Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

Παιδαγωγική

Αλήθεια. Η διδασκαλία είναι ακόμα πιο δύσκολη απ' τη μάθηση. Το γνωρίζουμε αυτό· αλλά σπάνια το σκεφτόμαστε. Και γιατί είναι η διδασκαλία πιο δύσκολη απ' τη μάθηση; Όχι γιατί ο δάσκαλος πρέπει να έχει ένα μεγαλύτερο στοκ πληροφοριών και να το έχει πάντοτε διαθέσιμο. Η διδασκαλία είναι πιο δύσκολη απ' τη μάθηση γιατί αυτό που απαιτεί η διδασκαλία είναι το εξής: να αφήνεις να μαθαίνουν. Ο πραγματικός δάσκαλος, στην πραγματικότητα, δεν αφήνει τίποτε άλλο να μαθευτεί από -- τη μάθηση. Η συμπεριφορά του, συνεπώς, συχνά παράγει την εντύπωση ότι δεν μαθαίνουμε τίποτε απ΄αυτόν, αν με την "μάθηση" κατανοούμε τώρα αίφνης απλώς την παροχή χρήσιμων πληροφοριών. Ο δάσκαλος βρίσκεται μπροστά από τους μαθητές του για τον εξής και μόνο λόγο, ότι αυτός έχει ακόμα να μάθει πολύ περισσότερα από τους ίδιους -- πρέπει να μάθει να τους αφήνει να μαθαίνουν. Ο δάσκαλος πρέπει να είναι ικανός να διδαχθεί περισσότερο από ότι οι μαθητές του. Έχει λιγότερη σιγουριά για το πού στηρίζεται από ότι έχουν αυτοί που μαθαίνουν. Αν η σχέση μεταξύ του δασκάλου και του διδασκόμενου είναι αυθεντική λοιπόν, δεν υπάρχει ποτέ χώρος σ' αυτή για την αυθεντία αυτού που τα ξέρει όλα ή την αυταρχική επήρρεια του αξιωματούχου. Εξακολουθεί να είναι σπουδαία υπόθεση λοιπόν να γίνεις δάσκαλος -- κάτι που είναι εντελώς διαφορετικό από το να γίνεις διάσημος καθηγητής. Το ότι κανείς δεν θέλει πλέον να γίνει δάσκαλος σήμερα, όταν όλα υποβαθμίζονται και βαθμολογούνται από τα κάτω (για παράδειγμα, από τις επιχειρήσεις), είναι μάλλον επειδή το ζήτημα είναι σπουδαίο, επειδή έχει ύψος. 
Martin Heidegger, Τι ονομάζουμε σκέψη;


Δεν υπάρχουν σχόλια: