Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

Θέατρο

Διάταγμα της ημέρας:

Το ψύχος να θερίζει. Κανένα κατάλυμα.
Οι ανάσες να απαριθμούνται καθώς
εξέρχονται από το στόμιο περιστρόφου.
Να εξανεμιστεί κάθε πολυτέλεια.
Να αναληφθούν ανασκαφές
με τα νύχια. Να παρελάσει η ένδεια, εμπρός,
μαρς! Εικοσιτόσα χρόνια γλωσσοδεμένοι,
ανόητοι, ασεβείς!

Έκδοση σκηνικής οδηγίας:

Στην αγορά, ανησυχούν μαζεμένοι
προεστοί, διανοούμενοι ψαχουλεύονται
για ψιλά. Ακολουθεί ομιλία αγνώστου τινός:

“Της γης οι κολασμένοι κοχλάζουν μέσα σε μαύρο αίμα!
Κανείς δεν είναι ποιητής εάν δεν έχει πρώτα επισκεφθεί
κρεοπωλείο! Οι καρποί φέρουν τραύματα που κρύβονται
στις υπεραγορές! Κανείς δεν γνωρίζει τη βαρύτητα
εάν δεν έχει δει πώς κρέμονται ζωές απ’ το τσιγκέλι,
πώς ζυγίζονται οι ώρες πάνω από ένα πάγκο μία-μία!
Παρουσιαστείτε, εκτός εαυτού, με το σκυλί στη μιλιά,
διαβάστε τις γραφές με κραυγές, να ακούγεστε,
πυρπολήστε τις παρακαταθήκες της σκόνης!”

Έντρομοι επιστρέφουν στο σπίτι οι ακροατές.
Σπεύδουν να τακτοποιήσουν τις ανθολογίες της ποίησης.
Διαβάζουν την παράγραφο τέσσερα κάποιου νόμου.
Ετοιμάζονται και πάλι να μας ανεχθούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: