Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

Προσφυγή κατά της «σιωπηρής έγκρισης» της εκτέλεσης των διατάξεων του μνημονίου


Συνέντευξη με τον Γιώργο Κασιμάτη

Υποθηκεύεται το μέλλον των επόμενων γενιών

http://www.epohi.gr/portal/oikonomia/7507-2010-08-01-14-41-36

Προσφυγή που στρέφεται κατά της «σιωπηρής έγκρισης» της εκτέλεσης των διατάξεων του μνημονίου κατέθεσαν την περασμένη Πέμπτη ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, η ΑΔΕΔΥ, ΠΟΠΣ, η ΕΣΗΕΑ, το ΤΕΕ, η Ομοσπονδία Εργατικών Στελεχών Ελλάδος, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Επαρχίας Λιβαδειάς, ο Σύνδεσμος Αποφοίτων Αξιωματικών Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Τάξης 1978, η Λέσχη Αεροπορίας Στρατού και ο Ενιαίος Φορέας Διδασκόντων Σχολής Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Κρήτης.

«Καταθέσαμε την προσφυγή ενάντια στο μνημόνιο μέσα στα όρια που μας παρέχει το Σύνταγμα, δεδομένου ότι η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία έχει εκχωρηθεί στον υπουργό κ. Παπακωνσταντίνου και την τρόικα. Αυτή η σύμβαση προβλέπει την εκποίηση κάθε εθνικού πλούτου (λιμάνια, πλατείες, αεροπλάνα…) αλλά δυστυχώς αγνοείται από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού», δήλωσε ο πρόεδρος του ΔΣΑ, Δημήτρης Παξινός. «Το πιο σημαντικό είναι ότι καταπατείται το δικαίωμα του πολίτη να προστατεύει την περιουσία του. Έτσι καταλύεται κάθε έννοια δικαίου εν ονόματι της τρόικας και του ΔΝΤ. Στο μνημόνιο προβλέπεται ότι ακόμα και αν κάποιος προσφύγει στο δικαστήριο και δικαιωθεί, η τρόικα έχει δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση. Έχει μείνει ο τελευταίος πυλώνας δημοκρατίας, το Σύνταγμα. Για αυτό θα παλέψουμε θεσμικά, χωρίς κομματικές εμπλοκές, ώστε ν’ αποτρέψουμε τα χειρότερα. Με το μνημόνιο υποθήκευσαν το μέλλον και το είναι των επόμενων γενιών. Για αυτό εμείς θα «ξεχυθούμε» σε όλη την Ελλάδα ώστε να ενημερώσουμε τους πολίτες για το μνημόνιο, τα μέτρα και τα δικαιώματά τους. Αυτή η λαίλαπα, δυστυχώς, έφτασε στο άλλο άκρο όταν εκχωρήσαμε τα πάντα στην τρόικα».

«Το μνημόνιο προσβάλλει ατομικά περιουσιακά δικαιώματα όπως και το δικαίωμα της υπογραφής και στήριξης συλλογικών συμβάσεων εργασίας, δικαιώματα που αποτελούν το πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ. Το ΣτΕ καλείται να υπερασπίσει όχι μόνο την τιμή της ελληνικής πολιτείας αλλά και της ίδιας της ΕΕ, που παραβιάζεται κατάφωρα», υπογράμμισε ο Νότης Μαριάς, μέλος του ΔΣ των Διδασκόντων Κρήτης και προσφεύγων.

«Αυτή η πολιτική έχει τα χαρακτηριστικά της εξαθλίωσης του λαού μας, της αδικίας, της προσβολής της ιστορίας της. Η κυβέρνηση εφαρμόζει μία ξεπερασμένη - χρεοκοπημένη πολιτική. Ο αγώνας στους δρόμους θα φουντώσει από το Σεπτέμβριο και αυτή η φωτιά θα φτάσει σε όλες τις πρωτεύουσες της Ευρώπης γιατί αυτή η πολιτική της εκμετάλλευσης εφαρμόζεται πειραματικά στην Ελλάδα», τόνισε ο Γεν. Γραμματέας της ΑΔΕΔΥ, Ηλίας Ηλιόπουλος.

Τέλος ο πρόεδρος των Πολιτικών Συνταξιούχων, Π. Βαβουριός, σχολίασε το «φιλοδώρημα» των επιδομάτων και δώρων του Πάσχα και Χριστουγέννων. «Δυστυχώς οι συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι δέχτηκαν τα πρώτα σφοδρά βέλη αυτών των μέτρων. Όσοι είναι συνταξιούχοι κάτω των 60 ετών δεν θα πάρουν το φιλοδώρημα που δόθηκε έναντι του επιδόματος αδείας. Δεν μιλάμε για υψηλοσυνταξιούχους αλλά για συνταξιούχους των 700 ευρώ. Δεν μπορώ να καταλάβω με ποια κριτήρια αδικήθηκαν αυτοί οι άνθρωποι».

Το μόνο που μένει τώρα είναι να δούμε εάν το ΣτΕ θα δικαιώσει τους πολίτες ή τους κερδοσκόπους δανειστές. Με το βλέμμα μας στραμμένο στην πανευρωπαϊκή απεργία της 29ης Σεπτέμβρη ενάντια στα μέτρα λιτότητας, αναμένουμε την απόφαση της δικαιοσύνης...

 

Τη συνέντευξη πήρε

η Ιωάννα Δρόσου

Σε ποια σημεία του Μνημονίου εντοπίζεται η αντισυνταγματικότητα;

Πρώτ’ απ’ όλα δεν υπάρχουν παραβάσεις μόνο του Συντάγματος. Υπάρχουν παραβάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, των Συνθηκών της ΕΕ και κυρίως της Συνθήκης της Λισαβόνας. Οι παραβάσεις είναι διαφόρων κατηγοριών και δικαστικών διαδικασιών. Αυτό δεν σημαίνει ότι  μπορεί να ασκηθεί δικαστική προσφυγή για όλες αυτή τη στιγμή. Είναι ζήτημα δικονομικό. Αναφέρω μερικές βασικές κατηγορίες παραβίασης του Συντάγματος: α) Δεν έχουν κυρωθεί με νόμο, όπως απαιτεί το Σύνταγμα, οι τρεις διεθνείς συμφωνίες που συνιστούν τη δανειοδότηση της Ελλάδας από την ΕΕ και το ΔΝΤ: η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» της Ελλάδας με τα κράτη μέλη της ευρωζώνης, με τίτλο «Μνημόνιο Συνεννόησης» και η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και ΔΝΤ. Παρά τη μη κύρωση από τη λαϊκή αντιπροσωπεία, οι Συμβάσεις αυτές εφαρμόζονται μέσω ειδικού νόμου, στον οποίο περιελήφθησαν οι βασικές υποχρεώσεις που ανέλαβε η χώρα μας με τις Συμβάσεις. Αυτό αποτελεί σοβαρή συνταγματική ανωμαλία. β) Δεύτερη κατηγορία παραβάσεων του Συντάγματος, του Ευρωπαϊκού Δικαίου και του Διεθνούς Δικαίου αποτελούν οι κάθε είδους περικοπές νομοθετημένων αποδοχών (υπαλλήλων και συνταξιούχων). Η κατηγορία αυτή είναι ώριμη για δικαστική προσφυγή και κατατέθηκε ήδη η πρώτη αίτηση ακυρώσεως από το ΔΣΑ, την ΕΣΗΕΑ, την Ομοσπονδία Συνταξιούχων, την ΑΔΕΔΥ κ.ά. Θα ακολουθήσουν ασφαλώς και πολλές άλλες. Εκτός από αιτήσεις ακυρώσεως των πράξεων περικοπής αποδοχών (επιδομάτων, 13ου και 14ου μισθού κ.λπ.) θα ακολουθήσουν και αγωγές αποζημίωσης και επιστροφής των ποσών που θα έχουν παρακρατηθεί κατά του Δημοσίου. γ) Μια τρίτη κατηγορία αποτελούν οι παραβιάσεις των συνταγματικών και διεθνούς δικαίου εγγυήσεων των κοινωνικών δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων (δικαιώματα κοινωνικής ασφάλισης, δικαιώματα εργαζομένων, συλλογικές συμβάσεις εργασίας κ. ά.).

Ποια είναι τα κυριότερα σημεία της προσφυγής;

Η αίτηση ακύρωσης στο Συμβούλιο της Επικρατείας αφορά κυρίως τις περικοπές αποδοχών. Πόσα σημεία και ποια επιχειρήματα περιλαμβάνει η κάθε αίτηση, αποτελεί ευθύνη των δικηγόρων των αιτούντων. Πρέπει, πάντως, να υπογραμμίσω ότι η προστασία των αποδοχών, που είναι νομοθετημένες ήδη, αποτελεί πάγια νομολογία του Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η δε νομολογία αυτή έχει αποτυπωθεί και γίνει αποδεκτή από την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Η προστασία αυτή υπάρχει όμοια σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τονίζω, επίσης, ότι ειδικά για την προσβολή της περιουσίας, (ιδιοκτησίας) με περικοπές αποδοχών που στηρίζονται σε νομοθετημένα δικαιώματα (επιδόματα, δώρα κ.λπ.) δεν μπορεί το Δημόσιο, σύμφωνα με τη μέχρι σήμερα νομολογία, να προβάλει ότι η περικοπή έγινε για δημόσιο συμφέρον. Η ένσταση του δημοσίου συμφέροντος είναι για άλλες περιπτώσεις.

Θα προσφύγετε και στο Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου;

Ασφαλώς πρέπει να προσφύγουν οι Έλληνες, εφόσον δεν δικαιωθούν από τα ελληνικά Δικαστήρια. Πιστεύω, όμως, ακράδαντα ότι θα δικαιωθούν από την ελληνική Δικαιοσύνη και δεν θα χρειαστεί βοήθεια της ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης.

Ο πρωταρχικός ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Θεωρείτε ότι χάνει το σκοπό της;

Η ανησυχία μου είναι μεγάλη. Δύο είναι οι κύριοι σκοποί της κίνησής μας: α) η απονομή της δικαιοσύνης με άρση της αδικίας και β) η πρόκληση και πρόσκληση προς την ΕΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης, που αποτελούν, σύμφωνα με τις διακηρύξεις τους και τη μέχρι σήμερα νομική στάση τους, φρουρούς της ευρωπαϊκής νομιμότητας που έχει ως θεμέλιο τη δημοκρατική αρχή, την αρχή του κράτους δικαίου, καθώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου, να αποδείξουν ότι έχουν ακόμη αυτό το ρόλο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε στην Ελλάδα μια πραγματική σύμβαση Σάιλοκ: Παραβίασε κατάφωρα όλες αυτές τις αρχές και την κυριαρχία της Ελληνικής Δημοκρατίας για τη διασφάλιση δανείου. Αυτό είναι πρωτοφανές στη σύγχρονη ιστορία της Ευρώπης.

Ειπώθηκε στη συνέντευξη Τύπου ότι στην περίπτωση που απορριφθεί η προσφυγή, ο λαός πρέπει να επικαλεστεί το άρθρο 120 του Συντάγματος (“Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων...”).

Η διάταξη αυτή εκφράζει σημαντικότατη θεμελιώδη αρχή: ότι οι Έλληνες πολίτες οφείλουν πάντοτε να είναι άγρυπνοι και ευαίσθητοι φρουροί της δημοκρατίας και των θεμελιωδών αρχών της. “Πατριωτισμός” εδώ σημαίνει: την ύπατη υποχρέωση του πολίτη και του ανθρώπου ως πολιτικού όντος να φρουρεί άγρυπνα και με πλήρη ευαισθησία το συμφέρον της κοινωνίας και του λαού, των οποίων είναι μέλος. Σήμερα ο ατομισμός της καταναλωτικής κοινωνίας και ο ασύδοτος ατομικισμός της θεοποιημένης αγοράς τείνουν να καταλύσουν το μήνυμα του άρθρου 120 του Συντάγματος.

Είστε από τους λίγους συνταγματολόγους που πήρατε θέση σε σχέση με την αντισυνταγματικότητα του Μνημονίου, ενώ οι περισσότεροι συνάδελφοί σας επέλεξαν τη σιωπή...

Αυτό που μπορώ να πω είναι για τον εαυτό μου: Αυτό που κάνω δεν είναι τίποτα παραπάνω από το απλό καθήκον του πολίτη και του επιστήμονα, ο οποίος οφείλει, κατά τη γνώμη μου, να θέτει τις επιστημονικές του γνώσεις σε κοινωνικό διάλογο και στην υπηρεσία του κοινωνικού συμφέροντος. Όλοι οι συνάδελφοί μου πιστεύω ακράδαντα ότι δεν θα αρνηθούν ποτέ να προσφέρουν τις γνώσεις τους στην υπηρεσία του κοινωνικού συμφέροντος.

Τον τελευταίο καιρό διοργανώνονται πρωτοβουλίες κοινωνικής αλληλεγγύης. Η προσφυγή κινείται σ’ αυτό το πλαίσιο;

Ο αγώνας για το κοινωνικό συμφέρον αποτελεί πάντοτε εφαρμογή της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Η αίσθηση που αποκομίζει κανείς από την αντίδραση του κόσμου είναι η έλλειψη ενημέρωσης για την αντισυνταγματικότητα των μέτρων. Η ενημέρωση του λαού αποτελεί έναν από τους στόχους της προσφυγής;

Η έλλειψη ενημέρωσης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην πολύ κακή πολιτική ενημέρωσης που ασκούν τα ΜΜΕ, στην κακή πληροφόρηση στην οποία προβαίνουν οι ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων και στο γεγονός ότι αποφεύχθηκε η κύρωση των Συμβάσεων στην Ολομέλεια της Βουλής, που γι’ αυτό, όπως είπαμε, αποτελεί σημαντική παραβίαση του Συντάγματος. Η μαζικότητα της κινητοποίησης που προκάλεσε η κίνησή μας, η κίνηση του ΔΣΑ και της Ομάδας Νομικών συμβάλλουν, αναμφίβολα, στην ενημέρωση του λαού.

* Ο Γιώργος Κασιμάτης, είναι καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.


Τα κύρια σημεία της προσφυγής

* Η ψήφιση του μηχανισμού στήριξης έγινε κατά παράβαση του αρ. 28§2 του Συντάγματος αφού δεν ψηφίστηκε από τα 3/5 του συνόλου των βουλευτών

* Η εκχώρηση αρμοδιοτήτων για υπογραφή κάθε μνημονίου στον Υπουργό θεωρείται μη νόμιμη

* Συνιστά παραβίαση του δικαιώματος της «περιουσίας» (δηλ. αμοιβής και σύνταξης) που προστατεύεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

* Η κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας συνιστά ανεπίτρεπτη παρέμβαση στην ιδιωτική πρωτοβουλία και την συνδικαλιστική ελευθερία

(Δείτε επίσης http://www.epohi.gr/portal/oikonomia/7506-2010-08-01-14-31-30)

Δεν υπάρχουν σχόλια: