Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

Aformi: Συνέντευξη με τον Στάθη Κουβελάκη

kouvelakis from blog www.aformi.wordpress.com on Vimeo.

Κομβικά σημεία τής συνέντευξης, που ελπίζω να μην αλλοιώνουν τα λεγόμενα:

Άθλιες οι επιλογές της ΓΣΕΕ - Συνδικαλιστικά ακάλυπτη η παραδοσιακή εργατική τάξη

7:22 — Κρίση του καπιταλισμού & νεοφιλελεύθερη επίθεση δημιουργούν ιδανικές συνθήκες για στροφή των μαζών σε ακροδεξιές κατευθύνσεις σε πρώην χώρες του ανατολικού μπλοκ. —Διαφορετικές συνθήκες στις δυτικές χώρες: οι ευθύνες της Αριστεράς μεγαλύτερες. —Αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος - αύξηση της αποχής - ανάγκη δημιουργίας φορέα υποδοχής & κεφαλαιοποίησης της ρήξης των σχέσεων εκπροσώπησης. — Λόγω της απουσίας μαζικής συναίνεσης αναφορικά με τα μέτρα, οι ευθύνες της αριστεράς επεκτείνονται πέραν της απλής καταγγελίας των μέτρων.

12:27 — Προϋποθέσεις πάλης εναντίον του μνημονίου: [1] προγραμματική πρόταση = όχι μόνο υπεράσπιση συνδικαλιστικών διεκδικήσεων ή αφηρημένη καταγγελία του μνημονίου, αλλά συγκυριακή εντόπιση τού άξονα συμπύκνωσης του γενικότερου συσχετισμού.

Κεντρικό ζήτημα αναφορικά με το μνημόνιο: Δημόσιο Χρέος αποτελεί μοχλό συμπύκνωσης των αντιθέσεων τού συστήματοςτο θέμα της αναδιανομής δεν αναδύεται ως συγκυριακά πρώτιστο. [2] Ανάγκη νέων πρακτικών & δράσεων με σκοπό τη διεύρυνση του μετώπου των μη εκπροσωπούμενων δυνάμεων που οφείλουν να κινητοποιηθούν — Ανάγκη επικοινωνίας με τα μη πανεπιστημιακά στρώματα της νεολαίας.

**Παρατεταμένος πόλεμος vs. στρατηγική συγκρούσεων σε ζητήματα εφαρμογής του μνημονίου— εγκλωβισμός σε αποσπασματικές αμφισβητήσεις

17:30 — Παρατεταμένος λαϊκός πόλεμος — οι δύο κλασσικές επιλογές απρόσφορες: (α) ανύπαρκτες οι προϋποθέσεις διεξαγωγής πολέμου κινήσεων που σήμερα διεξάγεται από τους φιλελεύθερους κυρίαρχους κύκλους (β) αδύνατος και ο αμυντικός πόλεμος θέσεων/χαρακωμάτων λόγω της σαρωτικής επίθεσης. — Ευλύγιστη στρατηγική που λαμβάνει υπόψη το στοιχείο της χρονικότητας: Συνδυασμός άμυνας/αναδίπλωσης με μια ρηγματική λογική επίθεσης. — Συνεκτικό στοιχείο=η προγραμματική πρόταση, ασπίδα συνένωσης & ανάπτυξης των επιμέρους δυνάμεων. — Μερική αναχαίτιση της φυγής προς τα εμπρός τού κυρίαρχου μπλοκ=πολλαπλασιαστική αποσταθεροποίηση

**Ευρώ

22:10 Καρδιά προγραμματικής πρότασης: έξοδος του Ευρώ δεν είναι η ορθή αρχή. Η ΕΕ έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ χειρότερο=τερατώδες αντιφιλελεύθερο δημιούργημα. Η ορθή αρχή εκκίνησης είναι το χρέος=στάση πληρωμών, μοναδικός ρεαλιστικός τρόπος να μην επωμιστούν τα λαϊκά στρώματα το κόστος της κρίσης. «Δεν πληρώνω» οδηγεί σε διαμόρφωση ενός νέου συσχετισμού δύναμης με απώτερο σκοπό τη διαγραφή του χρέους.

Στάση πληρωμών με παραμονή στην ευρωζώνη αδύνατη. Επιστροφή στο εθνικό νόμισμα & εθνικοποίηση τραπεζικού συστήματος. Λογική ανατροπής των σημερινών δυσμενών συσχετισμών.

Εντός της ΟΝΕ-ΕΕ αδύνατη οποιαδήποτε εναλλακτική πολιτική που να συνιστά οποιαδήποτε ρήξη με το νεοφιλελευθερισμό. Η πρόταση αναδιαπραγμάτευσης & αναδιανομής εντός της Ευρωζώνης είναι εντελώς ανεδαφική & ανέφικτη.

**Προτάσεις κυβερνητικής διαχείρισης της κρίσης vs. πολιτικό & κοινωνικό υποκείμενο

28:35 Αναγκαία κριτική στον αριστερό ευρωπαϊσμό. Δεν είναι θέμα μαξιμαλισμού. Για κάθε μορφής μεταβατικών βημάτων, αναγκαία η ρήξη με την ΟΝΕ/ΕΕ. Η Ευρώπη των λαών επίκαιρο αίτημα που προϋποθέτει ρήξη με την ΟΝΕ.

— Τίθεται θέμα εξουσίας - η αριστερά δεν είναι δύναμη αντίστασης, αδύνατη η παράκαμψη της πολιτικής εξουσίας. Ρήξη με τη λογική της ηττοπάθειας. —

Υποκείμενο υπό διαμόρφωση: ανάγκη δημιουργίας ευρέος μετώπου, βάσει πρότασης συνοχής της πολλαπλότητας των υποκειμένων. Η πολιτική εξουσία δεν ανάγεται στον απώτερο ορίζοντα—πτώση της κυβέρνησης ΓΑΠ.

**Από 2006 φοιτητικό κίνημα & Δεκέμβρης & εργατικό κίνημα της άνοιξης: Τα μάτια της Ευρώπης στραμμένα στην Ελλάδα — Διευρωπαϊκή κινηματική συνεργασία

36:06 Ορθή η τοποθέτηση. Η Ελλάδα εργαστήρι αντ/επαναστάσεων. Πρώτη εφαρμογή τακτικών counterinsurgency στον εμφύλιο, δικτατορία , κ.λπ. «Ο ταξικός αντίπαλος δεν ξεχνάει». —Εμπόδια αναφορικά με το ζήτημα του Διεθνισμού: (α) το κόμμα της Ευρωπαϊκής αριστεράς ενσωματωμένο στο θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ - Ευρωκοινοβούλιο δίνει επίφαση νομιμοποίησης στη νομοθετική διαδικασία. Γραφειοκρατικοποίηση των κομμάτων της ευρωπαϊκής αριστεράς - απονεύρωση. Εσωτερίκευση της λογικής της λειτουργίας των ευροθεσμών. — Ο Ευρωπαϊσμός πολύ πιο κυρίαρχος στο κόμμα της ευρωπαϊκής αριστεράς σε σύγκριση με τις συνιστώσες τους. Νομιμοφροσύνη στη λειτουργία της ΕΕ. — (β) Απώλεια του στοιχήματος της συνάντησης του κινήματος της αντί-παγκοσμιοποίησης με την πολιτική αριστερά. Ελάχιστος ο ρόλος/παρουσία του λόγου της πολιτικής αριστεράς.

**Γαλλία

44:10 Κορυφαία μάχη=τέλος κύκλου του σαρκοζισμού. Στυλοβάτες: μαθητική (& φοιτητική) Νεολαία & Συνδικάτα. [1] Αναζήτηση σύγκλισης: τρομερά εντυπωσιακή. Χρόνος του εργατικού βίου δεν μπορεί να απορροφά το σύνολο της ζωής. [2] Αναντιστοιχία μεταξύ επιλογών της συνδικαλιστικής ηγεσίας & αναγκών ανάπτυξης κινήματος. Πίεση από τα κάτω: λογική μακροχρόνιων απεργιών. [3] Αποδυνάμωση του Σαρκοζί: διευκόλυνση του κινήματος. Βίαιος χαρακτήρας της σύγκρουσης λόγω τής έντασης τής καταστολής.

Κρίση του γαλλικού κομουνιστικού κόμματος - πείραμα του νέου αντικαπιταλιστικού κόμματος

50:00 Στη Γαλλία τέθηκε με σοβαρούς όρους το ζήτημα της διαμόρφωσης ενός νέου πολιτικού υποκειμένου στο χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς. Ο λόγος δεν είναι μόνο η φθίνουσα πορεία του κομουνιστικού κόμματος. Πλούσια εμπειρία νικηφόρων κοινωνικών-εργατικών αγώνων (1995/2006). Πρόκληση αστάθειας και αντεπίθεση των καθεστωτικών δυνάμεων-φαινόμενο Σαρκοζί. — Αδυναμία της ριζοσπαστικής αριστεράς να συναντηθεί με κοινωνικές δυναμικές. Ανασύνθεση της ριζοσπαστικής αριστεράς: διάγνωση=ολοκλήρωση πολλών πολιτικών κύκλων. Κλείσιμο τού κύκλου του ιστορικού κομουνιστικού κινήματος, ομοίως και για την σοσιαλδημοκρατία και την άκρα αριστερά.

Ανασύνθεση=υπέρβαση των μορφωμάτων. Παράδειγμα, αριστερό μπλόκο στην Πορτογαλία & Die Linke. Ανάγκη εκτίμησης τοπικών παραγόντων. Στη Γαλλία, αποτυχία σύγκλισης μεταξύ του κομουνιστικού κόμματος και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς (NPA). Μετά το 2005 (Ευρωσύνταγμα), άρνηση υποτιθέμενης «πόλωσης» της αριστεράς σήμανε την απόρριψη της ανασύνθεσης. Ομοίως, η λογική της κομματικής αυτάρκειας/περιχαράκωσης (Μπενζανσενό) αναντίστοιχη με τις πολιτικές & κοινωνικές δυνατότητες. Δίδαγμα: πρόοδος της υπόθεσης ανασύνθεσης προϋποθέτει τη συνάντηση των διεργασιών στο κοινωνικό επίπεδο με αυτές στο πολιτικό επίπεδο. Σε συνθήκες παροξυστικής κρίσης, η αναπόφευκτη ριζοσπαστικοποίηση μπορεί να οδηγηθεί σε μη αριστερή κατεύθυνση: εκτός λογικής πολιτικής ρουτίνας, ο χρόνος μετρημένος.

5 σχόλια:

rdDcom είπε...

Να σημειώσω ότι οι σημειώσεις δικές μου, οπότε αντιρρήσεις, σχόλια και trolling παρακαλώ να στραφούν σε εμένα προσωπικά. Με ** δηλώνονται τα ερωτήματα.

RDAntonis είπε...

Εξαιρετική η αποδελτίωση/αποκωδικοποίηση της συνέντευξης, εύγε.

rdDcom είπε...

Thanks - τουλάχιστον αν υπάρχουν αντιρρήσεις, μπορούν τώρα να τεθούν επί τάπητος, αντί να παίζουμε το γύρω γύρω όλοι. Πού και ποιος είπε τι και πότε...

RDAntonis είπε...

Να παραθέσω εδώ και τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στο μπλογκ:

Κατά την άποψή σας, οι αλλαγές στο ευρωπαϊκό συνταγματικό και διοικητικό τοπίο:

α) είναι απόλυτα φυσιολογικές. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας
4 (3%)

β) προοιωνίζουν επιστροφή στην κατάρρευση της δημοκρατίας κατά τη δεκαετία του 30
87 (85%)

γ) είναι ανησυχητικές, αλλά δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αλλοίωση του δημοκρατικού χαρακτήρα των ευρωπαϊκών κοινωνιών
11 (10%)

δ) έχουν συγκυριακό και προσωρινό χαρακτήρα και δεν θα μας απασχολήσουν στο εγγύς μέλλον
1 (0%)

Σημειώσεις: Ψήφισαν 102 αναγνώστες. Η απάντηση β) είχε την συντριπτική πλειοψηφία ψήφων, ενώ η δεύτερη σε ψήφους ήταν η απάντηση γ), που δέχεται μεν ότι υπάρχει πρόβλημα αλλά δείχνει μια αισιόδοξη πίστη στο ότι οι υπάρχοντες συνταγματικοί και πολιτειακοί θεσμοί θα αντέξουν στην πίεση. Πρόκειται για απαντήσεις που έχουν σημεία επαφής μεταξύ τους, σε αντίθεση με τις απαντήσεις α) και δ) που πήραν 3% και λιγότερο του 1% της συνολικής ψήφου.

Μεθοδολογικά στοιχεία: Ο καθένας μπορούσε να ψηφίσει μόνο μια φορά, αν και το δημοφήφισμα επέτρεπε πολλαπλές επιλογές απαντήσεων και άρα και την ανάδειξη τυχόν αμφιθυμιών. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η δημογραφική σύσταση των αναγνωστών του RD δεν λαμβάνεται ως αντιπροσωπευτική της κοινωνικής πλειοψηφίας εν γένει. Με δεδομένο όμως ότι οι ιδεολογικοί προσανατολισμοί των αναγνωστών του RD βρίσκονται στον χώρο της μαχητικής αριστεράς, η καθαρή αυτή πλειοψηφία απόψεων έχει μια κάποια σημασία για τον χώρο αυτό.

rdDcom είπε...

http://www.humanite.fr/20_10_2010-%C2%AB%C2%A0casseurs%C2%A0%C2%BB-pol%C3%A9mique-sur-une-vid%C3%A9o-456143

«Μπαχαλάκης» συνοδευόμενος από φωτογράφους --- η Ουμανιτέ υπαινίσσεται ότι πρόκειται για προβοκάτσια, η ομάδα ήταν πολύ καλά οργανωμένη. --- Να σημειώσω ότι το σχολείο που κάηκε, σύμφωνα με σχόλια αναγνωστών στη Λιμπέ, ανήκει σε κατηγορία σχολείων η κατασκευή των οποίων είναι γνωστό ότι ήταν εξαρχής ελαττωματική. Τη δεκαετία του 70 σε πυρκαγιά σε ένα όμοιου τύπου σχολείου, σκοτώθηκαν περ. 20 άτομα. Τα σχόλια των αναγνωστών δεν εξέφρασαν κανένα αποτροπιασμό, αλλά υπογράμμισαν αμέσως ότι πρόκειται για προβληματικές κατασκευές.