Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010

Paul Celan, Οι συλλαβές πόνος/George Crumb, Black Angels

Οι συλλαβές πόνος
Προσφερόταν σε Σένα, στο χέρι σου:
ένα Εσύ, πέρα από το θάνατο
όπου κάθε Εγώ επέστρεφε στον εαυτό του. Γύρω
φωνές χωρίς λέξεις, άδειες μορφές, μέσα τους
όλα χωρούσαν, ανάμεικτα,
ξεχωριστά,
και πάλι ανάμεικτα.


Και αριθμοί ήσαν
συνυφασμένοι στο αναρίθμητο. Ένα και χίλια και ό,τι
μπρος και πίσω
ήταν μεγαλύτερο απ' τον εαυτό του, μικρότερο, φτασμένο
στην ώρα του και
στο παρελθόν και το μέλλον
μεταμορφούμενο σε
σπερμοφόρο ποτέ.


Ξεχασμένο αρπάχτηκε
απ' ό,τι πρόκειται να ξεχαστεί, μέρη του κόσμου, μέρη
της καρδιάς
κολυμπούσαν,
βούλιαζαν και κολυμπούσαν. Ο Κολόμβος,
πέρα από το χρόνο,το κολχικό
στο μάτι, τη μήτρα-
λουλούδι,
τσάκισε ξάρτια και πανιά. Όλα ξανοίχτηκαν,


ελεύθερα,
αποκαλυπτικά,
το ρόδο των ανέμων τίναξε τα λουλούδια, φυλλορόησε,
ένας ωκεανός
άνθισε πάνδημος και φωτεινός, μέσα στο μαύρο φως
που χάραζε το ακυβέρνητο τιμόνι. Σε φέρετρα,
λάρνακες και κανόπες,
ξυπνούσαν τα μικρά παιδιά
Ίασπις, Αχάτης, Αμέθυστος--λαοί
φυλές και γένη, ένα τυφλό


έ σ τ ω


δέθηκε στο
λυμένο καραβόσκοινο
με κεφάλι φιδιού--ένας
κόμπος
(και αντικόμπος, και κόντρα-κόμπος, και μη κόμπος, και
δίδυμος
και χίλιοι κόμποι), και πάνω του
με μάτι νύχτας του καρναβαλιού η επώαση
των χρυσόμαλλων άστρων στην άβυσσο
απο-, απο-, απο-
τύπωνε, τύπωνε.
Paul Celan, Του κανενός το ρόδο, μτφρ. Χρήστος Γ. Λάζος, Αθήνα, Άγρα, 1995.



Εικόνα: Πίνακας της Gisèle Celan-Lestrange, συζύγου του Paul Celan.
http://www.urbanpreschool.com/2009/10/28/etching/

7 σχόλια:

celin είπε...

Ti ποιηματαρα ειναι αυτη φιλε Αντωνη??!Θα με κανεις να παω να αγορασω ποιηματα του!Εκπληκτικο

RDAntonis είπε...

Αξίζει τον κόπο η συγκεκριμένη συλλογή νομίζω φίλε celin.

rdDcom είπε...

Προς Αντώνη: αν γράφεις ακόμα το δοκίμιο, κοίταξε οπωσδήποτε το τρίτο κεφάλαιο του Bosteels, Trajectoire Polémique, 2009 (κριτική Ζίζεκ, Ντεριντά & Μπάτλερ --- για το «νόμο» και την αγωνία/άγχος, και τον άλλο τού Άλλου, και θα δεις πόσο αντιδραστικές είναι οι θέσεις Λακλάου/Ζίζεκ/Μπάτλερ και Ντεριντά - το συγκεκριμένο κεφάλαιο (Δρόμος προς τη Δαμασκό) θα πρέπει να συμπεριληφθεί σε πανεπιστημιακά προγράμματα).

RDAntonis είπε...

Δήμο, τώρα ετοιμάζομαι να αρχίσω να το γράφω. Ως τώρα διάβαζα για προετοιμασία. Το βιβλίο υπάρχει κάπου διαθέσιμο ηλεκτρονικά; Δεν προλαβαίνω να το έχω διαβάσει έγκαιρα αν το παραγγείλω από βιβλιοπωλείο.

celin είπε...

k ενα ποιημα απο μενα
http://celinathens.blogspot.com/2010/08/blog-post_20.html
κ να μου συγχωρεθει η ιεροσυλια που το παραθετω στην αναρτηση του celan!

rdDcom είπε...

(Για παλιότερη εκδοχή των επιχειρημάτων του βιβλίου (δεν υπάρχει σε ηλεκτρονική μορφή-το διάβασα χτες από τις 3:00μμ - 3:00 πμ, απολαυστικό για τα καμώματα του Ζίζεκ)
«Force of Nonlaw: Alain Badiou's Theory of Justice», Cardozo Law Review, 29, 2008, pp.1905-1926
Και γενικότερα για Ζίζεκ και αντιφιλοσοφία:
http://filozofskivestnikonline.com/index.php/journal/article/viewArticle/54
Και
«The Jargon of Finitude, Or Materialism Today», Radical Philosophy, 155, avril 2009, 41-47

RDAntonis είπε...

Ευχαριστώ πολύ Δήμο. Το Cardozo Law Review έχει ένα πλήρες τεύχος για τον Μπαντιού. Το τεύχος του Radical Philosophy δυστυχώς μπορώ μόνο να το τυπώσω και σε αυτή τη φάση δεν μπορώ να κάνω ούτε αυτό.

Celin, ευχαριστούμε πολύ για το ποίημα φίλε;-)