Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

Σημείωμα ΙΙ

Ακολουθεί σχόλιό μου το οποίο δημοσιεύτηκε αρχικά σε συνέχειες στο θρεντ σχολιασμού του άρθρου του Δ. Καζάκη. Ανήρτησα το σχόλιο αυτόνομα επειδή για αρκετές ώρες --και αρκετά ξαφνικά-- ο υπολογιστής μου δεν μου έδινε πρόσβαση στα σχόλια. Το πρόβλημα επιλύθηκε με τη βοήθεια αναγνώστη, που με ενημέρωσε ότι τα σχόλια φαινόταν κανονικά σε άλλο υπολογιστή, και με την επακόλουθη εκκαθάριση των cookies στον browser. Απολογούμαι στους αναγνώστες για την όποια σύγχυση ή αναστάτωση. Επειδή η ανάρτηση έχει κάποιες διαφορές από τα σχόλια και είναι πιο πρόσφατη, την διατηρώ ξεχωριστά εδώ.

Αν αργότερα ο Δήμος μπορεί να την μεταφέρει αυτούσια αλλού (στα σχόλια, σε tag, κλπ), ας το κάνει.
RD (Αντώνης)


Για τα εσχάτως συμβάντα

Η νέα υπηρεσία του blogger “stats” μετράει στατιστικά του ιστολογίου από τον Ιούλη που πέρασε. Εν συνόλω, έχουμε στοιχεία μέσω αυτής για τους τελευταίους τρεις μήνες. Η δημοφιλέστερη σε επισκέψεις ανάρτηση, ίσως όχι τυχαία, ήταν και η πέτρα του σκανδάλου, η πηγή των δεινών τα οποία αντιμετωπίζουμε για πρώτη φορά στην ιστορία του ιστολογίου. Το “Γράμμα από τη Σιβηρία του Φιλελεύθερου Αριστερισμού”, με 1.191 επισκέψεις ως την στιγμή που γράφω. Ήταν μια ανάρτηση της στιγμής, και λίγη επίγνωση είχα του πόσους θα ενοχλούσε και σε τι βαθμό. Ας είναι.

Ο χρήστης “Ερημίτης” ενεφανίσθη στο ιστολόγιο για πρώτη φορά με σχόλιο, για τι άλλο, για αυτή την ανάρτηση. Δημοσιεύσαμε το σχόλιό του. Παραδόξως, ήταν σχόλιο που παρά την ευγλωττία του, έμοιαζε πολύ περίεργο. Ποιο ήταν το περίεργο; α) απέδιδε σε μένα σχόλιο που έκανε ο Δήμος και β) μπέρδευε την δική μου περιγραφή ενός επιθυμητού για την αριστερά πολιτικού ακροατηρίου με ένα ακροατήριο το οποίο ο Δήμος ορθότατα (για μένα) είχε περιγράψει ως ανάξιο πολιτικού διαλόγου.

Αν και έκανα τις απαραίτητες διευκρινήσεις στον χρήστη, μπήκα σε σκέψεις για τα κίνητρα μιας τόσο χονδροειδούς “παρανόησης.” Μπήκα σε σκέψεις γιατί, σε δεύτερο χρόνο, μου θύμισαν προηγούμενες προσπάθειες, εντός και εκτός του ιστολογίου, να τεθώ σε σύγκρουση με τον Δήμο, προσπάθειες που έτερος σχολιαστής του ιστολογίου είχε περιγράψει με την γνωστή βρετανική αυτοκρατορική ρούμπρικα “διαίρει και βασίλευε”.

Επέστρεψα στο ποστ του χρήστη Ερημίτη. Το συνδεόμενο email με παρέπεμψε άμεσα όχι μόνο στα πραγματικά του στοιχεία —που λίγο με απασχολούν— αλλά στις φιλικές του σχέσεις με τον άλλο χρήστη, δηλαδή τον χρήστη Νοσφεράτο, ο οποίος επίσης προσπάθησε επανειλημμένα και με περίεργους τρόπους να με φέρει σε σύγκρουση με τον Δήμο. Με παρέπεμψε επίσης στην κοινή τους στέγαση σε ιντερνετικό χώρο των Ο-Π στην Θεσσαλονίκη, πράγμα που επίσης είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μένα, μιας και ελάχιστα γνώριζα για αυτό τον χώρο (όπως και για τους περισσότερους στην Ελλάδα, μιας και δεν κομματίζομαι). Γιατί ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως; Για τον απλό λόγο ότι με εντυπωσίασε ότι μέλη ή συμπαθούντες των Ο-Π έχουν, τελικά, τόσο έντονες ευαισθησίες για τον χώρο του αριστερού φιλελευθερισμού, δηλαδή του φιλελευθερισμού με “ανθρώπινο” —διάβαζε “πολιτισμικά επενδεδυμένο"—πρόσωπο. Ήταν κάτι που δεν γνώριζα.

Όπως και να έχει, ενημέρωσα σχετικά τον Δήμο. Ο “Ερημίτης” συνέχισε το ευγενικό φαινομενικά αλλά πέραν κάθε περιθωρίου αμφιβολίας πλέον εκ του πονηρού τροπάρι, και εγώ του απάντησα επίσης ευγενικά και, οφείλω να πω, εξίσου πλέον εκ του πονηρού. Ο Δήμος, αηδιασμένος προφανώς με το συνεχιζόμενο θέατρο του παραλόγου, ήταν ευθύτερος και λιγότερο “ευγενικός” στην δική του απάντηση. Και προσέθεσε τον φίλτατο Ερημίτη στην “μαύρη λίστα” των αποκλεισμένων σχολιαστών, πράγμα που —έχει σημασία για τα παρακάτω— δεν ανακοινώθηκε στο ιστολόγιο, και που εγώ ο ίδιος δεν γνώριζα για αρκετές ώρες μετά.

Τρεις μέρες αργότερα, στην ανάρτηση του Δημήτρη Καζάκη “Περί λάθους, αξιοπιστίας, και άλλων αλχημειών”, ενεφανίσθη νέος χρήστης με προβλήματα κατανόησης αυτών που διαβάζει, ονόματι “passing throw”, ο οποίος, ποζάροντας ως ούλτρα-αριστεριστής, με εγκάλεσε ότι εξισώνω τον φασισμό με τον κομμουνισμό σε σχόλιό μου. Δημοσίευσα το σχόλιο πριν μπορέσω να καταλάβω επακριβώς πού το πήγαινε. Το κατάλαβα όταν είδα τη φράση “η πατριωτική αντίληψη περί ‘σωτηρίας της χώρας’”—φράση κλειδί για δύο λόγους.

Πρώτον, επειδή εμφανιζόταν σε παραλλαγή και σε σχόλιο ανωνύμου στο ιστολόγιο you pay your crisis κάτω από την ίδια ανάρτηση Καζάκη, και το οποίο σχόλιο απέδιδε στον Καζάκη την πρόθεση να προωθήσει "εθνικοανεξαρτησιακές" κυβερνήσεις “όπως της δεξιάς κυβέρνησης της Ουγγαρίας”. Αποτελούσε δηλαδή χτύπημα σαφώς λιγότερο εναντίον μου και σαφώς περισσότερο –αν και άδηλα– εναντίον του κειμένου που αναδημοσίευσα και του ανθρώπου που το έγραψε: του Δημήτρη Καζάκη.

Δεύτερον, και ίσως σημαντικότερο, επειδή αυτού του είδους η εξωφρενική ταύτιση του Καζάκη με τον ουσιαστικά δεξιό “εθνικισμό” ή “εθνολαϊκισμό” δεν ήταν καινούργια αλλά είχε εκφραστεί ήδη πολλάκις από τον χρήστη Νοσφεράτο τόσο στο παρόν ιστολόγιο όσο και σε σειρά άλλων.

Είχαμε να κάνουμε λοιπόν με συντεταγμένη καμπάνια, συνδεόμενη σε βαθμό αδιευκρίνιστο αλλά όχι αμελητέο με τον χώρο των Ο-Π Θεσ/νίκης, να τεθεί εν αμφιβόλω η πολιτική ταυτότητα του Δημήτρη Καζάκη. Στην πραγματική κοινωνία, τέτοιου είδους κινήσεις είναι ψωμοτύρι και αποτελούν την καθημερινότητα της εξαθλιωμένης μας πολιτικής ζωής. Στο ίντερνετ όμως, και κάτω από τον μανδύα της ανωνυμίας, δημιουργούν πολύ ιδιαίτερες και απεχθείς συνθήκες: ενώ αυτός που εγκαλείται είναι επώνυμος, αυτός που εγκαλεί είναι αόρατος, οι δικές του πολιτικο-ιδεολογικές προκείμενες παραμένουν άδηλες, και ο χώρος που εξυπηρετεί το ίδιο. Το ίντερνετ συνεπώς εξελίσσεται σε ένα είδος χώρου “βρώμικου” ή “ασύμμετρου” ιδεολογικού πολέμου, χωρίς κανόνες, χωρίς υποχρεώσεις και χωρίς συνέπειες για τους διεξάγοντες που βασικά χτυπούν ακίνητο στόχο κρυμμένοι πίσω από ατελείωτες περσόνες, ύφη γραφής, δήθεν πολιτικές απόψεις, κλπ. Τούτο με βρίσκει κάθετα αντίθετο –στην πραγματικότητα, με αηδιάζει– και είμαι υποχρεωμένος, τόσο απέναντι στον εαυτό μου όσο και απέναντι στον Δημήτρη Καζάκη, να το στιγματίσω. Εννοείται ότι απέκλεισα προσωπικά τον χρήστη “passing throw” από περαιτέρω σχολιασμό στο ιστολόγιο.

Λίγα λεπτά αργότερα, έλαβα το κάτωθι σχόλιο από “τέταρτο” χρήστη με το προσωνύμιο “αντ’ αυτού”—"αντί" δηλαδή, εικάζει κανείς, του “passing throw”:

“Της Αλεπούς το κάλεσμα το ξέρεις; Πώς να σου απαντήσει αφού είναι λογοκριμένος και αποκλεισμένος από τον συνιστολόγο σου; Να διευκρινιστεί, τουλάχιστον, ότι πρόκειται για ρητορική ερώτηση σε έναν ακόμα ύποπτο για δοσιλογισμό.

Και να τρέχει μετά στα μπλογκοδιακαστήρια για αλλαγές.”

Πώς ήξερε ο "αντ' αυτού", που φυσικά δεν χρησιμοποίησε το email/nick του αποκλεισμένου "passing throw", ότι ο "passing throw" είχε αποκλειστεί; Επίσης, στον "passing throw" ή στον "Ερημίτη" αναφερόταν όταν μιλούσε για λογοκρισία και αποκλεισμό; Δύο οι λογικές πιθανότητες: α) "αντ' αυτού"="passing throw"="Ερημίτης" με διαφορετικά email, νικ, κλπ, ή β) "αντ' αυτού"=κάποιος άλλος που εναλάσσεται με το φιλαράκι του στις ιντερνετικές πλακίτσες αλλά γνώριζε επίσης για τον αποκλεισμό από τα σχόλια. Άλλη περίπτωση χρήστη δεν υπάρχει, μιας και, επαναλαμβάνω, ο μεν αποκλεισμός Ερημίτη δεν ανακοινώθηκε, ο δε αποκλεισμός passing throw μόλις είχε γίνει και επίσης δεν είχε ρητώς κοινοποιηθεί (σύμφωνα με τους κανονισμούς σχολιασμού, που ουσιαστικά επιβλήθηκαν, όπως και η πολιτική πρότερου μετριασμού σχολίων, από ακριβώς τέτοιου είδους ιταμές πρακτικές). Συνεπώς κανείς άλλος χρήστης πλην του Ερημίτη, ή κάποιου εγκάρδιου φίλου του Ερημίτη με τον οποίο ο πρώτος ήταν σε άμεση συννενόηση, δεν μπορεί να είχε γράψει το (αδημοσίευτο ως τώρα) και αστραπιαίο σχόλιο με την υπογραφή "αντ' αυτού".

Ο “passing throw” επανεμφανίστηκε στο youpayyourcrisis χθες, κάτω από την ίδια πάντα ανάρτηση του Δημήτρη Καζάκη. Με το παρακάτω σχόλιο:

“@omadeon [λες και το RD δεν μιλά, μετωπικά και ευθαρσώς, δια των μελών του, αλλά έχει διορίσει κάποιο "εκπρόσωπό" του που συνδιαλέγεται εκ μέρους του με τρίτους σε χώρους τρίτων!!! Λες και το RD είναι υπεύθυνο για οτιδήποτε λέει οποιοσδήποτε εκ μέρους του ή εναντίον του στην μπλογκόσφαιρα!!! Λες και το RD βρίσκεται σε διάλογο με τον κάθε "passing throw", "Ερημίτη", κλπ και δεν το γνωρίζει το ίδιο!!!]:

Εγώ πάντως ως περαστικός βλέπω χτες την πρόσκληση σου για ‘σοβαρή συζήτηση’ στο radical desire και παω να ρίξω μια ματιά. Πέφτω πάνω σε ένα σχόλιο που συγκρίνει την αντιμετώπιση του χρέους από την χιτλερική γερμανία με την επαναστατική ρωσία και γίνομαι τούρμπο. Απαντάω επιθετικά (αν και όχι υβριστικά), μου απαντάνε διάφορα, ξανααπαντάω και η απαντηση δεν δημοσιευεται και σήμερα που ξαναπέρασα κατάλαβα ότι με κάνανε μπαν.
Εντάξει, εδώ προφανώς κάποιοι γνωρίζεστε και έχετε τα προηγούμενά σας (δίκαια ή αδικα δεν το εξετάζω). Αλλά υπάρχει και ένας ακόμα κανόνας στο blogging: ότι δεν κόβουμε ότι δεν μας αρέσει επειδή απλά δεν μας αρέσει, ότι όταν εκτιθόμαστε στο ιντερνετ αποδεχόμαστε και το ενδεχόμενο να μην συζητάμε μόνο μμε τους φίλους μας αλλά και με ανθρωπους που διαφωνούν μαζί μας ακόμα και κακόπιστα. Τέλος πάντων αυτά περί δεοντολογίας στο blogging...”

Έτσι, η προβοκάτσια μετατρέπεται σε κατηγορία, συγχωνεύεται με την άμυνα απέναντι στην προβοκάτσια, δηλαδή τον αποκλεισμό του χρήστη απ' το RD, γίνεται βάση διαμαρτυρίας ("με λογοκρίνουν!") σε τρίτο ιστολόγιο, και με την κλασική μέθοδο Γκαίμπελς “λέγε λέγε κάτι θα μείνει”, το Radical Desire οδηγείται στο σφαγιαστήριο υπολήψεων που οδηγήθηκε και ο Δημήτρης Καζάκης. Ειρήσθω εν παρόδω, η ειρωνεία για το αν η συζήτηση ήταν σοβαρή ή όχι αντανακλά λεγόμενα άλλου χρήστη, εγκάρδιου κατά πως φαίνεται "συναγωνιστή" του Ερημίτη, όστις και ήρθε εδώ εις συνδρομήν φίλου σε μια δύσκολη για τον έντιμο αυτό ιδεολογικό χώρο στιγμή.

Σε απάντηση του σχολίου αυτού έγραψα –όπως πάντα– ενυπόγραφο σχόλιο στο youpayyourcrisis, όπου διαμαρτύρομαι για την απαράδεκτη για μένα ανοχή απέναντι σε πρακτικές που θίγουν όχι εμένα ή το ιστολόγιο απλώς, αλλά τον ιδεολογικό χώρο που το youpayyourcrisis υποτίθεται πως υπηρετεί. Δυστυχώς, καμμία σημασία δεν δόθηκε από τις αρμόδιες του ιστολογίου, ούτε καν στο γεγονός ότι ουσιαστικά η ίδια αυτή ανοχή έχει ρίξει στο βάραθρο κάθε προοπτική πολιτικής συζήτησης πάνω στο θέμα της ανάρτησης. Αντ’ αυτού, το σχόλιό μου τσουβαλιάστηκε μαζί με κάθε λογής “μαλλιοτραβήγματα” που υποτίθεται ότι αποπροσανατολίζουν τη συζήτηση. Ποια συζήτηση όμως; "Συζήτηση" αποκαλείται η συντεταγμένη προσπάθεια σπίλωσης των πολιτικών υπολήψεων τόσο του φιλοξενούμενου συγγραφέα (Καζάκη) όσο και εμού, που ως συγγραφέα το youpayyourcrisis έχει αναδημοσιεύσει 9 φορές; Δικαιούμαι ή όχι να φαντάζομαι ότι αν ο ίδιος ο Καζάκης έγραφε για να διαμαρτυρηθεί θα αντιμετωπίζονταν με μια γενικόλογη απόρριψη των μαλλιοτραβηγμάτων που αποσπούν την προσοχή από τη συζήτηση για τον…Καζάκη; Δεν γνωρίζουν οι συντονίστριες του youpayyourcrisis πού στέκομαι και πού στέκεται το ιστολόγιο σε ό,τι αφορά την δήθεν “ταύτιση φασισμού και κομμουνισμού” που μας αποδόθηκε; Δεν γνωρίζουν πού στέκεται σε ό,τι αφορά τις θέσεις Καζάκη; Δεν γνωρίζουν πού στέκεται σε ό,τι αφορά τις ίδιες αυτές θέσεις ο χρήστης Νοσφεράτος σε σχόλια που έκανε με την δική του ιντερνετική ταυτότητα στο ίδιο αυτό blog; Ασφαλώς και γνωρίζουν. Απλώς δεν αναλαμβάνουν καμμία ευθύνη απέναντι στην υπεράσπιση των ίδιων τους των θέσεων απέναντι στη διαβολή και τη σπίλωση (η αναδημοσίευση ναι μεν δεν εξυπακούει συμφωνία, εξυπακούει όμως ευθύνη απέναντι στο κείμενο· και ο γενικότερος προσανατολισμός του you pay your crisis κατά του ΔΝΤ και της κυβερνητικής διαχείρισης της κρίσης δεν συμβαδίζει ακριβώς με την ιδέα ότι ο Καζάκης, εγώ ή ο Δήμος ή ο Godel είμαστε μύχια δεξιοί υπερπατριώτες). Αλλά από απογοητεύσεις για την ανετοιμότητα των ανθρώπων να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων άλλο τίποτε η ζωή. Αποχώρησα, φυσικά, από το youpayyourcrisis, το οποίο για μένα είναι δυστυχώς πλέον έκθετο στην πιο ιταμού τύπου χειραγώγηση.

Ποιος απάντησε στη διαμαρτυρία μου για τα τεκταινόμενα; (Η διαμαρτυρία μου, θυμίζω, δεν ανέφερε παρά τον “passing throw”, εναντίον του σχολίου του οποίου και διαμαρτυρήθηκα· για κανένα άλλο σχολιαστή δεν έκανα λόγο ονομαστικά--δηλαδή με ιντερνετικό προσωνύμιο)

Σε πρώτο χρόνο, ο Νοσφεράτος (αμέσως επόμενο σχόλιο). Σε δεύτερο, ο Ερημίτης (σχόλιο αμέσως μετά). Σε τρίτο (και αφού είχε μεσολαβήσει σχόλιο του Δήμου), ο….passing throw. Και μόλις η διαχειρίστρια διατύπωσε το “απελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο” aka “νίπτω τας χείρας μου”, που ουσιαστικά μου έλεγε ευγενικά να τα μαζεύω και να φεύγω αν δε γουστάρω να με διαβάλλουν ευφάνταστα δημιουργήματα ευφάνταστων ανθρώπων υπό το κράτος "ανοχής" στην "ελευθερογνωμία", εξευμενίσθη ως δια μαγείας, ο... σκιώδης πρωταγωνιστής “passing throw”. Και μεγαλοθύμως παρατήρησε: “και τέλος πάντων παιδιά, είδα κάτι που με ενόχλησε πολύ, σας την είπα, εσείς προσβληθήκατε και με μπανάρατε (σωστά κατά τη γνώμη σας, λάθος κατα τη δική μου). Κάθε μέρα συμβαίνουν αυτά στα μπλογκ και μην ψάχνετε να ανακαλύψετε πράκτορες. Το θέμα τελειώνει εδώ, εκ μέρους μου τουλάχιστον.” Και ο passing throw εξηφανίσθη πίσω στο τίποτε του ιντερνετικού αιθέρα από το οποίο προήλθε.

Και γιατί να μην εξευμενισθεί (και εξαφανισθεί οσονούπω) ο “passing throw”; H “δουλειά” των δημιουργικών παιγνίων ταυτοτήτων είχε γίνει. Η “δουλειά”, όταν δεν περιορίζεις τον εαυτό σου σε ό,τι αφορά "εργαλεία", γίνεται πάντα. Ένας λιγότερος ενοχλητικός. Περισσότερος χώρος για παιχνίδια στην επόμενη ανάρτηση Καζάκη ή οποιουδήποτε τύχει να ενοχλεί τις “δημοκρατικές αριστερές” ευαισθησίες.

Όμως καμμία "δουλειά" δεν έγινε σε ό,τι αφορά εμάς –εκτός και αν το ότι εκτέθηκε ένα αξιόλογο για την συγκέντρωση κειμένων του ιστολόγιο αναμένεται να μας πτοήσει. Δεν γράφουμε υπό προϋποθέσεις στήριξης και σπόνσορινγκ. Δεν χρειαζόμαστε χαδάκια και εγκρίσεις από ιντερνετικά brand names. Ξέρουμε ποιοι είμαστε και τι κάνουμε και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ και για κανένα απολύτως λόγο. Αν κάποιοι δεν μπορούν να βρουν τους τρόπους να αντισταθούν σε διαδικασίες που κάνουν το νετ αντίγραφο της σαθρής κοινωνίας που καταρρέει, πεδίο πελατειακών σχέσεων, “φιλιών”, και εξυπηρετήσεων, αν κάποιοι έχουν μπερδέψει την πολιτική με τέτοιου είδους σχέσεις –η σύγχυση αυτή έχει ένα όνομα, και το όνομα αυτό είναι ΔΙΑΦΘΟΡΑ– δεν θα προβληματιστούμε σε ό,τι αφορά αυτό για το οποίο αποφασίζουμε εμείς.

And that’s that.

Y.Γ
ΥΓ. Βραβείο comic relief στο κάτωθεν:

Ο/Η Ερημίτης είπε...

Δεν ξέρω κανέναν passing threw αλλά και να ήξερα μικρή σημασία έχει.

Addendum: Το επώνυμο κείμενο της διαμαρτυρίας μου στο ιστολόγιο  you pay your crisis:

Ο πανικός ορισμένων (πρόκειται εν προκειμένω για δύο άτομα, των οποίων τα πλήρη στοιχεία είναι γνωστά στους υπεύθυνους του ιστολογίου μας) μπροστά στην ελεύθερη διακίνηση της κριτικής στη φιλελεύθερη οικονομική πολιτική και τις μεθόδους ιδεολογικής νομιμοποίησής της έχει ξεφύγει κάθε ορίου.

Την πολιτική ταυτότητα του Radical Desire και τις ιδεολογικές θέσεις των μελών του την μαρτυρούν δεκάδες επί δεκάδων αναρτήσεων. Δεν έχουμε κανένα λόγο να τις μακιγιάρουμε, να τις κρύψουμε με μισόλογα, ή να τις αλλάξουμε επειδή κάποιοι τραγελαφικοί τύποι με κομπιούτερ κάνουν έμπρακτη εκπαίδευση στην γκαιμπελική παραπληροφόρηση.

Για την ρητή και μεθοδική μας απόρριψη της εξίσωσης φασισμού και κομμουνισμού μαρτυρούν επαρκώς τα ποστ:

α)"Περί ολοκληρωτισμού" http://radicaldesire.blogspot.com/2010/07/blog-post_2099.html

και

β) "Πάλι αντικομμουνισμό έχει για φαγητό απόψε;" http://radicaldesire.blogspot.com/2009/11/blog-post_29.html

Αμφότερα δικά μου (ενδιαφέρον μιας και εγκαλέστηκα προσωπικά από τον ανεδκιήγητο "ούλτρα-αριστερό" "passing throw" για σύγχυση των δύο).

Για τη υποτιθέμενη σχέση μας με οτιδήποτε "εθνικοπατριωτικό" του τύπου που διασπείρει με ενσυνείδητο δόλο ο "passing throw" αρκεί μια ματιά στα παρακάτω:

α) "Το σκυλολόι": http://radicaldesire.blogspot.com/2010/02/blog-post_13.html (δείτε και τα σχόλια, έχουν ενδιαφέρον).
β) "Πατριωτική αριστερά: Μερικές απορίες": http://radicaldesire.blogspot.com/2010/01/blog-post.html
γ) "Δώδεκα προκαταρκτικές θέσεις για τον αριστερό συντηρητισμό στην Ελλάδα": http://radicaldesire.blogspot.com/2009/11/blog-post_5116.html

Νομίζω ότι το youpayyourcrisis, το οποίο έχει αναδημοσιεύσει δικά μου κείμενα 9 φορές (και συνεπώς, ανάμεσα σε άλλα, γνωρίζει πολύ καλά την ιδεολογική ταυτότητα του RD) θα πρέπει να επανεξετάσει την ως τώρα πολιτική ανοχής του απέναντι σε τέτοιου είδους χυδαία ψεύδη εις βάρος μου και εις βάρος των συνεργατών μου. Άλλο πράγμα η ελευθερογνωμία, άλλο η ανοχή στην μετατροπή του ιστολογικού χώρου σου σε εξέδρα ρίψης --έστω τραγελαφικής γελοιότητας-- ρουκετών κατά τρίτων.

15 σχόλια:

K.Asvestas είπε...

Test

omadeon είπε...

Αντώνη, ζητώ συγνώμη για τον (σχετικά) μεγάλο αριθμό σχολίων μου σήμερα το πρωί.

Ξεκαθαρίζω επίσης ότι μιλάω ως άτομο, ΧΩΡΙΣ πάντα να υποθέτω ότι συμφωνείτε με όσα λέω, ΧΩΡΙΣ να είμαι φίλος ή γνωστός σας και ΧΩΡΙΣ να θέλω να σας επιβαρύνω με την παρουσία μου, αλλά... παρολ' αυτά εκ των πραγμάτων ωθούμαι να σχολιάσω κάτι ακόμη πριν φύγω, επιβεβαιώνοντας ΟΛΗ την ανάλυση και τα συμπεράσματα αυτού εδώ του ποστ.

Αυτό το ποστ θέτει επί τάπητος (κι είναι ΠΟΛΥ σπάνιο είδος ποστ στα μπλογκ γι' αυτό το λόγο) του μεγάλου νέου προβλήματος της προπαγάνδας που εξαπλώνεται μέσα από τον ιντερνετικό διάλογο, τη χρήση ψευδωνύμων, τις ενορχηστρωμένες επιθέσεις και -επίσης- το ΜΕΓΑΛΟ πρόβλημα που δημιουργεί κάποια ΠΟΛΥ συγκεκριμμένη ομάδα ανθρώπων που ξεμπρόστιασες επιτυχώς μόνος σου, για την ύπαρξη της οποίας όμως ξέρουμε και αρκετοί άλλοι.
Είναι μια περίεργη "κλίκα Οικολόγων-Πράσινων" (μαζί με "ανανεωτικούς" ίσως, τύπου αριστεροφελεύθερης / Δημοκρατικής Αριστεράς) που τον τελευταίο καιρό έχουν ξεκινήσει εκστρατεία λάσπης κατά του Δημήτρη Καζάκη, αλλά και εναντίον όλων όσων απειλούν τα δικά τους συμφέροντα υπέρ της διατήρησης του Στάτους Κβο, μεταξύ Ελλάδας και Ε.Ε.

Ο λόγος που το κάνουν αυτή την εκστρατεία είναι ίσως απλός, έχει να κάνει με το γεγονός ότι ανάμεσα σε ΑΥΤΟ το είδος ανθρώπων είναι και ΕΝΤΕΛΩΣ εξαρτημένοι οικονομικά από προγράμματα χρηματοδοτήσεων της Ε.Ε. (κλπ. κλπ.)
ΑΝ η Ελλάδα κάνει παύση πληρωμών και φύγει από την Ε.Ε. οι άνθρωποι αυτοί θα ΧΑΣΟΥΝ, αναπόφευκτα, το ψωμάκι τους. Δεν θα πω περισσότερα, που άλλωστε τα ξέρεις ήδη (σε άλλους χώρους) απλά επιβεβαιώνω ότι υπάρχει ΚΑΙ κλίκα ΚΑΙ συμφέρον. Αυτό δεν ισχύει βέβαια για ΟΛΟΥΣ μέσα στις τάξεις των Ο.Π. ή του ΣΥΝ, π.χ. υπάρχουν τίμια άτομα όπως ο Μιχάλης Μιχελής (ή και ο ποιητής Νάνος Βαλαωρίτης, που έχει καταγγείλλει, εν μέρει σωστά αλλά και εν μέρει λίγο λανθασμένα σε στυλ την... κυριαρχούσα κλίκα των Ο.Π. - κι όλα αυτά είναι γνωστά, υπάρχουν και δημόσια με ελάχιστο ψάξιμο).

Η πρωτοτυπία αυτού του ποστ είναι ότι συζητάει σε "μετα-επίπεδο" τον ίδιο τον ιντερνετικό διάλογο και τα συμβάντα του, θέτοντας και μπροστά στα μάτια όλων μας τις ΕΥΘΥΝΕΣ που έχουν και οι διαχειριστές αυτού του διαλόγου. Οι κυρίες που διαχειρίζονται το YouPayYourCrisis δεν θα μπορούσαν να εξαιρεθούν από όλα αυτά, αν και πιστεύω ότι σφάλλουν για λόγους κατανοητούς και ανθρώπινους, ιδιαίτερα η Cynical την οποία θεωρώ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ιστολόγο και ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ενάντια στο ΔΝΤ και την Ε.Ε. - ενώ για την Πεντανόστιμη που επίσης εκτιμώ ΔΕΝ ξέρω αρκετά και της εξήγησα φιλικά το λάθος της πολύ πριν την παρέμβασή σου. Είναι ΠΟΛΥ ανθρώπινο σφάλμα, το να ανταποκρίνεται κανείς φιλικά σε... καταιγισμούς φιλικότητας από ορισμένες... διαδικτυακές προσωπικότητες. Το είχα κάνει κι εγώ, κι αν δεν απατώμαι το είχατε κάνει κι εσείς. Οι κυρίες αυτές χρειάζεται να καταλάβουν κάποια πράματα όμως, που εσύ κι εγώ μάθαμε από... πικρή πείρα.

Εν πάσει περιπτώσει, το ιστολόγιό σας ΠΡΕΠΕΙ να παραμείνει στη λίστα των αναπαραγόμενων (μετά χαράς) από το YouPayYourCrisis, αλλά και εσύ είχες ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ να αντιδράσεις με τον αξιοπρεπή τρόπο που αντέδρασες, ΜΗ συμμετέχοντας σε φθοροποιούς και άχρηστους διαλόγους με... troll και κλίκες συκοφαντών. Εμένα τα... ζητάει η καρδιά μου, τέτοια... καρδιοχτύπια (ως φαίνεται) και δύσκολα θα σταματήσω να επεμβαίνω. Πάντως... όσον αφορά το Radical Desire, ΔΕΝ μπορεί να εξουδετερωθεί τόσο εύκολα όσο ελπίζουν κάποιοι! :)

RDAntonis είπε...

Το you pay your crisis διατηρεί το δικαίωμα να επιλέγει ό,τι επιλέγει και είναι ζήτημα στοιχειώδους αξιοπρέπειας για μένα να μην παρενοχλήσω περαιτέρω τις αναρτήσεις του μόνο και μόνο για να μου δώσει σημασία. Είναι επίσης ζήτημα στοιχειώδους αξιοπρέπειας να επιλέγω την οδό της απόσυρσης εφόσον δεν διαπραγματεύομαι με κανένα το τι με θίγει ή με προσβάλλει. Εν προκειμένω, η διαμαρτυρία μου σε κανένα σημείο δεν αφορούσε κανέναν άλλον χρήστη εκτός του "passing throw", με τον οποίο θα μου έκανε μεγάλη εντύπωση αν είχαν πρότερες σχέσεις οι διαχειρίστριες του you pay your crisis, μιας και πρώτη φορά ενεφανίσθη τώρα. Είμαι πολύ προσεκτικός στις διατυπώσεις μου, βλέπεις. Αυτό που κρατάω συνεπώς είναι ότι το δικαίωμα του "passing throw" να λέει πράγματα που διαστρεβλώνουν την αλήθεια σε ό,τι αφορά τρίτο ιστολόγιο (εμάς) και το δικό μου να επαναφέρω την αλήθεια με αποδείξεις από δικές μου αναρτήσεις μετρούν ως "ξεμάλλιασμα" που απομακρύνει τη συζήτηση από τον Καζάκη (λες και όσα έγιναν εχθές δεν έχουν τίποτε να κάνουν με την αναδημοσίευση Καζάκη, ω της ειρωνείας, από το ίδιο το you pay your crisis).

Δεν έχω τίποτε άλλο να προσθέσω. Τις εικασίες για κίνητρα θα τις αποφύγω με κάθε επιμέλεια. Καταγράφω δεδομένα με τον ελάχιστο εφικτό βαθμό ερμηνείας. Το αν με τσίμπησε ξαφνικά, μετά από 30 μήνες παρουσίας εδώ, κάποια περίεργη μύγα ή αν συμβαίνουν πράγματα εκτός της σφαίρας του αποδεκτού στα πλαίσια ευρύτερων αναπροσαρμογών μέσα στον χώρο της αριστεράς καθώς τα πράγματα σκουραίνουν και σφίγγουν, θα το κρίνουν όσοι διαβάζουν, χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις.

ΔemΩΝ είπε...

Συμβαίνουν τέτοια πράγματα στην αριστερά; Τς τς τς!

rdDcom είπε...

Συγγνώμη για την καθυστέρηση εμφάνιση σχολίων. Κάθε βδομάδα για δέκα περίπου λεπτά (κυρίως πρωινές ώρες) - το σύστημα του Disqus είναι ανενεργό για maintenance. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

rdDcom είπε...

«την επακόλουθη εκκαθάριση των cookies»
Μην μου βάζεις ιδέες...

omadeon είπε...

Συζητώντας αυτό το ποστ με ένα φίλο μου...
Διαπιστώσαμε από κοινού δύο πράματα Αντώνη...
1) Αυτό το ποστ είναι από τα ειλικρινέστερα που υπάρχουν γύρω από τέτοια θέματα, αλλά δείχνει επίσης και την αθωότητα των αρχών που εκφράζει, με σχετική άγνοια γύρω από το βόρβορο της λάσπης στο διαδίκτυο και τις πολιτικές της επιπτώσεις (για την οποία άγνοια ευθύνεται... ΑΚΡΙΒΩΣ η αθωότητα). Μπροστά του ο ίδιος ο ιντερνετικός διάλογος, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, είναι σαν φυλακή ή πορνείο....
2) Αυτό το ποστ, μάλλον εντελώς συμπτωματικά -λόγω των περιστάσεων- ξεκινάει άθελά του (ίσως) ένα νέο σημαντικό κεφάλαιο της πολιτικής ανάλυσης και κριτικής, κι αυτό θα μπορούσε να ονομαστεί "Κριτική του Διαδικτυακού Λόγου". Είναι κάτι που εμείς οι... ψημένοι στις μάχες του διαδικτύου ποθούσαμε να υπάρξει κάποτε, πάρα πολύ, αλλά... μέχρι τώρα ΔΕΝ υπήρξε, παρά μόνο με τη μορφή παρωδίας ή χιούμορ (όπως εκείνο της "Encyclopedia Dramatica").

Οι περιπέτειές σας δημιούργησαν μια ΡΩΓΜΗ στο "κατεστημένο" του Διαδικτυακού Λόγου και Διαλόγου, της τρέχουσας ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ιντερνετικής κουλτούρας (με όλα τα δυσώδη χαρακτηριστικά της) και γέννησαν για πρώτη φορά τη δυνατότητα -επιτέλους- να... κατέβουν από το βουνό και οι σοβαροί άνθρωποι της Αριστεράς (μεταξύ των οποίων συγκαταλέγω κι εσένα Αντώνη) και να εφαρμόσουν τη δική τους κριτική αντίληψη επαν-εξετάζοντας ένα σωρό... απαράδεκτα "αυτονόητα" της σαπίλας που κυριαρχεί στον ιντερνετικό διάλογο. Μια αριστερή κοινωνιολογία του ψηφιακού διαλόγου θεμελιώθηκε έτσι, σαν ΕΦΙΚΤΗ.

Ισως τα παραλέω λιγάκι, αλλά νιώθω συγκινημένος, και ότι είναι τιμή μου να παρευρέθηκα σε μια τέτοια στιγμή. Ειναι μια στιγμή που ΠΕΡΙΜΕΝΑ χρόνια και χρόνια. Αλλά το δικό σου επίπεδο πολιτικής κριτικής αντίληψης, Αντώνη, ΔΕΝ το έχω...
(Απλός "πολεμιστής του διαδικτύου" είμαι -κυρίως)

RDAntonis είπε...

Θενκς για τα καλά λόγια, αλλά δεν είναι καμμία προσπάθεια για μένα να μιλάω ευθέως και χωρίς πολλές ντρίμπλες. Προσπάθεια θα ήταν να μην το κάνω.

Τώρα, αθωότητα ξε-αθωότητα, με ό,τι έχει ο καθένας πορεύεται και όπου φτάσει. Και αν μας φάνε ως ιντερνετικές περσόνες, μας έφαγαν. Δεν είναι το τέλος του κόσμου. Αλλίμονο, υπάρχουν εκατομμύρια πολύ χειρότερα πράγματα από αυτό.

Του Baudrillard δεν είμαι φαν, δεν τον θεωρώ σημαντικό στοχαστή. Γενικά, δεν έχω βρει κάτι πραγματικά άξιο λόγου για το θέμα των δικτύων, οπότε αρκούμαι στην αυτοπεριγραφή αυτού που κάνω ως "γράψιμο σε πλατφόρμα blogger με καμμιά φωτό από πάνω."

RDAntonis είπε...

Sorry, εννοούσα "την επακόλουθη επανεκπαίδευση των cookies".

RDAntonis είπε...

Rudyard Kipling? Sure, go ahead.

D.P. είπε...

Παιδιά συνεχίστε την εξαιρετική δουλειά σας και μη δίνετε πολύ σημασία. Το RD είναι ένα από τα καλύτερα ιστολόγια στο ελληνικό διαδίκτυο. Εκτός από αυτούς που σχολιάζουν υπάρχουν και πάρα πολλοί που ευχαριστιούνται απλώς να διαβάζουν τις εξαιρετικές αναρτήσεις σας. Όσο για τον συγκεκριμένο διάλογο και γενικά για το διάλογο μεταξύ αριστερών - οικονομολόγων και μη - πιστεύω πως αντικατοπτρίζει την κατάσταση της ελληνικής αριστεράς...

RDAntonis είπε...

Ευχαριστούμε, το χρειαζόμασταν νομίζω ένα χτύπημα στην πλάτη από την "σιωπηλή πλειοψηφία" --που ξέρουμε ότι μας παρακολουθεί-- σ' αυτή τη φάση...

TheHeretic είπε...

Εγώ πάντως είμαι ανοιχτά με το μέρος σας. Χρειαζόμαστε επιτέλους ιστολόγια με "no bullshit" προσέγγιση, όπως το δικό σας, του Techie Chan και του Greek Rider.

Βασίλης Ν. είπε...

Θα ήθελα απλώς να προσυπογράψω κι εγώ το σχόλιο του D.P.

( ένας ακόμη από την -έως τώρα- "σιωπηλή πλειοψηφία" )

RDAntonis είπε...

Να είσαι καλά, ευχαριστούμε πολύ.