Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

Αρχαιότης

Κατρακυλώντας ανεβαίνω
τα σκαλιά ένα-ένα:

βυθοί που ανθίζουν υποβρυχίως,
παύσεις υπολογιστικές,
ενέδρες στο σπήλαιο της ετυμολογίας.

Μπαούλα αεροστεγή,
σελίδες από ισολογισμούς
παράφορων υπάρξεων.

Όλη αυτή η σεισμογενής γη
νησίδων, άγνωστων
προπατόρων! Κολυμβήθρα,
Σιλωάμ! Αιγυπτιακή αμνησία! Άχραντο ύδωρ!

Κληρονομώ βιαστικά, φευγαλέα.
Δεν υπάρχει χρόνος για περιπάτους
δεν έχω χώρο αρκετό για διακοσμητικά.

Θα αρκεστώ σε μια άγρυπνη ημιμάθεια.
Θα αρκεστώ στον ρόλο του βαρβάρου
με έκπληκτο κρανίο. Όλα

είναι εδώ, λείπει η τάξη κι η σειρά.
Ίσως να ξεκινήσω σήμερα
ίσως να καταργήσω τα προσωπεία

ίσως να ψάξω στο σκοτάδι
για τα φλογοβόλα. Έστω, για τις
κροτίδες λάμψης. Ελπίζω

να μην έχουνε μουλιάσει τόσα χρόνια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: