσεις. Οι περισσότεροι είναι άνεργοι ή εργάτες γης, μαύρης εργασίας που δεν μπορούν να ανανεώσουν την άδεια παραμονής τους. Άλλοι, θύματα πολέμου και διώξεων δικαιούνται άσυλο και ταξιδιωτικά έγγραφα για τις χώρες που επιθυμούν.

Η κυβέρνηση έχει την ευθύνη και πρέπει να δώσει λύση αρχίζοντας από την εξασφάλιση ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης και επίλυσης των δίκαιων αιτημάτων τους.

Το ΚΚΕ καλεί τις φοιτήτριες και τους φοιτητές με συλλογικές διαδικασίες να διεκδικήσουν την άμεση επίλυση του προβλήματος, να απορρίψουν την κατάσταση εκφυλισμού των συλλόγων τους, να προστατεύσουν το πανεπιστημιακό άσυλο από την υπονόμευση και την κατάργηση του.

Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να παραπλανηθούν από τα κηρύγματα μίσους των δυνάμεων που συγκαλύπτουν τις αιτίες της μετανάστευσης, τις ευθύνες και τις επιδιώξεις της ΕΕ. Αυτοί, εκτός άλλων, εξυπηρετούν τα μεγάλα συμφέροντα όσων τους εκμεταλλεύονται και επιθυμούν να είναι όμηροι σε καθεστώς παρανομίας και διώξεων.
Τι παρατηρούμε στο πιο πάνω κείμενο;

Αρχικά, την πλήρη συμφωνία του με κείμενα που ήδη παρατέθηκαν στο πρώτο μέρος σε ό,τι αφορά την "υποκινούμενη" φύση της χρήσης του κτιρίου της Νομικής: "Αυτοί που οδήγησαν τους μετανάστες στο υπό ανακαίνιση παλιό κτήριο της Νομικής, με αυτή την ενέργεια δεν υπηρετούν τα δίκαια αιτήματα των μεταναστών - προσφύγων, αλλά τους εκθέτουν περισσότερο στη συκοφάντηση και στις απειλές αντιδραστικών κομμάτων και μηχανισμών, στην κρατική καταστολή και στους εκβιασμούς των κυκλωμάτων που τους εκμεταλλεύονται."

To KKE προβάρει για μια ακόμη φορά την γνωστή γραμμή της προβοκάτσιας, διαχωρίζοντας "τα δίκαια αιτήματα" των μεταναστών από την ενέργειά τους, και αποδίδοντας την ενέργεια σε ακατανόμαστους κύκλους που "τους εκθέτουν περισσότερο στην συκοφάντηση και στις απειλές αντιδραστικών κομμάτων και μηχανισμών." Προφανώς, το ΚΚΕ θεωρεί εαυτόν πραγματικό σύμμαχο των μεταναστών, σε αντιπαραβολή με τέτοιους κύκλους. Και ως πραγματικός σύμμαχος, επιχειρηματολογεί ότι οι μετανάστες, που οδηγήθηκαν προφανώς εν αγνοία τους σε απεργία πείνας στη Νομική, θα πρέπει να "προστατευθούν" από όσους τους συκοφαντούν. Πώς; Η απάντηση θα μπορούσε να κριθεί μόνο βάσει των συγκεκριμένων δράσεων που ανέλαβε το ΚΚΕ για μια τέτοια προστασία. Πέραν της ανακοίνωσης αυτής όμως, είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς οποιαδήποτε τέτοια δράση.

Έχοντας ξεμπερδέψει με το όλο ζήτημα από την πρώτη ουσιαστικά παράγραφο, η ανακοίνωση στρέφεται κατόπιν στα θέματα αυτά που φαίνεται να την απασχολούν εξίσου αν όχι αρκετά περισσότερο: α) τον κίνδυνο "κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου" (δεν πρόκειται, προφανώς, για κίνδυνο που αφορά τους μετανάστες τους ίδιους --εφόσον αυτοί απλώς "υποκινήθηκαν" να μπουν σε ξένα χωράφια-- αλλά τις "εγχώριες" κομματικές νεολαίες και οργανώσεις) και β) "τον παραπέρα εκφυλισμό των φοιτητικών συλλόγων."

Λύσεις βέβαια δεν προτείνονται, εκτός αν με τη λέξη εννοούμε  τη γενικόλογη απαίτηση για "άμεση επίλυση του προβλήματος"--με το ίδιο το αναφερόμενο της λέξης "πρόβλημα" να είναι μάλλον ασαφές, μιας και το "πρόβλημα" της πρώτης παραγράφου είναι η "υποκίνηση" που δεν εξυπηρετεί "τα δίκαια αιτήματα των μεταναστών" αλλά κάτι άλλο και ακατανόμαστο, ενώ στην τέταρτη το "πρόβλημα" είναι η "στυγνή εκμετάλλευση" και η "ομηρία" σε ένα απάνθρωπο νομικό καθεστώς. Πρόβλημα, εν ολίγοις, είναι τόσο η ίδια η χρήση της νομικής όσο και η κατάσταση των μεταναστών, και λύση κάτι που δεν κατονομάζεται αλλά που μοιάζει να έχει τη πολλάκις δοκιμασθείσα  (και τουλάχιστον λενινιστική, αν όχι μαοϊκή) προτροπή προς το κυβερνόν κόμμα να επιληφθεί δεόντως ("η κυβέρνηση έχει την ευθύνη και πρέπει να δώσει λύση", πρότεινε το ΚΚΕ, και από ότι φαίνεται η προτροπή εισακούστηκε, αλλά από...την εισαγγελία).

Στην δική της ανακοίνωση, η ΚΝΕ θεωρεί εαυτόν ηθικά νομιμοποιημένο να εξαπολύσει επίθεση κατά του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ("ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ. δίνουν μαχητική στήριξη σε αυτούς τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Η στάση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι βούτυρο στο ψωμί αυτών των σχεδιασμών"), αν και πουθενά δεν προκύπτει πώς διαφοροποιείται η στάση της από την στάση όσων παραθέσαμε στην προηγούμενη ενότητα. Στην πραγματικότητα, η αναφορά της ΚΝΕ σε "καλοστημένο σχέδιο που στήθηκε στη Νομική από εχθρούς και δήθεν φίλους των μεταναστών και είχε ως αποτέλεσμα την καλλιέργεια συντηρητικών και ρατσιστικών αντανακλαστικών και την υπονόμευση του πανεπιστημιακού ασύλου" αναπαράγει όλα τα συστατικά της στάσης που είδαμε ήδη να διαχέεται από ιστολόγια όπως το feleki, το roides ή το antifono, τα οποία ουδεμία άλλη ιδεολογική σχέση έχουν με την οπτική της ΚΝΕ ή του ΚΚΕ: το συνομωσιολογικό σενάριο περί υποκίνησης, την επικέντρωση στην ενδεχόμενη απώλεια του ασύλου και όχι στους άμεσους κινδύνους για τους 300, την βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται για αγώνα άξιο υποστήριξης αλλά για παγίδα στην οποία δεν πρέπει να πέσει η αριστερά.

Never the twain shall meet, έγραφε ο Rudyard Kipling: ποτέ δεν θα συναντηθούν οι δυο. Κι όμως, σε ό,τι αφορά την υπόθεση της χρήσης της νομικής από 300 μετανάστες-απεργούς πείνας συναντήθηκαν όχι μόνο το ΚΚΕ και η νεολαία του με τα δεξιότερα τμήματα του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με την ευρύτερη πολιτική ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ. Κοινά σημεία αναφοράς ΚΚΕ-δεξιάς πτέρυγας ΣΥΝ;

α) συνομωσιολογική άρνηση της πολιτικής ικανότητας των ίδιων των μεταναστών.
β) προβολή της ενέργειάς τους ως "απειλής" για τη βιωσιμότητα του ασύλου (το οποίο η δεξιά καταδίκασε ως έμπρακτα διάτρητο και η "αριστερά" θεώρησε δέον να υπερασπιστεί σε βάρος του αγώνα των μεταναστών).
γ) αδιαφορία σε ό,τι αφορά τα κοινά και κεφαλαιώδους σημασίας διακυβεύματα του αγώνα μεταναστών και εργατών από την σκοπιά του υποτιθέμενου "βασικού" αγώνα της "αριστεράς" κατά της κυβερνητικής πολιτικής. Ο αγώνας των μεταναστών υποβιβάστηκε σε παραπλανητική "παρένθεση" που αδυνάτιζε τον σοβαρότερο "αγώνα" (τον ποιον;) που δίνουν τα κόμματα της κοινοβουλευτικής αριστεράς για...ανατροπή του παγκόσμιου καπιταλισμού ή για την έγκριση της κάλπης και των δημοσκοπήσεων, όποιο απ' τα δύο τέλος πάντων έρχεται πρώτο.
δ) τραγελαφικοί επαμφοτερισμοί και αμφιταλαντεύσεις. Aν ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ εκτέθηκε, παρά την διαφαινόμενη αρχική του τοποθέτηση, από τις δηλώσεις Τσίπρα περί "νίκης των μεταναστών" που εκφράστηκε με την απομάκρυνσή τους απ' την νομική, το ίδιο συνέβη με το ΚΚΕ, τουλάχιστον αν θεωρήσουμε έγκυρα τα όσα καταγράφει το άρθρο της εφημερίδας "Κόντρα": "Και τι δεν έλεγαν τα δημοσιεύματα [του Ριζοσπάστη] στις εσωτερικές σελίδες. Για «παιχνίδια εκμετάλλευσης από διάφορες πλευρές», για «τυχοδιωκτικό παιχνίδι που αξιοποιεί τους μετανάστες για να ενταθεί η κρατική καταστολή», για θέμα ασύλου που άνοιξε και πάλι «στο οποίο συνεισέφεραν και αυτοί που οδήγησαν τους μετανάστες στο υπό ανακαίνιση κτίριο της Νομικής», για αλληλέγγυους που «συμβάλλουν αντικειμενικά σε τυχοδιωκτικά παιχνίδια σε βάρος των μεταναστών και του ασύλου» κ.λπ. κ.λπ. Το φοιτητικό μαγαζί του Περισσού υποστήριζε ότι «ευθύνη έχουν οι δυνάμεις ΣΥΝ - ΣΥΡΙΖΑ - ΕΑΑΚ, που εκθέτουν ανεύθυνα τους μετανάστες, σε άθλιες συνθήκες, στην κρατική καταστολή, σε σχεδιασμούς αξιοποίησης του προβλήματος από δημοσιογράφους, από αντιδραστικούς μηχανισμούς, στην παραγωγή συντηρητικών αντανακλαστικών». Κατηγορούσε, δηλαδή, φοιτητικές παρατάξεις επειδή πήραν απόφαση να στηρίξουν την παρουσία των μεταναστών στη Νομική! Το απόγευμα της ίδιας μέρας, ίσως λόγω εσωτερικών αντιδράσεων, η Παπαρήγα έκανε προσωπική δήλωση, με την οποία φαινόταν να μαζεύει τα προηγούμενα. Δεν επαναλάμβανε τα διάφορα προβοκατόρικα και καλούσε την κυβέρνηση να ικανοποιήσει τα αιτήματα των μεταναστών. Την επόμενη μέρα, όμως, ο μεν "Ριζοσπάστης" επανερχόταν στην προβοκαρολογία, ο δε Πρωτούλης εμφανιζόταν σε πρωινάδικο και επαναλάμβανε τα ίδια, ρίχνοντας νερό στο μύλο του φασιοταριού και της κυβέρνησης, που κατά τα άλλα κατέκρινε."

Τούτη η διαλεκτική σύνθεση του συντηρητικότερου τμήματος του ΣΥΝ με το ΚΚΕ δεν φαίνεται να είναι άσχετη με την αντίληψη της ύπαρξης εθνικιστικού και αντιμεταναστευτικού consensus στην εκλογική βάση, που με τη σειρά της εδραιώθηκε χάρη στις δημοσκοπήσεις που εμφανίστηκαν στα ΜΜΕ και που έδιναν 73% "ναι" στο προτεινόμενο "φράγμα του Έβρου" (ALCO) ή 85% κατά των μεταναστών. Και βέβαια, η κρίσιμη βάση σύνθεσης απόψεων, αυτή που καθόρισε τη μορφή και το περιεχόμενο της "αριστερής πολιτικής θέσης", είναι ότι οι "χωρίς χαρτιά" δεν ψηφίζουν. Αν ψήφιζαν, αν αποτελούσαν δυνητικούς πελάτες του αριστερού κοινοβουλευτισμού, μπορεί να είχαν καλύτερη τύχη. Όπως σήμερα έχουν τα πράγματα όμως, υπάρχουν σπουδαιότεροι και πιο επείγοντες "αγώνες" για να κερδηθούν. Λέγονται αγώνες για έδρανα στην πολλάκις και ποικιλοτρόπως απαξιωθείσα από την "αριστερά" Βουλή των Ελλήνων.

Στο επόμενο, τρίτο μέρος, θα ασχοληθούμε με την περίπτωση ΔΗΜ.ΑΡΙ και θα δούμε ότι εδώ επετεύχθη το ακατόρθωτο: να δοθεί επίσημη φωνή στην δεξιά πτέρυγα του ΣΥΝ με τρόπο που δεν θα φαινόταν αταίριαστος στα κείμενα της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Οι μετανάστες ένωσαν την "ελληνική αριστερά" υπό τις επιταγές της εκλογολογικής εκείνης εκπόρνευσης την οποία συνηθίζει να αποδίδει μετά βδελυγμίας στην "αστική δημοκρατία". Ίσως, εν προκειμένω, η ΔΗΜ.ΑΡΙ να είναι η ασυνείδητη αλήθεια, το κατεσταλμένο όνομα, της αριστεράς αυτής.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[1] "ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει

Στο επικοινωνιακό μπαράζ των τελευταίων ημερών που συστηματικά διαστρέβλωσε τα γεγονότα σχετικά με τη φιλοξενία των απεργών πείνας μεταναστών εργατών έρχεται ως αποκορύφωμα η σημερινή εισαγγελική κλήση στα μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης και στον Πρύτανη του ΕΚΠΑ. Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει να μην αφήσει καμία κοινωνική κατάκτηση ανέπαφη. Επιδιώκει σε ένα ντελίριο αυταρχισμού να τσακίσει κάθε κοινωνικό αγώνα και να ποινικοποιήσει πολιτικές πρακτικές που υπερασπίζονται τη ζωή, την αξιοπρέπεια, την εργασία. Η εισαγγελική κλήση ως υπόπτων για το κακούργημα της «διακίνησης παράνομων μεταναστών» αγωνιστών, που έκαναν το «έγκλημα» να σταθούν αλληλέγγυοι από την πρώτη στιγμή σε έναν δίκαιο αγώνα, εκτός από μια εξόφθαλμα χαλκευμένη κατηγορία, αποτελεί τομή αντιδημοκρατικής εκτροπής, μας δείχνει ότι το ΠΑΣΟΚ μαζί με τους παρατρεχάμενους του δεν διστάζουν σε τίποτα μπροστά στην εμπέδωση ενός κλίματος υποταγής και μηδενικής ανοχής. Με πρόσχημα την κρίση έχουν επιλέξει να μην αφήσουν τίποτα όρθιο όσον αφορά τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα, χτίζουν μια αυταρχική δημοκρατία και επιχειρούν να τσακίσουν κάθε κατάκτηση των εργαζομένων και της νεολαίας . Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη. Αν η κυβέρνηση ψάχνει κάποιον ένοχο ανάμεσά μας, δεν χρειάζεται να χάνει τον χρόνο της, ας μας καλέσει όλους και όλες. Αν η αλληλεγγύη είναι έγκλημα, είμαστε όλοι ένοχοι."
Νεολαια ΣΥΝ 31/01/2011

"ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ

Δήλωση του Δ. Βίτσα, Γραμματέα της ΚΠΕ του ΣΥΝ, σχετικά με τις εισαγγελικές κλήσεις για την απεργία πείνας των μεταναστών

Οι χθεσινές εισαγγελικές κλήσεις σε μέλη της Επιτροπής Αλληλεγγύης και στον Πρύτανη του ΕΚΠΑ εντάσσονται αντικειμενικά στην προσπάθεια στοχοποίησης του πανεπιστημιακού ασύλου από τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ. και του ΛΑΟΣ, αλλά και στο γενικότερο σχέδιο εγκαθίδρυσης μιας αυταρχικής δημοκρατίας, όπου τα δικαιώματα και οι ελευθερίες όλων μας βρίσκονται στο στόχαστρο.

Η κατηγορία της «διακίνησης παράνομων μεταναστών» σε άτομα που, μαζί με χιλιάδες άλλα, στάθηκαν αλληλέγγυα στον αγώνα των μεταναστών για αξιοπρέπεια και δικαιώματα είναι εξοργιστική, αφού στόχος της είναι η ποινικοποίηση της συμμετοχής και της στήριξης σε έναν κοινωνικό αγώνα. Και δεν αφορά μόνον αυτόν τον αγώνα. Είναι μια προσπάθεια να σταλεί ένα απειλητικό μήνυμα στον καθένα που θέλει να υπερασπιστεί το εισόδημα, τη δουλειά και κάθε δικαίωμά του.

Η αλληλεγγύη στους αγώνες δεν είναι έγκλημα. Εγκληματικές είναι οι προθέσεις και οι ενέργειες εκείνων των πολιτικών δυνάμεων που, πίσω από τους κοινωνικούς αγώνες, βρίσκουν υποκινητές, χωρίς να θέλουν να παραδεχθούν ότι αυτό που υποκινεί τους ανθρώπους να αγωνιστούν για τα δικαιώματά τους είναι η ίδια η αφαίρεσή τους."
1/2/2011 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια: