Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Αιγυπτιακό χρονικό (από τον Κώστα Α., 3/2/2011, 1.30 μ.μ)

...οι τακτικές του καθεστώτος είναι ίδιες με γνωστές συνταγές που έχουν εφαρμοστεί και στην χώρα μας στο παρελθόν. Η τακτική τους τώρα είναι να καταλάβουν την κεντρική πλατεία Τάχριρ με κάθε κόστος (πληρωμένοι "διαδηλωτές", αστυνομικοί με πολιτικά, μέλη του κόμματος, δημόσιοι υπάλληλοι εξαναγκασμένοι από προϊσταμένους να βγούν στο δρόμο,κλπ). Εαν δε τα καταφέρουν μέχρι την Παρασκευή που είναι μέρα αργίας για τους (και προσευχής για τους πιστούς) μουσουλμάνους νομίζω ότι το παιχνίδι τελείωσε.

Μαχαίρια, σπαθιά, μολότοφ, όπλα, άλογα, καμήλες, κ.α. ως τώρα δεν λύγισαν τον επαναστατημένο λαό που έχει αυτοργανωθεί σε καταπληκτικό βαθμό (αυτοσχέδιο νοσοκομείο, γραμμές ανεφοδιασμού με τρόφιμα και φάρμακα, περιφρούρηση των στενών που οδηγούν στην πλατεία κλπ). Με τα μάτια μου είδα πολλούς χτες στην πλατεία Ράμσης (που είναι ας πούμε η Ομόνοια και η Τάχριρ το Σύνταγμα) να κατεβαίνουν από τουριστικά λεοφωρεία. Τους φέρνουν / στρατολογούν από παντού.

Όλα θα κριθούν σήμερα, μαζεύονται οι "pro-Mubarak" αυτή την στιγμή για νέα επίθεση, από αναφορές που άκουσα ο κόσμος είναι περισσότερος από χτες το μεσημέρι και αυτή τη φορά έχουν και σύστημα συναγερμού (χτυπούν αυτοσχέδιες μεταλικές ασπίδες σαν κρόταλα).

Πολλές αναφορές σε επιθέσεις κυρίως σε ξένους δημοσιογράφους από τους "pro-Mubarak" και τα κρατικά μέσα ενημέρωσης κάθε μέρα ρίχνουν κι άλλη λάσπη. Χτες πίσω απ τις διαδηλώσεις ήταν οι Αμερικάνοι και το Ισραήλ, σήμερα είναι το Ιράν πίσω από τις διαδηλώσεις. Αναρωτιέμαι αν πιστεύει κανείς όσα λένε.

Τα πράγματα στην Αλεξάνδρεια και το Σουέζ είναι ήρεμα γιατί κυρίως δεν βρέθηκαν και πολλοί "υποστηρικτές του προέδρου" να κάνουν τα ίδια με Κάιρο.

Τέλος πάντων, τα γεγονότα κυλούν και όπως λέω και πιο πάνω είναι ζήτημα ημερών και ίσως και ωρών για καταλυτικές εξελίξεις.

Προσθήκη, 4/2/2011, 10.30 πμ:

Αν φοβόταν τους "ισλαμιστές" θα τους καλούσε ο τρέχων αντι-πρόεδρος, δεξί χέρι του Μουμπάρακ, για να κάνουν κυβέρνηση; Γιατί τσακίζει όλα τα κόμματα και αφήνει ως μόνη αντιπολίτευση το τζαμί τόσα χρόνια; Γιατί δε φωνάζουν άλλα κοσμικά κόμματα (η εάν συζητούν μαζί τους δεν το μαθαίνουμε ποτέ);

Π.χ. το El-Ghad του Ayman Nour που ήταν φυλακή 4 χρόνια (2005-2009) ή το κόμμα των νασσεριστών; Η το κίνημα της 6ης απρίλη 2008 (μεγάλη εργατική απεργία με την συμμετοχή φοιτητών) που οργάνωσε τον κόσμο και έγινε το κίνημα της 25ης γενάρη; Η τους ακτιβιστές του Κefaya που συμμετέχουν; Ακούμε στα μέσα κάποιο από αυτά τα ονόματα; Μήπως ακούμε για το κομμουνιστικό εργατικό κόμμα αιγύπτου;

17 πολιτικές οργανώσεις και κόμματα συμμετείχαν στην οργάνωση των διαδηλώσεων, γιατί μιλούν όλοι για "κενό εξουσίας" και έλλειψη ηγεσίας κλπ κλπ;

To El-Ghad έλαβε περίπου το 12% των ψήφων στις νοθευμένες εκλογές του 2005 (ψήφισαν όπως και στις εκλογές του 2010 περίπου 6 εκατομμύρια κόσμος από τα 80+ εκατομμύρια του πληθυσμού).

Φοβούνται τον ισλαμισμό άραγε στην Σ. Αραβία που είναι μια πελώρια φυλακή και παράλληλα ο καλύτερος σύμμαχος των Αμερικάνων στην περιοχή;

Αυτό που φοβούνται για ακόμη μια φορά στην ιστορία ειναι μια ταξική επανάσταση, και σε αυτή την επανάσταση έπαιξε μεγάλο ρόλο το κύμα των ιδιωτικοποιήσεων και η σταδιακή εξαφάνιση της έστω και κουτσής κοινωνικής πρόνοιας και κρατικών επιχειρήσεων τα τελευταία δέκα χρόνια με φυσικό επακόλουθο την ραγδαία αύξηση τιμών στα βασικά αγαθά.

Να θυμήσω ότι όποτε πάει το καθεστώς να αυξήσει την τιμή του ψωμιού στην Αίγυπτο (δηλαδή να καταργήσει το κρατικό φτηνό ψωμί) στο κάιρο αρχίζουν οι φωτιές και οι εξεγέρσεις. Επίσης οι περισσότεροι Αιγύπτιοι που δεν έχουν δικό τους σπίτι ζούνε σε ενοικιοστάσιο που δεν έχει αναπροσαρμοστεί τιμαριθμικά από τον Νάσσερ (δίνουν ένα συμβολικό νοίκι 20-30 λίρες που αντιστοιχεί 3-4 ευρώ).

Δεν υπάρχουν σχόλια: