Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Πρώτα ως τραγωδία, ύστερα ως φάρσα, ή σύντομη απόδειξη της ύπαρξης Κακού Δημιουργού


Walter Benjamin, 1892-1940. Συγγραφέας της "Κριτικής της βίας", των "Θέσεων για τη φιλοσοφία της ιστορίας", του "Μονόδρομος", και του "Σαρλ Μπωντλέρ. Ένας λυρικός ποιητής στην εποχή του υψηλού καπιταλισμού." Το μοναδικό του ολοκληρωμένο βιβλίο, Οι απαρχές του γερμανικού τραγικού δράματος, απορρίφθηκε από το πανεπιστήμιο όπου κατατέθηκε ως μέρος υποψηφιότητας για πανεπιστημιακή έδρα. Αυτοκτόνησε, φτωχός και εγκατελειμμένος από όλους, όταν έκλεισαν τα ισπανικά σύνορα και θεώρησε ότι δεν θα μπορούσε να διαφύγει πλέον από τους Ναζί.


Μίμης Ανδρουλάκης, 1951-. Χρημάτισε ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, βουλευτής του ΣΥΝ, και βουλευτής επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Συγγραφέας πολλών βιβλίων, μεταξύ των οποίων τα Μν, Θηλυκό πόκερ, Το ταγκό του Τσε, Λευκό κοτσύφι, blue tree, μαύρο καράβι, και, τελευταία, Το κάλεσμα της Τρόικας Μοίρας. Δεν έχει ακόμη αυτοκτονήσει.

6 σχόλια:

Glavkos είπε...

Προς τι οι συγκρίσεις ;

RDAntonis είπε...

Χολερική διάθεση+διαβολική φυσιογνωμική ομοιότητα.

omadeon είπε...

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ φυσιογνωμική ομοιότητα, πράγματι (και δεν την είχα αντιληφθεί γιατί δεν είχα δει αρκετές φωτό του πρώτου).

Οσον αφορά τον Ανδρουλάκη, προσωπικά κάποτε τον είχα σε ΚΑΠΟΙΑ εκτίμηση (όπως και ο... Greek Rider) αλλά σιγά-σιγά απογοητεύτηκα πάρα πολύ.
Κάποτε μάλιστα είχα διαβάσει και γύρω στα 2/3 του βιβλίου του "μ εις την ν", αλλά... το έχασα μέσα στον υπόγειο σιδηρόδρομο και δεν το ξανα-αγόρασα! :)
Από τα 2/3 του βιβλίου που πρόλαβα να διαβάσω ΔΕΝ εντυπωσιάστηκα, διότι... μου φάνηκε σαν να είχε... ρημάξει το (τότε-) διαδίκτυο στο κόπη-πέηστ από διαλόγους σε μεηλιγκ-λιστς, κλπ.

rdDcom είπε...

http://www.opendemocracy.net/openeconomy/takis-s-pappas/causes-of-greek-crisis-are-in-greek-politics

«Ενημέρωση-κονσέρβα» από «πανεπιστημιακό» -

Greek Rider είπε...

Θυμίζω ένα μικρό διάλογο που είχα με τον Ανδρουλάκη (Μίμης Ανδρουλάκης: "Λευκό κοτσύφι, blue tree, μαύρο καράβι") με αφορμή το τότε βιβλίο του. Στην κριτική που είχα τότε γράψει τόνιζα την απογοήτευσή μου που ο Ανδρουλάκης δεν είχε κατανοήσει σωστά τον δωρεάν ρόλο του ίντερνετ και πώς αυτό δημιουργούσε ένα νέο παράδειγμα, πώς έδινε μη καπιταλιστικά εργαλεία και μη καπιταλιστικά κίνητρα.

Αυτός έλεγε ότι όλα αυτά είναι κάτι σαν μόδα που θα περάσει (...). Στο βιβλίο του αγνοούσε προκλητικά αυτόν το νέο θαυμαστό κόσμο όπως τον υποτιμούσαν όλοι οι hard core καπιταλιστές μέχρι το 2008 περίπου. Έχω πρωτοσέλιδα από όλα σχεδόν τα περιοδικά (Economist, Business Week, Fortune, Newsweek κτλ) που έκαναν ανά δύο χρόνια πρωτοσέλιδες αναγγελίες για τον θάνατο της διαδικτυακής ενημέρωσης ή τον θαυμαστό κόσμο του δωρεάν. Κάποιοι άλλοι το 2007 ρωτούσαν πώς οι μεγάλες επιχειρήσεις θα αντιμετωπίσουν αυτές τις ορδές των εξαγριωμένων bloggers που επιτίθενται στις εταιρικές τους φίρμες. Από τότε έχουν πάρει το μάθημά τους όλοι.

Σήμερα λοιπόν έμαθα ότι έχει βγάλει και ο Ανδρουλάκης το νέο του βιβλίο δωρεάν στο ίντερνετ με ό,τι χρηματικό τίμημα θέλει να δώσει ο κάθε ένας παρόλο που το 2008 τα υποτιμούσε όλα αυτά, !

Έκανε δηλαδή αυτό που είχα γράψει λίγο παλαιότερα ότι είχαν κάνει και οι Radioheads στο: Η αυξανόμενη αξία του δωρεάν.

Κάλιο αργά παρά ποτέ.

Όσα περισσότερα πράγματα είναι δωρεάν τόσο λιγότεροι άνθρωποι είναι φτωχοί.

Η τελική ήττα του καπιταλισμού θα είναι η κατάργηση της εγχρήματης κοινωνίας.

exiled είπε...

Είναι από τους παλιούς νεοφιλελεύθερους ο εν λόγω. Τραγικές απόψεις, οπαδόςπολιτικών όπως του Ρήγκαν και της Θάτσερ.