Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

Καλωσήλθατε στην έρημο του πραγματικού (Το τραύμα του πραγματικού)

Σύντροφοι,

(ναι, είμαστε σύντροφοι ακόμα και αν δεν το ξέρετε ακόμα. Ξέρετε τι θα πει σύντροφος; Αυτός που τρέφεται μαζί με έναν άλλο. Εσείς τι λέτε; Δεν είμαστε σύντροφοι όσοι τρεφόμαστε με τη σταθερή δίαιτα του τίποτα, της φούσκας, των απατηλών φαινομένων, εδώ και δεκαετίες; Δεν ήπιαμε από το ίδιο γάλα);

Χθες το απόγευμα σας έγραψα, ανάμεσα σε άλλα, το εξής:
τα χρόνια της υποτιθέμενης παγκόσμιας ευημερίας του φιλελεύθερου καπιταλισμού ήταν, σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, χρόνια εντονότατης παρακμής και κάμψης της οικονομίας, που όμως φτιασιδώθηκε για όσο άντεξαν οι κυβερνήσεις με μια σειρά επίπλαστων και επισφαλών μεθόδων εξασφάλισης της περίφημης "κίνησης της αγοράς." Με απλά λόγια: Η περίοδος 1990-2008 ήταν περίοδος συλλογικής υποβολής σε ένα χωρίς τέλος Matrix, το οποίο έφτασε η ώρα να αναγκαστούν οι κυβερνήσεις να βγάλουν απ' την πρίζα.
Χθες το βράδυ κυκλοφόρησε η "ομολογία-βόμβα" του επικεφαλής των υπουργών οικονομικών της ευρωζώνης, του Jean-Claude Juncker. Τα βασικά στοιχεία της ομολογίας:

1. Ναι, ξέραμε ότι η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε σοβαρό ενδεχόμενο χρεοκωπίας εδώ και χρόνια αλλά συνεχίσαμε να της δανείζουμε.
2. Το κάναμε επειδή με αυτό τον τρόπο στηρίζαμε τις Γαλλο-Γερμανικές εξαγωγές στη χώρα.
3. Ο χρόνος να γίνει κάτι με το πρόβλημα του χρέους παρήλθε εδώ και μια τριακονταετία (γύρω στο 1980 δηλαδή).

Τα βασικά στοιχεία αυτού που δεν ομολογήθηκε και δεν μπορεί ακόμα να ομολογηθεί από κανένα κύριο Juncker:

1. Η συντριπτική πλειοψηφία των οικονομιών του κόσμου στηρίζεται σε εξίσου σαθρές βάσεις.
2. Απτή απόδειξη τούτου το γεγονός ότι γίνεται παραδεκτό ότι Γαλλία και Γερμανία δάνειζαν ποσά σε δανειολήπτη που ήξεραν ότι δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει μόνο και μόνο για να έχουν αγοραστές τα προϊόντα τους (και φυσικά να αντλήσουν όσο κέρδος γινόταν από τα επιτόκια των δανείων).
3. Είναι ήδη αργά για όλους εδώ και μια τριακονταετία· όχι μόνο για την Ελλάδα.

Σύντροφοι, το Μάτριξ που μας έτρεφε με ψευδαισθήσεις, που μας έκανε να φανταστούμε τον εαυτό μας ως φερέλπιδες επιχειρηματίες, στελέχη επιχειρήσεων, τραγουδιστές-μοντέλους και μοντέλα, γενικούς εξυπνάκηδες της μηντιοκρατίας, σνομπαρία της δεκάρας μεγαλωμένη με ΚΛΙΚ και free-press, αποστειρωμένους και ανέραστους καταναλωτές μιας άδειας και ανέφικτης εικόνας του εγώ μας, ψευδο-συνειδητοποιημένους πολίτες με οικολογικές και αισθητικές ανησυχίες, ανθρώπινες ενσαρκώσεις προκάτ, "πολιτικά ορθών" επιλογών--το σύμπαν όλο του ψευδούς μας, αυτάρεσκου, επηρμένου, αδιέξοδου κόσμου--καταρρέει.

Ανοίξτε τα μάτια, ατενίστε την έρημο του πραγματικού. Καλωσήλθατε. Κάποιοι από μας, που κόψαμε τη διαίτα, σας περιμένουμε χρόνια πολλά, άλλοι λιγότερα. Δεν μας γνωρίζατε. Μιλούσαμε με λίγους, για να μην μας πάρετε για τρελούς και μας κλείσετε μέσα. Τώρα μιλάμε μαζί σας. Καλωσήλθατε λοιπόν, κοιτάξτε γύρω σας, τι όμορφα που καίγεται ο κόσμος που σας (και μας) έφτιαξε. Μα μη φοβάστε. Εδώ θα ζήσουμε, εδώ θα κατοικήσουμε, εδώ θα ξαναχτίσουμε τον κόσμο απ' την αρχή.

Μη φοβάστε. Όταν ο ήλιος δύει πίσω απ' τα αποτρόπαια συντρίμμια, καθώς θα ξεδιπλώνεται το ρήμαγμα του κόσμου, θα ανάβουμε φωτιές για να μη φοβόμαστε στο σκοτάδι. Θα τραγουδάμε για να διώχνουμε τους εφιάλτες. Θα ξαναγίνουμε, σιγά-σιγά, επίπονα, με μόχθο, αντάξιοι όσων ξεχάσαμε. Θα συνηθίσουμε ξανά στο ανηλεές φως, στην εξαφάνιση των σκιών, στην προφάνεια των πραγμάτων. Θα ξαναφτιάξουμε πολιτισμό. Θα μάθουμε να συν-τρεφόμαστε με άλλο γάλα, άλλο αέρα, άλλο νερό.

Σύντροφοι, ήρθε η ώρα να αποσυνδεθείτε. Ακούστε ξανά τον κύριο Bob Zimmerman: "let's overturn these tables/Disconnect these cables/This place don't make sense to me no more/Can you tell me what we're waiting for, senor?"

17 σχόλια:

Leokastanas είπε...

Αντώνη μια παρατήρηση. Γαλλία και Γερμανία δάνειζαν,για να πουλάνε τα προϊόντα τους, αλλά και αυτοί που δανειζόντουσταν δεν ήταν μικρά παιδιά,ε; Το ξέρανε και ήταν όλοι μέσα αριστεροί και δεξιοί τρώγανε από τα δανεικά, ανάλογα με τη θέση τους στον εγχώριο καταμερισμό και ομαδικά πήγαιναν προ τον γκρεμό. ΝΑ η πολιτιστική κρίση, μητέρα όλων των δεινών.
Χαίρομαι που το σημερινό σου κείμενο έρχεται κοντά στο δικό μου. Απλά είσαι πιο αισιόδοξος για το μέλλον, ενώ εγώ δεν....

SK είπε...

τέτοια φάση
http://library.nothingness.org/articles/SI/en/display/1

εχετε στο νου σας να κατεβείτε και Ελλάδα καμμια βολτίτσα.
υπάρχει δουλειά να γίνει.
και υπόβαθρο, χώρος -ομάδα υπάρχουν, το εγγυώμαι

Elikas είπε...

Τελικά η ολική αυτή καταστροφή έχει και τα θετικά της. Πλήρης αποδόμηση ante portas.

celin είπε...

Mατριξ,Ζιζεκ κ ερημος του πραγματικου.Ετσι ειναι Αντωνη,πολυ ωραια τα γραφεις.Το προβλημα ειναι,οτι,οπως κ στην ταινια,η πλειοψηφια των ανθρωπων θα αρνηθει να αποσυνδεθει απο το ματριξ.Προτιμωντας οποιαδηποτε αλλη τεχνητη πραγματικοτητα(ακομα κ αν αυτη σημανει τον εξευτελισμο τους κ τον υποβιβασμο τους σε homo sacer κατα Αγκαμπεν),πλην της μιας κ μοναδικης.
Αυτο λεγεται κ αρνηση.Ελπιζω να ακολουθησουν κ τα αλλα σταδια μεχρι να φτασουμε στην αποδοχη.Αλλα,δυσκολο.
Ειπαμε.Δε θελουν να αποσυνδεθουν.

RDAntonis είπε...

"Το ξέρανε και ήταν όλοι μέσα αριστεροί και δεξιοί τρώγανε από τα δανεικά"

Έχουμε δύο επιλογές:
α) Να δεχτούμε ότι όντως έτσι είναι, και ότι συνεπώς η αριστερά είναι μια βρώμικη λέξη, μια εξαθλιωμένη και αισχρή λέξη.
β) Να πούμε ότι ως "αριστερά" θα ορίσουμε ό,τι αφαιρεί τον εαυτό του απόλυτα από κάθε σχέση με ένα τέτοιο οικτρό μόρφωμα.

Επιμένω πάνω στο ορολογικό για πολύ καιρό για τον απλό λόγο ότι πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να μπορεί ο καθένας να τοποθετήσει τον εαυτό του απέναντι στα σημαίνοντα χωρίς να ακυρώνει τις επιλογές του μόνος του.

Οπότε, είτε θα συμφωνήσουμε ότι η λέξη "αριστερά" είναι στίγμα ντροπής, επιλέγοντας μια άλλη στη θέση της (εγώ π.χ επέλεξα εδώ και αρκετά χρόνια τη λέξη "κομμουνισμός") είτε θα συμφωνήσουμε ότι πρέπει να στερήσουμε μαχητικά το δικαίωμα από κάποιους να αποκαλούν εαυτόν αριστερούς.

RDAntonis είπε...

Δε θελουν να αποσυνδεθουν.

Βλ. άρθρο για προτίμηση ΙΚΑ στους ακρωτηριασμούς αντί για παροχή ινσουλίνης και φαρμακευτικής αγωγής που παρέθεσα πριν λίγο στα σχόλια. Εν μέρει, και για να επιστρέψω στην αναφορά σου στη γυμνή ζωή, το ίδιο το σύστημα σε "αποσυνδέει" επίσης. Το πέταγμά σου σε ένα σωρό ανθρώπινων σκουπιδιών είναι και αυτό μια μορφή αποσύνδεσης και απογαλακτισμού, μόνο που είναι μια μορφή που δεν επιλέγεις εσύ. Μαζί με την εξεγερσιακή αποσύνδεση λοιπόν υπάρχει και η καθεστωτική.

RDAntonis είπε...

Θα μπορούσε κανείς ίσως να πει ότι αυτό το οποίο περιγράφουμε είναι το πέρασμα από την εξέγερση ως αφηρημένο ιδεώδες αφημένο στην εμπορευματική πραγμοποίηση (Τσε Γκεβάρα πόστερ, τι σερτ) στην εξέγερση ως πραγματική (και φυσικά αυτό σημαίνει επίσης ριψοκίνδυνη) εμπειρία.

Leokastanas είπε...

Το να στερήσουμε το δικαίωμα δεν είναι στις προθέσεις μου. Μπορούμε να ασκούμε ανελέητη κριτική στους μηχανισμούς που ομνύουν στο όνομά της, αλλά τελικά τη συκοφαντούν. ΝΑ τους αντιμαχόμαστε, μέσα από τον τρόπο ζωής μας, τις καθημερινές επιλογές μας, την πολιτική μας στάση. Η αποδόμηση είναι στοιχείο της αναγέννησης.

Καππα είπε...

Συγνωμη παιδια αλλα γιατι εχω την εντυπωση οτι οδηγουμαστε απο την πλευρα των ελιτ- αλητ προς ενα ιδιοτυπο κοινωνικο punishment park

omadeon είπε...

Τα δάνεια δεν πήγαν σε εργαζόμενους, πήγαν σε ενεργούς διαχειριστές κεφαλαίων, δηλαδή εργοδότες ή το κράτος. Ο απλός μισθωτός είναι ο τελευταίος που παίρνει μερίδιο του δανείου. Ο μισθωτός του ιδιωτικού τομέα σχεδόν μηδαμινό. Ο "ημέτερος" δημόσιος υπάλληλος κάτι παίρνει (αν υποθέσουμε ότι είναι περιττός ή αργόσχολος) αλλά πολύ λίγο ή αμελητέο αν το συγκρίνουμε με το μερίδιο του λέοντος, "ημέτερων" επιχειρηματιών ή μιζαδόρων.

Και στην τελική εκείνοι που πήραν τα περισσότερα ούτε καν τα αξιοποίησαν. Το αντίθετο μάλλον, π.χ. μερικοί πήραν τα εργοστάσιά τους και τα πήγαν στη Βουλγαρία ή αλλού. Μη λέμε ό,τι θέλουμε...

rdDcom είπε...

Δύο διαφορετικά πράγματα, ίσως καλά έκανες που το διευκρίνισες: ο δανεισμός των μεσαίων τάξεων ως μέσο απορρόφησης σκουπιδιών, ουπς καταναλωτικών αγαθών, και ο δανεισμός του κράτους για εξυπηρέτηση δανείων και «αναπτυξιακές» διαπλοκές.

Νομίζω ο LeoK. θέλει να μας πει ότι η «συνενοχή» μας είναι πλέον αποδεδειγμένη αφού «ποιος» μπορεί να αρνηθεί ότι κάναμε ευαγγέλιο την περίφημη ρήση τής Carrie Bradshaw «Ποιος αποταμιεύει αυτές τις μέρες; Τα δυο ζευγάρια Weitzman στην Amex παρακαλώ».

RDAntonis είπε...

Το ύψος των ατομικών και οικογενειακών καταναλωτικών δανείων στην Ελλάδα, αν θυμάμαι καλά, είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη.

rdDcom είπε...

Ναι, γιατί πχ στην Αγγλία έχεις student loans, mortgages και δάνεια σε πιστωτικές. Είναι πολύ συνηθισμένο να χρωστά κανείς £20.000-30.000 plus υποθήκη & δάνειο για αυτοκίνητο.--- Το σχόλιο ήταν ημι-ειρωνικό, OK;

rdDcom είπε...

Είναι οι διαλέξεις από τις οποίες είχα κάνει τη μετάφραση Πάρσιφαλ. Αρχίζουν με Αντόρνο, και τελειώνουν με Μαλλαρμέ.

Mikroapories είπε...

Mikroapories
μετανοείτε· ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών;
φιλικά,
ΜΑ :)

RDAntonis είπε...

@Demos: Το είδες αυτό; http://www.amazon.com/gp/product/1844674819/ref=pe_5050_17075780_snp_dp

SK είπε...

έψαχνα να το βάλω κάπου αυτό εδώ, δεν έχω βρεί ακόμα. Το βάζω εδώ αν δεν έχετε κι εσείς αντίρηση

http://www.vbs.tv/watch/soft-focus-season-3/steve-albini