Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Ο αφορισμός της ημέρας

Κάθε αφορισμός εμφορείται από μια επιθυμία μονιμότητας, που μεταφράζεται σε ένα φαντασιακό της γραφής ως χάραξης, ως ίχνους που ανθίσταται στον χρόνο. Για αυτό όμως ακριβώς το λόγο, είναι ματαιοπονία να προσπαθείς να εξασφαλίσεις την ποιότητα του αφοριστικού λόγου με το νόμισμα της ατομικής ευφυίας. Η ποιότητα ενός αφορισμού αφορά το ίχνος που δύναται να αφήσει η ευφυία αυτή, και άρα και ένα συγκεκριμένο είδος στρώματος όπου δύναται να αφήσει το ίχνος της. Το στρώμα αυτό είναι έκκριμα ιστορικό, είναι η έκφραση της πυκνότητας αλλά και της μεταβλητότητας των πραγμάτων σε μια εποχή. Κάποιοι έγραψαν πάνω σε μια εποχή-κερί, εύπλαστη αρκετά για να χαραχτεί απ' τη λέξη, άκαμπτη αρκετά για να την κρατήσει. Εμείς γράφουμε πάνω σε μια εποχή-άμμο, και όλο έρχεται ένα κύμα και χαλάει τα περιγράμματα των γραμμάτων, όσο βαθιά και αν τα σκάβουμε κάθε φορά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: