Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Marcel Duchamp, Anémic Cinéma, 1926 (Aphex Twin soundtrack)

5 σχόλια:

RDdemos είπε...

Φανταστικό! «Ας αποφύγουμε τις εκχυμώσεις των Εσκιμώων με τις υπέροχες λέξεις»...

Αντωνης είπε...

Σου χω και ένα κρυπτογραφημένο δωράκι: εδώ μέσα θα βρεις τον λόγο για την αρνητική κριτική στον Μπαντιού σε άρθρο στο οποίο αναφερθήκαμε στο ιστολόγιο. Ψάξε να βρεις το όνομα ενός από τους δύο συγγραφείς: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4581687

RDdemos είπε...

«Ο δεύτερος στόχος τού υπό ίδρυση κόμματος θα είναι να μπει πάνω από το κομματικό συμφέρον το δημόσιο συμφέρον, δηλαδή όπως εξηγούν παράγοντες του κόμματος «να μην περιμένουμε τη χρεοκοπία της χώρας για να αναδείξουμε πόσο αρνητικός είναι ο καπιταλισμός» [τι διαστροφή! αφού «πιστεύουμε» στην αρνητικότητα του, δεν χρειάζεται και να εκφέρουμε και καμία αντι-καπιταλιστκή θέση, όντως μη καταγγελτικοί, κ.λπ. ]. Ο τρίτος στόχος των Ανανεωτών εστιάζεται στην προσπάθεια να πρασινίσουν τον προγραμματικό λόγο τους. [το δεύτερο ταυτίζεται με το τρίτο]»

Ανώνυμος είπε...

το κομματι είναι το Οn , έτσι?
ενδιαφέρον video - αν και να σου πω έχω συνηθίσει την κουφή stop motion αiσθητική του Cocker (!) από τη στιγμή που ανακαλύφθηκε το youtube και οπτικοποιήσα οριστικά -και ελαφρώς ετεροχρονισμένα- τα ηχοτοπία της εφηβείας μου.

θενκσ για το απογευματινό ρισέτ.

ωραια σχόλια επίσης. αλλού, αλλά spot on!


>|>|<

RDdemos είπε...

Άλλος ένας δίκαιος και ηθικός που «στοχοποιείται» πολιτικά: (υπόθεση Μπετενκούρ, φοροδιαφυγή, ιδιόκτητα νησιά στις Σεϋχέλλες, υποκλοπές, συγκρούσεις μεταξύ κόρης κληρονόμου και μητέρας, Δυνααστεία α λα γαλλικά...

http://www.liberation.fr/politiques/0101643862-eric-woerth-je-suis-une-cible-politique