Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

Η μάχη για τις λέξεις: Κείμενα για τις απολύσεις στα Ελληνικά Γράμματα

Όλα από τον ιστότοπο των εργαζομένων, ellgrergazomenoi.wordpress.com. Οι υπογραμμίσεις στο κείμενο Ελευθεράτου δικές μου. Για κριτικές αποτιμήσεις του newspeak κρατικής εξουσίας, κεφαλαίου και αναχώματος της "φιλελεύθερης" αριστεράς, βλ. τα κείμενα της Τιτίκας Δημητρούλια, του Νικόλα Σεβαστάκη, και εμού: "Γράμμα από την Σιβηρία του Φιλελεύθερου Αριστερισμού", και "Η φαντασίωση στην εξουσία". Για πρότερες αναρτήσεις σχετικές με τις απολύσεις στα Ελληνικά Γράμματα και σε άλλες εταιρίες και οργανισμούς, βλ. τα υπόλοιπα κείμενα του Ντοσιέ: Απολύσεις και εργατικές κινητοποιήσεις.
RD (Αντώνης)


ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΤΟΥ Δ.Ο.Λ.
ΕΝΙΑΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Η επιχείρηση «Σοκ και δέος» απέναντι σε όλους τους εργαζομένους στις εταιρείες του Δ.Ο.Λ. βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Η εργοδοσία δεν διστάζει απέναντι σε τίποτα προκειμένου να εξασφαλίσει νέα κέρδη στη δίνη της κρίσης και να συνεχίσει να παίζει τον γνωστό σε όλους τους εργαζόμενους πολιτικό της ρόλο στις εξελίξεις του τόπου μέσα από το πολύμορφο δίκτυο που διαθέτει (εφημερίδες, περιοδικά, τηλεόραση, ίντερνετ).

Σε μια περίοδο που τα «έχει δώσει κυριολεκτικά όλα» για να περάσουν τα μέτρα του Μνημονίου έχει μετατρέψει όλα τα μέσα που έχει στα χέρια της σε «αρχι-παπαγαλάκια» της κυβέρνησης και της τρόικας. Άλλωστε, δεν έχει περάσει ούτε ένας μήνας από το άρθρο-οδηγό με την «υψηλή» υπογραφή του ίδιου του Σ. Ψυχάρη στο «Βήμα της Κυριακής».

Εκεί ωμά και κυνικά η «μεγάλη κεφαλή» του Δ.Ο.Λ. ζητάει από την κυβέρνηση:

• Οι μισθοί των εργαζομένων στη χώρα μας να κινούνται σε επίπεδο Βουλγαρίας και Ρουμανίας για να γίνουν οι ελληνικές επιχειρήσεις ανταγωνιστικές!!!!!

• Η φορολογία των επιχειρήσεων ουσιαστικά να γίνει συμβολική (ένα 10% επί των κερδών) ώστε τάχα να συρρεύσουν από όλες τις γωνίες του πλανήτη ξένοι επενδυτές στον μεγάλο φορολογικό παράδεισο που οραματίζεται για λογαριασμό όλων μας ο «Μεγάλος Τιμονιέρης». Αν δεν μας δουλεύει προφανώς ψάχνει για «κουτόφραγκους».

• Να μην μείνει όρθιο τίποτε που αφορά τα δικαιώματα των εργαζομένων, την κοινωνική προστασία τους καθώς και την δημόσια περιουσία. ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΟΛΑ ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ για να αρχίσει ΤΟ ΝΕΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ που επιθυμούν διακαώς τα μεγάλα «πιράνχας».

• Άλλωστε η εμπειρία, η τεχνογνωσία και τα αμύθητα ποσά που συγκέντρωσαν οι μεγαλο-μέτοχοι του Δ.Ο.Λ. ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ που στήθηκε πριν 10 χρόνια στο χρηματιστήριο είναι ευκαιρία να αξιοποιηθούν ξανά.
…και επειδή ο «χρόνος είναι χρήμα» οι μεγαλο-μέτοχοι του Δ.Ο.Λ., δεν μένουν μόνο στα λόγια και στην «παροχή συμβούλων» σε κυβέρνηση-αντιπολίτευση- τρόικα.

Ξεκίνησαν να τα εφαρμόζουν στο μαγαζί τους προκειμένου να δώσουν το παράδειγμα στους υπόλοιπους της συμμορίας.

• Βάζουν λουκέτο σε ένα ιστορικό και από τους πιο αξιόλογους εκδοτικούς οίκους πετώντας στον δρόμο 94 εργαζομένους.
ΓΙΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΙΣΧΥΕΙ ΤΟ ΔΟΓΜΑ: ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ…Ο «ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ»

• Βάζουν «το περίστροφο στον κρόταφο» στους υπόλοιπους εργαζόμενους του ομίλου απειλώντας με το αδίστακτο δίλημμα «ή χάνετε δύο μισθούς ή σας απολύουμε». Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, το οποίο θα ακολουθήσουν άμεσα όλοι οι εργοδότες με τις ευλογίες της τρόικας και της κυβέρνησης.

Συνάδελφοι,

Είναι πια φανερό ότι «ΒΡΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΖΑΝΙ». Σήμερα οι εργαζόμενοι στα Ελληνικά Γράμματα, αύριο οι διοικητικοί υπάλληλοι του Δ.Ο.Λ. και οι εργαζόμενοι στις υπόλοιπες θυγατρικές.

Μέχρι τέλος του χρόνου οι δημοσιογράφοι αφού με αυτή τη γραμμή η εργοδοσία απαξιώνει καθημερινά τα έντυπα στα μάτια του εργαζόμενου αναγνωστικού κοινού (ο κατήφορος στην κυκλοφορία τους δεν έχει όρια), τα μαγικά κόλπα με κάθε είδους προσφορές έχουν ήδη μετατραπεί σε μπούμερανγκ εδώ και αρκετούς μήνες και οι κάνουλες της κρατικής διαφήμισης (τα δικά μας λεφτά για να μην ξεχνιόμαστε) όλο και στερεύουν.

Συνάδελφοι,

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΟΣ. ΜΑΖΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΜΑΖΙ ΘΑ ΒΟΥΛΙΑΞΟΥΜΕ.

- Καμία απόλυση σε καμία εταιρεία του Δ.Ο.Λ.
- Δεν διαπραγματευόμαστε κανένα εργασιακό δικαίωμά μας (κλαδικές συμβάσεις, κ.λπ.)
- Η κυβέρνηση και όλοι οι εμπλεκόμενοι που έδωσαν το πράσινο φως στη διοίκηση του Δ.Ο.Λ. για να εφαρμόσει το δικό του Μνημόνιου στις πλάτες μας θα μας βρουν δυναμικά απέναντί τους.

ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ Δ.Ο.Λ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΙΣ ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ ΚΛΑΔΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΙΩΝΑ.

ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ.

ΤΟ «ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ» ΔΕΝ ΕΣΩΣΕ ΤΕΛΙΚΑ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΜΕΤΟΧΟΥΣ ΤΟΥ ΔΟΛ.

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
ΜΠΟΡΟΥΝ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑ ΤΑ ΒΡΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΟΥ ΔΟΛ, ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ (βίλες, λιμουζίνες, σκάφη και άλλα).

ΔΕ ΦΤΑΙΜΕ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ.

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ»

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ

Αθήνα, 22.9.2010

ΨΗΦΙΣΜΑ

Οι σιδηροδρομικοί οι οποίοι αγωνιζόμαστε για να αποτρέψουμε τη σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ και την «απόλυση» 2.352 συναδέλφων μας, δηλώνουμε την αμέριστη και καθολική συμπαράσταση στον αγώνα των εργαζομένων του ΔΟΛ να αποτρέψουν τις απολύσεις των συναδέλφων τους.

Οι εργαζόμενοι στη χώρα μας, καταδυναστευμένοι από το μνημόνιο και την αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, δεν αντέχουν άλλο!!! Δεν μπορεί να είναι συνεχώς εκείνοι τα θύματα!!! Δεν μπορεί να σηκώνουν πάντα και μόνο εκείνοι τα βάρη πολιτικών για τις οποίες δεν ευθύνονται.

Συνάδελφοι, εργαζόμενοι στο ΔΟΛ, είμαστε ολόψυχα μαζί σας.

Αγωνιστικά,

ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΤΗΣ Π.Ο.Σ.


Ελληνικά Γράμματα και «αναγκαία» δράματα…
Του Διονύση Ελευθεράτου

Απέτυχες σε κάτι; Φταίει «η κακιά ώρα». Τα θαλασσώνεις κατ’ εξακολούθηση; Ενοχοποιείς μια μυστηριώδη αλληλουχία «κακών ωρών». Οι άνθρωποι εφευρίσκουν διάφορα μεταφυσικά σοφίσματα για να δικαιολογούνται. Οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ, πάλι, τα λάθη τους (ή τα εκούσια «λάθη» τους) τα κρύβουν πίσω από σκοροφαγωμένα κούφια κλισέ.

Μια κατηγορία τέτοιων κλισέ περιστρέφεται γύρω από τη λέξη «μακροπρόθεσμα». Ω, ναι, «μακροπρόθεσμα οι θυσίες του κόσμου θα πιάσουν τόπο», ακούει ο υπήκοος της παλιάς «ψωροκώσταινας», κατόπιν «ισχυρής Ελλάδας» και τώρα «καταχρεωμένης Ελλάδας». Πότε το ακούει; Την ώρα που η Eurostat αποκαλύπτει ότι στην Ελλάδα, στην εποχή του Μνημονίου και της «τριπλής επικυριαρχίας» (τρόικα), οι μέσες ετήσιες απολαβές ανά εργαζόμενο πρόλαβαν να μειωθούν κατά 4,4% και να βρεθούν στο 72% των μέσων αποδοχών στην Ευρωζώνη.

«Μακροπρόθεσμα»… Πόσο δίκιο είχε ο Κέινς όταν έλεγε πως στα οικονομικά θέματα η λέξη αυτή ισοδυναμεί με σκέτη παραπλάνηση, διότι «το μόνο σίγουρο είναι πως μακροπρόθεσμα θα είμαστε όλοι νεκροί»! Αλλα λεκτικά… τσιράκια της παραπλάνησης: «αναγκαίο», «αναγκαίο κακό», «αναπόφευκτο».

Ας πούμε ότι εργάζεσαι σε εμπορικό κατάστημα που «το πήρε και το σήκωσε» η καταναλωτική «νέκρα». Χάνεις τη δουλειά σου και ακούς πως αυτό ήταν «αναπόφευκτο»: είναι σαν να σου δείχνουν μια φωτογραφία αντί για φιλμ, το οποίο έχει ροή. Γιατί; Διότι το σημερινό καταναλωτικό «κραχ» δεν το προκάλεσε μόνο η τρέχουσα οικονομική κρίση. Ούτε κυοφορήθηκε μόνο στα γραφεία των γηγενών και Ευρωπαίων σαλτιμπάγκων που προσποιούνται ότι αγνοούν αυτό που εύστοχα επισημαίνει ο Αμερικανός οικονομολόγος Μάικ Γουίτνεϊ: «Η λιτότητα είναι καλή για τους καλόγερους, αλλά κακή για την οικονομία».

Βεβαίως, ούτε η κρίση ήταν αναπόφευκτη (λες και μιλάμε για βροχόπτωση), ούτε φυσικά οι ολέθριες συνταγές για την υποτιθέμενη αντιμετώπισή της. Επιπροσθέτως: το σημερινό καταναλωτικό «κραχ» στην Ελλάδα το προετοίμασε η τελευταία δεκαετία. Σε αυτό το χρονικό διάστημα, όπως μας λέει η Eurostat, το μερίδιο του επιχειρηματικού κέρδους στην ετήσια προστιθέμενη αξία ήταν 36% στην Ευρωζώνη και… 56% στην Ελλάδα. Η αποζημίωση της εργασίας, όμως; Στο 55% στην Ευρωζώνη, στο 35% στην Ελλάδα! Ηταν άραγε αυτό «αναπόφευκτο» ή «αναγκαίο»;

Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα. Επιλέγω ένα τιμώντας τη… βιβλιοθήκη μου και μάλιστα το ράφι όπου έχω τοποθετήσει τα αθλητικά: μερικά από τα ωραιότερα βιβλία για το ποδόσφαιρο έχουν εκδοθεί από τα Ελληνικά Γράμματα. Οπως είναι γνωστό, προσφάτως αποφάσισε να βάλει λουκέτο στα Ελληνικά Γράμματα ο Δημοσιογραφικός Ομιλος Λαμπράκη (ΔΟΛ), που έχει τον πλήρη έλεγχο του εκδοτικού οίκου από τον Μάρτιο του 2007. Εκατό άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους και εγώ είπα να βρω μια άκρη. Πώς; «Καταπολεμώντας» κάθε συναισθηματική και ρομαντική προδιάθεση. «Αποσυνδέοντας» τον εκδοτικό οίκο που πιστώθηκε αριστουργηματικά βιβλία του Μπόρχες και του Γκαλεάνο από την αξία που έχουν για μένα αυτά τα έργα. Και ύστερα; Ε, ύστερα, σαν «καλός πολίτης» της εποχής του George, είπα να δω -έτσι, ψυχρός και απόμακρος- κατά πόσο ισχύει εν προκειμένω το «αναπόφευκτο»…

Εμαθα πολλά κι ενδιαφέροντα, αλλά θα περιοριστώ σε ένα εύγλωττο στοιχείο: από το 2002 μέχρι και το 2006 ο κύκλος εργασιών των Ελληνικών Γραμμάτων κυμαινόταν από τα 14,4 εκατ. ευρώ μέχρι τα 15,8 εκατ. ευρώ. Η πτώση είναι, όμως, οδυνηρή από το 2007, δηλαδή από τότε που ο ΔΟΛ έγινε απόλυτο «αφεντικό» στον οίκο: το 2007 στα 10,1, το 2008 στα 9,2 και το 2009 στα 7,2 εκατ. ευρώ. Σημείωσαν τέτοια κάμψη οι άλλοι οίκοι; Οχι. Αρα; Αρα δεν ευθύνονται οι «αντικειμενικές συνθήκες της αγοράς», αλλά τα λάθη ανθρώπων που καθόρισαν τις τύχες της επιχείρησης, αδυνατώντας να αξιοποιήσουν, αν μη τι άλλο, τη φήμη της. Ωραία λογική! Να τα κάνεις μαντάρα και να λες πως ήταν «από χέρι χαμένα». Εμ, δεν ήταν. Το δικό σου χέρι αποδείχθηκε αδέξιο.

«Αναπόφευκτα», «αναγκαία», «μακροπρόθεσμα»… Δεν ζούμε απλώς στην εποχή του Μνημονίου, αλλά και της μνημειώδους αρλουμπολογίας…


ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ»

Αγαπητοί φίλοι,

Όπως όλοι γνωρίζετε στις 2 του Σεπτέμβρη ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη προχώρησε στο κλείσιμο ενός από τους μεγαλύτερους και ιστορικότερους εκδοτικούς οίκους, τα «Ελληνικά Γράμματα».

Η κίνηση αυτή, που τυπικά υπαγορεύεται από οικονομικά κίνητρα, συνιστά πλήγμα για τον πολιτισμό της χώρας μας και ταυτόχρονα οδηγεί 100 εργαζόμενους στην ανεργία.

Εμείς οι υπό απόλυση εργαζόμενοι του εκδοτικού οίκου δημιουργήσαμε σήμερα μια ηλεκτρονική συλλογή υπογραφών έτσι ώστε ο πνευματικός κόσμος της χώρας να υψώσει φωνή διαμαρτυρίας απέναντι στη βαρβαρότητα και τον εργασιακό μεσαίωνα που μας επιφυλάσσουν.

Το κείμενο της επιστολής διαμαρτυρίας αναγράφει τα παρακάτω:

ΠΡΟΣ: Τη διοίκηση του ΔΟΛ, τους πολιτιστικούς φορείς, αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο

Με την επιστολή αυτή o πνευματικός κόσμος της χώρας θέλει να εκφράσει τη διαμαρτυρία του για την απαράδεκτη απόφαση του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη να προχωρήσει στο αιφνιδιαστικό κλείσιμο του εκδοτικού οίκου «Ελληνικά Γράμματα Α.Ε.».

Τα «Ελληνικά Γράμματα» συμπληρώνουν 53 χρόνια ζωής.

Πενήντα τρία χρόνια προσφοράς στο χώρο του βιβλίου, στην πνευματική ζωή και στον πολιτισμό του τόπου διαγράφονται με μια τυπική κυνική ανακοίνωση που επικαλείται «οικονομικές δυσκολίες» των μεγαλομετόχων του ομίλου!

Θα ήταν αστείο, αν δεν ήταν τραγικό…

Με την απόφαση αυτή ο ΔΟΛ υλοποιεί με τον πιο κυνικό τρόπο την πολιτική του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ. Οδηγεί στην ανεργία 100 εργαζομένους και ακυρώνει το πνευματικό έργο εκατοντάδων συγγραφέων. Στέλνει ηχηρό μήνυμα απαξίωσης του πολιτισμού, των κοινωνικών και των εργασιακών δικαιωμάτων αλλά και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ως πνευματικοί άνθρωποι τασσόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των εργαζομένων για τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας. Καλούμε όλες τις πνευματικές δυνάμεις της πατρίδας μας να υψώσουν τη φωνή τους απέναντι σε μια πολιτική που μας οδηγεί σε πολιτιστικό και εργασιακό μεσαίωνα, όπου μοναδική αξία αποτελεί το οικονομικό κέρδος!

ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΛΟΥΚΕΤΟ.

Σας καλούμε να το υπογράψετε στον παρακάτω σύνδεσμο: http://www.petitiononline.com/ellgr39/petition.html


Με ένα «μαζί» ξεχνιέμαι
Tης Mαριάννας Tζιαντζή

Το επίρρημα «μαζί» κυριαρχεί στα προεκλογικά συνθήματα των τελευταίων δεκαετιών: «μαζί θα προχωρήσουμε», «όλοι μαζί», «είμαστε μαζί σου», «μαζί σου, Περσέα, για μια Ελλάδα νέα».

Στην εποχή του Μνημονίου, το μαζί ήρθε ξανά στην επικαιρότητα («μαζί θα ξεπεράσουμε την κρίση, μαζί θα σώσουμε την πατρίδα») και, πρόσφατα, διά του στόματος του κ. Πάγκαλου, πληροφορηθήκαμε ότι «μαζί τα φάγαμε τα λεφτά», μέσω της πρακτικής των ρουσφετολογικών διορισμών. Μαζί κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα τα golden boys των δημόσιων οργανισμών και οι καθαρίστριες των δημόσιων κτιρίων. Ολοι συνδαιτυμόνες στο ίδιο τραπέζι, όλοι συνυπεύθυνοι, όλοι πληρώνουμε το ίδιο τίμημα; Εμείς τα φάγαμε τα λεφτά, τα ανεμοσκορπίσαμε, ενώ άλλοι, πιο σώφρονες, τα μετέτρεψαν σε οικόπεδα, διαμερίσματα, αγροτεμάχια, όπως διαπιστώνουμε κάθε χρόνο με τη δημοσιοποίηση του «πόθεν έσχες».

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, ανακοινώθηκε ότι κλείνουν τα Ελληνικά Γράμματα, ένας ιστορικός και δυναμικός εκδοτικός οίκος που ιδρύθηκε το 1957 και, ακόμα και στα πρώτα του βήματα, έδωσε κορυφαία έργα αναφοράς, όπως το μνημειώδες λεξικό των Liddell και Scott. Σύμφωνα με τη λογική του κ. Παγκάλου, ίσως μαζί να κλείσαμε τα Ελληνικά Γράμματα, αφού ανεχτήκαμε την κακοδιαχείριση, τη σπατάλη, τα μεγάλα ανοίγματα ή και τον μεγάλο αριθμό εργαζομένων, αφού δεν διαδηλώσαμε κάτω από τα γραφεία του οίκου κραυγάζοντας «Απολύστε, κάνει καλό». Ασφαλώς, σε όλο τον κόσμο, εδώ και δεκαετίες, εκδοτικές επιχειρήσεις κλείνουν, συγχωνεύονται, εξαγοράζονται, όμως η βιβλιοπαραγωγή δεν σταματά. Ωστόσο, αυτό το φθινοπωρινό λουκέτο είναι δυσοίωνο σημάδι όχι απλώς για την απασχόληση στον χώρο των εκδόσεων, αλλά για τα ίδια τα γράμματα, καθώς πολλοί νιώθουν σαν να έχει ξεκινήσει μια σεισμική ακολουθία με άγνωστη διάρκεια. Ποιος θα είναι ο επόμενος, αναρωτιόμαστε.

Τι θα απογίνουν οι περίπου 100 εργαζόμενοι, τι θα απογίνουν οι εκατοντάδες τίτλοι, ποιων βιβλίων θα κλείσει οριστικά ο κύκλος της ζωής; Ισως τα λεγόμενα «ευπώλητα», όπως τα μυθιστορήματα του Εκο, να αγοραστούν από άλλους εκδότες, όμως τα βιβλία που δεν περπάτησαν στην αγορά, τα «δυσπώλητα» θα γίνουν χαρτοπολτός. Τι θα απογίνουν εκείνα που βρίσκονται στο στάδιο της παραγωγής, που πέρασαν από το στάδιο της μετάφρασης και της επιμέλειας, αλλά δεν τυπώθηκαν και ίσως να μην τυπωθούν ποτέ; Mαζί θα τα σώσουμε ή μάλλον μαζί θα τα ξεγράψουμε για πάντα;

Οι εκδοτικοί οίκοι, όπως και τα βιβλιοπωλεία, οι εφημερίδες, τα περιοδικά, οι κινηματογραφικές αίθουσες, ακόμα και κάποια ιστορικά στέκια και καφενεία, δεν είναι μόνο εμπορικές επιχειρήσεις, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις γίνονται ψηφίδες της ιστορικής μνήμης, κεραίες και μάρτυρες της εποχής τους – με την έννοια της μαρτυρίας και όχι του μαρτυρίου. Π.χ., δύσκολα φαντάζεται κανείς την οδό Σόλωνος δίχως το βιβλιοπωλείο της Εστίας, ακόμα και όταν απλώς περνάμε και ρίχνουμε μια ματιά στη βιτρίνα.

Oι δεινόσαυροι ή οι αεριτζήδες ας πάνε στο καλό, όχι όμως οι άνθρωποι με γνώση και με πάθος, εκείνοι που έμαθαν να χτίζουν τον πολιτισμό, από τους πληκτρολογητές και τους ηλεκτρολόγους μέχρι τους διορθωτές και τους γραφίστες. Η Φύση, λένε, απεχθάνεται το κενό, όμως η αγορά μάς μαθαίνει να ζούμε με το κενό, να το θεωρούμε αυτονόητο.

Δεν βάλαμε μαζί λουκέτο στα Ελληνικά Γράμματα, όμως μαζί θα σιωπήσουμε, μαζί θα υπομείνουμε, μαζί θα τιμωρηθούμε γι’ αυτά που μαζί δεν φάγαμε, για τα ακίνητα που δεν αποκτήσαμε, για τις offshore εταιρείες που δεν ιδρύσαμε, ακόμα και για το ξαδελφάκι μας που εργάστηκε στα stage και «έφαγε» κι αυτό.

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στη στήλη Αποτυπώματα, 26.9.2010

Ψήφισμα των εργαζομένων του ομίλου ΔΟΛ

Απαιτούμε από την εταιρεία να πάρει πίσω αμέσως το πρόγραμμα μαζικών απολύσεων που έχει αρχίσει να ετοιμάζει, καθώς και κάθε άλλο σχέδιο για να φορτώσει τα βάρη στους εργαζομένους της.

Οι λίστες με υποψήφιους προς απόλυση πρέπει να αποσυρθούν τώρα. Δεν είμαστε διατεθειμένοι να αποτελέσουμε τα εξιλαστήρια θύματα επιχειρηματικών επιλογών, με το σφαγιασμό δεκάδων χαμηλόμισθων εργαζομένων, των οποίων το συνολικό κόστος μισθοδοσίας ισούται με την πολυτελή προσωπική διαβίωση μερικών μόνο golden boys της εταιρείας.

Ζητάμε από τα σωματεία μας την υιοθέτηση ενός προγράμματος άμεσων κινητοποιήσεων με κλιμάκωσή τους, έως ότου αποσύρει η εταιρεία κάθε σχέδιο επίθεσης κατά των εργαζομένων. Η αρχή πρέπει να γίνει αμέσως και η πρότασή μας είναι για μαζική κινητοποίηση για την Τετάρτη, 29/9/2010. Εννοείται -όπως το έχει αποφασίσει το διασωματειακό- σε περίπτωση απόλυσης πριν από την Τετάρτη, τότε το πρόγραμμα της απεργιακής κινητοποίησης θα πρέπει να είναι «ακαριαίο».

Απαιτούμε από την εταιρεία να συναντηθεί αμέσως με τους εκπροσώπους μας, της Διασωματειακής του τύπου.

Καλούμε σε επίσπευση της γενικής συνέλευσης των εργαζομένων του ΔΟΛ που σκοπεύουν να διοργανώσουν τα σωματεία μας και, πάντως, την Πέμπτη το πρωί σκοπεύουμε να ξαναβρεθούμε για να εκτιμήσουμε τις εξελίξεις.

Διαμαρτυρόμαστε για την επανειλημμένη άρνηση της εταιρείας να μας χορηγήσει το αμφιθέατρο του κτιρίου για τη συνέλευσή μας, παρά την υποχρέωσή της εκ του νόμου. Και διαμαρτυρόμαστε και για την άρνησή της να συνδιαλέγεται με τους εκπροσώπους μας, όπως τους έχουμε εμείς εκλέξει στα μεικτά συμβούλια των Ενώσεών μας (συντακτών, διοικητικών, κλπ.).

Τέλος, στέλνουμε μήνυμα αλληλεγγύης στους εργαζόμενους των Ελληνικών Γραμμάτων που υφίστανται την επίθεση του ίδιου εργοδότη, αλλά και σε όλους τους εργαζόμενους που αγωνίζονται για τη δουλειά και την αξιοπρέπειά τους, όπως για παράδειγμα οι σιδηροδρομικοί.

Η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων του ΔΟΛ

27/9/2010

1 σχόλιο:

rdDcom είπε...

Δεν ξέρω που να το βάλω, αλλά είναι σπουδαίο (να αναμένετε κυβερνητική διάσπαση στην Αλβ.):

rom anon., part of a Russell Group staff email:

‘Lord Browne was appointed by the last Government, with the agreement of the then Conservative opposition (but not the then Lib Dems), to review university funding and come up with recommendations following the election. The day of reckoning is near. His report is expected in two weeks time. Whether his recommendations are accepted or not, it is clear that the Government is seeking dramatic change.

According to both the Financial Times last Monday, and the Sunday Times yesterday, it proposes to shift the cost of higher education decisively from the State to individuals. This looks likely to be achieved by:

* stripping out all HEFCE funding for arts, humanities and social sciences, and non-laboratory based science degree programmes (Bands C and D of HEFCE support)
* maintaining support for laboratory sciences, medicine and dentistry (Bands A and B), but reduced by a comparable amount per capita
* allowing universities to raise tuition fees to make up the difference, up to a new cap of £7,000 or £10,000 if they agree to guarantee the risk of students failing to repay the additional £3,000 of state-backed loans
* removing the present interest-rate subsidy on student loans, though maintaining it at a level below commercial borrowing rates
* additional support concentrated on students from less well-off backgrounds and part-time students
* a graduate contribution system similar to the present model, but with a graduate tax top-up, requiring graduates in higher-earning employment to pay back more than they borrowed.

The package would deliver a cut of £3 billion from the present £4.7 billion teaching budget – a cut of 64%. It would also significantly reduce the public cost of running an interest-free loans book. But it would be an exceptionally high risk and destabilising approach, to say nothing of its alarming potential social consequences. It would be likely to bring about a significant reduction in total student numbers and in the number of universities, and it would have a chilling effect on the arts and humanities in many institutions. It is apparently assumed that there would be a “flight to quality” as students compete even more intensively for places in more prestigious universities, and a shake-out throughout the higher education sector with mergers, departmental closures, institutional bankruptcies and a newly emergent private sector in higher education.’