Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

piège-à-cons


Κοινοβουλευτικός κρετινισμός

του Δ.Καζάκη

(από http://tsak-giorgis.blogspot.com/2010/10/blog-post_1800.html)

Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές, η δημαγωγία, οι διαξιφισμοί δίχως περιεχόμενο και οι αντιπαραθέσεις μακριά από τα πραγματικά προβλήματα δίνουν και παίρνουν. Επίδικο ζήτημα, η ψήφος των «αναποφάσιστων». Η πολιτική επιβίωση των κομμάτων σε πρώτο πλάνο. Όχι μόνο για τα κόμματα της κυβερνητικής εναλλαγής, αλλά και για τα κόμματα της επίσημης Αριστεράς, που αποδείχτηκαν οργανικό μέρος του όλου προβλήματος.

Για όλους η ψήφος είναι χρήμα, η εγγύηση της αναπαραγωγής των μηχανισμών τους, η εξασφάλιση ότι θα συνεχίσουν να πολιτεύονται ερήμην της κοινωνίας και σε βάρος της. Γι' αυτό οι εκλογές για όλες τις ηγεσίες των επίσημων κομμάτων της Δεξιάς και της Αριστεράς αποτελούν τον κυρίαρχο λόγο της ύπαρξης τους.

* Δεν έχει σημασία τι εκφράζουν οι εκλογές, αν αντιπροσωπεύουν μια, έστω τυπική, διαδικασία δημοκρατικής γνώμης.

* Δεν έχει σημασία σε ποιες συνθήκες γίνονται και υπό ποιο καθεστώς. Τίποτε απ' όλα αυτά δεν έχει σημασία γι' αυτούς. Δώστους εκλογές και πάρτους την ψυχή.

* Δεν έχει σημασία αν οι εκλογές αυτές έρχονται να νομιμοποιήσουν την πιο αντιδραστική μεταβολή στη συγκρότηση του ελληνικού κράτους από την ίδρυση του.

* Δεν έχει σημασία αν με τον «Καλλικράτη» επιβάλλεται επίσημα η διάσπαση του ενιαίου και αδιαίρετου της ελληνικής επικράτειας. Κάτι που ιστορικά έχει επιχειρηθεί μόνο από τις δυνάμεις κατοχής, όταν το 1941 χώρισαν την Ελλάδα σε τρεις ζώνες.

* Δεν έχει σημασία αν καντονοποιείται η χώρα σε περιφέρειες για να διευκολυνθεί η ιδιωτικοποίηση των δήμων της χώρας, να εκποιηθεί εθνικό έδαφος και να παραδοθεί πιο εύκολα η διαχείριση των περιφερειών στα επενδυτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα της διεθνούς αγοράς.

* Δεν έχει σημασία αν τη διάσπαση της χώρας σε περιφέρειες και δήμους θα ακολουθήσει μια αντίστοιχη διάσπαση της παιδείας και της υγείας, που ήδη έχει εξαγγελθεί. Άλλωστε δεν ένοιαξε  πολλούς όταν το υπουργείο από Εθνικής Παιδείας έγινε σκέτο Παιδείας για να προωθηθεί η παιδεία πολλών ταχυτήτων και διαφορετικών περιφερειών. Όπως έγινε με την Υγεία, αλλά και την Άμυνα, την οποία η κυβέρνηση ετοιμάζεται να παραδώσει ολοκληρωτικά στο ΝΑΤΟ, την Ε.Ε. και τις ιδιωτικές εταιρείες μισθοφορικών υπηρεσιών που συνοδεύουν τους σημερινούς στρατούς της Δύσης.

* Δεν έχει σημασία αν όλα αυτά συμβαίνουν για να ξεφορτωθεί το κράτος όλες τις υποχρεώσεις του προς την κοινωνία και να ενισχυθεί μόνο ως  μηχανισμός άγριας καταστολής και είσπραξης για λογαριασμό των δανειστών τοκογλύφων και κερδοσκόπων που ήδη λυμαίνονται τη χώρα.

• Δεν έχει σημασία αν από τυπικά ανεξάρτητο κράτος μεταβαλλόμαστε ανοιχτά σε άθροισμα διαφορετικών περιφερειών υπό την αυστηρή επιτήρηση ενός κεντρικού κρατικού μηχανισμού, που λειτουργεί ως διαμεσολαβητής της «Ευρώπης των περιφερειών» με τους ντόπιους υπεξούσιους πληθυσμούς.

Τίποτα απ' όλα αυτά δεν έχει σημασία, αρκεί να εξασφαλίζεται η αναπαραγωγή των μηχανισμών. Να τρέχει το παραδάκι από τα κοινοτικά κονδύλια και την κρατική ενίσχυση και ό,τι αυτά συνεπάγονται.

Τίποτε επίσης δεν πρέπει να έχει σημασία για τον λαό. Όπως άλλωστε μας διαβεβαιώνει και η ηγεσία του ΚΚΕ, ό,τι ήταν πριν, το ίδιο είναι και σήμερα. Οπότε προς τι το άγος και ο οδυρμός; Το μόνο που πρέπει να απασχολεί τον λαό είναι τι θα ψηφίσει. Έτσι αποχαυνωμένος και ανίδεος πρέπει να προσέλθει στις κάλπες για να εκτονώσει την αγανάκτηση του με τρόπο ανώδυνο και επωφελή για το νέο καθεστώς. Πρέπει να καταπιεί την κάμηλο και να ασχοληθεί με την οπή της ραφίδος.

Το ξεκατίνιασμα

Πρόκειται για την αποθέωση του «κοινοβουλευτικού κρετινισμού», με τον οποίο χαρακτήριζαν οι επαναστάτες δημοκράτες των αρχών του 19ου αιώνα όλους εκείνους που ξεχνούσαν την πάλη για τη δημοκρατία κάθε φορά που το καθεστώς της απολυταρχίας παρείχε τη δυνατότητα των εκλογών προκειμένου να δημιουργήσει μια ψευδαίσθηση νομιμοποίησης. Πρόκειται για τον ίδιο «κοινοβουλευτικό κρετινισμό» που έκανε ορισμένες ηγεσίες της Αριστεράς να επιδιώκουν τη συμμετοχή τους στην πολιτική μεταρρύθμιση Μαρκεζίνη της χούντας το 1973. Τότε την τιμή της Αριστεράς και γενικά της δημοκρατίας έσωσε η εξέγερση της νεολαίας στο Πολυτεχνείο. Σήμερα η εξέγερση που ζυμώνεται και ωριμάζει στα κατάβαθα της κοινωνίας είναι σίγουρο ότι θα σαρώσει τα πάντα και πρώτα απ' όλα αυτόν τον άθλιο «κοινοβουλευτικό κρετινισμό».

Όλο και μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας αντιλαμβάνεται ότι το υπάρχον σύστημα οικονομίας και πολιτικής δεν επιδέχεται καμιά βελτίωση, ότι οι ίδιες οι εκλογές όπως είναι στημένες δεν έχουν κανένα πραγματικό περιεχόμενο, εκτός από το να νομιμοποιούν το πιο άθλιο καθεστώς της μεταπολιτευτικής περιόδου, ένα καθεστώς υποδούλωσης, που μπροστά του ωχριά ακόμη κι εκείνο του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου το 1898. Κι έτσι όσο βράζει η αγανάκτηση, όσο βαθαίνει η συναίσθηση στην κοινωνία ότι κανένα δικό της μήνυμα δεν μπορεί να διαπεράσει την κρησάρα του επίσημου πολιτικού συστήματος, τόσο εντείνεται το ξεκατίνιασμα ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις.

Δείτε τι έγινε με τις περίφημες δηλώσεις του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Ο κύριος αυτός δήλωσε αυτό που είναι κοινό μυστικό: «Ήταν φανερό ότι κάποια ημέρα η Ελλάδα θα έπρεπε να αντιμετωπίσει αυτό το είδος του προβλήματος και ήξερα ότι το πρόβλημα αυτό θα έφθανε, διότι το συζητούσαμε: οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, ο πρόεδρος Ζαν Κλοντ Τρισέ στην ΕΚΤ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εγώ ο ίδιος - για τις προοπτικές για αυτό που δεν ήταν τότε γνωστό και το αποκαλούμε ελληνική κρίση», δήλωσε ο κ. Γιούνκερ σε συνέντευξη Τύπου στην Ουάσιγκτον (8.10), στα πλαίσια της συνάντησης του ΔΝΤ. «Ήξερα, ήξερα ακόμα ότι η Γαλλία και η Γερμανία κέρδιζαν τεράστια ποσά από τις εξαγωγές τους προς την Ελλάδα. Εγώ δεν θα μπορούσα να πω δημόσια αυτό που γνώριζα», παραδέχτηκε ο επικεφαλής του Eurogroup.

Δείτε τι συμπέρασμα έβγαλε από αυτή τη δήλωση ο πρόεδρος της Ν.Δ., κ. Σαμαράς: «Η χθεσινή δήλωση του επικεφαλής των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης κ. Γιούνκερ, ότι Ευρωπαϊκή Ένωση ήξερε, εδώ και χρόνια, για το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας και ότι έπρεπε να ληφθούν μέτρα πριν από δύο τρεις δεκαετίες, αλλά κανείς δεν μιλούσε γιατί αυτό έβλαπτε τις εξαγωγές της Γαλλίας και της Γερμανίας, δικαιώνει πλήρως τις θέσεις που, εδώ και επτά μήνες, διατυπώνω. Ότι:

1. Εάν θέλουμε να βρούμε ποιος φταίει για την οικονομία πρέπει να πάμε πίσω στο 1981. Αυτό που θέλει να αποφύγει το ΠΑΣΟΚγια ευνόητους λόγους.

2 .Η Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως η Γερμανία και η Γαλλία έπρεπε να "βάλουν πλάτη" και όχι το ΔΝΤ. Αυτή τη θέση υποστήριξα στη Σύνοδο του ΕΛΚ, αλλά δυστυχώς ήμουν μόνος. Η κυβέρνηση, όχι μόνο ενίσχυσε την επιχειρηματολογία τους, διασύροντας τη χώρα, για κομματικούς λόγους, αλλά ουσιαστικά απεδέχθη άνευ όρων μια επιλογή που σήμερα στραγγαλίζει την Ελλάδα και τους Έλληνες. Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματα

Κουβέντα για την Ε.Ε. και ειδικά για την Ευρωζώνη, που ο κ. Γιούνκερ ομολογεί κυνικά ότι πρόκειται για μηχανισμό εκμετάλλευσης των χωρών σαν την Ελλάδα από τους ισχυρούς εταίρους, κυρίως τη Γερμανία και τη Γαλλία.

Αν λοιπόν η χώρα μπήκε στην Ε.Ε. και το ευρώ προκειμένου με τα δικά της εξωτερικά ελλείμματα, με τη διάλυση της δικής της παραγωγικής βάσης να χρηματοδοτήσει την εξαγωγική ισχύ της Γερμανίας και της Γαλλίας, τότε γιατί θα πρέπει η χώρα να παραμείνει σ' αυτόν τον «λάκκο των λεόντων», όπως χαρακτήριζε την ευρωπαϊκή οικονομική ολοκλήρωση ο παλαίμαχος πολιτικός της ΕΔΑ Ηλίας Ηλιού;

• Αν τα δημόσια χρέη δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μοχλός εξάρτησης και πειθαναγκασμού της Ελλάδας για να συνεχίσει την ίδια καταστροφική πορεία προς όφελος των ισχυρών εταίρων της, τότε γιατί θα πρέπει να τα πληρώσουμε; Για ποιον μεταφυσικό και διεστραμμένο λόγο πρέπει η χώρα να παραμείνει υπ' αυτό το καθεστώς;

Δεν βρήκαν τίποτε να πουν για τα κρίσιμα

Όπως είναι φυσικό, κανένα από αυτά τα ερωτήματα δεν απασχόλησε το κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό. Το μόνο που τους ένοιαξε ήταν η αποστροφή του Γιούνκερ περί «διεφθαρμένης χώρας», που όπως διευκρίνισε ο εκπρόσωπος του (11.10) αναφερόταν σε δημόσιες δηλώσεις του σημερινού πρωθυπουργού, με τις οποίες ο κ. Παπανδρέου αναγνωρίζει ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με τη διαφθορά. «Πριν από μερικά χρόνια, όταν τα στοιχεία της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας έδειχναν ότι η χώρα θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση, οι πάντες στην υπόλοιπη Ευρώπη γνώριζαν ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει πολύ σοβαρό πρόβλημα διαφθοράς», είπε ο εκπρόσωπος του κ. Γιούνκερ.

Ωστόσο, συνεχίζει ο εκπρόσωπος, ο κ. Γιούνκερ ως πρόεδρος του Eurogroup δεν ήταν σε θέση να τα θέσει δημοσίως, «καθώς η κατακραυγή θα ήταν μεγάλη».

Κι έτσι άρχισε το γαϊτανάκι.

Ο κ. Σημίτης ξεμύτισε από τη φωλιά του για να δηλώσει στη ΝΕΤ (10/10): «Πρόκειται για ανοησίες. Επί των ημερών μου η χώρα είχε ανάπτυξη με ρυθμό 5% και έλλειμμα 4%. Δεν είχα κανένα λόγο και δεν θα δεχόμουν καμία συζήτηση αν η χώρα μου ήταν διεφθαρμένη ή όχι». Κι αν όλοι οι αχάριστοι εργαζόμενοι αυτής της χώρας δεν κατάλαβαν ότι τόσα χρόνια ζούσαν ένα «οικονομικό θαύμα», τότε κακό τους κεφαλιού τους. Όπως είναι γνωστό, αυτοί και οι αφόρητες αξιώσεις τους είναι που φταίνε για τη χρεοκοπία της χώρας.

Εν τω μεταξύ, άμεση υπήρξε και η αντίδραση των συνεργατών του τέως πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, οι οποίοι σημείωναν: «Φυσικά και ο κ. Καραμανλής ουδέποτε είπε κάτι τέτοιο. Όσοι επιχειρούν να του αποδώσουν τέτοιο λόγο, ένα σκοπό έχουν, τον αποπροσανατολισμό». Από την πλευρά του, ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ερωτηθείς σχετικά, φέρεται να δήλωσε, σύμφωνα με τον ΑΝΤΙ: «Νομίζω πως είναι απολύτως σαφές ακόμη και χωρίς τη λέξη πρώην ότι ο κ. Γιούνκερ δεν αναφέρεται στον κ. Παπανδρέου, αλλά σε προηγούμενο πρωθυπουργό. Και όλοι νομίζω μπορούμε να φανταστούμε σε ποιον αναφέρεται». Τέλος, ο κ. Σαμαράς χρησιμοποίησε τις δηλώσεις του κ. Πούνκερ ως επιχείρημα ότι δικαιώνονται οι δικές του τοποθετήσεις που ζητούσε εξεταστική επιτροπή για την οικονομία από το 1981: «Βγαίνει ο κ. Γιούνκερ, ο πρόεδρος της Ευρωζώνης, και λέει το εξής αποκαλυπτικό: Ότι τα προβλήματα της Ελλάδας έχουν τις ρίζες τους τρεις δεκαετίες πριν. Τι σύμπτωση! Αυτό ακριβώς έλεγα εδώ και μήνες. Ότι η Ελλάδα έκανε "ανάπτυξη" και "κοινωνική πολιτική" με δανεικά. Και δεν το έκανε τα τελευταία χρόνια, το έκανε τις τελευταίες δεκαετίες. Γι' αυτό και ζήτησα, αν πρόκειται να γίνει εξεταστική για την οικονομία, να πάει πίσω ως το 1981. Τώρα επισημαίνουν το ίδιο ακριβώς και ανώτατοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Σαμαράς.

Με τον τρόπο αυτό παίχτηκε ένα άθλιο παιχνίδι σε βάρος της κοινής γνώμης, η οποία σοκαρίστηκε από την κυνική ομολογία του Γιούνκερ.

Θράσος πάνω στα ερείπια

Προσέξτε το θράσος όλων αυτών των κυρίων. Το ζήτημα δεν είναι η σχέση της Ελλάδας με την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη, που αποδείχτηκε καταστροφική και μας οδήγησε στη χρεοκοπία. Δεν βρίσκεται στο γεγονός ότι όλοι αυτοί συνέργησαν στο να μετατρέψουν την αδύναμη και προβληματική οικονομία της Ελλάδας κυριολεκτικά σε ερείπια προκειμένου να επωφεληθούν οι ισχυροί εταίροι, η εξαγωγική μηχανή τους και οι τραπεζίτες τους.

Για όλα αυτά δεν βρήκαν τίποτε να πουν. Όχι βέβαια, το όλο ζήτημα είναι δικό μας. Η χώρα είναι διεφθαρμένη. Η Ελλάδα έκανε «ανάπτυξη» και «κοινωνική πολιτική» με δανεικά.

Κι επομένως οφείλουμε να αλλάξουμε μυαλά και νοοτροπία με τον βούρδουλα. Όπως ακριβώς επιχείρησαν να μας κάνουν και οι ναζί της κατοχής, αλλά δυστυχώς απέτυχαν. Ήρθαν όμως οι πιο γνήσιοι απόγονοι τους στα επιτελεία των αγορών, των τραπεζών και των οργάνων τους για να αποτελειώσουν το εκσυγχρονιστικό έργο που έμεινε ημιτελές.

* Το κείμενο του Οικονομολόγου-Αναλυτή Δημήτρη Καζάκη δημοσιεύεται στο "Ποντίκι" 14/10

14 σχόλια:

rdDcom είπε...

Το βάζω και εδώ:

http://www.liberation.fr/societe/01012296268-voynet-condamne-les-violences-policieres-contre-les-lyceens-a-montreuil

Montreuil: Μαθητής κινδυνεύει να χάσει την χρήση δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου λάμψης [διόρθωση: πλαστική σφαίρα]/πετροπόλεμος/
Ο δήμαρχος καταδικάζει τη χρήση βίας σε βάρος των μαθητών

http://www.liberation.fr/societe/01012296263-plusieurs-milliers-de-lyceens-dans-la-rue-ce-jeudi
Υπό κατάληψη/αποκλεισμό σε 349-1.100 γυμνάσια/λύκεια

http://www.liberation.fr/societe/01012296303-blocage-des-lycees-quand-les-proviseurs-ecrivent-aux-parents
«Απόπειρες εκφοβισμού»-«Εγκύκλιος» (με όμοιο περιεχόμενο) σε γονείς να «μαζέψουν» στα σπίτια τους «απεργούς»-μαθητές τής δευτεροβάθμιας:

Κυρίες και Κύριοι, γονείς μαθητών, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι το παιδί σας έχει τόσο δικαιώματα όσο και υποχρεώσεις στο πλαίσιο τής φοίτησης...Οι υποχρεώσεις του αφορούν την επιμέλεια, τον σεβασμό τής ελευθερίας τού άλλου και τής ελευθερίας των αγαθών...Οι αποκλεισμοί/καταλήψεις σχολείων αποτελούν πρόσκομμα στο δικαίωμα προς εκπαίδευση....η παρουσία των μαθητών τής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στον δρόμο ενίοτε προσελκύει αριθμό προσώπων που επιθυμούν να διασαλεύσουν τη δημόσια τάξη και να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των μαθητών και τού προσωπικού.»

ciaoant1 είπε...

Ωραία τα λέει ο Καζάκης για τον κοινοβουλευτικό κρατινισμό [και] της αριστεράς.

Από την άλλη, οι εκλογές είναι μια πολιτική μάχη, και επειδή η αριστερα δεν είναι σήμερα ιδιαίτερα ικανή να κάνει πολιτική (προτιμά τον οικονομισμό, όπως ο Καζάκης, προτιμά να γκρινιαζει, ή και να πετά μολότωφ(αριστερισμός), προτιμά να ασχολείται με "κοινωνικές μάχες και κινήματα", από εκπαδευτικά συλλαλητήρια έως τα πάρκα και το πράσινο), απομακρύνεται από τις εκλογές, προτιμώντας να μη δώσει καν μια πολιτική μάχη.

Όμως, το πολιτικό επίπεδο είναι αυτό που επικαθορίζει τα υπόλοιπα.

Αν η αριστερά δε συμμετέχει στις εκλογές, τότε απλά θα νομιμοποιήσουν την επίθεση της άρχουσας τάξης, καθώς μετά θα βγαίνουν και θα λένε ότι "ο λαός μίλησε", μπλα, μπλα, μπλα.

Αν η αριστερά θεωρεί ότι είναι η ίδια έτοιμη να πάρει τα όπλα, ας καλέσει το λαό να τα πάρει, να δούμε.

Αλλιώς, θα πρ΄πεει να να κατέβει στις εκλογές, άσχετα αν βέβαια ο Καζάκης έχει δίκιο στο ότι ως περιεχόμενο η σημαρινή αριστερά είναι πράγματι άθλια

rdDcom είπε...

Σηκώνει πολύ κουβέντα το θέμα - αλλά αν θεωρείς ότι η αρμόζουσα για τους καιρούς «κοινοβουλευτική» πολιτική είναι να μετατραπεί το πολιτικό όργανο του ΣΥΝ (Αυγή) σε φυλλάδα τύπου «Marianne», να έχουμε δύο Ισνογκούντηδες στον πρώην χώρο τού Συν και να κάνουμε ότι δεν «βλέπουμε» τι ετοιμάζεται, εγώ προσωπικά δεν μπορώ να σου απαντήσω.

Αλλά θα μπορούσες εσύ να μου πεις τι ακριβώς εμπόδιζε όλους αυτούς τους «εξαιρετικούς» πολιτικούς «άνδρες» να δουν τις εξελίξεις, από τη στιγμή που υπήρχαν τόσες πολλές φωνές που προειδοποιούσαν για αυτές; Ο «Ευρωαριστερισμός», η «πίστη» στην καλή θέληση του διεθνούς «προλεταριάτου» (μήπως η συνομοταξία του διεθνούς προλεταριάτου [λαθρομετανάστες] δεν απαντά εν Ελλάδι;), το Ευρωπαϊκό «κράτος δικαίου», τι , τι ακριβώς;

rdDcom είπε...

Και να προσθέσω σε σχέση με:
«προτιμά να ασχολείται με "κοινωνικές μάχες και κινήματα", από εκπαδευτικά συλλαλητήρια έως τα πάρκα και το πράσινο), απομακρύνεται από τις εκλογές, προτιμώντας να μη δώσει καν μια πολιτική μάχη. Όμως, το πολιτικό επίπεδο είναι αυτό που επικαθορίζει τα υπόλοιπα. Αν η αριστερά δε συμμετέχει στις εκλογές,...»

Το θέμα δεν είναι αν θα συμμετάσχει ή όχι στις εκλογές, αλλά με ποιον τρόπο και με ποια στρατηγική. Δυστυχώς ο Καζάκης είναι πολύ εύστοχος για την κατάντια των μεγάλων «ανδρών».

ciaoant1 είπε...

Καμία αντίρρηση αγαπητέ για το περιεχόμενο των ποστ σου (αν και με το ύφος σου θα διφωνήσω λιγάκι - η γκρίνια αρμόζει στους μικρούς, και όχι στους μεγάλες "άνδρες", για να χρησιμοποιήσω και λίγο τα λόγια σου. Και δυστυχώς μόνο γκρίνια βλέπω).

Δε σε γνωρίζω, αλλά θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι από τη στιγμή που αναφέρεις ότι:
"Αλλά θα μπορούσες εσύ να μου πεις τι ακριβώς εμπόδιζε όλους αυτούς τους «εξαιρετικούς» πολιτικούς «άνδρες» να δουν τις εξελίξεις, από τη στιγμή που υπήρχαν τόσες πολλές φωνές που προειδοποιούσαν για αυτές;"

Εσύ τι έκανες για αυτό; Είχες προβλέψει τις εξελίξεις; Τι έκανες για να βοηθήσεις;

Προσωπικά δε θα κάτσω να υπερασπιστώ τη σημερινή αριστερά. Άλλωστε, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, είναι πολύ πίσω. Εγώ από το 2006 τους έλεγα ότι θα ξεσπάσει καπιταλιστική κρίση (είμαι στο ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και με αγνοούσαν. Εξακολουθούν να με αγνοούν σε μαγάλο βαθμό. Μάλιστα, φτάσαμε σε τόση μεγάλη διαφωνία, που ούτε καν συμμετέχω ως υποψήφιος στις εκλογές αυτές, αν και μου ζητήθηκε.

Η εφ' υψηλούν "κριτική" (γκρίνια) δε βοηθά, ούτε μπορείς να απαντήσεις σωστά στην εκλογολαγνεία της σημερινής αριστεράς με...το να μην συμμετέχεις καν στις εκλογές (αριστερισμός)

Maine είπε...

ciaoant γιατί δεν εξηγείς τότε πως το πολιτικό επίπεδο επικαθοριζει τα υπόλοιπα
και ύστερα πως αυτό ανάγεται στις εκλογές.

"Από την άλλη, οι εκλογές είναι μια πολιτική μάχη, και επειδή η αριστερα δεν είναι σήμερα ιδιαίτερα ικανή να κάνει πολιτική (προτιμά τον οικονομισμό, όπως ο Καζάκης, προτιμά να γκρινιαζει, ή και να πετά μολότωφ(αριστερισμός), προτιμά να ασχολείται με "κοινωνικές μάχες και κινήματα", από εκπαδευτικά συλλαλητήρια έως τα πάρκα και το πράσινο), απομακρύνεται από τις εκλογές, προτιμώντας να μη δώσει καν μια πολιτική μάχη"

Εδώ όμως είναι που σε χάνω απόλυτα.Για ποια ακριβώς αριστερά μιλάς?Για να μην ασχοληθούμε μόνο με την κοινοβουλευτική(Που σε αυτή την περίπτωση το "απομακρυνεται απο τις εκλογέ"ς είναι ανέκδοτο) ,Ανταρσύα-ΜΛχ2 ακόμα και οι φοιτητικές παρατάξεις (ΕΑΑΚ) έχω την εντύπωση οτι στις περιόδους των εκλογών είναι που ασχολούνται πιο "ενεργητικα" με την πολιτική.Και όταν ασχολούντε με τα κοινωνικά κινήματα η ματιά τους λοξοκοιτάει ή είναι καρφωμένη στις επόμενες εκλογές.
Αλλοίμονο και αν το πρόβλημα είναι ότι η "Αριστερά" ασχολείται τόσο με τα κοινωνικά κινήματα που παραβλέπει τις εκλογές.(που παρεπιμπτόντως για κάποιο λόγο ταυτίστηκαν και με την Πολιτική).

ciaoant1 είπε...

Αλλοίμονο και αν το πρόβλημα είναι ότι η "Αριστερά" ασχολείται τόσο με τα κοινωνικά κινήματα που παραβλέπει τις εκλογές.(που παρεπιμπτόντως για κάποιο λόγο ταυτίστηκαν και με την Πολιτική).

Και όμως, αυτό συμβαίνει, η αριστερά είναι σήμερα "κοινωνική", και όχι ΠΟΛΙΤΙΚΗ δύναμη.Και γι' αυτό πάντα θα βρίσκεται "από κάτω".

Όσο για την ταύτιση εκλογών-πολιτικής, προφανώς και δεν υπάρχει "ταύτιση". Απλά οι εκλογές είναι καθαρά μάχη σε πολιτικό επίπεδο. Και μια αριστερά που δεν παράγει πολιτική, μόνο κινήματα, δυσκολευεται όταν χρειάζεται να δίνει ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ μάχες (όπως είναι οι εκλογές).

Τα κινήματα έχουν ημερομηνία λήξης. Και έχουν και όρια, με συγκεκριμένες διεκδικήσεις.

Η πολιτική αφορά μια συνολικότερη πρόταση. "Τι θα κάνεις αν έχεις την εξουσία".

Όχι "τι θα κάνεις για να καταπολεμήσεις κάποιον άλλο, που ΑΥΤΟΣ (όχι εσύ) έχει την εξουσία".

Με το να "κινηματοποιείται", χωρίς να παράγει πολιτική, η αριστερά πάντα θα αυτοορίζεται ως η πολιτική εκείνη δύναμη που είναι "από κάτω"

rdDcom είπε...

"κριτική" (γκρίνια)

Για συνταγματικές εκτροπές γράφουμε και αναδημοσιεύουμε από τον Μάρτιο.

Maine είπε...

Δεν απάντησες τίποτα.Πρώτα απ'όλα η θεση ότι η εν ενεργεια(οργανωμένη) Αριστερα δεν ασχολέιται με τις εκλογές είναι απλά και εμπειρικά αβάσιμη.Οπότε δεν μπορούμε να συζητάμε καν με αυτή την προυποθεση.

Προσπερνόντας το όμως προσωρινά χάριν υπόθεσης, τι εννοείς λέγοντας ότι η Αριστερα είναι "κοινωνική και όχι ΠΟΛΙΤΙΚΗ δύναμη",σημαίνει μήπως ότι η αριστερά βρίσκεται ενεργητικά παντού στην κοινωνική βάση και δεν έχει παρουσία στην Κεντρική πολιτική?Ισχυρίζεσαι σοβαρά και αυτό?Επίσης πότε "παρηγαγε" κινήματα δηλαδη.
Όσον αφορά την υποτιθέμενη μη ταύτιση της πολιτικής με τις εκλογές στον λόγο σου"Που είναι μια καθαρά πολιτική μαχη".Αν οι κοινωνικες κινητοποιήσεις δεν είναι πολιτικές μάχες πια άλλη καθαρή πολιτική μάχη μένει δλδ?Η αντιπολίτευση στην βουλή και οι μάχες στα συνέδρια?
Αν θες να σου πω τη πραγματικά πιστεύω για τα παραπάνω, η διάκριση που κάνεις ανάμεσα σε κοινωνική δύναμη και πολιτική δυναμή δεν εχει καν νόημα.Οι εκλογές σίγουρα δεν είναι καθαρή μάχη της Πολιτικής(της χειραφετικής τουλάχιστον).Και στην τελικη το να περιμένεις οτι ..Αν η αριστερα ασχοληθει με τις εκλογές(έχουμε υποθέσει οτι δεν το κάνει παρόλο που δεν ισχύει),θα παρει τις εκλογές και την εξουσία,περνώντας αλώβητη απο όλη αυτή την διαδικασία, για να σώσει την κατάσταση είναι μια πολύ πιο αβάσιμη ελπίδα από αυτήν που βασίζετοντε οι "γκρινιάρηδες" και η καρικατούρα που έφτιαξες να πετάει Μολοτοφ.

rdDcom είπε...

Α και να σημειώσω ότι το περίφημο «editorial» των Θέσεων γράφτηκε σε κατάσταση διαταραγμένης συνείδησης (να τις χ* τις «μαρξιστικές» τους αναλύσεις). Ο TechieChan βαφτίζει «αριστερή» τη διαμάχη Καλλ.-Καζάκη, οι Θέσεις ηδονίζονται υπερμνημοναικώς και όλα βαίνουν αισίως...

rdDcom είπε...

Από Γαλλία:

http://www.humanite.fr/14_10_2010-l%E2%80%99injustice-455776 (θα το μεταφράσω αύριο---αλλά σημαντικό για την «άποψη» τού κοσμικού ανθρωπιστή Lucy Ferry)

http://www.liberation.fr/societe/01012296426-greve-du-mieux-a-la-sncf-10-raffineries-sur-12-affectees

H Alliance, συνδικαλιστική οργάνωση αστυφυλάκων, επικαλείται «σκηνές αντάρτικου πόλεων» κατά την διάρκεια των τελευταίων διαδηλώσεων των νέων και ζήτησε από τις αρχές να τους δοθούν «τα αναγκαία μέσα» για την τήρηση τής τάξης.

RDAntonis είπε...

Δεν την πολυπάλεψα με το εντιτόριαλ οφείλω να ομολογήσω. Αντιγράφω αντιπροσωπευτικά γριφώδες απόσπασμα μετά βλακωδών ερωτήσεών μου:

Ο απομονωτισμός της «ενίσχυσης των δυνάμεων» της (υποτιθέμενης) συνεπούς στάσης, που διαθέτει την πυξίδα διεξόδου και απλά της λείπει η αναγκαία «οργανωτική και υλική υποδομή» για την υλοποίησή της, είναι μια πρόφαση των «επαγγελματιών της επανάστασης» που δεν κάνουν καν τον κόπο να αφουγκρασθούν _τις πραγματικές ανησυχίες και πιέσεις της ασφυκτικής καθημερινότητας μαζί και το τυχαίο που ελλοχεύει σε κάθε καμπή μιας υποτιθέμενα γραμμικής ιστορικής πορείας_. Αυτή η «διέξοδος» έχει τους οπαδούς της από το απόθεμα των ψυχαναλυτικά προσηλωμένων στη συστηματική επιδίωξη του μηδενικού διακυβεύματος. Όμως, _ο υλισμός της συνάντησης δεν δίνει χρονοδιαγράμματα_ ούτε _φυλακίζεται στη μεταφυσική των σταδίων_.

1. Όπου "πραγματικές ανησυχίες και πιέσεις" που οφείλουν να αφουγκραστούν οι μη "επαγγελματίες της επανάστασης" ("ερασιτέχνες της επανάστασης";) είναι...;

2. "Το τυχαίο που ελλοχεύει...κλπ" οι μη επαγγελματίες της επανάστασης πώς ακριβώς το "αφουγκράζονται";

3.Το ότι ο "υλισμός της συνάντησης" δεν "δίνει χρονοδιαγράμματα" τι ακριβώς συνεπάγεται για τις "πραγματικές ανησυχίες και πιέσεις" που οφείλουμε, όπως πιο πάνω λέγεται, να αφουγκραστούμε ως μη επαγγελματίες της επανάστασης; Ότι τις αφουγκραζόμαστε μεν, αλλά δεν θα τους κάνουμε τη χάρη να αγχωθούμε κιόλας;

4. Το ότι αρνούμαστε τον εγκλεισμό στη μεταφυσική των σταδίων είναι προσόν σε μια ιστορική φάση που ούτε τα στάδια προς τον κομμουνισμό ούτε ο προορισμός του κομμουνισμού στην βάση ενός πρώτου σταδίου κρατικού σοσιαλισμού είναι πια καν πολιτικά νοήσιμα έτσι και αλλιώς; Και, καλά, δεν θα το πάμε μέσω σταδίων αυτή τη φορά το πράμα. Ε, πώς θα το πάμε; Αφού ούτε στάδια θέλουμε, ούτε βολονταρισμό θέλουμε, ούτε ψευδείς συσπειρώσεις θέλουμε, τι θέλουμε;

stef είπε...

ok... ήθελα να πω κι εγώ οτι ένα απτό έστω και υποτυπώδες ''άρα'' δεν βγαίνει. τουλάχιστον μια ιδέα για το πως δηλώνει κανείς τη δυσαρέσκειά του σαν ψηφοφόρος για την υπάρχουσα τελματωμένη αηδία, καταψηφίζοντας παράλληλα επίδοξους περαιτέρω εκμαυλιστές (Σαμαράς - Δημαράς)...
Πάλι έρχονται οι εκλογές και η επιλογή του ΣΥΝ είναι η μοναδική λύση για να αποφύγεις το λευκό - άκυρο, για να προσπεράσεις ουσιαστικά την απουσία της απλής αναλογικής..
''άρα'', ''πρωτοβουλία'' και ''συσπείρωση'' ανθρώπων τέτοιου βάθους πολιτικής γνώσης και ικανότητας αναλυτικής σκέψης είναι πολυτέλεια στην τελική? στερούνται κάποιας ιδιότητας - έχουν σύνδρομο αγοραφοβίας..?

δεν καταλαβαίνω κι εγώ τι απόχρωσης πράσινο φώς περιμένει για να δουλέψει προς μια παρουσίαση έστω 5 θέσεων, ο -έτσι κι αλλιώς ενεργός- ακαδημαικός κύκλος

rdDcom είπε...

Ενώ με το να προσβλέπει στο εξής:
«Ο Αλέξης Τσίπρας πάντως διόλου τυχαία χαρακτήρισε «μητέρα των μαχών» τις εκλογές στην Περιφέρεια Αττικής. Σε περίπτωση θετικού αποτελέσματος το βάρος θα πέσει στον επικοινωνιακό χειρισμό να φανεί ότι η επιτυχία δεν ανήκει προσωπικά στον Α. Μητρόπουλο αλλά στη συμμαχική και αντιμνημονιακή πολιτική του ΣΥΝ. »
παράγει πολιτική;

Καλά συμμαζέματα...
http://www.prin.gr/2010/10/syn.html