Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

Για να τελειώνουμε με το "κυπριακό πρόβλημα"

Καταρχάς, η είδηση, από την Καθημερινή Κύπρου:
Βίαια επεισόδια εκτυλίχθηκαν σήμερα το απόγευμα στην παραλιακή λεωφόρο Φοινικούδων στη Λάρνακα, μεταξύ ατόμων που συμμετείχαν σε εθνικιστικές πορείες και παρευρισκομένων στο ετήσιο αντιρατσιστικό Φεστιβάλ ''Rainbow'' ''Κύπριοι και Μετανάστες Ενωμένοι ενάντια στην Κρίση'' που διοργανώνει η ΚΙΣΑ.
Οι πρώτες πληροφορίες του www.kathimerini.com.cy κάνουν λόγο για περισσότερους από πέντε τραυματίες, ένας εκ των οποίων ενδέχεται να είναι σοβαρά, αφού δέχτηκε μαχαιριές.
Το μέτωπο το εθνικιστών –το οποίο αποτελούνταν από την οργάνωση «Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης», το «Παγκύπριο Αντικατοχικό Κίνημα» (ΠΑΚ) και την «Κίνηση για τη Σωτηρία της Κύπρου»- παρέλασε φωνάζοντας υβριστικά συνθήματα εναντίον των μεταναστών και των εποίκων, καλώντας παράλληλα σε αγώνα «εναντίον της λαθρομετανάστευσης», κατά «της ισλαμοποίησης της πατρίδας», και «άμεση κατάργηση των προκλητικών επιδομάτων και των λοιπών υπερπρονομίων των δήθεων πολιτικών προσφύγων».
Στο πλάι των εθνικιστών, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες της ιστοσελίδας μας, έδωσε το παρών του και ο βουλευτής του ΔΗΚΟ, Ζαχαρίας Κουλίας.
Γύρω στις 19:30 η πορεία των εθνικιστών ξεκίνησε από την πλατεία Ευρώπης και διαμέσου της παραλιακής λεωφόρου πορευόταν προς την εκκλησία του Αγίου Λαζάρου, όταν σε κάποια στιγμή άτομα που παρακολουθούσαν το αντιρατσιστικό Φεστιβάλ ανέκοψαν την παραλιακή λεωφόρο και τα πεζοδρόμια και φώναζαν συνθήματα υπέρ της διαφορετικότητας.
Ισχυρή αστυνομική δύναμη παρενέβη αλλά δεν κατάφερε να αποτρέψει τα επεισόδια μεταξύ των δύο πλευρών. Μια γυναίκα αστυνομικός τραυματίστηκε στο κεφάλι όταν ρίφθηκε καρέκλα εναντίον της. Τρεις άλλοι μετανάστες ξυλοκοπήθηκαν ενώ ένα νεαρό κορίτσι δέχτηκε πέτρα στο κεφάλι.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες που μίλησαν στο www.kathimerini.com.cy, οι εθνικιστές πέταξαν πέτρες, καρέκλες, μπουκάλια, ξύλα, φωτοβολίδες και βόλια εναντίον των παρευρισκομένων στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ, ενώ «δε δίστασαν να σπρώξουν ακόμα και μικρά παιδιά που έπαιζαν στο χώρο του φεστιβάλ».
Ακόμα, αυτόπτης μάρτυρας που συμμετείχε στο φεστιβάλ αναφέρει πως «η αστυνομία αντί να προστατεύσει εμάς που δεχτήκαμε επίθεση σ’ ένα θεσμοθετημένο πια φεστιβάλ, έκανε πλάτες στους εθνικιστές».
Προς το τέλος των επεισοδίων, στη σκηνή έσπευσε και ο εκ Λάρνακος βουλευτής του Δημοκρατικού Συναγερμού, Τάσος Μητσόπουλος.
Εφτά άτομα έχουν συλληφθεί και αναμένεται να κατηγορηθούν γραπτώς.
Κατά δεύτερο, το ερώτημα: Τι είναι "το κυπριακό πρόβλημα";  

Κατά τρίτο, οι θέσεις:

1) Το "κυπριακό πρόβλημα" είναι ο οργανωτικός πόλος της ηγεμονικής κατασκευής της πολιτικής στην Κύπρο τα τελευταία 36 χρόνια: η πολιτική ως διαπραγμάτευση, η πολιτική ως διπλωματικό εγχείρημα, η πολιτική ως το προνομιούχο πεδίο δράσης εθνικών και διεθνών τεχνοκρατών, "ειδικών" και συμβούλων. Η πολιτική ως κάτι που εξελίσσεται στα προεδρικά μέγαρα, στις Βρυξέλλες, στην Ελβετία, σε μαύρες μερσεντές. Η πολιτική ως "επίλυση προβλημάτων."

2) Το "κυπριακό πρόβλημα" είναι ο αξιοθαύμαστα λειτουργικός μηχανισμός αναπαραγωγής πολιτικών ελίτ τόσο στο Βορά όσο και στο Νότο, η βάση νομιμοποίησης της ύπαρξής τους, η βασική προϋπόθεση "εκπαίδευσης" και "εξειδίκευσής" τους, το μέσο πρόσβασής τους στην εξουσία, το ασάλευτο, υπαριθμόν ένα άρθρο της κάθε φερέλπιδος πολιτικής αντζέντας, το υποχρεωτικό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας για 300 τουλάχιστον μέρες το χρόνο.

3) Το "κυπριακό πρόβλημα" είναι το μέσο δια του οποίου το κυπριακό και διεθνές κεφάλαιο έχει αφεθεί ανεξέλεγκτο και ανενόχλητο εδώ και 36 χρόνια να αναπτύξει κάθε λογής τεχνικές ημιεγκληματικής συσσώρευσης, από τις υπεράκτιες εταιρείες φάντασμα στα κυκλώματα πορνείας, από την ωμή εκμετάλλευση φθηνού μεταναστευτικού δυναμικού στο ξέπλυμα του χρήματος της παγκόσμιας κεφαλαιοκρατικής μαφίας. 

4) Το "κυπριακό πρόβλημα" είναι αυτό που καθιστά τον μετανάστη είτε αφηγηματολογικά αόρατο και άνευ σημασίας (γιατί το αφήγημα της διαιρεμένης πατρίδας δεν τον περιλαμβάνει και δεν έχει καμμία θέση για αυτόν) είτε απροστάτευτο σε κάθε λογής βία (όσο υπάρχει "κυπριακό πρόβλημα" θα υπάρχουν πάντα προνομιούχα θύματα, και τα θύματα θα είμαστε πάντα "εμείς").

5) Το "κυπριακό πρόβλημα" είναι ένα άλλο όνομα για την άνωθεν νομιμοποιημένη παράλυση της πολιτικής ως μορφής σκέψης και δράσης στον κόσμο.

6) Το "κυπριακό πρόβλημα" είναι το φετίχ μιας διαδικασίας αποπολιτικοποίησης χωρίς τέλος, μιας διαδικασίας πολιτικο-ιδεολογικών αυτοματισμών ("ναι", "όχι", Προοδευτική-Ομόνοια-ΑΚΕΛ vs Πρωτοπορία-γαλανόλευκη-ΑΠΟΕΛ, η πολιτική του μπαμπά μας και της μαμάς μας, η πολιτική ως προσκόλληση στην οικογένεια με άλλα μέσα) που οδηγεί μαθηματικά στη θεσμοποιημένη ανεκτικότητα απέναντι σε νέα πογκρόμ.

7) Όπως κάθε φετίχ, το "κυπριακό πρόβλημα" αποτελεί μια αρχή αντίστασης κατά της πραγματικότητας. Και ως πραγματικότητα θα πρέπει να εννοηθούν όλα όσα υπερβαίνουν τα αφηγηματολογικά και ιδεολογικά όρια του "κυπριακού προβλήματος" και άρα όλα όσα καταστέλλονται στο όνομά του.

8) "Τελειώνω με το 'κυπριακό πρόβλημα'" δεν σημαίνει "το επιλύω", το ξεχνάω, ή το απωθώ. "Τελειώνω με το 'κυπριακό πρόβλημα'" σημαίνει μαθαίνω να αντιστέκομαι στην ιδεολογική σαγήνη του, στην ιδεολογική αποπλάνηση δια της οποίας αποκρύπτονται τα διαρκώς διευρυνόμενα ταξικά, φυλετικά και έμφυλα χάσματα που δομούν την κυπριακή κοινωνία. Σημαίνει αρνούμαι τη συμμετοχή στο ενορχηστρωμένο επιστημολογικό φολκλόρ καλοκάγαθων διπλωματών, ΜΚΟ, ανθρωπολόγων, ποιητών, φωτογράφων, και άλλων αναπαραγωγών του "κυπριακού πρόβλήματος" ως πολιτιστικού προϊόντος και ως μέσου αυτο-προώθησης ή ως πραγμοποιημένης φαντασμαγορίας της πολιτικής για νοσταλγικούς πρωτοκοσμικούς τουρίστες. Σημαίνει ανοίγω χώρο για κάτι άλλο. "Τελειώνω με το 'κυπριακό πρόβλημα'" σημαίνει ότι στην ερώτηση "ναι ή όχι στην διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία" απαντώ "εγώ είμαι με τους μετανάστες που πηδάτε πριν πάτε σπίτι στη γυναίκα σας, που σας χτίζουν τα σπίτια, που πηγαίνουν βόλτα τα παιδιά σας, και που δέρνετε στην Λάρνακα."

13 σχόλια:

rdDcom είπε...

«αναμένεται να κατηγορηθούν γραπτώς», εφόσον συνήθως «επιπλήττονται» προφορικώς.

gregoris είπε...

χαίρομαι που βλέπω την πρώτη σου τοποθέτηση πάνω στο ζήτημα μετά από τόσα χρόνια στην Κύπρο που παρότι σωστή στην επισήμανση, είναι θεωρώ προβληματική εως αφελής στο συμπέρασμα
θα ήθελα να το συζητούσαμε και εδώ και από κοντά.
αλλά θα σου εισηγούμουν πέρα από την ισοπεδωση "στυλ οσρ" να έβλεπες και πιο γόνιμες και πιο πρακτικές άμεσα πολιτικές πτυχές του ζητήματος.
επίσης θα ήθελα να διαβάσεις αυτό
http://falies.com/2010/09/23/3586/

yannidakis είπε...

ειναι προφανως ενα σοβαρο ζητημα της εσωτερικης σας επιακιροτητας κι ομως αν το μελετησουμε κλιμακωτα, θα διαπιστωσουμε πως απτεται σε ζητηματα ολων των κοινωνιων παγκοσμιως.
Θα ηθελα να σε συγχαρω για το αριστα δομημενο κειμενο σου :[ www.yannidakis.net

RDAntonis είπε...

Γεια σου Γρηγόρη.

Κατ' αρχάς, και διευκρινιστικά, δεν είναι η πρώτη τοποθέτησή μου πάνω στο ζήτημα και δεν είναι η πρώτη που δημοσιεύεται στο ιστολόγιο. Έχει προηγηθεί το κείμενο "Counting (on Cyprus)", σε μια εξοικείωση με το οποίο βασίζεται σε ένα βαθμό το παρόν.

Κατά δεύτερον, είναι ίσως (και δυστυχώς) απαραίτητες κάποιες διευκρινήσεις:

α) Η πολιτική θέση του πιο πάνω κειμένου είναι, ελπίζω ξεκάθαρα, στο πλευρό του αντιρατσιστικού αγώνα και στο πλευρό όσων τον διενεργούν.

β) Εμπειρικά, η αντίληψή μου είναι ότι όσοι διενεργούν ένα τέτοιο αγώνα δεν ανήκουν στην εθνικιστική πλευρά του πολιτικού φάσματος. Αντίθετα, όπως αποδεικνύει το γεγονός της σύστασης του εθνικιστικού μετώπου που επιτέθηκε χθες στην Λάρνακα, η πλευρά του δήθεν αντιαποικιοκρατικού εθνικισμού είναι ταγμένη με την καταδίωξη των μεταναστών κάτω από την κοινή ρούμπρικα του ρατσισμού.

γ) Τούτο δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχει μια ξεκάθαρη ηγεμονική κατασκευή του "κυπριακού προβλήματος" που έχει μακρόθεν λειτουργήσει νομιμοποιητικά για την τυφλότητα απέναντι σε οτιδήποτε δεν υπακούει στους όρους αυτής της κατασκευής. Είναι αδύνατον να κλείνουμε τα μάτια στο γεγονός ότι η πολιτική ελίτ αυτοσυντηρείται στη βάση του 'κυπριακού προβλήματος' ή στο γεγονός ότι το 'κυπριακό πρόβλημα' δεν περιλαμβάνει όσα θίγονται στις δύο τελευταίες αράδες του πιο πάνω κειμένου για την μεγάλη πλειοψηφία των Ε/Κ τουλάχιστον. Και κάποια στιγμή, η τοξική αυταρέσκεια που συνδέεται με την ρητορική του θύματος πρέπει να χτυπηθεί.

δ) Όπως ελπίζω ότι οι τέσσερις πρώτες γραμμές της όγδοης θέσης καθιστούν σαφές, δεν προτείνω (και θα ήταν γελοίο να προτείνω) να ξεχάσουμε το "κυπριακό". Αυτό που προτείνω είναι να καταγράψουμε όλους τους τρόπους με το οποίο δουλεύει εναντίον της ίδιας της προσπάθειας να ανοιχτεί ένας πολιτικός χώρος. Μόνο μια τέτοια καταγραφή και η ενσυνειδητότητα σχετικά με το "δίκοπο" της λάμας του προβλήματος μπορεί να αποτελέσει επαρκή βάση πολιτικής. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να υποσκαφθεί ο αυτοματισμός με τον οποίο διαρθρώνονται πολιτικές θέσεις στο νησί. Και αυτό σημαίνει αναπόφευκτα ότι πρέπει να τεθούν προβλήματα που εκ πρώτης φαίνεται να αδυνατίζουν τη "γραμμή άμυνας". Η γραμμή άμυνας όμως είναι ήδη αδύνατη στον βαθμό που δεν μπορεί να επεξεργαστεί επαρκώς την διαφορική άρθρωση ζητημάτων όπως είναι οι έποικοι και οι μετανάστες, ακόμα και όταν για την δεξιά τα ζητήματα αυτά είναι ταυτόσημα, ή μάλλον στον βαθμό ακριβώς που για την δεξιά τα ζητήματα αυτά είναι ταυτόσημα. Η αριστερή θέση στο Κυπριακό δεν μπορεί να είναι, και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα, η ανάστροφη εικόνα της δεξιάς. Η συνοχή της δεν μπορεί να εξασφαλιστεί αναστρέφοντας απλώς αυτό που δίνει συνοχή στην δεξιά θέση. Η συνοχή της αριστερής θέσης εξαρτάται από το άνοιγμα προβλημάτων και όχι από το πρόωρο κλείσιμό τους. Και αυτό σημαίνει ότι αναγνώριση της προβληματικότητας της διάρθρωσης των προκλήσεων που επιβάλλονται από το διεθνές ρατσιστικό κύμα που ενισχύει η κρίση και της διαφορετικής ιστορικότητας και χρονικότητας του "κυπριακού". Πολύ φοβούμαι ότι χωρίς την ικανότητα να αναδιαρθρώσουμε τους όρους με τους οποίους είναι εννοήσιμο ευρύτερα (και όχι μόνο στην Κύπρο) το "κυπριακό" --όρους ταυτοτιστικούς, κοινοτιστικούς, και φορμαλιστικά/νομικιστικά προσανατολισμένους-- θα χαθεί πρόωρα η ζωτική μάχη να παραμείνει η Κύπρος συνδεδεμένη με κάτι από την υπόσχεση που κρύβει η αποτυχία της να ακολουθήσει την "φυσιολογική" πορεία του έθνους-κράτους, και με τις δυνατότητες που ενέχει η ιστορική της αποσύνδεση απ' το ευρωπαϊκό άρμα. Χρειαζόμαστε ακόμα μια διαλεκτική της οποίας οι όροι δεν είναι καν διαθέσιμοι. Δεν ξέρω αν είναι ηττοπάθεια να μην το ξεχνάμε αυτό, είναι όμως σίγουρα εθελοτυφλία να κάνουμε πως οι όροι αυτοί βρίσκονται ήδη στα χέρια μας και πως έχουμε ήδη ξεδιπλώσει τις διαστάσεις της διάδρασής τους.

Ευχαριστώ για το λινκ, λόγω έλλειψης χρόνου θα το κοιτάξω αργότερα. Και φυσικά, μπορούμε να μιλήσουμε από κοντά κάποια στιγμή.

RDAntonis είπε...

Και για να μιλήσω απλά, να μου δωθεί αυτή η χάρη: αυτό στο οποίο καλώ, μπροστά στη φασιστική βία που απειλεί το παρόν μας είναι το τέλος στη δομική πρωτοκαθεδρία του "κυπριακού προβλήματος". Αυτό για το οποίο προειδοποιώ είναι ότι αν δεν αμφισβητηθεί αυτή η δομική πρωτοκαθεδρία θα πάμε αδιάβαστοι μες στα σαγόνια της ιστορίας.

gregoris είπε...

για τα ψεσινά
επίσης εδώ

http://falies.com/2010/11/06/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%8D%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%81%CE%B1%CF%84/

για τα θεωρητικά που λες θα ήθελα να τα συγκεκριμενοποιήσεις κάπως όταν βρεις χρόνο και μετά που θα κοιτάξεις και τα λινκ που σου παρέθεσα. η βασική μου διαφωνία είναι η άρνηση από μέρους σου να δεις την ουσιαστική διαμάχη μεταξύ ομοσπονδιακών και μαξιμαλιστών/διχοτομιστών.

RDAntonis είπε...

Θα γίνω αρκετά συγκεκριμένος, ίσως σε ξεχωριστή ανάρτηση όταν βρω λίγο χρόνο. Η φερόμενη ως άρνησή μου να δω την "ουσιαστική" διαμάχη είναι άρνηση να αφήσω την μορφή αυτή της διαμάχης να δομήσει το πολιτικό πεδίο με τους δικούς της όρους. Το γεγονός ότι εσύ την θεωρείς ουσιαστική δεν σημαίνει ότι αυτή είναι και η δική μου εκτίμηση, και η διαφωνία μας έγκειται ακριβώς στη θέση που της δίνουμε (δομικά καθοριστική για σένα, μέρος πιο πολύπλοκων και ασταθών αρθρώσεων για μένα). Το γιατί διαφοροποιούμαι έχει εν μέρει να κάνει με το γεγονός ότι κατά την δική μου εκτίμηση, αν και η μία πλευρά στην διαμάχη για την οποία μιλάς είναι σχετικά μονολιθική στη σύστασή της, η άλλη έχει σημαντικές ετερογένειες και εσωτερικές αντιφάσεις, από τις οποίες δεν έχει ακόμη καταφέρει να παράξει πραγματική πολιτική σύνθεση.

Στην περαιτέρω ανάρτησή μου, θα προσπαθήσω να απαντήσω και σε σημεία του κειμένου στο οποίο με παρέπεμψες.

Όπως και να έχει, όμως, το αντιρατσιστικό μέτωπο πρέπει να είναι μέτωπο και οι όποιες διαφωνίες μας θα πρέπει να περάσουν σε δεύτερη μοίρα. Η διαμορφωθείσα κατάσταση είναι κατάσταση έκτακτης ανάγκης, και όχι μόνο στην Κύπρο βέβαια.

k2 είπε...

Συμφωνώ κι επίτρεψέ μου να προσθέσω κάτι ακόμα (ή ίσως να διατυπώσω κάπως διαφορετικά αυτά που ήδη είπες). Έχοντας ζήσει ως φοιτήτρια στην Κύπρο, το άλλο που διαπίστωσα είναι ότι το "κυπριακό" είναι ο καλύτερος τρόπος για να ανακόπτεται οποιαδήποτε απόπειρα των Ελληνοκύπριων να ξανασκεφτούν την Ιστορία τους και να αμφισβητήσουν ό,τι η κοινωνία τους θεωρεί αυτονόητο. Ειδικά όσο η στάση των Τουρκοκύπριων (επί Ντενκτάς) ήταν ρητά και κατηγορηματικά αντίθετη σε οποιαδηπότε αλλαγή και ήταν σαφώς πιο εθνικιστική απ'αυτή των Ελληνοκύπριων, οι τελευταίοι μπορούσαν να είναι βαυκαλίζονται ότι ήταν οι διαλλακτικοί, οι μη εθνικιστές, οι καλοί της υπόθεσης τέλος πάντων.
Πάντως, γιατί στο ερώτημα "ναι ή όχι στη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία" να μην απαντήσουμε "ναι"; Είναι σίγουρα η μόνη ρεαλιστική πρόταση που έχει ακουστεί τα τελευταία 40 χρόνια για να ζήσουν με κάποιο τρόπο μαζί οι δύο κοινότητες κι έτσι ν'αρχίσουν οι ιδεολογικές διεργασίες που θα τις απαλλάξουν απ'τις αγκυλώσεις τους. Και μαζί με το "ναι", να λέμε βέβαια ότι ο μόνος τρόπος να λυθεί πραγματικά δημοκρατικά αυτό το ζήτημα είναι να συμπεριλάβει, να ενσωματώσει και τους εποίκους και τους μετανάστες ως ισότιμους πολίτες...

RDAntonis είπε...

k2: Ελπίζω η συζήτηση που ανοίγει με τον Γρηγόρη (βλ. επόμενη ανάρτηση) να διαλευκάνει αρκετά πράγματα γύρω από το ζήτημα της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ως βάσης ευρύτερης πολιτικής συγκρότησης.

yannidakis είπε...

"καταχώρηση τσι μέρας" για το Σάββατο σύμφωνα με την ομώνυμη ενότητα του yannidakis, η καταχώρηση σου τούτη.
Καληνωρίσματα :[

the Idiot Mouflon είπε...

Θα ήθελα την άποψη σας επί των επτά σημείων στη μέση -περίπου -της άνωθεν ανάρτησης...

http://hlithioagrino.blogspot.com/2010/11/blog-post.html

RDAntonis είπε...

Ευχαριστώ για το λινκ, θα το κοιτάξω στα επόμενα εικοσιτετράωρα και θα σου πω αν έχω κάποια σχόλια.

the Idiot Mouflon είπε...

Ευχαριστώ... μόνο που έπρεπε να πω της κάτωθεν ανάρτησης... που τώρα είναι όντως άνωθεν...

Χρουμφ.