Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Ο αφορισμός της ημέρας

Πειρασμός να απαντήσεις στην ιδέα ότι η επίκληση του φασισμού είναι γραφικότητα με αυτή που λέει ότι ο φασισμός εμφανίστηκε στην ιστορία ως διηνεκής προοπτική για το μέλλον, όπως ο Διαφωτισμός. Διαθεσιμότητα σήμερα των εξής θεμελιωδών του προϋποθέσεων: έθνος-κράτος+βιοπολιτική+καπιταλιστική κρίση+κοινωνική αποσύνθεση+θιγμένη μικροαστική τάξη+ταυτοποιήσιμοι "παρείσακτοι". 

Απορρέοντα ερωτήματα: α) Πόση σημασία έχει για την ανάπτυξη φασιστικής κρίσιμης μάζας το να "μην γνωρίζει τον εαυτό της" --σε πρώτο στάδιο, τουλάχιστον-- ως φασιστική; β) Πόση σημασία έχει για τον φασισμό να ονομάσει ένα "προνομιακό" αντικείμενο καταδίωξης αντί να στοχεύει ευκαιριακά διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες θυμάτων; γ) Μπορεί να υπάρξει φασισμός όπου τόσο οι θύτες όσο και τα θύματα θα μπορούν να είναι μικροαστοί, φτάνει να μπορούν να διαχωριστούν μεταξύ τους με κάποιο άλλο κριτήριο από το ταξικό; Δεν ήταν ήδη πολλοί από τους Εβραίους που εξολοθρεύτηκαν το ίδιο μικροαστοί με τους θύτες τους;

2 σχόλια:

rdDcom είπε...

«Πόση σημασία έχει για τον φασισμό να ονομάσει ένα "προνομιούχο" αντικείμενο καταδίωξης;»

Να υπενθυμίσω ότι υπήρχε πλήθος «αντικειμένων καταδίωξης» στη ναζιστική Γερμανία. Είχε μάλιστα νομοθετηθεί τότε το αδίκημα τής εν γένει «αντικοινωνικής» συμπεριφοράς (κάτι το αντίστοιχο με ό,τι ισχύει σήμερα στο ΗΒ με τα περίφημα ASBOS [διοικητικά μέτρα περιοριστικά της ελευθερίας κινήσεως, για όσους έχουν κάποια ιστορική μνήμη].

Για το 3) ίσως θα έπρεπε να δούμε τους προβληματισμούς του Μπαντιού αναφορικά με Αγκαμπέν εδώ:
http://radicaldesire.blogspot.com/2010/08/i_16.html

Κυρίως παράγραφος όπου σχολιάζεται το απόσπασμα:
«αυτό σημαίνει ότι, κατά πάσα πιθανότητα, στην παγκόσμια μικροαστική τάξη βρίσκει σήμερα έκφραση η τάση τής ανθρωπότητας να οδεύει προς την καταστροφή της»

RDAntonis είπε...

"Να υπενθυμίσω ότι υπήρχε πλήθος «αντικειμένων καταδίωξης» στη ναζιστική Γερμανία. Είχε μάλιστα νομοθετηθεί τότε το αδίκημα τής εν γένει «αντικοινωνικής» συμπεριφοράς"

Το είχα μέσα στο draft και το αφαίρεσα γιατί ήθελα μέσω της ερώτησης να κάνω τον κόσμο να σκεφτεί λίγο το ερώτημα αν υπήρξε ποτέ προνομιακό αντικείμενο καταδίωξης στον φασισμό. Για την αντικαταστασιμότητα των θυμάτων (μαύρος Λακλάου) βλ. και Περί ενότητας και διαίρεσης.