Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

Τέσσερα σύντομα ποιήματα και μια μουσική

Εγώ Υπάρχω

Κάτω απ' την κυανή αιχμαλωσία τ' ουρανού
είμαι ο ταμίας της τύχης μου.
Φίλος του νερού άνωθεν
κι ο ουρανός
συνάλλαγμα της ταπεινώσεως.

Ηχηρό

Σύρματα τιμημένα της ζωής μου
οπού με ζώνετε τόσα χρόνια
σκλάβος ανέβηκα ως τ' αστέρια
τη ζωωδία των ανθρώπων έχοντας ακυρώσει
μεσ' στην ορμή για ποίηση
μες' στην ορμή για έρωτα
σύρματα της ζωής μου.

Σύντομον

Τραγουδώ τους πεσμένους προπάτορες
είμαι των άστρων ο σκύλος
με τα μάτια κοιτάζω ψηλά
με τα χέρια γιορτάζω τη λάσπη.

Στα τριαντάφυλλα

Πείνασα τ' όνειρο σα σκύλος
ένα κόκαλο μέσ' στο γαλάζιο καύμα του θέρους.
Αλλ' υπάρχει πάντα νερό τρεχούμενο η έλπιση
ω μουσική που μοιάζεις με πτηνό από ήχους
είσαι πυρά και χορεύει αξόδευτη η μαινάδα.

Νίκος Καρούζος, Τα ποιήματα, τόμος Α, 1961-1978, Αθήνα, Ίκαρος.

1 σχόλιο:

επισκέπτης είπε...

-Θέλει δύστυχο χώμα η ελιά
Το δράμα της ποιότητας...
Ν.Κ. επίσης