Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Αφαιρέσεις

Η Ελλάδα, όλοι το λένε, είναι μια ευρωπαϊκή χώρα με έντονες και παραδοσιακές αριστερές συμπάθειες, μνήμες και αντανακλαστικά.

Βεβαίως, πρέπει να αφαιρέσεις το κομμάτι του πληθυσμού που ταυτίζεται με την bona fide, παραδοσιακή δεξιά του Καραμανλή του πρεσβύτερου. Φθίνον μεν, αλλά τουλάχιστον το ένα τέταρτο του πληθυσμού που ψηφίζει.

Μετά, βεβαίως, πρέπει να αφαιρέσεις το κομμάτι του πληθυσμού με ταυτίζεται με την άκρα δεξιά και τα παρακρατικά της παρακλάδια και εκφάνσεις: Χρυσή Αυγή, δάρτες μεταναστών, εμπρηστές συναγωγών, διάφοροι περίεργοι δωδεκαθεϊστές, αρχαιολάτρες, πιστοί της εκκλησίας των Ελ, αυτοί με τις περικεφαλαίες που παίζουν τους "300" ή κάνουν ασκήσεις έφιππης τοξοβολίας, κοκ. 

Μετά, όσους από την παλιά κεντροαριστερά έχουν ολισθήσει σε μια εκδοχή των προηγουμένων μέσω της τσουλήθρας του εθνολαϊκιστικού ιδιώματος και των συνομωσιολογικών, σωτηριολογικών και αλυτρωτικών εμμονών του. Δύσκολο να υπολογίσεις, αλλά ένα 10%-15% του πληθυσμού πιθανόν να ανήκει εδώ και στην προηγούμενη κατηγορία.

Και αφού αφαιρέσεις αυτούς που η εθνικιστική παρέκκλιση έχει παραδώσει στην χοάνη της ευρύτερης δεξιάς, τη μία δηλαδή κατηγορία "αριστεροδεξιάς", πρέπει να αφαιρέσεις και τους άλλους. Αυτούς που η κοσμοπολίτικη παρέκκλιση έχει παραδώσει στο μόνιμο φλερτ με εκδοχές του φιλελευθερισμού: του "ευέλικτου κράτους", των "αναδιαρθρώσεων", του "ανοίγματος" της αγοράς, του διεθνισμού των αεροδρομίων και των duty-free shops (Αμπάς Κιαροστάμι στο dvd portable, Le Monde Diplomatique, προτίμηση στη γιαπωνέζικη κουζίνα, δεν χάνουν πρεμιέρα σε ποιοτικά θέατρα σε πρώην προλεταριακές, νυν très chic περιοχές των Αθηνών). Κανά 20% σε ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ δεν θα ναι; 

Bona fide δεξιά, άκρα και παρακρατική δεξιά, και δύο δεξιές με πρώην κεντρώες ή ημι-αριστερές ή και-εγώ-δεν-έχω-καταλάβει-τι καταβολές. Εν συνόλω, τέσσερις δεξιές.

Από την άλλη πάντα: θα πρέπει να αφαιρέσεις την de facto δεξιά όσων βάζουν την χωρίς καμμία τελική διέξοδο ή πολιτικό στόχο κομματική πειθαρχία πάνω από την ταξική πάλη (Περισσός ακούει;), την (πάλι συμμετρικά παρεκκλίνουσα) αριστερά του ατομικίστικου μπάχαλου --τα παιδιά του Στίρνερ και της ανάγνωσης του Αντι-Οιδίποδα με συνοδεία acid-- και όλους τους δεδηλωμένα απολίτικους που αυτή τη στιγμή πίνουν τον φραπέ τους και σε γράφουν μακαρίως. Άλλο ένα 25% δεν θα ναι; 

...

Σύντροφοι, γεμίζουμε ταξί; 

13 σχόλια:

στελιος είπε...

Σωστή η ανάλυσή σου σε γενικές γραμμές.
Οπότε ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος μέσα σ΄αυτό το χάος.
Ομως η ιστορική κίνηση προχωρεί και αλλάζει τα πάντα.

esh είπε...

Μια μικρή διευκρίνηση. Ο αντι-Οιδίποδας γιατί;

(Τον Στίρνερ τον αγαπάμε, αλλά όχι τόσο ώστε να σπαταλάμε τις υπέροχες ψυχαιδελικές μας στιγμές μαζί του):-p

RDAntonis είπε...

Το θεωρώ ίσως το πιο self-indulgent βιβλίο της γενιάς του, δεν ξέρω αν έχει όμως αυτές τις συνδηλώσεις για άλλους, ή αν αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς στην κουλτούρα που προσπαθώ κάπως κωδικά να περιγράψω.

RDAntonis είπε...

"Ομως η ιστορική κίνηση προχωρεί και αλλάζει τα πάντα."

Πράγματι. Αλλά χρειάζεται πότε-πότε και ένας κουβάς κρύο νερό στο κεφάλι για την κατεύθυνση της ιστορικής κίνησης εδώ και χρόνια. Μου αρέσει αυτή η ιδέα ότι η ιστορία ΔΕΝ είναι μαζί μας. Θεωρώ ότι έχει την δική της δυνατότητα να κινητοποιεί εάν πλαισιωθεί με τον σωστό τρόπο.

Alkioup είπε...

για -και με- τον Σωλ Νιούμαν, ο Στίρνερ δεν είναι αναρχοκαπιτάλ, το αντίθετο
μάλλον. Κατ΄ άλλα, με το ζόρι σε ποδήλατο ανεβαίνουμε, ποιο ταξί...

SK είπε...

rdadonis? ο θάνατος είναι το τέρας. δεν πεθαίνει με τον θάνατο του καπιταλισμού.

συντροφικά.

SK είπε...

μήπως ήθελες να γράψεις συντροφιμοι.
αλήθεια, οδηγάς? (literally)
νομίζω σε αναγνωρίζω ως σύντροφο ''μη κάτοχο διπλώματος οδήγησης''.

http://www.youtube.com/watch?v=pDsBgpJxWNA

celin είπε...

Για τον Στιρνερ,τα εχω γραψει εδω
http://celinathens.blogspot.com/2010/05/o.html
θεωρω οτι εναι η κρυφη λατρεια των σημερινων νεοφιλελευθερων λιμπερταριανς,
θεωρω οτι περιγραφει το πολιτικο-οικονομικο Δογμα που ακολουθειται σημερα,
καμια κρατικη παρεμβαση,αυτορρυθμιση,κ οποιος δε μπορει να τα βγαλει περα,να ζησουμε να τον θυμομαστε.
Απο τον ΑΝΤΙΟΙΔΙΠΟΔΑ,δε καταλαβα κ πολλα για να ειμαι ειλικρινης,οποιος εχει ναμε παραπεμψει σε κατι που θα μου κανει πιο κατανοητο αυτο που διαβασα,τον ευχαριστω απο τωρα!

Και Αντωνη,οσον αφορα το ταξι..νομιζω οτι καλα τα γραφεις,καπως ετσι ειναι τα πραγματα.Αν Αριστερα σημαινει αλληλεγγυη και
""επιθυμία για απόλυτη ισότητα, μίσος για το χρήμα και την ιδιοκτησία, έχθρα για την διαχειριστική πολιτική, αγάπη για το οικουμενικά αληθές. "
(οπως ειχες σχολιασει σε μια αναρτηση μου),
τοτε ειναι δεδομενο οτι η "Δεξια" ειναι πολυπληθεστερη.Και επικρατεστερη.
Υπαρχει δυνατοτητα προσεγγισης;μπορει η πλειοψηφια να αρχισει να σκεφτεται πιο "αριστερα";
Η το μονο που μπορει να κανει ο οδηγος του ταξι ειναι να πατησει γκαζι κ να παει να το καρφωσει πανω σε καποιους σημαινοντας ετσι την ολικη ρηξη με το Καθεστως;

Το πρωτο μου φαινεται σχεδον ανεφικτο.Και το δευτερο μου φαινεται αδιεξοδο κ αναποτελεσματικο.Μεταξυ Σκυλλας κ Χαρυβδης λοιπον,τι να πω,ας συνεχισουμε να ελπιζουμε κ να κανει ο καθενας ο,τι νομιζει απο το δικο του μετεριζι

el Romandante είπε...

θα ήθελα να κάνω χιούμορ με τη ερώτηση στο τέλος γράφοντας πιθανότατα κάτι για κάποιους οικολόγους ποδηλάτες που θα κινούνται ασθμαίνοντας πίσω απ' το μισοάδειο ταξί σου, αλλά διάβασα κάποιες δηλώσεις του Ed Milliband που μετά βδελυγμίας αποτίναξε τη "κόκκινη" απόχρωση που του απέδωσαν και μελαγχόλησα καταλαβαίνοντας πως τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα από ότι τα φανταζόμουν

RDAntonis είπε...

Διάνα! Είμαι μη κάτοχος διπλώματος οδήγησης.

RDAntonis είπε...

Θυμάμαι την παλιά μας κουβέντα για τον Στίρνερ.

Τι να κάνει κανείς; Να δουλέψει με αυτό που έχει είναι το πιο απλό που μπορώ να πω. Το πρόπλασμα που παρέχουν όσοι περιέγραψα ως έχοντες συγκρουσιακή υποκειμενική προδιάθεση λόγω του ότι βρέθηκαν εκτός μοιράσματος πίτας και χωρίς προοπτική αλλά και ως ουδόλως αυτόματα φιλικοί ως προς την κομμουνιστική αριστερά. Αυτούς βλέπω ως το πιθανά διεκδικήσιμο κομμάτι. Αλλά διεκδικήσιμο από ποιους είναι το ερώτημα. Όχι, σίγουρα, από μια κομμουνιστική αριστερά που αποκλείει τους απολυμένους, και όχι, σίγουρα, από μια αριστερά που βαυκαλίζεται ακόμα με το νανούρισμα του "μετά". Την επερχόμενη αριστερά υπηρετώ, και αυτό σημαίνει την αριστερά που εκπροσωπεί τη ρήξη με την "αριστερά" σε μια σειρά επιπέδων.

RDAntonis είπε...

Τα πράγματα είναι κάθε μέρα πιο δύσκολα. Κάθε μέρα που περνά είναι χρόνος για τον αντίπαλο. Και πάνε πολλά χρόνια που αυτός ο αντίπαλος, όπως λέει και ο Benjamin, "δεν έχει σταματήσει να νικά."

omadeon είπε...

Ναι, αλλά αυτό το ταξί καίει υγραέριο, είναι οικολογικό.
Οι άλλοι που καίνε πετρέλαιο και βενζίνη θα ακινητοποιηθούν στο δρόμο..
χαχαχα :)

Κι εγώ ψάχνω για ποδήλατο (με σχάρα). Αν πουλάει κανείς το δικό του να στείλει ραβασάκι (αλήθεια είναι αυτό, όχι πλάκα).