Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

Εννοιολογική αφασία ΙV. Αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι, περαιτέρω

Συνεχίζουμε με τον ακάθεκτο και ντούρο κύριο Goldfarb λοιπόν:
Κατά τη διάρκεια του επόμενου ενάμιση αιώνα, η πολιτική διαδήλωση έγινε ένα σημαντικό εργαλείο σε όλο τον κόσμο για αυτούς που αναζητούσαν πολιτική αλλαγή και την αποκατάσταση της δικαιοσύνης.
Επίσης, ο ήλιος ανατέλλει εξ ανατολής και τα μπρόκολα είναι λαχανικά. Το βάθος ανάλυσης (για να μη μιλήσουμε για τη συνάφεια με την ταμπακιέρα, ήτοι "φοιτητικές διαδηλώσεις, 2010"), γίνεται όλο και συγκλονιστικότερο.
Οι διαδηλώσεις δεν πετύχαιναν πάντα και συχνά τελείωναν βίαια είτε στο Haymarket Square του Σικάγο το 1886 είτε έξω από το Χειμερινό Παλάτι της Πετρούπολης το 1905.
Πολιτική ιστορία για κρετίνους που αρέσκονται να είναι εκδικητικά προς το ανθρώπινο γένος κρετίνοι: οι διαδηλώσεις του 1886 και του 1905 "απέτυχαν" ("didn't always work") επειδή άνοιξε πυρ η αστυνομία και ο στρατός και γέμισαν οι δρόμοι πτώματα. Το "τέλειωναν βίαια" συγκαλύπτει απόλυτα τον ρόλο των κατασταλτικών δυνάμεων του κράτους (κάποιος τις "τέλειωσε" δια των πολυβόλων, δεν "τέλειωσαν" μόνες τους, σαϊνι μου!) και αποδίδει στις ίδιες τις διαδηλώσεις την ευθύνη για το αιματηρό τέλος τους. Οι μάρτυρες της Πετρούπολης και του Χέιμαρκετ ξαναβαφτίζονται εμμέσως "αποτυχημένοι διαδηλωτές": Αν η φράση "αιμοσταγής ρεβιζιονισμός" μπορεί να σταθεί για κάτι, μπορεί να σταθεί για αυτό το απύθμενης χυδαιότητας εύρημα του μπιμπισικού λακέ. Κατ' αναλογίαν και για να επιστρέψουμε τη χάρη, μπορούμε φαντάζομαι εφεξής να περιγράφουμε τις ένοπλες και αιματηρές ληστείες τραπεζών ως "αποτυχημένες προσπάθειες να κρατηθούν τα τραπεζικά χρήματα στα ταμεία, οι οποίες δυστυχώς τελειώνουν βίαια." Αλλά ο Goldfarb δεν έχει ακόμη τελειώσει πάνω στον αναγνώστη του:
Αλλά οι διαδηλώσεις συχνά παρήγαγαν πίεση που οδήγησε στην δραματική αλλαγή. Οι επιτυχημένες καμπάνιες διαδηλώσεων έχουν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Χρειάζεται να έχουν έναν κοινό στόχο και πρέπει να εδράζονται στην επίτευξη ενός θετικού --ανεξαρτησία, πολιτικά δικαιώματα, αξιοπρεπής μισθός-- αντί για την απόσυρση ενός αρνητικού.
Κρετινισμού οργασμική κορύφωσις: Το ότι η σφαγή στην Πετρούπολη ήταν από τις βασικές αιτίες για την απονομιμοποίηση και κατάρρευση του τσαρισμού, και ο δρόμος που οδήγησε στην Οκτωβριανή επανάσταση του '17 προφανώς δεν μετράει ως "πίεση που οδήγησε στην δραματική αλλαγή". Το ότι το Χέιμαρκετ έγινε το συμβολικό κέντρο της εργατικής Πρωτομαγιάς και των εργατικών αγώνων παγκόσμια, ούτε και αυτό μετράει για την τιτάνια ευφυία του Goldfarb. Ασυγκίνητος από τέτοιου είδους τετριμμένες λεπτομέρειες, ο άνθρωπός μας προχωρά στη διατύπωση νέων κανονιστικών κριτηρίων για το τι συνιστά "επιτυχημένη διαδήλωση", έννοια που έχει ήδη λάθρα και εντελώς παράλογα ταυτίσει με αυτή της "νόμιμης/αποδεκτής [απ' την αφεντιά του] διαδήλωσης" (ναι, υπάρχει κανονιστική ιστορικά τυπολογία διαδηλώσεων και αρμόδιοι για να την συντάσσουν είναι δημοσιογραφίσκοι στο BBC που δίνουν άδεια άσκησης επαγγέλματος ηθικού φιλοσόφου στον εαυτό τους).

Και τα κριτήρια αυτά, μας λέει ο εκ του προχείρου (αλλά του πολύ προχείρου) ιστορικός του δίφραγκου, αποκαλύπτονται ως κοινά στοιχεία που συνδέεουν όλες τις σωστές διαδηλώσεις:

α) να έχουν κοινό στόχο 
Μάλιστα. Δεν πήγαιναν οι διαδηλωτές που σφαγιάστηκαν στην Πετρούπολη να παραδώσουν κοινό αίτημα στον Τσάρο; Οι διαδηλωτές του Χέιμαρκετ πήγαιναν βόλτα ταυτόχρονα και έτυχε να βρεθούν; Οι διαδηλωτές του Λονδίνου σήμερα δεν έχουν κοινό στόχο;

β) να εδράζονται σε θετικούς και όχι αρνητικούς στόχους 
Γουάου.Δεν είναι ο στόχος του να μην καταλήξεις δέσμιος των τραπεζών για το υπόλοιπο της ζωής σου μόνο και μόνο επειδή θέλεις να σπουδάσεις θετικός; Δηλαδή χρειάζεται ως επαναδιατύπωση χωρίς το πρόθεμα "μην" --"δικαίωμα στην οικονομικά προσβάσιμη ανώτατη παιδεία"-- για να χαρακτηριστεί "θετικός"; Μα τι άλλο είναι οι φοιτητικές διαδηλώσεις, κύριε κουφιοκεφαλάκη μου, από διεκδικήσεις ενός βασικού κοινωνικού δικαιώματος; Και πώς μπορείς να διεκδικήσεις το δικαίωμα θετικά όταν δεν αντιδράς αρνητικά στην αυθαίρετη καταστρατήγησή του; Τι είδους εγκεφαλική αφασία απαιτείται για να πιστέψει κανείς ότι υπάρχει οπουδήποτε στην πολιτική ιστορία αίτημα που να μην μπορεί να διατυπωθεί ταυτόχρονα ως θετικό και αρνητικό; Το κίνημα με βασικό αίτημα την κατάργηση του Απαρτχάϊντ στην Νότιο Αφρική δεν είχε αρνητική στόχευση με βάση τα απύθμενης βλακείας κριτήριά σου;  Δεν θα πρεπε λοιπόν να απορριφθεί από την αδιανόητης αυθαιρεσίας "ιστορική μεθοδολογία" σου;

Λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι ατάκτως εριμμένοι. Ό,τι κατέβει στον πάσχοντα από ταυτόχρονη απώλεια βραχύβιας και μακροπρόθεσμης μνήμης εγκέφαλο του κάθε ημιαναλφάβητου με πρόσβαση στα ΜΜΕ προκειμένου να γίνει το άσπρο μαύρο και το μαύρο άσπρο. Μια κοινωνία δέσμια των πιο κραυγαλέων μετριοτήτων της, την στιγμή που άνθρωποι με ικανότητες και μόρφωση όχι απλώς περιθωριοποιούνται αλλά γίνονται θύματα ωμού εκβιασμού από το κρατικο-τραπεζικό σύμπλεγμα. Αν αυτή δεν είναι μια κατάσταση πλήρους απογύμνωσης των "ιδανικών" της περιώνυμης αστικής δημοκρατίας,  μια κατάσταση εκδικητικής επιστροφής τόσο στον εργασιακό όσο και στον διανοητικό μεσαίωνα, τι είναι;

Και ακόμα δεν φτάσαμε στο τέλος. Στο επόμενο.

15 σχόλια:

rdDcom είπε...

Τα όργανα έχουν πιάσει δουλειά:
http://www.opendemocracy.net/o...

Για το BBC, περιμένεις πολλά. Χτες είχαν ανταπόκριση από Βαγδάτη (αγώνας κωπηλασίας), και το μόνο που βρήκε να πει ο μ* ο κομπέρ είναι ότι το Ιράκ -που «υπέφερε πολύ τα τελευταία χρόνια»**- «χρειάζεται» τέτοια θετικά μιντιακά γεγονότα.

** Εκεί κόντεψα να σπάσω την ΤΒ.



rdDcom είπε...

Είναι η δεύτερη φορά που ο Παπακωνσταντίνου δεν μας τα λέει καλά, μάλλον αυτομόλησε κι αυτός. Τόσο το άρθρο για Wikileaks όσο και για τις στρακαστρούκες είναι ύποπτα.

http://aristerovima.gr/details...
http://tsak-giorgis.blogspot.c...



Στο ίδιο μήκος κύματος και η Ρουντινέσκο στην Λιμπέ (η οποία τουλάχιστον χρησιμοποιεί κάποιο «φιλοσοφικό» επιχείρημα ντεριντανιανής προεύλεσης, αντί την αντί-αντι-συνωμοσιολογία του Παπακό (τάχα μου οι έγκυρες εφημερίδες ανέλυσαν πλήρως το περιεχόμενο των τηλεγραφημάτων - τα προηγούμενα τα ξέχασε μάλλον ο Παπακό- και απεφάνθησαν τελεσίδικα περί του πολιτικού τους βάρους, αι σιχτίρ)
http://www.liberation.fr/monde/01012305697-wikileaks-la-dictature-de-la-transparence

rdDcom είπε...

Τέλος μπορεί κάποιος να μας λύσει το ακόλουθο κουίζ :
http://anarhikidrasi.blogspot....

rdDcom είπε...

Συγκρίνετε κι αυτό:
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1718:-lr-wikileaks-&catid=71:dr-kinitopoiisis&Itemid=278

RDAntonis είπε...

Έριξα μια πολύ βιαστική ματιά στο κείμενο για τα wikileaks. Περίεργο κείμενο, αλλά υποπτεύομαι ότι η χολερικότητα του έλληνα αριστερού διανοουμένου που απορρίπτει ό,τι διαφεύγει από το εποπτικό του πεδίο και τις συνήθειες του παίζει περισσότερο ρόλο εδώ από οποιαδήποτε "αυτομόληση". Ξαναθυμίζω και την πολύ αρνητική προδιάθεσή του απέναντι στον Μπαντιού. Προς το παρόν τουλάχιστον, δεν νομίζω ότι έχουμε να κάνουμε με περίπτωση Μηλιού.

λ.κ είπε...

μα τί είναι η περίπτωση Μηλιού; (εκτός από τον καθεστωτικό μεταρρυθμισμό)

RDAntonis είπε...

Εννοώ την στροφή προς την (έμμεση τουλάχιστον) νομιμοποίηση της ευρωλιγούρας της "δημοκρατικής αριστεράς".

TheHeretic είπε...

Βγάζει έναν έντονο λουδιτισμό ο Παπακωνσταντίνου ή μου φαίνεται;

rdDcom είπε...

http://infinitethought.cinestatic.com/index.php/site/cognitive_asset_stripping/
http://falseeconomy.org.uk/blog/students-vs-asset-strippers

Kostas Asvestas είπε...

Δεν ξέρω εαν ο κ.Παπακωνσταντίνου έχει πάρει πρέφα την προσπάθεια μετάφρασης στα ελληνικα των τηλεγραφημάτων κατευθείαν από το πρωτύτυπο στο http://thepressproject.gr

Kostas Asvestas είπε...

Επίσης το να προσπαθεί να εκφοβίσει το State Department φοιτητές αποκλείοντας τους από πιθανές μελλοντικές θέσεις εργασίας στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, δεν νομίζω να κολλάει με θεωρίες συνωμοσίας.
http://thepressproject.gr/external.php?link=http://bit.ly/f7vzMJ&id=2442

RDAntonis είπε...

Ωραίος, Κώστα!

RDAntonis είπε...

Να πω επίσης, επειδή βλέπω ότι άρχισε η "Δεκεμβριάδα" στα αριστερά ιστολόγια, ότι φέτος δεν προτίθεμαι να γράψω απολύτως τίποτε σχετικό. Η όλη υπόθεση έχει πάρει αποπροσανατολιστικό χαρακτήρα, εξελισσόμενη σε βολική συγκάλυψη των ζητήματων που τίθενται από την παράλυση, την αποδυνάμωση, και την αποστασία από τους κόλπους της ελληνικής αριστεράς από τότε. Για μένα, πιστότητα στον Δεκέμβρη του 2008 σημαίνει γράφω για τις απολύσεις, τις εργασιακές κινητοποιήσεις, τους φοιτητές στο Λονδίνο, τα γεγονότα στο Παρίσι. 1.000 φορές ένα κείμενο των εργαζομένων στον ΟΣΕ από ένα ακόμα "τι ήταν και τι δεν ήταν ο Δεκέμβρης;"

Kostas Asvestas είπε...

Κάπου είχα δεί σε έναν τοίχο: "Fuck May '68, Fight NOW".
Νομίζω ότι όσο αιρετικό κι αν ακούγεται μπορεί να γραφτεί και με December 2008.
Προσπαθούν να κάνουν "Πολυτεχνείο" τον "Δεκέμβρη", το κόλπο παλιό, δοκιμασμένο και σίγουρο.

Άσχετο, αλλά χτες το βράδυ παρακολουθούσα το κανάλι του twitter #imwikileaks μέχρι τα ξημερώματα. Ήταν η πρώτη φορά στην ζωή μου που είδα τόσα mirrors (αντίγραφα του πρωτότυπου site) να ξεπετάγονται με τέτοια ταχύτητα σε πραγματικό χρόνο. Εκατομύρια tweets στο τέλος έγραφαν #imwikileaks από όλο τον κόσμο.

Ένιωσα ελπίδα και πήρα απίστευτη δύναμη. Και το κυριότερο απ'όλα ένιωσα ότι δεν είμαι μόνος. Για περισσότερα search στο twitter το κανάλι #imiwikileaks. Τα tweets δεν σταματούν λόγω της διαφοράς ώρας, από την μια άκρη του πλανήτη στην άλλη. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.

λ.κ είπε...

βεβαίως, και είχαμε και εξαιρετικές εξελίξεις στη συνέλευση των εργαζόμένων της εμπορικής τράπεζας όπου η πλειοψηφούσα πασκε πήρε το μπιπ.